[Silverfang & Firestar] In the end the Time will Fall ~



 
IndexGebruikerslijstRegistrerenGebruikersgroepenInloggenKalenderFAQZoeken

We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
Season
Season
Greenleaf, 18° - 26° C
Greenleaf biedt alle vrijheid en opties waar de clans zo voor gevochten hebben. De makkelijkste tijd van het jaar lijkt eeuwig te duren en geeft hoop voor de toekomst. Wat zou er fout kunnen gaan in zo'n perfecte tijd.
WHAT'S HAPPENING
Current Event
In-Game Event
We are home
Na een lange reis en een zwaar gevecht met Bloodclan zijn de clans eindelijk thuis. Moraal is hoog maar er is veel dat opgebouwd moet worden. Hoe zullen de clans zich voortzetten nu ze opnieuw gescheiden zijn. Vele vragen blijven onbeantwoord maar één ding is zeker. Niemand jaagt de clans ooit nog weg van hun huis.
THE ALLEGIANCES
Clans
THUNDERCLAN
RIVERCLAN
WINDCLAN
SHADOWCLAN
TRIBE OF RUSHING WATER
BLOODCLAN
THE MANAGEMENT TEAM
Staff
Admin
Admin
Admin
Admin
Editor
Editor
foundr
COUNT YOUR WORDS
WORD COUNT

SWITCHERDIESWITCH
SWITCH ACCOUNT



Deel | 
 

 [Silverfang & Firestar] In the end the Time will Fall ~

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Timefall
StarClan

Cees C:
1120
Actief

CAT'S PROFILE
Age: .: Ageless :.
Gender:
Rank:
avatar
BerichtOnderwerp: [Silverfang & Firestar] In the end the Time will Fall ~   ma 23 dec 2013 - 22:44


Hij zag Poppypaw net voor hem het kamp instuiven. "M..Moord!" riep ze hijgend uit, "T-Tallpines, er was... Dode kat.. Tallpines..." Direct ging zijn vacht rechtovereind staan. Hij stond nog maar in de kampingang en schoot toen ook direct weg. Een dode kat bij Tallpines, vermoord. Dat kon niemand anders zijn. Whiteblossom, ze hadden haar gevonden. En nu? Wat moest hij nu? Ze zouden er zo dadelijk achter komen. Ze zouden te weten komen dat hij het was geweest. Maskheart was een geweldige Medicine Cat, die zou dat zeker ontdekken. Hij was te haastig geweest toen. Wat moest hij nu? Weglopen? Als Rogue gaan leven? Nee, dat kon hij niet. Wat als ze hem dan nog steeds vonden? Liet hij zich vangen? Wat moest hij anders... Zijn poten hadden hem ondertussen naar de Sunningrocks geleid. Hij stond al boven en keek met grote ogen naar beneden. Naar de diepte. Misschien... Misschien moest hij er zelf een eind aan maken? Voordat ze hem te pakken kregen? Wat had zijn leven ook nog voor nut? Als zij hem niet afmaakten, zou hij in ieder geval nooit meer vertrouwd worden. Misschien was het wel beter. Waarom was alles ook zo gegaan? Waarom had Starclan hem van het rechte pad geleid? Was dit waarvoor hij geboren was? Om te sterven als een moordenaar? Een bedrieger van zijn eigen clan? De clan waarvan hij Deputy was geworden? Veel keus had hij nu niet meer. Hij kon hier niet weg. Ze zouden zo zijn geur hebben opgevangen. Ze zouden hier naar onderweg zijn. Hij moest nu gaan, of gewoon blijven wachten en doen alsof er niks gebeurd was. Alles ontkennen. Maar ze hadden bewijs. Zonder dat hij het zich zelf besefte schoven zijn poten in de richting van de afgrond tot zijn voorpoten geen ondergrond meer voelden. Zijn lichaam gleed mee naar beneden. Met een harde klap kwam hij op de grond terecht.

Hij.. Hij leefde nog? Dat was de bedoeling niet! Plots drong een doordringende dassengeur zijn neus binnen. Heel voorzichtig keek hij op. Het zwart-witte beest stond recht voor hem. Duidelijk woest. Geschrokken sprong de kater recht. Maar een steek in zijn rug dwong hem weer naar de grond. De das sprong met zijn volle gewist naar hem toe. Nog even probeerde hij het beest van zich af te duwen, maar het was verloren moeite. Ten eerste had hij de zin niet meer om te leven en daarbij was hij niet sterk genoeg. Zodra hij dit had beseft, ontspanden zijn spieren. De poot van de das vermorzelde zijn borstkas en zijn klauwen lieten rode strepen achter op zijn buik. Het bleek dat het beest geen kat lustte, want hij liet de kater zo achter en verdween.

Timefalls ogen werden steeds doffer. De geluiden van het bos leken steeds verder weg. Nog een keer speelde zijn hele leven door zijn hoofd. Zijn kittentijd, zijn apprenticetijd, zijn warriortijd... Daar waar het allemaal verkeerd was gelopen. Hij had haar direct weggestuurd moeten hebben, Sunshine... De poes die zijn hart had veroverd. De kittypet had waarschijnlijk nooit beseft dat dit eigenlijk nooit had gekund. Dat hun relatie sowieso van korte duur zou zijn geweest. Want de kans dat hij zijn clan zou verlaten, was zo klein. Echter had hij voor haar de clan in de steek gelaten. Hij had zijn gevoelens de vrije loop gegeven. Hij had moeten weten dat het voor problemen zou zorgen. Whiteblossom, de enige poes die ervan wist, had hij vermoord. En dat alles had nu hiertoe geleid. Zijn dood. Wie zou het haar vertellen? Wie zou het Sunshine Dazzle vertellen? Niemand waarschijnlijk. Niemand die er immers ook maar iets van wist. Wat zou ze wel niet denken? Nog een laatste traan rolde over zijn wang, voordat zijn ogen dof werden. Hij blies zijn laatste adem uit. Het was over. Alles was over. Hij zou naar Starclan gaan. Nee, uiteindelijk had deze niks met zijn leven te maken gehad. Starclan gaf je wegen om over te lopen en je koos zelf hoe het uiteindelijk zou verlopen. Hij had de verkeerde deur genomen. Het korte leven. Het korte leven met de vele stress. Het had anders kunnen lopen, maar het was niet anders. De kater wierp nog een laatste blik op zijn lichaam. Silverfang en Firestar waren ook te zien. "Het spijt me," fluisterde hij zacht.
{ The End }



klik:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Firedance
Prrregante queen Firedance

WazBeer
11856
Actief
Burning like embers, falling, tender, Longing for the days of no surrender, years ago.

CAT'S PROFILE
Age: 25 Moons Old
Gender: She-cat ♀
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: [Silverfang & Firestar] In the end the Time will Fall ~   di 24 dec 2013 - 23:29

F I R E S T A R
The fire that saved our Clan




Opschudding in het kamp. Daar was het allemaal mee begonnen. Een apprentice die het kamp in kwam gehaast en woorden uitriep die je liever niet zou horen. Moord, een dode kat bij Tallpines. Het lichaam werd binnengebracht toen Firestar zijn den uit stapte. Het lichaam van Whiteblossom. De rode kater keek vol afschuw toe, zijn gedachten kolkend met beelden van eventuele daders. Lang werden ze echter niet in onwetendheid gehouden, want Maskheart snelde op het levenloze lichaam toe en begon deze grondig te inspecteren. Zijn verklaring kwam al snel, maar het leek alsof de naam langs Firestar's oren glipte en hij niet goed had gehoord wat er nu precies gezegd werd. Overal begonnen katten te praten, vol ongeloof, maar iedereen sprak dezelfde naam. Hij had het goed gehoord, maar dat was toch niet mogelijk? Zijn eigen deputy? Timefall...

De ThunderClan leider keek om zich heen naar de katten die in het kamp stonden. Iedereen praatte door elkaar, maar overal hoorde je ontkenning, verwarring, zelfs angst. Hij wist dat Timefall er niet was, terwijl hij er al wel had moeten zijn. Firestar deed een paar passen naar achter en keek naar de kampingang, vastbesloten om hier een verklaring voor te vinden. Net voordat hij het kamp verliet, bedacht hij zich echter. Stel dat, dat hier geen goede verklaring voor was, moest hij dan wel alleen gaan zoeken naar moordenaar? Het was vreemd zo over zijn deputy te denken, maar hij kon zijn Clan niet in de steek laten door nu in de val te lopen. De rode kater keek over zijn schouder naar de groep katten en zijn ogen vielen haast direct op de zilveren SkyClan kater die in korte tijd een vriendschap met hem had weten op te bouwen. "Silverfang!" riep hij luid. Er hoefde geen uitleg bij, iedereen wist wat hij van plan was. Eens hij er zeker van was dat de kater hem volgde, stoof hij door de braamtunnel, waar hij een vers geurspoor van Timefall oppikte.

Het spoor leidde hem naar sunningrocks, maar nog voor hij de rotsen tussen de begroeiing kon zien, drong een andere geur zijn neus binnen. Bloed! Het prikte in zijn neus, gemixt met de stank van een das. Firestar's oren vlogen direct in zijn nek, terwijl hij uit de bosjes sprong en met een vlugge blik de omgeving scande. Er was geen das te bekennen, maar zijn deputy was er nog wel. Onbewust hield hij zijn adem in terwijl hij op Timefall's lichaam afstapte. Eenmaal bij de kater aangekomen zag hij dat deze geen adem meer haalde. StarClan had hem al opgehaald. De ThunderClan leider schudde zijn hoofd, de adem de hij had ingehouden nu gejaagd. Zijn ogen voor de zoveelste keer waterig door opwellende tranen. Deels omdat hij zijn deputy kwijt was, deels omdat de kat die hij had vertrouwd blijkbaar zijn vertrouwen had geschonden en deels omdat hij iedereen de dood in leek te jagen. Hij leek even vergeten dat Silverfang nog bij hem stond en keek met een verloren blik naar boven. Is dit het dan? Hoe moet het zo verder? Ik kan mijn eigen Clanleden niet eens vertrouwen, laat staan hen in leven houden.. StarClan was stil als altijd. Een koude blauwe hemel, waarachter de sterren overdag schuilde.


WORDS ### TAGS Silverfang & Timefall NOTES None




Moonkit || Skyteller || Firedance || Runeshade || Ghosteyes
Other:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken

Maaike
1772
Actief
"No cause is lost if there is but one fool left to fight for it."

CAT'S PROFILE
Age: 84 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Leader
avatar
BerichtOnderwerp: Re: [Silverfang & Firestar] In the end the Time will Fall ~   wo 25 dec 2013 - 12:28


SILVERFANG
no cause is lost if there is but one fool left to fight for it

'Moord!' De ijzige gil sloeg als een koude klauw om zijn hart en met een ongeruste blik keek Silverfang op, naar het slappe witte lichaam dat het kamp binnen werd gesleept. Vol afschuw zag hij haar bewerkte buik en het vele bloed dat de wond had achter gelaten. Welk monster kon dit gedaan hebben?! Hij kende de katin niet, maar toch speet het hem dat ze op zo'n manier aan haar einde was gekomen. Dat moest een behoorlijke schok zijn voor Thunderclan. Met hangende oren keek Silverfang toe, wetende dat dit niet iets was waar de oud Skyclan katten zich mee moesten bemoeien. Hij wist ook niet zo goed wat voor houding hij zich moest geven, en bleef daarom maar op een respectabele afstand staan.

En toen kwam de conclusie van de medicine cat. In zijn verbijstering kon hij Maskheart alleen maar ongelovig aankijken, en om hen heen hoorde hij de vele geschokte kreten van de clanleden. Timefall, de deputy van Thunderclan. Dat kon toch niet? Silverfang wist niet waar hij verbaasder over was. Het feit dat een kat zijn clanlid dit kon aandoen, of het feit dat Firestar ooit zo'n iemand als deputy had kunnen kiezen. Timefall had misschien de Skyclan katten niet heel vriendelijke verwelkomt, maar Silverfang had nooit ook maar kunnen verwachten dat hij een moordenaar was. Er moest een vergissing zijn gemaakt. De zilvere kater keek om zich heen, haast zoekend naar een verklaring van Timefall. Maar, hij kon de zwart/witte gestalte nergens vinden. De deputy was er niet. En dit bevestigde alleen maar meer de angst van de clan. 'Silverfang!' riep Firestar luid. Silverfang liet zijn blik op de rode kater vallen en ontmoette de vastberaden blik in zijn ogen. Hij wist meteen wat hij van plan was en zette zich met een korte knik in beweging. Snel rende hij achter zijn leider aan, op weg naar de plek waar ze het laatst het geurspoor van Timefall zouden vinden. Ze moesten hem vinden. Silverfang voelde de brandende hoop dat dit allemaal een vergissing was, dat de deputy hier vast een uitstekende verklaring voor had. Al was het maar om Firestar de teleurstelling te besparen.

Het spoor leidde hen naar Sunningrock en zijn maag draaide om bij de scherpe geur van vers bloed, gemixt met de stank van een das. Er schoot een adrenalinestoot door hem heen als een elektrische schok en ze sprongen door de bosjes. Als ze maar niet te laat waren. Maar, dat waren ze wel. Silverfang's blik verzachtte droevig toen hij het lichaam van Timefall tussen de rosten zal liggen. 'Het spijt me..' De kater had zijn laatste adem uitgeblazen. "Damnit.." was al wat Silverfang kon zeggen, terwijl hij verslagen zijn kop liet hangen en zag hoe Firestar met ingehouden adem op zijn overleden deputy afstapte. De waarheid zou nu nooit volledig uitkomen, maar dat was niet meer het belangrijkste. Het had niet zo moeten lopen.

Silverfang liet zijn oren hangen om zijn spijt te betuigen. Hij bleef een beetje ongemakkelijk staan, niet goed wetend hoe hij zijn leider troost kon bieden, toen er plots een dreigende schaduw over hen viel. Met een ruk draaide Silverfang zich om en kon hij nog net zien hoe de das zich op het tafereel stortte, zijn vlijmscherpe klauwen blinkend in het daglicht. "Kijk uit!" schreeuwde Silverfang, terwijl hij met gesperde voorpoten naar voren sprong en Firestar met al zijn kracht aan de kant duwde. De das miste en sloeg in plaats hiervan in een zucht lege wind. De frustratie van het beest leek te groeien en met ogen die zo fonkelden dat ze bijna hongerig leken, draaide hij zich om en grauwde hij naar de katten. Silverfang siste op zijn beurt terug en ging afwerend voor zijn leider staan, klaar voor de aanval.

Deputy - 26 Moons - Sunningrocks
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Firedance
Prrregante queen Firedance

WazBeer
11856
Actief
Burning like embers, falling, tender, Longing for the days of no surrender, years ago.

CAT'S PROFILE
Age: 25 Moons Old
Gender: She-cat ♀
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: [Silverfang & Firestar] In the end the Time will Fall ~   do 26 dec 2013 - 16:01

F I R E S T A R
         The fire that saved our Clan




Lang de tijd om te rouwen kreeg hij niet. Er leek nog geen seconde van onoplettendheid voorbij te zijn gegaan en hij hoorde al een schreeuw van Silverfang. Firestar draaide zich met een ruk om en kon nog net een glimp van de das opvangen, voor hij aan de kant werd gebeukt door de zilveren kater. De klauw die de das naar hem uit had geslagen raakte enkel lucht. Was Silverfang er niet geweest, dan was hij een leven kwijt, misschien wel meer. De oud SkyClan kater nam al snel een dreigende houding aan en plaatste zichzelf tussen de das en de ThunderClan leider. Veel tijd om te herstellen had de rode kater niet nodig. Firestar schoot overeind, zijn vacht rechtop, zijn staart heen en weer zwiepend. Dit was Timefall's moordenaar en of deze nu zelf een moord had begaan of niet, niemand kwam weg met het doden van zijn deputy. Met zijn buik laag tegen de grond kroop hij achter Silverfang vandaan. Met voorzichtige stappen wist hij een stukje om de das heen te draaien, richting diens zij. Vanaf daar sprong hij vliegensvlug naar het beest toe en greep zich vast in diens nek. Het dier begon wild om zich heen te slaan, zijn kaken op elkaar klappend vlakbij Firestar's vacht, om deze van hem af te krijgen.


WORDS ### TAGS Silverfang NOTES None




Moonkit || Skyteller || Firedance || Runeshade || Ghosteyes
Other:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken

Maaike
1772
Actief
"No cause is lost if there is but one fool left to fight for it."

CAT'S PROFILE
Age: 84 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Leader
avatar
BerichtOnderwerp: Re: [Silverfang & Firestar] In the end the Time will Fall ~   do 26 dec 2013 - 20:55


SILVERFANG
no cause is lost if there is but one fool left to fight for it

Hij zag vanuit zijn ooghoeken dat Firestar zich herstelde, maar liet zijn blik geen moment los van de das. Met zijn tandend ontbloot en een dreigend gesis probeerde hij het dier op een afstand te houden, totdat Firestar naar de zijkant sloop en het beest in zijn nek aanviel. Op dat moment schoot ook Silverfang naar voren en zette hij zijn scherpe kaken zo hard mogelijk in één van de grote poten. De das schreeuwde en begon met zijn kop te zwaaien, zijn kaken gevaarlijk dicht bij de rode pels van Firestar. Silverfang beet harder en sprong soepel omhoog toen één van zijn snorharen hem waarschuwde voor een klauw. Met zijn sterke achterpoten wist hij zich op de flank van de das te zetten en begon hij met zijn nagels een aantal krassen in de huid te zetten. Weer schreeuwde de das pijnlijk en dit keer wist hij met een snelle zwaai de kater van zich af te slaan. Silverfang voelde een pijnlijke klap door zich heen gaan toen hij op de grond belandde, maar hij vermande zich snel en strompelde grauwend weer omhoog. "We moeten hem hier weg krijgen!" schreeuwde hij naar Firestar, terwijl hij weer opzij sprong toen een tweede klauw zijn kant op kwam en zich in plaats hiervan in de stoffige grond zette. Ze konden de das misschien verwonden, maar met zijn tweeën waren ze niet tegen zo'n groot dier opgewassen. De enige optie was om hem uit het territorium te jagen, weg van het lichaam van Timefall.

Deputy - 26 Moons - Sunningrocks
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Firedance
Prrregante queen Firedance

WazBeer
11856
Actief
Burning like embers, falling, tender, Longing for the days of no surrender, years ago.

CAT'S PROFILE
Age: 25 Moons Old
Gender: She-cat ♀
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: [Silverfang & Firestar] In the end the Time will Fall ~   ma 13 jan 2014 - 17:19

F I R E S T A R
         The fire that saved our Clan




Toen Silverfang van het dier afgeschud werd voelde ook Firestar zijn grip verslappen, waardoor hij op de grond klapte en een eindje verder tot stilstand kwam. De rode kater sprong direct op, zinnend op wraak. Hij wilde net opnieuw tegen het beest op springen toen hij de zilveren kater hoorde zeggen dat ze de das hier weg moesten krijgen. Hij wist zijn emoties wat in te dammen en besefte dat de kater gelijk had. Ze konden deze das nooit met z'n tweeën omleggen. Dat was gekkenwerk en veel te riskant. Met een snelle sprong kwam hij voor het zwart met witte dier terecht, zijn staart over diens neus halend. Nog voor het beest zijn kaken om Firestar's staart kon sluiten, sprong deze buiten bereik. "Naar de rivier! Of we krijgen hem erin, of we leiden hem erlangs weg!" riep hij naar Silverfang, voor hij vooruit sprintte, het dolle beest achter hem aan.

Nog voor de rode kater de das bij de oever had kunnen brengen, richtte het dier zich op Silverfang. Firestar hield abrupt stil, zijn nagels in de grond stekende om maar snel genoeg af te remmen. Hij wist heel goed waar hij was, wat zich op dit terrein al eerder had voorgedaan. In een moment van zwakte flitste alles weer voor zijn ogen voorbij. De hond, de bulderende lucht, de regen die met bakken uit de lucht kwam vallen, de geur van bloed, het ratelen van de kettingen, de pijn. De ThunderClan leider haalde venijnig uit naar het dier voor hem. Das en hond waren voor hem momenteel niet meer uit elkaar te houden. Hierdoor veranderde de das van doelwit. Als aan de grond genageld bleef Firestar staan. Toen het dier dichtbij genoeg was sprong hij omhoog, uit laatste hoop, compleet verloren in zijn nachtmerrie. De kater greep zich vast in de nek van het beest, maar hield niet lang vol. Hiervoor terug kreeg hij een stek kaken om zijn rug. Tanden die zijn huid doorboorden, waardoor zijn groene ogen wijd open schoten van angst. Alle pijn kwam terug, alle pijn van het doodgaan. De kater stribbelde niet tegen, integendeel, hij was zo slap als een lappenpop. De das vond dit niet al te interessant en smeet hem na een paar maal schudden aan de kant, waar ThunderClan's leider na een harde klap tegen de rotsen naast het harde gesteente ineen zakte.

Hij opende zijn ogen. Boven hem lag een met sterren gevulde hemel, onder hem het groenste gras dat er maar bestond. Hij wist heel goed waar hij was en dat liet hem verschrikt opspringen. "Nee, nee.." mompelde hij zacht terwijl hij om zich heen keek, zoekend naar enig teken van leven. Lang hoefde hij niet te wachten. Een stralende witte poes wandelde zijn blikveld binnen. Haar lach al even betoverend als haar twinkelende gouden ogen. En toch stond er ook een lichte droefheid op haar gelaat. Hij wenste haar droefheid meteen weg te nemen, maar hij was zich ervan bewust dat dit zijn schuld was. Alweer. "Maak je geen zorgen Firestar, dit overkomt elke Clanleider," sprak ze hem kalm toe. Hij richtte zijn blik naar beneden. "Ik was verlamd van angst, dat is geen nobele zaak," sprak hij zacht. "Er is nog niet genoeg tijd verstreken om je wonden te helen, maar dat moment zal wel komen. Laat me je pijn weghalen." Firestar keek op en voelde direct hoe zijn lichaam weer wat meer kracht kreeg, de pijn die op de achtergrond was blijven hangen, verdween als sneeuw voor de zon. "Moet ik nu weer gaan?" vroeg hij toen de pijn was verdwenen. Hij wilde niet weg.. "Er is nog één ding. Bij het kiezen van je nieuwe deputy, laat je leiden door je hart, niet door wat anderen misschien denken. Jij weet zelf wat het beste is voor je Clan." Met die woorden, en het felle twinkelen van een grote zilveren ster in de hemel boven hem, werd de wereld om hem heen weer zwart.

Firestar ademde stroef in en uit. Hoewel de pijn weg was, voelde hij zich lang niet zo top als net in StarClan. Het was geen pijn meer die hem tegen de grond hield, maar vermoeiing. Het leek alsof hij al de spieren in zijn lichaam in één klap had gebruikt en daarna het hele territorium had doorgerend. Niemand had hem ooit verteld hoe het was een leven te verliezen, maar daar was hij nu wel achter. Met moeite wist hij zijn oogleden omhoog te krijgen, om zo de wereld om hem heen in zich op te nemen. 'De das! Wat is ermee gebeurd?' Hoewel hij overeind had willen schieten wilde zijn spieren nog niet in beweging komen. In plaats daarvan hief hij zijn kop wat op, om te zien waar Silverfang uithing.


WORDS ### TAGS Silverfang NOTES None




Moonkit || Skyteller || Firedance || Runeshade || Ghosteyes
Other:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken

Maaike
1772
Actief
"No cause is lost if there is but one fool left to fight for it."

CAT'S PROFILE
Age: 84 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Leader
avatar
BerichtOnderwerp: Re: [Silverfang & Firestar] In the end the Time will Fall ~   di 14 jan 2014 - 21:55


SILVERFANG
no cause is lost if there is but one fool left to fight for it

Boven het geluid van het gonzende bloed in zijn oren en het woedende grauwen van de das, hoorde hij de kreet van Firestar. 'Naar de rivier! Of we krijgen hem erin, of we leiden hem erlangs weg!' Silverfang knikte kort en zette zich met uitgestrekte nagels van de grond af om achter hem aan te rennen. Hij hoorde de rivier verderop langs de zilvere stenen van Sunningrocks stromen en hoopte vurig dat de das stom genoeg zou zijn om zich in de wilde wateren te laten gooien. Maar, helaas was het dier slimmer dan dat en draaide hij zich razendsnel om op het moment dat hij doorkreeg dat Firestar hem naar de oevers leidde. Silverfang kwam slippend tot een halt en trok zijn oren ver naar beneden toen hij de dreigende schaduw weer over zich heen zag vallen. De das haalde weer naar hem uit en dit keer was hij niet snel genoeg om weg te duiken. Hij voelde hoe de scherpe klauwen zich in zijn dij haakte en Silverfang kneep zijn ogen dicht, terwijl zijn lichaam als een pop werd weggegooid. Het duizelde hem even toen hij op de grond neerkwam, maar de gierende adrenaline door zijn aderen weerhield hem ervan echt pijn te voelen. En dat was maar goed ook, want het gegrom en geblaas wees hem erop dat de strijd nog niet voorbij was.

Silverfang opende snel zijn ogen en terwijl de vlekken voor zijn beeld dansten zag hij hoe Firestar net op het laatste moment wegsprong en zich in de nek van de das wierp. Het was een hopeloze ontsnappingspoging. De das had binnen mum van tijd zijn tanden in zijn rug gezet en Silverfang voelde hoe de adem in zijn keel stokte toen hij het slappe lijf van Firestar tegen de stenen op zag klappen. "Firestar!" schreeuwde hij geschrokken. Geen reactie, de rode kater zakte neer op de grond als een slap bundeltje vacht. Silverfang voelde zich even koud worden, maar dat veranderde al snel in brandende woede toen zijn blik weer naar de das werd getrokken. Het dier stapte snuivend en knorrend op hem af. Hij was niet langer geïnteresseerd in de levenloze lichamen naast de stenen en had zich nu weer gefocust op de enige kat die nog wel stond. Want dat was al wat ze waren in zijn ogen, prooi, indringers op zijn gebied. Silverfang blies even in furie naar het monster en wierp zich toen blind weer omhoog. Het was hopeloos, hij kon nooit in zijn eentje tegen een das op, maar als hij hier aan onderging zou hij zou op z'n minst zoveel mogelijk schade aan richten. De das zou leren dat hij met clankatten te maken had, dat dit hun territorium was, niet het zijne! Met een nieuwe strijdlust in zijn ogen, sprong de kater naar voren en haalde hij nogmaals zijn nagels langs de massieve gestreepte kop. De das gromde weer in razernij en Silverfang moest snel wegduiken om niet verpletterd te worden onder de grote maaiende poten. Hijgend wierp hij zich weer op de schouder, waar al sporen van krassen waren te zien, en probeerde hij zich vast te zetten in de stevige huid om niet te vallen. De das zwaaide wild heen en weer om hem van zich af te schudden, en de open plek was al snel veranderd in een ravage van omgewoelde grond. Venijnig zette Silverfang zijn scherpe tanden in de schouder. Zijn maag draaide om van de sterke, ijzere smaak van bloed, maar hij zette met al zijn kracht door. Op dat zelfde moment voelde hij dat twee sterke kaken zich om zijn rug sluiten en voor hij het wist werd hij van het dier afgetrokken. Blazend zwaaide Silverfang met zijn poten om uit de greep los te komen en het had effect, want de das liet hem met een kreet van pijn vallen toen hij één van de kwetsbare ogen raakte. Hij belandde met een doffe klap op op zijn poten, verdoofd door de impact, maar voelde een golf van opluchting door zich heen gaan toen hij de waas van zwart/wit zag wegrennen. Het strijdlustige vuur in hem wilde achter het dier aangaan, hem opjagen tot hij over de grenzen was verdwenen, maar zijn trillende poten weigerde. In plaats daarvan keek hij hijgend toe hoe de das haastig tussen het struikgewas verdween. Die kwam voorlopig niet meer terug.

Een zacht geluid achter hem deed hem snel zijn kop draaien en zijn ogen lichtte op toen hij de kop van Firestar zag bewegen. "Welkom.. terug..," mompelde hij zwaar, zijn stem uitgeput, maar gesierd door een opgeluchte grijns. Het was voorbij, en Silverfang was dankbaar dat hij en Firestar dat nog konden meemaken. Ook al was hij een zooitje op dit moment. Zijn vacht stond alle kanten op en plakte van het zand en bloed, maar hij stond nog. "De das... is.. weg.." miauwde hij schor om Firestar gerust te stellen.

Deputy - 26 Moons - Sunningrocks
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
[Silverfang & Firestar] In the end the Time will Fall ~
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Warrior Cats :: ThunderClan territory :: ThunderClan territory :: Sunningrocks-
Ga naar: