A thousand miles and poles apart [Stonepaw]



 
IndexGebruikerslijstRegistrerenInloggenZoeken
We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
Season
Season
Leaf-fall, -5°C - 12°C
De wind begint ineens te draaien en met een gure bries is het nu dan echt Leaf-fall. Dieren beginnen zich te verschuilen en de kachels worden weer opgestookt bij de Twolegs. Bomen verliezen razendsnel blad, waardoor het een groot kleurenpalet is in het woud.
WHAT'S HAPPENING
Current Event
In-Game Event
Prophecy given by Starclan
"Heed the darkness that creeps near.
Heed the purge that will begin
Seeping into the forest slowly.
Poisoning the clans from within

Blood will turn the forest red.
Lie low in order to thrive
Stay aware of who your allies are.
Or none of the clans will survive"
THE ALLEGIANCES
Clans
THUNDERCLAN
RIVERCLAN
WINDCLAN
SHADOWCLAN
TRIBE OF RUSHING WATER
BLOODCLAN
THE MANAGEMENT TEAM
Staff
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Editor
foundr
COUNT YOUR WORDS
WORD COUNT

SWITCHERDIESWITCH
SWITCH ACCOUNT



Deel
 

 A thousand miles and poles apart [Stonepaw]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Draco
Member
A thousand miles and poles apart [Stonepaw] 6C8eXtE
Kaiden
1966
Actief
We are outgunned
Outmanned
Outnumbered
Outplanned

CAT'S PROFILE
Age: 26 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
Draco
BerichtOnderwerp: A thousand miles and poles apart [Stonepaw]   A thousand miles and poles apart [Stonepaw] Icon_minitimevr 16 dec 2016 - 19:39

Draco zat boven op een kleine vlakke rots. Zijn glanzende witte staart was om zijn poten heen gekruld. Hij was compleet in gedachtes verzonken en had niks door van zijn omgeving. De witte tom had niets eens door hoe een muis langs de rots schoot. Iets was hij op had moeten merken. Prooi was zo schaars tegenwoordig dat ieder beetje hielp. Het kwam door de alsmaar aanhoudende droogte. Dan was Twoleg water nog niet eens zo verkeerd. Twolegs.. daar ging hij weer, nadenkend over die duivelse wezens. Een jaar had hij in hun klauwen gezeten. Een heel jaar was hij een Kittypet geweest. Ze hadden van een trotse kat een onzekere kater gemaakt.
Het was niet zijn schuld dat alles veranderd was. Het was gewoon zo. Iedere kat ging door door met hun levens, dat kon hij begrijpen. Maar het was lastig, zo lastig. Het was niet dat er een paar nieuwe katten bij waren, nee, alles was anders. Kittens van toen waren nu volledige members. Katten die hij toen als zwak had gezien hadden nu 12 hondentanden. De inrichting van het kamp was veranderd, er was een hele oorlog geweest tussen verschillende clans. En al dat had hij gemist. Terwijl zijn oude vrienden vochten zat hij Kittypet voer te eten. Tijdens dat jaar had hij iedere minuut weer gedacht aan het leven in het bos. En nu was hij hier, terug.
Draco had iets groots verwacht, een soort feest omdat hij terug was. Een ontroerend wederzien van zijn vrienden. Hij had het compleet verkeerd gehad. Niks groot onthaal, alleen maar een 'Oh je bent terug, goed.' Maar dat was nog lang niet het ergste. Het ergste was Stonepaw.
Waar was de grijze kater? Hoe ging het met hem? Leefde hij nog wel? Zoveel vragen waar hij misschien wel nooit een antwoord opkreeg. Maar het maakte ook niet uit. Zelfs als hij hem terugzag zou Stone hem nooit meer willen aankijken. Geen wonder na wat hij gedaan had. Cheaten was niet iets waar je iemand zomaar voor kon vergeven. Al helemaal niet als iemand het vaker deed.
Amare, Brokenfeeling, Stonepaw... hij had een hele geschiedenis aan katten die hij had verraden.
Een zucht verliet zijn bek en Draco keek op. Nu pas merkte hij echt waar hij zat na bijna een dag aan doelloos ronddwalen. Vroeger was hij hier wel vaker gekomen als hij weer eens zichzelf in de nesten had gewerkt met relaties. Blijkbaar hadden zijn poten hem hier automatisch heen geleid. Zijn kop zakte naar beneden.
Hij wou gewoon sorry kunnen zeggen tegen Stonepaw.


A thousand miles and poles apart [Stonepaw] BJJYtdO
•Draco Malfoy•
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
A thousand miles and poles apart [Stonepaw] DPKsfdL
marijn
924
Actief
''I can guarantee I will do evil things.''

CAT'S PROFILE
Age: 23 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
Stonepaw**
BerichtOnderwerp: Re: A thousand miles and poles apart [Stonepaw]   A thousand miles and poles apart [Stonepaw] Icon_minitimevr 16 dec 2016 - 21:31

Stonepaw liep door het territorium. Hij had geen doel of plaats waar hij heen wilde. De enige plaats waar hij aan dacht was het BloodClan kamp. Zijn 'thuis'. Maar het voelde niet als een thuis. Het ShadowClan kamp was ook geen thuis. Niks was een thuis. Thuis bestond niet voor hem. Een hele lange tijd was hij weg geweest van het gebied. Hij had geen zin meer om Draco tegen te komen, of Ashdrizzle, Hiddendance, al die andere katten. Nee, hij wilde niemand meer zien, nooit meer. Alles wat ze deden, was hem breken. Dus liep hij weg, naar een ander gebied waar geen bekende katten waren. En al die tijd was het enige wat hij deed moorden. Zoveel gevechten, zoveel katten. Het was zijn nieuwe manier om de dag door te komen geworden. Al zijn woede, frustratie en haat liet hij zien door het leven van een ander te beeindigen. Dat was wat alle katten verdienden, want er was geen kat geweest in zijn hele leven om om hem te geven. Draco had hem laten zien hoe makkelijk het ''slechte'' leven wel niet was. Van een rebellige apprentice in ShadowClan was hij veranderd naar moordenaar in BloodClan. Spijt had hij niet, van geen enkele keuze. StarClan bestond niet, zijn ouders hadden hem verlaten, en niemand gaf om hem. Hij was alleen, zoals altijd, elke dag weer. Het was normaal geworden. Eten en moorden was wat hij deed, zonder gevoelens of medeleven voor de anderen. Niemand had hem ooit medeleven gegeven. Het was hun eigen schuld, en dit is wat ze er voor terug kregen. Hij was helemaal veranderd. Hij was nog steeds redelijk klein, maar had wel sterke zichtbare spieren gekregen. Hij had vele littekens van gevechten over zijn hele lichaam. Hij had zelfs nu opgedroogd bloed aan zijn poten kleven. Hij vroeg zich af of zijn oude ShadowClan ''vrienden'' hem nog wel zouden herkennen. Of iemand in het algemeen. Een jaar was hij weg geweest. Draco was waarschijnlijk gelukkig met een ander. De gedachte aan hem maakte Stonepaw nog steeds kwaad, en hij liep verder tot hij de geur van een andere kat op pikte. Een slachtoffer. Hij volgde de geur, en zag al snel een dikke kittypet rillen van de kou. Zwakkelingen, ze waren ook niks gewend. Woedend vloog hij op de ander af, die mauwde luid door de verrassing. Hij drukte de kittypet's schouders tegen de grond, maar terwijl dit gebeurde voelde hij dat zijn buik werd opengehaald door de achterpoten van de ander. Stonepaw krabte eerst hard over het gezicht van de kittypet, hij zou lijden voordat hij zou sterven. Daarna beet hij lang in zijn keel, zodat hij langzaam stikte. Het lichaam werd steeds zwakker en slapper totdat het niet meer bewoog. Met bloed en al op zijn vacht keek hij naar zijn overwinning. Op naar de volgende.


A thousand miles and poles apart [Stonepaw] Wrm0jHt
Other:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Draco
Member
A thousand miles and poles apart [Stonepaw] 6C8eXtE
Kaiden
1966
Actief
We are outgunned
Outmanned
Outnumbered
Outplanned

CAT'S PROFILE
Age: 26 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
Draco
BerichtOnderwerp: Re: A thousand miles and poles apart [Stonepaw]   A thousand miles and poles apart [Stonepaw] Icon_minitimevr 16 dec 2016 - 21:47

Draco's kop schoot omhoog. Hij had een duidelijke kreet gehoord. Geen enkele normale kat schreeuwde het uit in een gebied vol vijanden zonder reden. Bovendien had het niet geklonken als een schreeuw van blijheid maar een van pure schrik en pijn. Alsof er een gevecht bezig was. Misschien was hij er vroeger op afgerend maar dat was allang veranderd. Er waren zoveel dingen om rekening mee te houden. Als er daar twee moordenaars bezig waren maakte hij geen schijn van kans. Hij had hard zitten trainen maar was nog lang niet op het ultieme niveau. Bovendien was hij dunner dan een slang. Dat kwam ervan als je Kittypet eten weigerde en terug in een tijd van gebrek aan prooi. Het enige wat hem een beetje aanzien kon geven was zijn mooie glanzende goed verzorgde vacht. Hij had zo van zijn vacht gehouden toen der tijd. Het was zijn trots geweest en nog steeds vond hij dat het zijn beste onderdeel was. Beter dan zijn karakter in ieder geval.
Die arrogantie bestond nog wel maar werd verdrukt door onzekerheid en schaamte en die emoties werden op hun beurt weer onderdrukt door agressie. En al die onderdrukte emoties maakte hem een gevaarlijke levende tijdbom die te zwak was om schade aan te richten. Het was bijna iets komisch om om te lachen. Maar Draco vond niks aan de situatie, hij haatte het. Dat was de overweldigende emotie. Haat aan alles in het leven. Zichzelf, andere katten, alles.
Hij dwong zichzelf om de gedachtes te negeren en naar het geluid te lopen. Dichterbij kwam hij de geur van Kittypet en iets Bloodclan/Rogue-ish tegen. Het maakte de situatie duidelijk voor hem. Een of andere wilde kat was een Kittypet aan het aanvallen. Met die gedachte sprong hij naar voren, tenslotte viel er misschien nog wat plezier te beleven. Misschien kon hij iets van die woede uitleven op de toch al gewonde Kittypet. Niks kon hem voorbereiden op dit moment.
De witte tom verstijfde toen hij zag wie er voor hem stond. Hij wou wegrennen maar het was al te laat. Hij stond daar al in het openbaar met uitgeklapte nagels en een opgezette vacht. De geur, de blik op zijn gezicht.. het was hem.. het moest hem wel zijn. Maar zoveel klopte niet. Hij was gegroeid. Geen enkel teken meer van de Shadowclanner die Draco had leren kennen. Was het hem wel echt? Het moest hem wel zijn. Een grijze kater met een moordlustig blik in zijn ogen die onder de littekens en bloed zat. Een ding dat alleen voorkwam in de nachtmerries van kittens, dat was zijn Stonepaw.


A thousand miles and poles apart [Stonepaw] BJJYtdO
•Draco Malfoy•
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
A thousand miles and poles apart [Stonepaw] DPKsfdL
marijn
924
Actief
''I can guarantee I will do evil things.''

CAT'S PROFILE
Age: 23 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
Stonepaw**
BerichtOnderwerp: Re: A thousand miles and poles apart [Stonepaw]   A thousand miles and poles apart [Stonepaw] Icon_minitimevr 16 dec 2016 - 22:09

Stonepaw keek nog eens naar het lichaam van de kittypet. Om zeker te weten dat hij niet op stond, en het overleefde en een gelukkig leven ging leiden. Dat mocht niet. Niemand mocht dat. Hij was zo diep gezonken in zijn duistere gedachten, dat hij niet eens merkte dat er een nieuwe verscheen. Toen hij dat wel merkte keek hij op. Zijn eerste gedachte was een andere kat om te verscheuren en te vermoorden. Maar toen hij zag wie het was veranderde alles. Hij was er niet op voorbereid om hem nog eens terug te zien in zijn leven. Gelijk twijfelde hij of dit wel echt gebeurde. Was dit niet weer gewoon een nachtmerrie? Maar daar leek het niet op... Voor hem stond hij toch echt. Een witte kat, compleet veranderd, niet zoals hij hem had leren kennen. Een verdrietige maar geschokte blik in zijn ogen, met geen spoor van arrogantie of trots te bekennen. Er hing een vreemde kittypet geur om hem, maar Stonepaw betwijfelde of dat niet gewoon van het lijk naast hem kwam. Het duurde een moment voor dat hij het geloofde, maar toch stond hij voor hem, de enige echte kater wiens schuld alles was, en ondanks alles, nog steeds een soort van geliefd werd door Stonepaw. Het was zijn Draco.


A thousand miles and poles apart [Stonepaw] Wrm0jHt
Other:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Draco
Member
A thousand miles and poles apart [Stonepaw] 6C8eXtE
Kaiden
1966
Actief
We are outgunned
Outmanned
Outnumbered
Outplanned

CAT'S PROFILE
Age: 26 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
Draco
BerichtOnderwerp: Re: A thousand miles and poles apart [Stonepaw]   A thousand miles and poles apart [Stonepaw] Icon_minitimevr 16 dec 2016 - 22:26

Zijn oren schoten naar achter voordat zijn hersenen de situatie konden verwerken. Zijn klauwen boorde zich in de grond en zijn haren stonden recht omhoog. Zijn ogen waren samengeknepen en zijn tanden licht ontbloot. Zijn houding was alleen maar het resultaat van shock. Het was wonderlijk hoe veel je kon doen terwijl je brein op een stuk bleef haken. Het was als een kapot cassettebandje dat maar bleef doorspelen in zijn hoofd. Stonepaw, Stonepaw, Stonepaw, Stonepaw.. Moordenaar, Moordenaar... Hij bleef het herhalen terwijl hij probeerde om iets te bedenken. Een reactie, hij moest iets doen. Zonder erbij na te denken was hij al in elkaar gezakt alsof hij klaar stond om aan te vallen. Hij was daar nog lang niet klaar voor! Hij was helemaal nergens klaar voor. En nooit was hij klaar geweest voor dit moment.
Hij had Stonepaw verwacht als de grijze kater die hij kende. Dun met een onschuldige glimlach op zijn gezicht. En die stomme blik die Draco zo schattig vond in zijn ogen. Deze kat staarde hem alleen maar leeg aan. Dit was een koelbloedige moordenaar. Samen hadden ze zo moeten zijn. Dat was het plan geweest al die moons geleden. Draco en Stone, de coolste katten op de wereld die samen heerste. Dit.. dit was het niet. Dit waren een zielige witte kat en een moordlustige grijze kater. Was het zijn schuld? Had hij dit ding gecreëerd? Het was geen ding, het was Stonepaw. Hij mocht niet zo over de kater denken. Niks hiervan lag aan Stonepaw, het was allemaal zijn fout. Hij was vanaf het begin een idioot geweest. Hij had deze tom nooit zoveel pijn mogen doen als hij deed. Nu was hij hier beland en moest hij iets doen. "Hey" Het ene woord kwam krakend uit zijn mond. "Stonepaw.." De naam die hij hardop sprak was als een steek in zijn hart. Welk hart? Draco had deze kater pijn gedaan als een zielloos wezen. Dit verdiende hij.


A thousand miles and poles apart [Stonepaw] BJJYtdO
•Draco Malfoy•
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
A thousand miles and poles apart [Stonepaw] DPKsfdL
marijn
924
Actief
''I can guarantee I will do evil things.''

CAT'S PROFILE
Age: 23 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
Stonepaw**
BerichtOnderwerp: Re: A thousand miles and poles apart [Stonepaw]   A thousand miles and poles apart [Stonepaw] Icon_minitimevr 16 dec 2016 - 22:57

Draco reageerde alsof hij wilde vechten. Stonepaw, bleek echter ironisch genoeg doodstil staan als een steen. Hij kon niet bewegen, hij kon het niet. Verschillende emoties begonnen tegelijk te schreeuwen, alsof ze allemaal aan het vechten waren om controle te krijgen over Stone. Hij probeerde ze allemaal te onderdrukken, tot dat hij helemaal trilde omdat het zo moeilijk was. Stemmen in zijn hoofd begonnen te schreeuwen. ''Vermoord hem!'' ''Hij verdient het niet om te leven!'' ''Dit is allemaal zijn schuld!'' ''Hij gaat jou vermoorden, vermoord hem eerst!'' ''Laat hem zien wat hij heeft gedaan!'' ''Hij verdient het niet om te leven!'' Hij voelde zo veel pijn, overal, hij kneep zijn ogen dicht om de kater niet te zien en wenste al deze gevoelens weg. ''Dood, dood, hij moet dood...'' zongen ze verder. Ook al had hij uitgeslagen klauwen, trilde hij, had hij zijn ogen weer opengesperd en zijn vacht opgezet, en voelde hij overal pijn... Hij kon het niet. Hij kon het niet aan om te bewegen, en de kater te vermoorden. Hij hoorde de woorden die werden gesproken bijna niet. Het was onherkenbaar, net zoals hun weggevaagde vriendschap.


A thousand miles and poles apart [Stonepaw] Wrm0jHt
Other:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Draco
Member
A thousand miles and poles apart [Stonepaw] 6C8eXtE
Kaiden
1966
Actief
We are outgunned
Outmanned
Outnumbered
Outplanned

CAT'S PROFILE
Age: 26 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
Draco
BerichtOnderwerp: Re: A thousand miles and poles apart [Stonepaw]   A thousand miles and poles apart [Stonepaw] Icon_minitimevr 16 dec 2016 - 23:16

Stonepaw zwijgde, hij zwijgde, er hing een duistere stilte. Een stilte geladen met honderden aan emoties. In ieder geval van zijn kant. Wat Stone voelde wist hij niet. Waarschijnlijk iets van haat en afschuw gemengd met woede. Dat leek logisch. Hij kon het onmogelijk aflezen van de stille kater. Vroeger wist hij altijd precies waar Stonepaw aandacht. Vanaf het moment dat ze vrienden waren geworden waren ze als een kat in twee lichamen. Misschien omdat ze op zo'n bizarre manier vrienden waren geworden. Het was niet elke dag dat een Bloodclanner een Shadowclanner betrapte op het bewonderen van een steen. Hij wist zelfs de woorden van toen nog.
'De stenen worden met de dag mooier. Dat waren de eerste woorden die hij ooit tegen de grijze tom had gesproken. Toen ze allebei nog jonge apprentices waren. Ze hadden zoveel plezier gehad toen met de stenen en de watergevechten en het zingen. Maar zoveel details miste in zijn geheugen. De laatste woorden die hij had gesproken stonden ook nog in zijn geheugen gegrift. 'We're never ever getting back together.' Nu haatte hij zichzelf voor die woorden.
En nu naar een jaar waren zijn woorden 'hey Stonepaw' geweest. En nu naar een jaar zei Stonepaw helemaal niks terug. Woorden was hij blijkbaar niet waard.


A thousand miles and poles apart [Stonepaw] BJJYtdO
•Draco Malfoy•
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
A thousand miles and poles apart [Stonepaw] DPKsfdL
marijn
924
Actief
''I can guarantee I will do evil things.''

CAT'S PROFILE
Age: 23 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
Stonepaw**
BerichtOnderwerp: Re: A thousand miles and poles apart [Stonepaw]   A thousand miles and poles apart [Stonepaw] Icon_minitimevr 16 dec 2016 - 23:34

Er hing een duistere stilte, en Stonepaw wist nog steeds niet wat hij moest doen. Huilen? Inmiddels stroomden er al tranen over zijn wangen, hij voelde angst van alles dat Draco zou denken; dat hij verschrikkelijk zwak was, nog steeds van hem hield. Dat de grote stoere moordenaar hier nog steeds gevoelens had. ''Maar dat is zo, zwakkeling,'' mauwde een stem. ''Nee! Ik haat hem, hij verdient het niet om te leven!'' zei een andere stem terug. ''Doe het dan! Vermoord hem dan, dat kun je toch niet!'' Hij wilde ze bewijzen dat hij het wel kon, Draco zou sterven, hij zou niet meer zijn, niemand zou ooit meer van hem horen, en wel nu meteen! Hij zou weg zijn voor goed. Woedend sprong Stonepaw op de witte kater af en pinde hem strak tegen de grond aan. Hij ontblootte zijn tanden en liet zijn scherpe klauwen zien. De witte kater was zo dichtbij, zwakker dan hem, in een paar bewegingen kon hij er voor zorgen dat hij nooit, maar dan ook nooit meer last van Draco zou hebben. Hij was er klaar voor, hij zou het doen. Geen Draco meer.
In een flits kwamen de herinneringen terug. Hoe hij altijd vocht met Draco, hoe Draco hem technieken leerde, hoeveel nep gevechten ze hadden, het gevecht tegen Draco toen hij zichzelf moest bewijzen voor de BloodClan. Het deed zoveel zeer. Ze gingen steeds verder terug; de dag dat hij het BloodClan kamp voor het eerst zag. De ruzie met Ashdrizzle, de trip naar Four trees, het toneelstuk op het Thunderpath, het vechten in de sneeuw en de modder, en de meest pijnlijke: de dag dat ze elkaar ontmoette. Stonepaw was een steen aan het bewonderen toen de BloodClanner verscheen en hem zowat uitlachte. Hij dacht dat hij hem ging haten, maar ze begonnen te praten. Er was zo veel gebeurd, hij begon de ander te mogen, en voor hij het wist had hij een relatie met Draco. Toen kwamen de slechte herinneringen; Draco die vreemdging. Toch kon Stonepaw het niet om hem hiervoor te vermoorden. Draco leek spijt te hebben, en nu hij bovenop hem zat kon hij het gewoon niet. Alles deed pijn. De herinneringen waren te veel. Het lukte niet. Met een schreeuw sprong hij van de witte kater af, waar hij een paar meter verder in elkaar stortte en op zijn buik in het gras lag, zijn oren naar achter en zijn ogen strak dichtgeknepen. Het lukte hem bijna niet om zijn bek te openen, en een krakend geluid te maken, dat leek op: ''Verdwijn.''


A thousand miles and poles apart [Stonepaw] Wrm0jHt
Other:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Draco
Member
A thousand miles and poles apart [Stonepaw] 6C8eXtE
Kaiden
1966
Actief
We are outgunned
Outmanned
Outnumbered
Outplanned

CAT'S PROFILE
Age: 26 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
Draco
BerichtOnderwerp: Re: A thousand miles and poles apart [Stonepaw]   A thousand miles and poles apart [Stonepaw] Icon_minitimevr 16 dec 2016 - 23:57

Tranen, het was alsof er een nieuwe wereld voor hem openging. Hij kon zijn eigen tranen nauwelijks tegenhouden terwijl hij Stonepaw zo zag staan. Grijnzend sprong hij bovenop de kater in een poging hem in de modder te duwen. De herinnering vloog voorbij in een flits. Dracostar klonk cool. De witte kater grijnsde. Wat er ook veranderde hun idiote gedrag zou altijd hetzelfde blijven. Blijkbaar had hij het verkeerd gehad. Hij glimlachte en gaf de grijze kater een tik op zijn hoofd. 'Je weet toch dat ik perfect ben.' Draco voelde het branden in zijn keel alsof hij hete kolen had doorgeslikt. Zijn ogen werden steeds natter. Hij moest het volhouden, hij kon niet huilen, niet nu.
Een moment zat hij nog tranen te bevechten, het volgende moment lag hij op de grond onder Stone. Hij stond boven op 'Stonestar'. 'I'm up to no good.' Lachend likte hij het gezicht van de kater.  Hij wist niet wat het was maar hij begon te huilen. Hij kon het niet tegenhouden toen het eenmaal gebeurde. Tranen drupte naar beneden langs zijn snuit. Zijn zicht werd wazig. Hij lag hier onder zijn ex beste vriend. Zijn ex beste vriend die klaar stond om hem te vermoorden. Dit was hoe zijn leven ging eindigen. Als een zielig huilend hoopje onder zijn ex. Ex Het woord bleef door zijn hoofd spoken. Stonepaw was niks meer van hem alleen nog maar ex, ex, ex.
Als dit het was moest hij laatste woorden. Hij moest iets zeggen, iets dat Stonepaw kon onthouden. Iets dat geschikte was als laatste woorden voor Draco Malfoy. 'I am immortal idiot.' Hij kroop onder de kater uit en gaapte alsof Stone te saai was. Dat was iets wat hij kon zeggen. Het was een gelukkig herinnering gemengd met ironie. Tenslotte was hij duidelijk niet immortal. Ja, dat zouden zijn woorden zijn. De laatste woorden die Draco Malfoy ooit zou spreken.
Hij sloot zijn ogen en wachtte en wachtte op de scherpe klauwen van Stonepaw. Maar niks gebeurde. Plotseling was Stonepaw weg.. Zijn ogen vlogen op en hij kwam overeind om een in elkaar gedoken Stone te zien. 'Verdwijn' het woord sneed door zijn gedachten heen. Stonepaw wou hem weg. 'Doe iets! Doe iets!" "De stenen worden met de dag mooier." Oh god, waarom die zin. Waarom?


A thousand miles and poles apart [Stonepaw] BJJYtdO
•Draco Malfoy•
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
A thousand miles and poles apart [Stonepaw] DPKsfdL
marijn
924
Actief
''I can guarantee I will do evil things.''

CAT'S PROFILE
Age: 23 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
Stonepaw**
BerichtOnderwerp: Re: A thousand miles and poles apart [Stonepaw]   A thousand miles and poles apart [Stonepaw] Icon_minitimeza 17 dec 2016 - 0:37

Alles kwam terug. Alles. Hij kon het niet tegen houden, het gebeurde gewoon. Hij dacht dat hij pijn had gevoeld toen zijn ouders stierven. Hij dacht dat hij pijn had gevoeld toen de apprentices hem pesten. Hij dacht dat hij pijn had gevoeld toen Maskpaw hem verliet. Maar zoveel pijn als nu had hij nog nooit gevoeld. Wat was dit? Ging hij dood? Alsjeblieft laat het ophouden! smeekte hij naar niemand; hij had nooit iemand gehad. Hij herinnerde zijn hele leven weer, het flitste voorbij. Zijn ouders die voor hem zorgden, het bericht van de Warrior die had gezegd dat ze waren overleven, hoeveel pijn hij had gevoeld, hoe hij de hele dag niets anders kon doen dan huilen. Hoe hij toekeek hoe alle andere kittens samen plezier hadden en hij niet mee mocht doen. Hoe hij als apprentice verliefd werd op een kat die hij maar twee of drie keer had gezien, en hoeveel pijn hij voelde toen het contact verbroken werd. Hoe hij wenste om bij StarClan en zijn ouders te zijn. Hoe hij zich door het leven heen sleepte om daar te komen. En toen, die dag dat hij naar Little Creek ging. ''Wat ben jij mooi...'' Hij besefte nu dat hij uit eenzaamheid tegen een steen had gesproken. Uit verdriet. Hij wist dat een steen hem nooit zou kunnen breken. Maar nu, was die steen het zijn pijnlijkste in zijn leven geworden. Dit had hij nooit verwacht. En het stopte niet, de herinneringen gingen door, ze scheurden ieder stukje blijdschap dat Stonepaw misschien nog in zich had kapot - totdat hij helemaal niks meer kon. ''Ja hé, maar deze, deze is echt beautiful.'' De eerste woorden die Draco ooit van hem gehoord had. Daarna had hij snel iets bedacht omdat hij het zo stom vond wat hij had gezegd. ''Uhm ik bedoel ehm eh, mooi om te te verzamelen, na- natuurlijk.'' Pas daarna had hij gemerkt dat hij tegen een oh zo slechte BloodClanner stond. De angst die hij toen voelde was al snel veranderd in vriendschap, daarna in liefde, en nu... haat, pijn, verdriet. Een stomme, stomme witte kater had zijn leven zo verschrikkelijk veranderd... hoe kon dit gebeuren? Het was nog niet voorbij. ''"Stenen.. Toevallig is mijn naam ook Stonepaw." "Dus..hoe heet jij?". '''Draco is de naam.'' Waarom, waarom kon het nou niet stoppen... ''Does this mean, if we touch, the world will explode in perfection?'' Ze hadden zo'n geweldig beeld over hunzelf... '''Een modderpoel, serieus Stone?'' ''Draco Malfoy is not amused.'' Het was zo leuk geweest, alles voelde goed... Auw, nee, stop dit, alsjeblieft, stop... ''"Oh machtige Dracostar!"  "Mijn naam is Stonestar van de RockClan!" 'Oh grote Stonestar, doe mij geen kwaad!' Wat heb ik misdaan.'' 'I want you to know that I will always love youuuuuuuuuuuuu!'' zong hij. ''Alwaaays loooove youuuuuuuu-'' hij lette niet op en plotseling viel hij van de steen af.  Hij rolde op zijn rug. ''It killed meh! Draco it killed me!'' mauwde hij dramatisch. "Stone was a fool, a traitor and an evil cat. He killed his friend Draco like he was just a rat. Stone made him fall off the tree, all the way down-" Hij was midden in zijn lied toen hij letterlijk de boom uit geduwd werd. "you messed it up!"-- Stop! Hij moest stoppen. Maar hij kon het niet. De goede herinneringen waren te sterk. Alle geweldige dingen die gebeurden waren verloren, ze zouden nooit meer terug kunnen naar de tijd waar alles goed was. Die tijd was weg. Voor altijd.''De stenen worden met de dag mooier.'' Stonepaw opende zijn ogen, met een wazig zicht. Had Draco dat nou echt gemiauwd, of was dit een van zijn herinneringen? Hij was zo in gevecht met zichzelf dat hij de werkelijkheid niet meer kende. Hij wilde dat alles ophield en niet meer bestond. Hij stond op en draaide zich met een ruk om naar de witte kater en blies. Hoe durfde hij deze woorden te spreken? Hoe kon hij? Waarom? Van alle dingen die hij kon zeggen, waarom deze woorden... ''Waarom?'' vroeg hij met een stem vol verdriet en woede.


A thousand miles and poles apart [Stonepaw] Wrm0jHt
Other:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Draco
Member
A thousand miles and poles apart [Stonepaw] 6C8eXtE
Kaiden
1966
Actief
We are outgunned
Outmanned
Outnumbered
Outplanned

CAT'S PROFILE
Age: 26 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
Draco
BerichtOnderwerp: Re: A thousand miles and poles apart [Stonepaw]   A thousand miles and poles apart [Stonepaw] Icon_minitimeza 17 dec 2016 - 0:59

Waarom? Was dat niet altijd de vraag. Waarom gebeurde dit, waarom ging het zo, waarom verpeste hij het weer. Waarom had het leven besloten om zo te gaan. En waarom voor hem... Waarom was hij degene die dit moest doorstaan?
Waarom was hij degene die moest toekijken terwijl zijn ouders doodgingen terwijl hij nog een onschuldig kitten was. Die dag hadden ze besloten het verlaten Skyclan gebied te bezoeken en juist die ene boom was omgevallen. Juist die ene boom had alles wat hij had van hem afgenomen. Het moment waarop hij als een klein kitten gebroken was. Het ene moment dat hem had omgevormd tot Draco Malfoy. De Draco Malfoy die hij nu al niet meer was. Die hij nooit meer kon zijn.
Waarom was hij daarna weer gelukkig geweest? Hij had eerste Dot gehad. De eerste kat in zijn leven die hem weer liefde liet voelen. Toen Sunset die hem liefde en toen jaloezie en haat liet voelen. Verschillende katers en poezen die met hem omgingen. Die hem aandacht gaven. Hij had allerlei gevoelens meegemaakt. Geluk, verdriet, woede, angst. Allerlei katten was hij tegengekomen. Grote members die indruk op hem maakte, schattige kittens. Het waren allemaal stukjes die hem vormde, al die ontmoetingen.
Waarom waren gaan van die gevoelens zo sterk als wat hij voor Stonepaw voelde? Al vanaf het moment dat hij Stonepaw had ontmoet waren die gevoelens er ook geweest maar allemaal zoveel sterker. Alleen al de gedachtes aan die tijd waren overweldigend. Het geluk dat hij had gevoeld. Met vrolijke sprongen vertrok hij alvast. Draco barstte in lachen uit toen hij naar zijn vriend keek. De kater wist het niet maar de uitdrukking op zijn gezicht was geniaal. 'Is our little Stoney a bit clumsy? Poor little Stone' was zijn plagende reactie. Hoe perfect het wel niet was om die woorden te zeggen...' Het verdriet dat hij had gevoeld. Hij boog zich voorover en likte de steen, de tranen in zijn ogen wegknipperend. Ooit kwam hij er wel uit. Dan zouden al zijn problemen opgelost zijn en was hij weer gelukkig. Alles wat hij met Stone voelde was een nieuwe ervaring. Zelfs wat hij nu voelde. Het hartverscheurende verdriet, zijn brandende keel, de hopeloosheid.
Waarom was hij vreemdgegaan? Stonepaw was altijd de ware geweest, hij en Stone zijn- waren perfect bij elkaar. Toch was hij dom geweest als een idioot had hij geflirt met anderen. Met iedere kat die hij tegenkwam. Amare, de Rogue waar hij lange gesprekken mee had gehad. Die een kleine plaats in zijn hart veroverde en Stonepaw aan de kant duwde. Hoe had hij het ooit zo ver kunnen laten komen? En Brokenfeeling die hij helemaal niet leuk vond. Ze was maar een ongeluk. Dat ongeluk had hem een zoon opgeleverd. Drake, het kleine kitten. "Prima. Er zijn dingen gebeurt in de dagen dat jij er niet eens was." Hij legde extra veel nadruk op de laatste zin alsof het allemaal de schuld was van de grijze kater. Je wou toch een kitten? JE HEBT ER NU EEN." Hij kromp in elkaar bij de herinnering.
Waarom had hij het nooit meer goed kunnen maken na die laatste woorden?
En waarom was het nu voorbij?
"Omdat het zo ging."


A thousand miles and poles apart [Stonepaw] BJJYtdO
•Draco Malfoy•
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
A thousand miles and poles apart [Stonepaw] DPKsfdL
marijn
924
Actief
''I can guarantee I will do evil things.''

CAT'S PROFILE
Age: 23 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
Stonepaw**
BerichtOnderwerp: Re: A thousand miles and poles apart [Stonepaw]   A thousand miles and poles apart [Stonepaw] Icon_minitimeza 17 dec 2016 - 14:36

Waarom had hij Draco vertrouwd? Waarom had hij ShadowClan verlaten om bij de BloodClan te gaan? Waarom gaf niemand om hem? Waarom gingen zijn ouders dood? Waarom gebeurde al deze dingen? Waarom verdienden andere katten wel een goed leven? Waarom werd hij zo? Waarom had hij altijd vragen, maar nooit antwoorden? Nooit zou hij het weten, nooit zou hij weten waarom alles op deze manier was gebeurd.
''Omdat het zo ging.''
Was het zijn schuld? Had hij de foute keuzes gemaakt? Het was anders toch echt Draco's schuld... toch? Alles was goed, totdat hij vreemd ging. En Stonepaw vertrouwde al weinig katten. De enige kat die hij wel kon vertrouwen was Draco, en die had hem gebroken, net zoals iedereen altijd in zijn leven. En nu? Het verleden was gebeurd, maar hoe moesten ze nu verder? Hoe moest hij Draco vergeven, kon hij dat wel? Wat als Draco weer ging cheaten? Zou alles nog kunnen worden zoals het oude? Dit hele gedoe was een grote wond dat sowieso in een litteken zou veranderen, waarschijnlijk het meest zichtbare en pijnlijke litteken dat hij ooit had gehad. De rest van zijn leven zou hij deze pijnlijke herinneringen bijdragen, allemaal dankzij Draco. Maar waarom kon Stone het niet? Hij kon niks. Hij kon Draco niet vermoorden, waarom niet? Hield hij nog van hem? Hij kon Draco niet vergeven, daar was het te laat voor. Hij kon Draco nu niet eens laten verdwijnen, hij kon hem niet vergeten. De moord machine die hij een heel jaar lang was geweest, was nu een zwakke kat geworden die niks kon. Helemaal niks.
''En nu dan?''


A thousand miles and poles apart [Stonepaw] Wrm0jHt
Other:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Draco
Member
A thousand miles and poles apart [Stonepaw] 6C8eXtE
Kaiden
1966
Actief
We are outgunned
Outmanned
Outnumbered
Outplanned

CAT'S PROFILE
Age: 26 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
Draco
BerichtOnderwerp: Re: A thousand miles and poles apart [Stonepaw]   A thousand miles and poles apart [Stonepaw] Icon_minitimezo 18 dec 2016 - 17:47

Een paar seconden lang zoomde zijn hersenen helemaal uit. Alsof hij van boven af naar hun keek. Naar hun nu en naar hun toe. Die paar seconden waren genoeg om alles te kunnen zien. Hij besefte dat ze net als toen stonden, tegenover elkaar als vijanden. Toen waren ze vrienden geworden. Nu was die kans klein. Draco wist dat het zijn schuld was, het kon niet anders. Op een of andere manier maakte hij altijd de verkeerde keuze.
Stonepaw bedriegen was verkeerd geweest. Al helemaal hoe hij twee keer had gedaan. Een keer was te vergeven, ze waren jong. Jonge katten wilden nou eenmaal dingen doen, avonturen beleven en soms kwamen daar problemen uit. De tweede keer echter was hij echt dom geweest. "Toen waren de kittens er en een was wit! Wit zit niet eens in hun stamboom dus er kon maar een reden voor zijn..." Hij zuchtte. "Ik heb er spijt van maar het is nu al te laat, ik heb de zorg al half op me genomen. Maar Stone alsjeblieft het was een fout." Nu hij er zo over nadacht klonk het nog slechter. ''En je dacht geen seconde aan mij?'' Had Stonepaw geantwoord. En hij nog gelijk gehad ook.
Tijdens zijn tijd bij Twolegs had hij voortdurend aan Stonepaw gedacht, aan alle momenten die ze samen hadden beleefd. Aan hoe ze samen hadden rongerend. 'Stonestar' en 'Dracostar' waren de leiders van het bos geweest. Hoe hij zeker wist dat ze voor altijd samen zouden blijven. Hij had gezien hoe hij langzaam Stonepaw had laten glimlachen. Gevoeld hoe hij iedere keer dat hij de tom zag zo blij werd. Geweten hoe geweldig ze waren als een team. Nu was het voorbij. Hun team was over, ze gingen solo en geen van beide kon het aan.
''Draco... zelfs als ik je vergeef, hoe wil je dat ik je weer ga vertrouwen? Denk je dat ik dat ooit nog kan?''
De witte kater keek om zich heen, het was stil. Alsof alles zich voorbereidde op zijn antwoord. Hij wist dat dit zijn kans, misschien wel de enige, was. Nu moest hij alles uitspreken en niks verborgen houden. "Stone. Jij, ik--" Hij schraapte zijn keel en keek op met tranen in zijn ogen. "Luister." Draco haalde diep adem.
"Ik hou van je, jij bent het altijd geweest. En dat meen ik, alles wat ik nu zeg meen ik. Ik heb zo vaak tegen je gelogen, ik ben zo vaak een idioot geweest, nu niet meer. Ik kan het niet meer aan om leugens te vertellen tegen de enige kat die echt belangrijk voor me is. Vanaf de eerste dag dat ik je ontmoette was je al belangrijk. Ik dacht dat clankatten stomme mousebrains waren en toen kwam ik jou tegen met je steen. En ik wist het nog niet maar met jou had ik de beste tijd van mijn leven. Zoals we clanleiders waren, vreselijke dingen zongen, vochten met modder, het was geweldig. En toen ging het allemaal voorbij." Zijn stem brak. "H--het is mijn fout, en het spijt me zo Stone. En nu... Nu wil ik gewoon zeggen dat je me mag haten maar ik... ik wel, ik wil gewoon dat je gelukkig bent na al die shit die ik over je heen heb gegooid." Draco zweeg terwijl hij de grijze kater bleef aankijken.


A thousand miles and poles apart [Stonepaw] BJJYtdO
•Draco Malfoy•
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
A thousand miles and poles apart [Stonepaw] DPKsfdL
marijn
924
Actief
''I can guarantee I will do evil things.''

CAT'S PROFILE
Age: 23 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
Stonepaw**
BerichtOnderwerp: Re: A thousand miles and poles apart [Stonepaw]   A thousand miles and poles apart [Stonepaw] Icon_minitimezo 18 dec 2016 - 18:48

Wat Stone niet verwachtte, was dat hij een antwoord kreeg van Draco. ''Stone. Jij, ik-'' de kater stopte en schraapte zijn keel. Een teken dat hij het moeilijk had. Stonepaw probeerde zo goed mogelijk op te letten, misschien kon hij dan zien of de kater loog of eerlijk was. Want Stonepaw wist niet meer wie of wat hij moest geloven in deze koude wereld waar iedereen je kapot maakt. ''Ik hou van je, jij bent het altijd geweest. En dat meen ik, alles wat ik nu zeg meen ik.'' Draco's woorden klonken oprecht, maar de stemmen in Stonepaw's gedachten schreeuwden dat het tegenovergestelde waar was. ''Ik heb zo vaak tegen je gelogen, ik ben zoo vaak een idioot geweest, nu niet meer.'' ''En hoe weet ik dat zeker?!'' histe een stem in zijn hoofd. Stonepaw probeerde hem te negeren en luisterde naar Draco's volgende woorden. Het was moeilijk om hem niet te onderbreken. ''Ik kan het niet meer aan om leugens te vertellen tegen de enige kat die echt belangrijk voor me is.'' ''Hoe weet ik zeker dat je niet liegt, hoe weet ik zeker dat je er straks niet weer met een andere poes of kater vandoor gaat, hoe?!'' Stonepaw wilde het schreeuwen, maar iets hield hem tegen, iets in hem zei dat schreeuwen Draco niet beter ging maken. Er was geen manier dat Draco kon bewijzen dat hij nooit meer iets slechts zou doen, Stonepaw zou hem moeten gaan vertrouwen, en dat zou het moeilijkste wat hij ooit heeft gedaan worden. ''Vanaf de eerste dag dat ik je ontmoette was je al belangrijk. Ik dacht dat clankatten stomme mousebrains waren en toen kwam ik jou tegen met je steen. En ik wist het nog niet maar met jou had ik de beste tijd van mijn leven. Zoals we Clanleiders waren, vreselijke dingen zongen, vochten met modder, het was geweldig. En toen ging het allemaal voorbij.'' De herinneringen uit het verleden deden pijn, zo verschrikkelijk veel pijn. Het was de enige tijd waar Stonepaw zich echt gelukkig had gevoeld. ''H-het is mijn fout, en het spijt me zo Stone. En nu... Nu wil ik gewoon zeggen dat je me mag haten maar ik... Ik wil, ik wil gewoon dat je gelukkig bent na al die shit die ik over je heen heb gegooid.'' Draco's gebroken stem zweeg terwijl hij Stonepaw bleef aankijken. De grijze kater zuchtte, en sloot zijn ogen voor een moment. Even stilte, even moest hij al deze informatie verwerken zodat hij een normaal antwoord zou kunnen geven. Wat waarschijnlijk ook in een lange speech zou veranderen. Even deed hij alsof er geen Draco was, geen problemen, helemaal niets... Toen opende hij zijn ogen weer en was terug in de verschrikkelijke werkelijkheid. Nu was het tijd om zijn gedachtes hardop te spreken. ''Draco,'' begon hij. Hij probeerde zijn stem zo kalm mogelijk te houden, maar het was super duidelijk dat ze allebei gebroken waren van de emoties. ''Ik... Jij... We hebben-'' Shit, dit was moeilijk. In zijn hoofd had hij al zijn gedachten op een rij, maar zodra hij het wilde uitspreken viel alles om. Waar moest hij beginnen? Hoe moest hij dit in vredesnaam uit gaan leggen? ''Mijn leven, was altijd niks geweest. Niks. Ik was een onbelangrijke kat in een kille Clan. Mijn ouders stierven, geen kat mocht me, ik had geen vrienden, mijn mentor was een idioot, de enige poes die ooit aardig tegen me deed en waar ik een crush op had verdween. De apprentices maakten alleen maar ruzie met me, niemand mocht me, ik was gewoon de irritante, onbekende Stonepaw. En toen, de dag dat wij ontmoetten... Ook al was je een BloodClanner en hoorde ik doodsbang voor je te zijn, of je in ieder geval weg te jagen. Ik deed het niet... Jij was geinterreseerd in mij, in mijn Clan, mijn verhalen, en ik in die van jou. We hadden plezier, ik nam je zelfvertrouwen over, ik voelde me sterk en onoverwinnelijk, en dankzij jou zit ik zelfs in de sterkste Clan die er was. We hadden zo veel leuke herinneringen... Maar toen brak jij me. Zoals iedereen, altijd weer, alsof ik het gewoon niet verdiende om gelukkig te zijn. Steeds als er iets goeds gebeurde ging het kapot. En ik dacht echt, dat ik jou kon vertrouwen. We gingen uit elkaar... Ik begon katten te vermoorden, en ik heb geen idee waar jij al die tijd was... maar nu staan we hier... en jij vraagt om vergeven te worden... Het ergste vind ik nog dat ik nog steeds, op een of andere manier, een soort van, van je hou.'' Een traan rolde over zijn wang. ''Ik hoop dat je nu eerlijk vanuit je hart spreekt, dat hoop ik echt. Ik weet niet hoe we nu verder moeten... Ik kan mijn gevoelens voor jou niet negeren, maar ik weet niet of ik je weer kan vertrouwen...'' Hij slikte. ''Ik denk dat het beste is als we... als... als ik...'' Als wat? Nu dat hij het moest zeggen, wist hij niks meer zeker. Was dit allemaal de juiste keuze geweest? ''Ik denk niet dat ik nu een beslissing over ons kan maken... En jij ook niet... We moeten tijd hebben... Om na te denken... Snap je? Ik moet nadenken of ik jou wel kan vergeven, of alles wel weer kan worden zoals het was... En jij moet nadenken, of je wel zonder liegen, bedriegen en cheaten kan... Of je niet weer de verleiding niet kan weerstaan... Misschien weet je het nu wel zeker, nu je mij ziet, maar zodra je een knappe poes of kater tegen komt, misschien twijfel je dan wel weer...'' Hij wilde niet zo spreken over Draco, maar het was toch een soort van de waarheid. Hij nam een stap dichterbij de witte kater. ''Luister, het is beter als ik nu ga. Als ik een antwoord heb, zal ik je dat geven. Als jij een antwoord hebt, zal je dat aan mij geven.'' Hij raakte met zijn neus die van Draco aan, wat goed voelde, maar op een of andere manier ook slecht. ''Als je maar weet dat ik van je hou, en hoop dat alles weer zoals vroeger zal kunnen worden.'' Hij draaide zich om, en met veel pijn en verdriet, liep hij weg van Draco. Weg van de herinneringen. Stonepaw moest een keuze gaan maken over deze kat, en makkelijk zou het niet worden.

-(Stonepaw is het topic uit tenzij Draco hem nu tegenhoud ofzo)


A thousand miles and poles apart [Stonepaw] Wrm0jHt
Other:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Draco
Member
A thousand miles and poles apart [Stonepaw] 6C8eXtE
Kaiden
1966
Actief
We are outgunned
Outmanned
Outnumbered
Outplanned

CAT'S PROFILE
Age: 26 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
Draco
BerichtOnderwerp: Re: A thousand miles and poles apart [Stonepaw]   A thousand miles and poles apart [Stonepaw] Icon_minitimezo 18 dec 2016 - 19:12

Draco slikte luid. Hij had alles gezegd wat hij kon zeggen, zijn gedachtes zo goed mogelijk vertaald naar woorden. Hij had zijn best gedaan voor Stonepaw en nu wou de kater weer weg?
Nee, begin bij het begin. Zijn gedachte hadden gelijk, hij moest alles op een rijtje zetten. Hij moest logica hebben om een antwoord te vormen.
''Mijn leven, was altijd niks geweest. Niks." Draco wist er veel van maar hij had nooit het hele verhaal gehoord. Nu pas merkte hij hoe verschillend ze echt waren. Zijn leven was ook gestart zonder ouders maar Stonepaw had doorgeleefd in eenzaamheid. Draco had vrienden gemaakt, met katten gepraat. Zijn reputatie had hij opgebouwd tot hij de arrogante kater van toen was. En vervolgens had hij Stonepaw meesgesleurd in die wervelstorm.
"En toen, de dag dat wij ontmoetten... Ook al was je een BloodClanner en hoorde ik doodsbang voor je te zijn, of je in ieder geval weg te jagen. Ik deed het niet..." Draco kon het niet laten zacht te glimlachen bij die gedachte. Het zou voor eeuwig een van de beste momenten van zijn leven blijven. Wat er ook gebeurde tussen hem en de grijze tom, dit bleef.
"We hadden zo veel leuke herinneringen... Maar toen brak jij me." De woorden waren als een scherpe steek in zijn hart. Er zat te veel waarheid achter. Natuurlijk had hij het zelf al bedacht maar zoals Stonepaw het zei. Dit was erger. Hij wou zijn mond openen, zeggen dat het hem zo speet maar hij kon het niet. Al zijn woorden had hij al gesproken. Te lang had hij zijn gevoelens voor zich gehouden.
"Het ergste vind ik nog dat ik nog steeds, op een of andere manier, een soort van, van je hou.'' Stone hield van hem, Stone hield van hem, Stone hield echt nog steeds van hem. Na alles wat hij gedaan had. Het was stom. De grijze tom zou niet van hem moeten houden, hij verdiende het niet. Maar toch was het zo ondanks alles.
''Ik denk dat het beste is als we... als... als ik...'' Draco keek hem hoopvol aan. Als ze weer vrienden werden? Als ze weer samen zouden zijn? Als ze samen terug gingen naar het camp? Dit was iets goeds, Stonepaw wou iets met hem. Door al zijn verdriet begon blijheid heen te stralen. Misschien was dit het begon van iets nieuws. Het begin van een nieuwe tijd. Draco en Stonepaw, back again. And this time forever.
''Ik denk niet dat ik nu een beslissing over ons kan maken... En jij ook niet... We moeten tijd hebben..." De hoop in zijn ogen doofde. Zijn oren zakten naar beneden. Het had ook nooit zo kunnen zijn. Dit was te verwachten. Hij was dom geweest om uberhaupt die hoop te hebben.  "Oh" Mompelde hij nauwelijks verstaanbaar.
''Luister, het is beter als ik nu ga. Als ik een antwoord heb, zal ik je dat geven. Als jij een antwoord hebt, zal je dat aan mij geven.'' Draco sloot zijn ogen toen Stonepaw zijn neus aanraakte met de zijne. De duizenden woorden die hij wou uitschreeuwen gingen verloren onder gedachtes van verdriet. Hij kneep zijn ogen stijf samen. Dit kon hij niet zien. Abrupt draaide hij zich om en zette zijn klauwen in de grond. Ren achter hem aan! Hij kon het gewoon niet. Hij kon helemaal niks meer. Zijn oren zaten strak naar achter en zijn ogen waren samengeknepen tot spleetjes. Tranen vervaagde zijn beeld en hij kon alleen vage vormen onderscheiden. Zijn keel deed pijn maar zijn hart nog meer. Het was alsof hij vanbinnen in brand stond. En alles waar hij aan kon denken was rennen, weg van hier, weg van Stonepaw. Weg van alles. Draco begon te lopen, sneller en sneller, tot hij aan het rennen was.
Dat was het dan, nu moesten ze 'denken...'
[topic over]


A thousand miles and poles apart [Stonepaw] BJJYtdO
•Draco Malfoy•
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
A thousand miles and poles apart [Stonepaw]
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Warrior Cats :: Other Territory :: Rogue territory-
Ga naar: