Comfort - Pagina 2



 
IndexGebruikerslijstRegistrerenGebruikersgroepenInloggenKalenderFAQZoeken

We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
Season
Season
Leaf-fall, 10° - 18° C
De dagen worden langzaam maar zeker weer korter en kouder. Prooi maakt zich klaar voor een lange leafbare en is moeilijker vindbaar. Hierdoor kunnen spanningen hoog oplopen.
WHAT'S HAPPENING
Storyline
In-Game Storyline
A Path unwalked
"She stood in the storm, and when the wind did not blow her way, she adjusted her sails."
Meer informatie klik hier
THE ALLEGIANCES
Clans
THUNDERCLAN
RIVERCLAN
WINDCLAN
SHADOWCLAN
TRIBE OF RUSHING WATER
BLOODCLAN
THE MANAGEMENT TEAM
Staff
Admin
Admin
Admin
Admin
Mod
COUNT YOUR WORDS
WORD COUNT

SWITCHERDIESWITCH
SWITCH ACCOUNT



Deel | 
 

 Comfort

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2
Crowcall
Member

Floriske
1911
Actief
This is the world we live in
These are the hands we're given
Use them and let's start trying
To make it a place worth living in

CAT'S PROFILE
Age: 25 manen
Gender: She-cat ♀
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Comfort   zo 23 jul 2017 - 14:25

Crowcall luisterde zwijgend naar Crowfurs verhaal en vroeg zich af hoe gegrond zijn angst was. Hij kende de RiverClanner beter dan zij, dus hij kon beter inschatten waar ze toe in staat was. Maar toch dacht ze niet dat zijn vrees waarheid zou worden. De reputatie van die poes zou naar de knoppen zijn als ze de waarheid nu bekend zou maken, en ze leek iemand die erg om haar reputatie gaf. Het was natuurlijk mogelijk dat ze nu opeens besloot dat ze haar dochter toch bij zich wilde hebben, dat moest Crowcall toegeven. Katten konden wispelturig zijn. Maar dan nog... "Everstar zou echt niet een of andere RiverClanner een WindClan kitten laten stelen, half-clan of niet", miauwde ze. Hun leider zou niet toestaan dat RiverClan iets van hen afnam, of het nu een stuk territorium of een kitten was. Ze glimlachte even. "Ik zie haar er zelfs nog wel voor aan om glashard te ontkennen dat Leopardkit RiverClanbloed heeft. De moeder kan het immers moeilijk bewijzen. StarClan weet dat ik Everstar niet mag, maar ik weet wel dat ze altijd de kant van haar clangenoot zou kiezen, en niet die van een zogeheten 'visvreter'." Ze drukte geruststellend haar neus tegen Crowfurs schouder. "Echt, Crowfur, het komt wel goed, niemand gaat jou je dochter afnemen", zei ze met klem. Zelfs al zou de moeder het proberen, het zou haar niet lukken. "En wie weet wil de moeder alleen maar contact, zonder haar meteen te willen stelen. Dan krijgt Leopard haar moeder terug, en dat kan juist doordat de clans nu samen zijn. Ik weet dat haar moeder verre van perfect is, maar misschien is ze tot inkeer gekomen. Het zou zo mooi zijn als Leopardkit haar beide ouders kon zien, zonder stiekem gedoe, zonder problemen... Dat is het fijne van deze reis, Crowfur. Hij kan families bij elkaar brengen." Ze keek hem met een glimlach aan. Hij ging uit van het ergste scenario, maar deze reis kon ook een prachtige kans zijn. Het bracht katten bij elkaar. Voor haar had het niet geholpen, haar had het haar vader niet terug kunnen geven, maar Leopardkit misschien wel haar moeder. En hoe zelfzuchtig die moeder ook geweest was... het was wel haar moeder.


This strong old blizzard, I will let it blow
To undiscovered places underneath the snow



Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Tallshadow
Catministrator

☙Emma☙
15699
Actief
"Never gonna give you up, never gonna let you down"

CAT'S PROFILE
Age: 42 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Leader
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Comfort   di 25 jul 2017 - 1:00

Voor nu leek het geflirt gestopt, besloot Tall met een terloopse blik, en trippelde langzaam naar een grote steen vanwaarachter hij ze kon zien zonder dat ze hem zagen. Ja, Crowfur had hem net gezien, maar serieus, Tall kwam en verdween constant, het zou de ander heus niet opvallen dat de grote tabby plots niet meer in zicht was. Bovendien bracht de wind het gesprek hier duidelijker heen. Het ging weer over de kitten van Crow - had die gast geen enkel ander gespreksonderwerp?! - en Crowcall gaf haar inzichten erover. Na een kort tijdje kwam Tall erachter dat hij achter de steen aan het meeknikken was. Hij was het met de poes eens, die was toch slimmer dan die hazenvreter naast haar die hij aardig had gevonden tot op het punt dat hij Crow begon te versieren. Hij had al kittens, no way dat hij nu alweer een ander kon zoeken! En zeker niet Crow. Punt.




»Awesomeness:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Crowfur
Member

Freedje
447
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 24 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Comfort   wo 2 aug 2017 - 15:09

Het was lichtelijk ironisch te noemen dat eerst Crowcall aan het flippen was om iets wat er in haar leven was gebeurd en dat nu hij diegene was die steun bij haar zocht, ook al had hij haar daarnet zo goed als gekalmeerd. Het was ook totaal niet zijn bedoeling geweest om haar lastig te vallen met zijn zorgen, maar het was zo… vertrouwd. Alsof hij alles tegen haar kon zeggen zonder daar beoordeeld over te worden. Bovendien had hij het gevoel dat ze een bepaalde hechte band met elkaar deelden juist omdat ze hun geheimen met elkaar deelden en problemen met elkaar bespraken. Het ging ook allemaal zo makkelijk, alsof hij er geen enkele moeite voor moest doen. Alsof ze, door hem één keer lang aan te kijken met haar prachtige amberkleurige ogen, de informatie zo uit hem kon trekken. Hij klemde zijn kaken op elkaar en probeerde zijn aandacht te richten op wat ze zei en zich niet bezig te houden met zijn onnozele, totaal niet relevante gedachten. Hij grinnikte toen ze het gedeelte over Everstar vertelde en moest eerlijk toegeven dat hij het daar wel mee eens was. Op dat vlak zou Everstar misschien net zoals Butterstar zijn: liever glashard ontkennen dat er zich een potentiële half RiverClanner in hun midden bevond dan de kitten zomaar opgeven. Hoewel hij liever niet wilde weten wat voor straf er achteraf voor hem zou volgen als Everstar het te weten kwam, voelde hij zich wel oprecht geruster door wat Crowcall vertelde. Hij verstijfde echter toen ze het een soort van opnam voor de moeder van Leopardkit. Misschien was het niet letterlijk opnemen voor haar, maar toch voelde dat zo voor hem aan. Hij haalde zijn schouders op. “Is het egoïstisch van me als ik haar liever niet in de buurt van Leopardkit wil hebben, al zou ze tot inkeer zijn gekomen?” Ja, waarschijnlijk wel, maar hij kon amper vergeten hoe ze Leopardkit bij hem had gedropt alsof ze oud vuil was geweest en daarna achter een rank was gaan jagen waarvan ze nog niet eens zeker wist of ze hem ooit wel überhaupt zou gaan krijgen. Het feit dat ze nog geen vooruitgang had geboekt en Butterstar het tijdens de Gathering nooit over haar had gehad, zei genoeg. “En wat als ik nu alleen gelukkig wil zijn met Leopardkit?” Hij keek Crowcall aan. “Ik wil niet je bubbel doorbreken, maar binnenkort gaan de Clans toch weer uit elkaar en dan zitten we daar. Everstar en Butterstar gaan, zelfs al zou het uitkomen, nooit toestaan dat ze elkaar ontmoeten en je weet wat stiekeme ontmoetingen teweeg kunnen brengen.” Hij richtte zijn blik weer naar de grond. “Bovendien kan ik amper vergeten hoe ze me daar bij Fourtrees achterliet met een pasgeboren Leopardkit, aangevend dat ze liever achter een rank wilde jagen dat voor haar dochter wilde zorgen. Zoiets vergeet je niet, Crowcall. Ze heeft toen niet gekozen voor Leopardkit, dus ik zou niet begrijpen waarom ze nu weer een tweede kans zou kunnen krijgen.” Zijn blik werd weer kil en hij keek haar weer terug aan, afwachtend wat ze ging zeggen. En hij merkte dat, toen hij zijn blik met de hare liet kruisen, hij automatisch een beetje ontspannen en de blik in zijn kille blauwe ogen zachter werd.


LAAT TALLSHADOW EEN SC-MATE VINDEN, EMMA! :c + Also mooie onderschrift, Floriske <3


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Crowcall
Member

Floriske
1911
Actief
This is the world we live in
These are the hands we're given
Use them and let's start trying
To make it a place worth living in

CAT'S PROFILE
Age: 25 manen
Gender: She-cat ♀
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Comfort   za 5 aug 2017 - 9:06

Als er iets was wat haar van haar eigen zorgen af kon leiden, waren het wel die van een ander. Ze ging zo op in het onderwerp 'Leopardkit', dat ze niet meer zo erg aan Dangerdance moest denken, al voelde ze tijdens het hele gesprek wel een lichte jaloezie jegens de kitten, die zo'n overduidelijk zorgzame vader had. Haar opmerkingen over Leopardkits moeder leken Crowfur echter wat in het verkeelde keelgat te schieten. Hij werd niet boos op haar of iets dergelijks, maar hij verstijfde wel wat en zijn antwoord klonk wat gepikeerd. Zijn blik werd zelfs wat killer, maar ze merkte dat die ook al gauw weer zachter werd toen hij naar haar keek. Ze glimlachte zwakjes terug. Ze nam het hem niet kwalijk dat hij zich zo voelde, maar ergens stak die opmerking over het feit dat de clans wel weer uit elkaar zouden gaan. Was het zo raar van haar om te denken dat het misschien wel zo kon blijven? "Ik heb mijn vader alleen stiekem kunnen zien, en dat heeft me meer goed gedaan dan als hij er helemaal niet was geweest", miauwde ze. Ze wist dat haar situatie anders was. Leopardkit had een liefdevolle vader bij zich, en zij had niemand gehad, maar toch. Ze zuchtte. "Ik denk alleen dat ze spijt gekregen kan hebben. Maar ik ken haar niet, dus ik weet niet hoe ze is en wat ze verdient. Maar uiteindelijk zijn wij ook niet de katten die beslissen, jij niet en ik al helemaal niet. Zodra je Leopard hebt verteld wie haar moeder is, is het aan haar om daarover te oordelen." Ze wilde geen ruzie gaan maken over dit onderwerp, het lag te gevoelig, niet alleen bij Crowfur, om wiens dochter het allemaal ging, maar indirect ook bij haar, vanwege haar eigen afkomst. "En wie weet blijft het wel zo. De clans bij elkaar", miauwde ze met een koppige ondertoon. Was het echt alleen maar valse hoop, zoals Crowfur duidelijk leek te denken?

- Dankje :3


This strong old blizzard, I will let it blow
To undiscovered places underneath the snow



Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Crowfur
Member

Freedje
447
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 24 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Comfort   do 10 aug 2017 - 20:49

Jouw situatie was anders en het karakter van je vader misschien ook wel wilde hij het liefste tegen haar zeggen, maar hij wist dat dat niet veel uithaalde. En bovendien wilde hij haar niet kwetsen, niet nadat ze haar vader nog maar pas had achter moeten laten en dit onderwerp ontzettend gevoelig bij haar lag. Het was niet omdat ze het zelf opbracht dat hij haar daarom maar moest gaan afkraken. Bovendien wist hij hoe emotioneel ze was als het ging over ouders ontmoeten buiten de borders om en ouders in een andere Clan hebben. Zijn ouders hadden in dezelfde Clan gezeten en dus had hij dat probleem nooit ondervonden, maar hij kon zich voorstellen dat het frustrerend was als je elkaar enkel en alleen op Gatherings mocht zien en jezelf zelfs dan nog in moest houden omdat je niet wilde dat je Clanmates je scheef gingen bekijken. Hij wist er misschien ook ergens wel alles van omdat hij tijdens zijn apprenticeschap en een heel klein deel van zijn warriorschap zijn relatie met zijn ex zo goed mogelijk verborgen had moeten houden. Hij stelde zich voor één keer voor hoe het moest zijn in haar geval om zo jong zwanger te raken en dat uit te moeten leggen aan haar Clanmates. Toen schudde hij zijn kopje, want hij wilde geen zaken in haar perspectief bekijken. Dat mocht niet. Het was zinloos. Erover nadenken was zinloos. “Daar heb je gelijk in,” zei hij met een knikje. “Zodra ik het haar verteld heb, ga ik de keus ook aan haar laten. En dan ga ik haar niet waarschuwen voor haar moeders karakter, maar ik ga haar wel eerlijk vertellen wat er is gebeurd zodat ze voor zichzelf kan concluderen of ze haar moeders persoonlijkheid een kans geeft of niet.” Als het aan hem lag, ontmoetten de twee elkaar nooit meer. Maar het lag niet aan hem en het was niet eerlijk als hij de keuze al voor zijn dochter zou maken terwijl zij niet eens de kans had gekregen om voor zichzelf uit te maken wat ze wilde. En haar karakter van nu wees al wel uit dat de she-cat later prima zelf kon beslissen wat ze wel en niet wilde. Hij zuchtte. “Crowcall, de kans dat de Clans bij elkaar blijven is vrij klein. We leven al heel lang gescheiden en ik denk niet dat zo’n reis als deze dat kan veranderen. Zodra StarClan een duidelijk seintje geeft over onze eindbestemming zullen de Clans weer zo snel mogelijk opsplitsen. De warrior code wordt te zeer gerespecteerd om zomaar van zoiets af te wijken en dat weet je goed genoeg.” Hij deed een stap naar voren en raakte haar oortje met zijn neusje aan. “Ik weet hoe graag je het wilt, maar helaas kunnen we niet alles krijgen wat we willen. Soms moeten we ook vrede nemen met dingen die we minder leuk vinden.” Hij streek met zijn flank even langs de hare en voelde een raar gevoel door zijn binnenste gaan. Verward zijnde deed hij een stap achteruit. “Maar nu we toch bij elkaar zijn, kun je die tijd misschien zo veel mogelijk koesteren en mooie herinneringen maken die je met je mee kan nemen als we op onze eindbestemming zijn en weer uit elkaar gaan."


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Crowcall
Member

Floriske
1911
Actief
This is the world we live in
These are the hands we're given
Use them and let's start trying
To make it a place worth living in

CAT'S PROFILE
Age: 25 manen
Gender: She-cat ♀
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Comfort   vr 11 aug 2017 - 18:40

Crowcall was opgelucht dat Crowfur er verder niet over in discussie ging en dat hij zich voor had genomen om zijn dochter de ongekleurde waarheid te vertellen. Hij was slim genoeg om te beseffen dat Leopardkit tegen die tijd wel voor zichzelf kon denken, en voor zichzelf moest beslissen. En Crowcall was slim genoeg om te beseffen op welke uitkomst Crowfur hoopte, maar dat was iets waar zij dan weer niet over in discussie wilde gaan. Misschien zou zij er ook wel zo over denken als ze in zijn schoenen stond. Ze sloeg haar blik neer toen hij over de clans verder praatte. Op een ander moment was ze de discussie aangegaan, maar ze was moe en ze had al genoeg verloren. Een discussie hierover zou ze ook niet winnen, want ze wist wel dat hij gelijk had. De aard van de clankatten viel niet zomaar te veranderen. Maar toch, maar toch, ze wilde het niet horen en al helemaal niet van hem. Vermoeid leunde ze even tegen zijn schouder, en trok zich weer teurg toen hij een stap van haar weg zette. Ever huiverde ze en ze keek hem niet aan. "Laat me nou gewoon hopen..." mompelde ze bedroefd. Wat moest ze anders nog? Ze kon niet verder als ze zeker wist dat alles alleen maar door zou gaan in hetzelfde rondje dat het altijd had gedraaid, van het ene conflict naar de andere, met de ene oorlog na de andere, en alleen maar steeds meer doden, steeds meer sterren. Dan zou ze nog liever het pad van haar vader volgen. En mooie herinneringen maken? Ze wilde zich niet hechten aan haar nieuwe broertjes en zusjes, wetend dat ze binnen de kortste keren weer geschieden zouden worden. Ze kon alleen een band met ze vormen als ze de hoop had dat het er een was die zou blijven. Ze schudde haar kop. Ze wilde het niet. Ze wilde het niet op die manier. "Het kan, Crowfur, het móét kunnen", zei ze zacht, wanhopig. Als de reis maar lang genoeg zou duren, zouden ze hieraan kunnen wennen, zouden ze het zo kunnen laten. "Ik weet dat Tallshadow het ook wil, en hij is leider, hij kan ervoor zorgen, hij..." Ze slikte, schudde haar kop. "Laten we het er nu niet over hebben. Ik wil het er niet over hebben." Ze wilde zijn rationele argumenten niet horen, zijn gelijk. Liever blinde hoop. In ieder geval voor nu, anders zou ze straks nog echt rechtsomkeert maken en haar vader achterna gaan.


This strong old blizzard, I will let it blow
To undiscovered places underneath the snow



Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Crowfur
Member

Freedje
447
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 24 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Comfort   wo 23 aug 2017 - 20:06

Crowfur voelde een steek in zijn hart toen hij Crowcall bedroefd zag kijken en haar woorden hoorde. En opeens vond hij het stom van zichzelf dat hij de bubbel, hoe stom deze hij ook van haar vond, voor haar moest doorprikken door met woorden aan te komen zeggen die zij toch wel wist, maar die ze expres probeerde te negeren omdat ze zo graag wilde dat haar eigen theorie verwezenlijkt kon worden. Was het al niet erg genoeg dat ze haar vader had verloren zonder dat hij haar er ook nog eens streng op ging wijzen dat haar hoop niet terecht was en dat het simpelweg niet realistisch was? Hij was er vrij zeker van dat hij haar daar niet constant op hoefde te drukken en dus besloot hij om dat bij deze ook niet meer te doen. Hoe moeilijk dat dan ook was, want hij wilde liever haar tegenspreken dan haar in dromen laten hangen die toch nooit uit zouden komen. En dus schudde hij enkel glimlachend zijn kopje toen ze het over Tallshadow had en zijn functie als leader. Ze vergat dat er nog drie andere leaders waren en dat deze het ook voor het zeggen hadden. En Butterstar kennende zou wel door blijven dringen op het feit dat er vier Clans in het woud waren en dat dit niet veranderd mocht worden door één of andere reis die voorgesteld was door StarClan. “Hé,” sprak hij plotseling en hij verbaasde zichzelf door naast haar te gaan staan, zich een halve kwartslag te draaien en zijn staart op te tillen zodat deze kracht zette onder haar kin. Hij hield zijn kopje schuin naar opzij zodat hij haar recht kon aankijken in haar amberkleurige ogen. Een klein glimlachje speelde om zijn lippen toen zijn ogen de hare vonden en hij kon niet negeren dat zijn hart een raar sprongetje maakte. “Zelfs al zouden de Clans opsplitsen en zou Tallshadow niets kunnen veranderen aan het feit dat we vier Clans blijven, wil ik je er toch even op wijzen dat als er één ding is dat niet gaat veranderen het ons samen is. Ik zal je altijd blijven steunen en altijd bij je blijven. Het feit dat we bij elkaar in de Clan zitten, maakt dat een stuk gemakkelijker.” Hij haalde diep adem. “Je hebt al veel katten verloren en ik durf geen belofte te maken dat dat er niet meer worden, maar je moet weten dat ik altijd bij je zal blijven. Dichtbij je als je me nodig hebt en wat verder als je het prima alleen af kan handelen. Er zullen misschien een hoop dingen veranderen, maar onze vriendschap zal blijven.” En hij wist niet waarom, maar hij kon het oogcontact dat ze hadden niet verbreken, noch zijn staart weghalen van haar kin.


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Crowcall
Member

Floriske
1911
Actief
This is the world we live in
These are the hands we're given
Use them and let's start trying
To make it a place worth living in

CAT'S PROFILE
Age: 25 manen
Gender: She-cat ♀
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Comfort   zo 27 aug 2017 - 18:03

"Hé", klonk het opeens, en een moment later keek ze in Crowfurs blauwe ogen. Haar hart begon onwillekeurig sneller te kloppen en toen Crowfur begon te praten, kwamen er alleen maar vriendelijke woorden over zijn lippen. Hij gaf haar geen gelijk, dat kon hij waarschijnlijk niet, overtuigd als hij was van het tegendeel, maar hij probeerde haar tenminste niet meer helemaal uit haar droom te helpen. Hij beloofde alleen maar zijn steun, ongeacht de afloop van deze reis. Hij beloofde dat hij zou blijven, en dat was een van de dingen die ze het hardst nodig had. Katten die bleven. Katten die niet doodgingen, katten met wie ze gewoon contact mocht hebben, katten die haar niet in de steek lieten. Hij bleef haar indringend aankijken, en al wist Crowcall dat er vele dingen zouden kunnen gebeuren die zijn belofte teniet zouden doen, ze geloofde dat hij in ieder geval zou proberen te blijven. Er kwamen nieuwe tranen in haar ogen, ditmaal eerder van ontroering dan van verdriet, en ze maakte haar blik alleen van de zijne los om haar kopje tegen zijn schouder te drukken. "Dankje", fluisterde ze en meer dan dat kon ze niet uitbrengen.


This strong old blizzard, I will let it blow
To undiscovered places underneath the snow



Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Tallshadow
Catministrator

☙Emma☙
15699
Actief
"Never gonna give you up, never gonna let you down"

CAT'S PROFILE
Age: 42 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Leader
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Comfort   vr 8 sep 2017 - 23:47

En nu maakte die gast haar ook nog aan het huilen! Wederom vroeg het al Tall's zelfbeheersing om niet nu op de kater af te stalken en hem eens duidelijk te maken dat hij zich niets in dat bekrompen windclanhoofd moest halen. Die verwaaide konijnenvretende - Het zou niet netjes zijn die gedachtegang af te maken, maar in het kort kwam het erop neer dat Tall hem een stuk minder mocht op het moment. Niets persoonlijks, maar toch wel een beetje want het was duidelijk dat Crow meer wilde dan Crow, en dat Crow iets heel anders nodig had dan Crow wilde. En wie was op het idee gekomen die twee dezelfde naam te geven want het verwarde zelfs Tall inmiddels. Al met al was hij een zeer gefrustreerde kat op het moment, die zonder het door te hebben een bloemetje aan het verpulveren was met zijn poot.

Zodra hij wat sap over zijn poot voelde lopen keek hij pas naar beneden, en zag de fijngewreven blaadjes en de opengereten bloem. Zijn mond viel open en de ogen werden groot. Hij was een bloemenmoordenaar, en het was allemaal Crowfurs schuld.




»Awesomeness:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Crowfur
Member

Freedje
447
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 24 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Comfort   za 9 sep 2017 - 21:55

Oké, misschien loog hij. Misschien wist hij wel wat dit was. Misschien wist hij wel hoe dit voelde. Want hij kon het niet ontkennen: hij had het al eerder meegemaakt. Alleen was dat toen heel anders geweest. Toen was er altijd een mix van angst, spanning en opwinding geweest omdat er altijd die verdomde kans liep dat ze betrapt zouden worden. Maar nu zou het geen probleem zijn. Waarom was het dan zo moeilijk voor hem om het te benoemen zoals het was? Was het om Leopardkit? Hij had nu natuurlijk veel meer verantwoordelijkheden dan toe. Hij kon zich niet zomaar in situaties storten waarvan hij niet wist wat het resultaat zou zijn. Hoewel dat een beetje een domme gedachtegang was, want dan was nu immers waar heel het warriorleven om draaide: je in situaties storten waarvan het behaalde resultaat onduidelijk zou zijn. Toen ShadowClan zich op WindClan stortte tijdens een border figth hadden zij ook gedacht WindClan te kunnen verslaan, maar toch was er een ander resultaat geweest dan verwacht. En was dat niet waar het leven voornamelijk om draaide? Om risico’s nemen en daarmee ook de kans te lopen hard op je bek te vallen? Zou dit het waard zijn om op zijn bek te vallen tho? Ja, ik denk het wel antwoordde een stemmetje in zijn hoofd toen ze haar kopje opeens tegen zijn schouder duwde, maar niet voordat Crowfur de tranen in haar ogen zag. “Had ik je niet gezegd dat schoonheden niet mogen huilen?” mauwde hij plagerig tegen haar terwijl hij haar een lik over haar oor gaf. En bijna beschermend drukte hij zich wat dichter tegen haar aan en keek over haar kopje heen… om het gestalte van Tallshadow verderop te zien staan. De tom was hun kant op aan het kijken en leek ergens niet blij mee te zijn. Misschien omwille van het feit dat StarClan geen gehoor gaf aan zijn gebeden? In elk geval was het heel awkward om Crowcall te troosten terwijl de ShadowClan leader een eindje verderop half naar hun staarde en Crowfur wendde zijn blik af terwijl hij deed alsof hij Tallshadow’s starende blik niet in de gaten had. Je kon zeggen wat je wilde over hem, maar hij bleef een idioot.


OOC: "Tallshadow, StarClan heeft besloten om jou de naam Flowerkiller te geven."


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Crowcall
Member

Floriske
1911
Actief
This is the world we live in
These are the hands we're given
Use them and let's start trying
To make it a place worth living in

CAT'S PROFILE
Age: 25 manen
Gender: She-cat ♀
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Comfort   zo 10 sep 2017 - 13:34

Er kwam een waterig glimlachje op haar gezicht toen hij herhaalde dat schoonheden niet mochten huilen. Het was de grootste onzin die hij uitkraamde, het sloeg helemaal nergens op, maar tegelijkertijd was het wel heel lief. Gek was dat. Crowcall zuchtte en sloot even tevreden haar ogen terwijl ze tegen Crowfur aan steunde. Het was fijn om hier te zitten, ze voelde zich beschermd en niet zo alleen. Ze hoopte dat hij echt altijd zou blijven, zoals hij haar had beloofd. Ze hoopte dat ze nooit afscheid van hem zou hoeven nemen. Ze opende haar ogen weer toen ze voelde dat Crowfur zijn kop verplaatste, en even met haar ogen knipperend keek ze om zich heen. Hé, was dat Tall? Wat stond hij daar nou te kijken? En, eh... hoe lang stond hij daar al? Ze keek Crowfur even aan om na te gaan om die hem ook gezien had.


This strong old blizzard, I will let it blow
To undiscovered places underneath the snow



Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Tallshadow
Catministrator

☙Emma☙
15699
Actief
"Never gonna give you up, never gonna let you down"

CAT'S PROFILE
Age: 42 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Leader
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Comfort   vr 13 okt 2017 - 23:19


Het duurde een seconde, en toen gingen alle alarmbellen in zijn hoofd rinkelen. Beide katten keken inmiddels zijn kant op, naar elkaar, en weer zijn kant op. Mayday mayday, we have been made. Tall was ontdekt, en zag nog steeds intens te staren in plaats van iets te doen. Mentaal gaf de kater zichzelf dan ook een klap voor zijn kop, en toverde toen de meest awkward glimlach ter wereld tevoorschijn. Daarmee stond hij op, en trippelde in de richting van de twee. ”Wow! Jullie ook hier? Wat toevallig!” Zijn verbazing leek redelijk oprecht, evenals de blik in zijn ogen met joy en verbazing. Ja man, toneelspel een tien. Aan de andere kant was dit Crowcall, die hem al een tijd kende, eens zien of die het zou pikken.




»Awesomeness:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Crowfur
Member

Freedje
447
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 24 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Comfort   di 31 okt 2017 - 15:26

Crowcall leek ook op te merken dat Tallshadow er was en Crowfur keek haar heel even aan terwijl hij een gezicht naar haar trok. Daarna keek hij weer naar boven en zag dat Tallshadow nog steeds naar hun aan het staren was. Als hij de ShadowClan leader niet beter kende, had hij waarschijnlijk zijn tanden ontbloot om hem weg te jagen. Niet dat dat ook maar iets uit zou halen, maar het was het gebaar dat soms telde, niet dan? In elk geval leek Tallshadow zich te beseffen dat de aandacht op hem werd gevestigd en verscheen er een rare glimlach om zijn gezicht die als creepy beschouwd had kunnen worden ware het niet dat zowel Crowfur als Crowcall de ShadowClan leader goed genoeg kenden om te weten dat hij geen rare kat was die hun wilde vermoorden. Toch merkte hij dat zijn houding wat gespannen was en dat hij zijn staart net iets dichter om Crowcall sloeg toen de tabby tom hun naderde. “Dude, je weet dat het niet netjes is om naar anderen te staren?” Hij keek de tom wat onderzoekend aan. Daarna begon hij te grinniken en werd zijn houding wat meer ontspannen. “En dat er blaadjes aan je vacht hangen?” Om nog maar niks te zeggen van een middelgrote spin die over Tallshadow’s achterpoot naar boven kroop, maar voor de lol besloot Crowfur om daar niks over te zeggen. Hij wilde eigenlijk wel eens weten wat de tom nu weer gedaan had. Hij merkte nu ook pas hoe dicht Crowcall en hij wel niet bij elkaar stonden en hoe awkward het wel niet was dat Tallshadow dat gezien had. En dus deed hij, met een lichtelijk gevoel van spijt, een stap naar achteren zodat er wat afstand tussen hun gecreëerd werd, maar nog dicht genoeg in haar buurt om haar te beschermen voor als het nodig mocht zijn. Vriend of niet, hij moest toch voorzichtig blijven met katten die niet in hun Clan zaten.


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Crowcall
Member

Floriske
1911
Actief
This is the world we live in
These are the hands we're given
Use them and let's start trying
To make it a place worth living in

CAT'S PROFILE
Age: 25 manen
Gender: She-cat ♀
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Comfort   do 2 nov 2017 - 18:43

Tallshadow leek even een soort interne error te hebben die ervoor zorgde dat hij tijdelijk vastliep, maar na een paar tellen kwam hij in beweging met een vrolijke en verbaasde uitdrukking op zijn gezicht. Heel overtuigend allemaal, behalve dan dat het een beetje te laat en een beetje te plotseling was gekomen. Crowcall keek hem dan ook met een opgetrokken wenkbrauw aan. Crowfur leek het allemaal nog wat serieuzer op te vatten en werd zowaar een beetje beschermend, wat natuurlijk idioot was, want Tall was immers een van haar beste vrienden, waardoor de zwarte kater eenzelfde opgetrokkenwenkbrauwblik naar zich toe kreeg. Daarna richtte ze haar aandacht echter weer op Tallshadow, die, zoals Crowfur opmerkte, onder de blaadjes zat. "Oh, en er kruipt een spin over je poot", merkte Crowcall behulpzaam op. Ze grijnsde even en ging zitten, haar staart om haar pootjes geslagen, waarna ze van de een naar de ander keek. "Duuusss, Tall, hoe lang stond je daar al?" Was hij zijn ShadowClan sluipskills aan het oefenen ofzo?


This strong old blizzard, I will let it blow
To undiscovered places underneath the snow



Spoiler:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Tallshadow
Catministrator

☙Emma☙
15699
Actief
"Never gonna give you up, never gonna let you down"

CAT'S PROFILE
Age: 42 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Leader
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Comfort   vr 24 nov 2017 - 23:41

Het duurde even voor de twee bijkwamen van het feit dat hij alles - of in ieder geval meer dan ze dachten (hij had alles gezien) - gezien had. De een besloot hem aan te kijken met opgeheven wenkbrauw, classy yet effective, terwijl de ander meer ging voor het lichtelijk terechtwijzen over staren, en blaadjes. Tall rolde met zijn ogen bij deze opmerking, maar stond abrupt stil toen Crow die van haar erbij voegde. Met een rol ninja-waardig rolde hij om en veegde zo zijn poten over de grond. Hierna begon hij in de lucht rondjes te springen, en keek met grote ogen naar het stel. "Lang genoeg," Antwoordde hij ietwat afwezig op Crow's vraag. "Maar belangrijker zaken: zit de spin er nog?" Hij moest zijn best doen de lichte paniek niet in zijn stem door te doen laten klinken, hij was ten slotte leider, maar dat beest moest weg voor hij een coherent gesprek met de anderen kon voeren.




»Awesomeness:
 
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 
Comfort
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 2 van 2Ga naar pagina : Vorige  1, 2

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Warrior Cats :: In Game :: The Journey-
Ga naar: