Comfort - Pagina 2



 
IndexGebruikerslijstRegistrerenGebruikersgroepenInloggenKalenderFAQZoeken

We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
Season
Season
Greenleaf, 15° - 28° C
Greenleaf brengt hitte met zich mee en hierdoor is de koele bergwind een fijne afwisseling. Prooi is in overvloed en het leven, hoewel ver weg van thuis, lijkt op te klaren voor vele.
WHAT'S HAPPENING
Storyline
In-Game Storyline
A Path unwalked
"She stood in the storm, and when the wind did not blow her way, she adjusted her sails."
Meer informatie klik hier
THE ALLEGIANCES
Clans
THUNDERCLAN
RIVERCLAN
WINDCLAN
SHADOWCLAN
TRIBE OF RUSHING WATER
BLOODCLAN
THE MANAGEMENT TEAM
Staff
Admin
Admin
Admin
Admin
Mod
COUNT YOUR WORDS
WORD COUNT

SWITCHERDIESWITCH
SWITCH ACCOUNT



Deel | 
 

 Comfort

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2
Crowcall
Member

Floriske
1804
Actief
This is the world we live in
These are the hands we're given
Use them and let's start trying
To make it a place worth living in

CAT'S PROFILE
Age: 25 manen
Gender: She-cat ♀
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Comfort   zo 23 jul 2017 - 14:25

Crowcall luisterde zwijgend naar Crowfurs verhaal en vroeg zich af hoe gegrond zijn angst was. Hij kende de RiverClanner beter dan zij, dus hij kon beter inschatten waar ze toe in staat was. Maar toch dacht ze niet dat zijn vrees waarheid zou worden. De reputatie van die poes zou naar de knoppen zijn als ze de waarheid nu bekend zou maken, en ze leek iemand die erg om haar reputatie gaf. Het was natuurlijk mogelijk dat ze nu opeens besloot dat ze haar dochter toch bij zich wilde hebben, dat moest Crowcall toegeven. Katten konden wispelturig zijn. Maar dan nog... "Everstar zou echt niet een of andere RiverClanner een WindClan kitten laten stelen, half-clan of niet", miauwde ze. Hun leider zou niet toestaan dat RiverClan iets van hen afnam, of het nu een stuk territorium of een kitten was. Ze glimlachte even. "Ik zie haar er zelfs nog wel voor aan om glashard te ontkennen dat Leopardkit RiverClanbloed heeft. De moeder kan het immers moeilijk bewijzen. StarClan weet dat ik Everstar niet mag, maar ik weet wel dat ze altijd de kant van haar clangenoot zou kiezen, en niet die van een zogeheten 'visvreter'." Ze drukte geruststellend haar neus tegen Crowfurs schouder. "Echt, Crowfur, het komt wel goed, niemand gaat jou je dochter afnemen", zei ze met klem. Zelfs al zou de moeder het proberen, het zou haar niet lukken. "En wie weet wil de moeder alleen maar contact, zonder haar meteen te willen stelen. Dan krijgt Leopard haar moeder terug, en dat kan juist doordat de clans nu samen zijn. Ik weet dat haar moeder verre van perfect is, maar misschien is ze tot inkeer gekomen. Het zou zo mooi zijn als Leopardkit haar beide ouders kon zien, zonder stiekem gedoe, zonder problemen... Dat is het fijne van deze reis, Crowfur. Hij kan families bij elkaar brengen." Ze keek hem met een glimlach aan. Hij ging uit van het ergste scenario, maar deze reis kon ook een prachtige kans zijn. Het bracht katten bij elkaar. Voor haar had het niet geholpen, haar had het haar vader niet terug kunnen geven, maar Leopardkit misschien wel haar moeder. En hoe zelfzuchtig die moeder ook geweest was... het was wel haar moeder.


This strong old blizzard, I will let it blow
To undiscovered places underneath the snow


Crowcall - Petalcloud - Mr. Tips - Evergreen - Salmonleap - Homekit

Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Tallshadow
Catministrator

☙Emma☙
15523
Actief
"Never gonna give you up, never gonna let you down"

CAT'S PROFILE
Age: 42 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Leader
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Comfort   di 25 jul 2017 - 1:00

Voor nu leek het geflirt gestopt, besloot Tall met een terloopse blik, en trippelde langzaam naar een grote steen vanwaarachter hij ze kon zien zonder dat ze hem zagen. Ja, Crowfur had hem net gezien, maar serieus, Tall kwam en verdween constant, het zou de ander heus niet opvallen dat de grote tabby plots niet meer in zicht was. Bovendien bracht de wind het gesprek hier duidelijker heen. Het ging weer over de kitten van Crow - had die gast geen enkel ander gespreksonderwerp?! - en Crowcall gaf haar inzichten erover. Na een kort tijdje kwam Tall erachter dat hij achter de steen aan het meeknikken was. Hij was het met de poes eens, die was toch slimmer dan die hazenvreter naast haar die hij aardig had gevonden tot op het punt dat hij Crow begon te versieren. Hij had al kittens, no way dat hij nu alweer een ander kon zoeken! En zeker niet Crow. Punt.




»Awesomeness:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Crowfur
Member

Freedje
388
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 22 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Comfort   wo 2 aug 2017 - 15:09

Het was lichtelijk ironisch te noemen dat eerst Crowcall aan het flippen was om iets wat er in haar leven was gebeurd en dat nu hij diegene was die steun bij haar zocht, ook al had hij haar daarnet zo goed als gekalmeerd. Het was ook totaal niet zijn bedoeling geweest om haar lastig te vallen met zijn zorgen, maar het was zo… vertrouwd. Alsof hij alles tegen haar kon zeggen zonder daar beoordeeld over te worden. Bovendien had hij het gevoel dat ze een bepaalde hechte band met elkaar deelden juist omdat ze hun geheimen met elkaar deelden en problemen met elkaar bespraken. Het ging ook allemaal zo makkelijk, alsof hij er geen enkele moeite voor moest doen. Alsof ze, door hem één keer lang aan te kijken met haar prachtige amberkleurige ogen, de informatie zo uit hem kon trekken. Hij klemde zijn kaken op elkaar en probeerde zijn aandacht te richten op wat ze zei en zich niet bezig te houden met zijn onnozele, totaal niet relevante gedachten. Hij grinnikte toen ze het gedeelte over Everstar vertelde en moest eerlijk toegeven dat hij het daar wel mee eens was. Op dat vlak zou Everstar misschien net zoals Butterstar zijn: liever glashard ontkennen dat er zich een potentiële half RiverClanner in hun midden bevond dan de kitten zomaar opgeven. Hoewel hij liever niet wilde weten wat voor straf er achteraf voor hem zou volgen als Everstar het te weten kwam, voelde hij zich wel oprecht geruster door wat Crowcall vertelde. Hij verstijfde echter toen ze het een soort van opnam voor de moeder van Leopardkit. Misschien was het niet letterlijk opnemen voor haar, maar toch voelde dat zo voor hem aan. Hij haalde zijn schouders op. “Is het egoïstisch van me als ik haar liever niet in de buurt van Leopardkit wil hebben, al zou ze tot inkeer zijn gekomen?” Ja, waarschijnlijk wel, maar hij kon amper vergeten hoe ze Leopardkit bij hem had gedropt alsof ze oud vuil was geweest en daarna achter een rank was gaan jagen waarvan ze nog niet eens zeker wist of ze hem ooit wel überhaupt zou gaan krijgen. Het feit dat ze nog geen vooruitgang had geboekt en Butterstar het tijdens de Gathering nooit over haar had gehad, zei genoeg. “En wat als ik nu alleen gelukkig wil zijn met Leopardkit?” Hij keek Crowcall aan. “Ik wil niet je bubbel doorbreken, maar binnenkort gaan de Clans toch weer uit elkaar en dan zitten we daar. Everstar en Butterstar gaan, zelfs al zou het uitkomen, nooit toestaan dat ze elkaar ontmoeten en je weet wat stiekeme ontmoetingen teweeg kunnen brengen.” Hij richtte zijn blik weer naar de grond. “Bovendien kan ik amper vergeten hoe ze me daar bij Fourtrees achterliet met een pasgeboren Leopardkit, aangevend dat ze liever achter een rank wilde jagen dat voor haar dochter wilde zorgen. Zoiets vergeet je niet, Crowcall. Ze heeft toen niet gekozen voor Leopardkit, dus ik zou niet begrijpen waarom ze nu weer een tweede kans zou kunnen krijgen.” Zijn blik werd weer kil en hij keek haar weer terug aan, afwachtend wat ze ging zeggen. En hij merkte dat, toen hij zijn blik met de hare liet kruisen, hij automatisch een beetje ontspannen en de blik in zijn kille blauwe ogen zachter werd.


LAAT TALLSHADOW EEN SC-MATE VINDEN, EMMA! :c + Also mooie onderschrift, Floriske <3


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Crowcall
Member

Floriske
1804
Actief
This is the world we live in
These are the hands we're given
Use them and let's start trying
To make it a place worth living in

CAT'S PROFILE
Age: 25 manen
Gender: She-cat ♀
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Comfort   za 5 aug 2017 - 9:06

Als er iets was wat haar van haar eigen zorgen af kon leiden, waren het wel die van een ander. Ze ging zo op in het onderwerp 'Leopardkit', dat ze niet meer zo erg aan Dangerdance moest denken, al voelde ze tijdens het hele gesprek wel een lichte jaloezie jegens de kitten, die zo'n overduidelijk zorgzame vader had. Haar opmerkingen over Leopardkits moeder leken Crowfur echter wat in het verkeelde keelgat te schieten. Hij werd niet boos op haar of iets dergelijks, maar hij verstijfde wel wat en zijn antwoord klonk wat gepikeerd. Zijn blik werd zelfs wat killer, maar ze merkte dat die ook al gauw weer zachter werd toen hij naar haar keek. Ze glimlachte zwakjes terug. Ze nam het hem niet kwalijk dat hij zich zo voelde, maar ergens stak die opmerking over het feit dat de clans wel weer uit elkaar zouden gaan. Was het zo raar van haar om te denken dat het misschien wel zo kon blijven? "Ik heb mijn vader alleen stiekem kunnen zien, en dat heeft me meer goed gedaan dan als hij er helemaal niet was geweest", miauwde ze. Ze wist dat haar situatie anders was. Leopardkit had een liefdevolle vader bij zich, en zij had niemand gehad, maar toch. Ze zuchtte. "Ik denk alleen dat ze spijt gekregen kan hebben. Maar ik ken haar niet, dus ik weet niet hoe ze is en wat ze verdient. Maar uiteindelijk zijn wij ook niet de katten die beslissen, jij niet en ik al helemaal niet. Zodra je Leopard hebt verteld wie haar moeder is, is het aan haar om daarover te oordelen." Ze wilde geen ruzie gaan maken over dit onderwerp, het lag te gevoelig, niet alleen bij Crowfur, om wiens dochter het allemaal ging, maar indirect ook bij haar, vanwege haar eigen afkomst. "En wie weet blijft het wel zo. De clans bij elkaar", miauwde ze met een koppige ondertoon. Was het echt alleen maar valse hoop, zoals Crowfur duidelijk leek te denken?

- Dankje :3


This strong old blizzard, I will let it blow
To undiscovered places underneath the snow


Crowcall - Petalcloud - Mr. Tips - Evergreen - Salmonleap - Homekit

Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Crowfur
Member

Freedje
388
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 22 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Comfort   do 10 aug 2017 - 20:49

Jouw situatie was anders en het karakter van je vader misschien ook wel wilde hij het liefste tegen haar zeggen, maar hij wist dat dat niet veel uithaalde. En bovendien wilde hij haar niet kwetsen, niet nadat ze haar vader nog maar pas had achter moeten laten en dit onderwerp ontzettend gevoelig bij haar lag. Het was niet omdat ze het zelf opbracht dat hij haar daarom maar moest gaan afkraken. Bovendien wist hij hoe emotioneel ze was als het ging over ouders ontmoeten buiten de borders om en ouders in een andere Clan hebben. Zijn ouders hadden in dezelfde Clan gezeten en dus had hij dat probleem nooit ondervonden, maar hij kon zich voorstellen dat het frustrerend was als je elkaar enkel en alleen op Gatherings mocht zien en jezelf zelfs dan nog in moest houden omdat je niet wilde dat je Clanmates je scheef gingen bekijken. Hij wist er misschien ook ergens wel alles van omdat hij tijdens zijn apprenticeschap en een heel klein deel van zijn warriorschap zijn relatie met zijn ex zo goed mogelijk verborgen had moeten houden. Hij stelde zich voor één keer voor hoe het moest zijn in haar geval om zo jong zwanger te raken en dat uit te moeten leggen aan haar Clanmates. Toen schudde hij zijn kopje, want hij wilde geen zaken in haar perspectief bekijken. Dat mocht niet. Het was zinloos. Erover nadenken was zinloos. “Daar heb je gelijk in,” zei hij met een knikje. “Zodra ik het haar verteld heb, ga ik de keus ook aan haar laten. En dan ga ik haar niet waarschuwen voor haar moeders karakter, maar ik ga haar wel eerlijk vertellen wat er is gebeurd zodat ze voor zichzelf kan concluderen of ze haar moeders persoonlijkheid een kans geeft of niet.” Als het aan hem lag, ontmoetten de twee elkaar nooit meer. Maar het lag niet aan hem en het was niet eerlijk als hij de keuze al voor zijn dochter zou maken terwijl zij niet eens de kans had gekregen om voor zichzelf uit te maken wat ze wilde. En haar karakter van nu wees al wel uit dat de she-cat later prima zelf kon beslissen wat ze wel en niet wilde. Hij zuchtte. “Crowcall, de kans dat de Clans bij elkaar blijven is vrij klein. We leven al heel lang gescheiden en ik denk niet dat zo’n reis als deze dat kan veranderen. Zodra StarClan een duidelijk seintje geeft over onze eindbestemming zullen de Clans weer zo snel mogelijk opsplitsen. De warrior code wordt te zeer gerespecteerd om zomaar van zoiets af te wijken en dat weet je goed genoeg.” Hij deed een stap naar voren en raakte haar oortje met zijn neusje aan. “Ik weet hoe graag je het wilt, maar helaas kunnen we niet alles krijgen wat we willen. Soms moeten we ook vrede nemen met dingen die we minder leuk vinden.” Hij streek met zijn flank even langs de hare en voelde een raar gevoel door zijn binnenste gaan. Verward zijnde deed hij een stap achteruit. “Maar nu we toch bij elkaar zijn, kun je die tijd misschien zo veel mogelijk koesteren en mooie herinneringen maken die je met je mee kan nemen als we op onze eindbestemming zijn en weer uit elkaar gaan."


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Crowcall
Member

Floriske
1804
Actief
This is the world we live in
These are the hands we're given
Use them and let's start trying
To make it a place worth living in

CAT'S PROFILE
Age: 25 manen
Gender: She-cat ♀
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Comfort   vr 11 aug 2017 - 18:40

Crowcall was opgelucht dat Crowfur er verder niet over in discussie ging en dat hij zich voor had genomen om zijn dochter de ongekleurde waarheid te vertellen. Hij was slim genoeg om te beseffen dat Leopardkit tegen die tijd wel voor zichzelf kon denken, en voor zichzelf moest beslissen. En Crowcall was slim genoeg om te beseffen op welke uitkomst Crowfur hoopte, maar dat was iets waar zij dan weer niet over in discussie wilde gaan. Misschien zou zij er ook wel zo over denken als ze in zijn schoenen stond. Ze sloeg haar blik neer toen hij over de clans verder praatte. Op een ander moment was ze de discussie aangegaan, maar ze was moe en ze had al genoeg verloren. Een discussie hierover zou ze ook niet winnen, want ze wist wel dat hij gelijk had. De aard van de clankatten viel niet zomaar te veranderen. Maar toch, maar toch, ze wilde het niet horen en al helemaal niet van hem. Vermoeid leunde ze even tegen zijn schouder, en trok zich weer teurg toen hij een stap van haar weg zette. Ever huiverde ze en ze keek hem niet aan. "Laat me nou gewoon hopen..." mompelde ze bedroefd. Wat moest ze anders nog? Ze kon niet verder als ze zeker wist dat alles alleen maar door zou gaan in hetzelfde rondje dat het altijd had gedraaid, van het ene conflict naar de andere, met de ene oorlog na de andere, en alleen maar steeds meer doden, steeds meer sterren. Dan zou ze nog liever het pad van haar vader volgen. En mooie herinneringen maken? Ze wilde zich niet hechten aan haar nieuwe broertjes en zusjes, wetend dat ze binnen de kortste keren weer geschieden zouden worden. Ze kon alleen een band met ze vormen als ze de hoop had dat het er een was die zou blijven. Ze schudde haar kop. Ze wilde het niet. Ze wilde het niet op die manier. "Het kan, Crowfur, het móét kunnen", zei ze zacht, wanhopig. Als de reis maar lang genoeg zou duren, zouden ze hieraan kunnen wennen, zouden ze het zo kunnen laten. "Ik weet dat Tallshadow het ook wil, en hij is leider, hij kan ervoor zorgen, hij..." Ze slikte, schudde haar kop. "Laten we het er nu niet over hebben. Ik wil het er niet over hebben." Ze wilde zijn rationele argumenten niet horen, zijn gelijk. Liever blinde hoop. In ieder geval voor nu, anders zou ze straks nog echt rechtsomkeert maken en haar vader achterna gaan.


This strong old blizzard, I will let it blow
To undiscovered places underneath the snow


Crowcall - Petalcloud - Mr. Tips - Evergreen - Salmonleap - Homekit

Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 
Comfort
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 2 van 2Ga naar pagina : Vorige  1, 2

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Warrior Cats :: In Game :: The Journey-
Ga naar: