A wicked thing to say..



 
IndexGebruikerslijstRegistrerenGebruikersgroepenInloggenKalenderFAQZoeken

We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
Season
Season
Leafbare, -15° - 05° C
Hoog in de bergen is het gure winterweer nog harder aanwezig en iedereen die niet gebouwd is op het exteem koude weer gaat een zware tijd tegemoet. Het is enkel te hopen dat er genoeg voorbereidingen zijn gemaakt om te overleven.
WHAT'S HAPPENING
Storyline
In-Game Storyline
A Path unwalked
"She stood in the storm, and when the wind did not blow her way, she adjusted her sails."
Meer informatie klik hier
THE ALLEGIANCES
Clans
THUNDERCLAN
RIVERCLAN
WINDCLAN
SHADOWCLAN
TRIBE OF RUSHING WATER
BLOODCLAN
THE MANAGEMENT TEAM
Staff
Admin
Admin
Admin
Admin
Mod
COUNT YOUR WORDS
WORD COUNT

SWITCHERDIESWITCH
SWITCH ACCOUNT



Deel | 
 

 A wicked thing to say..

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
Fawnstep
Member

Daan
2951
Actief
The road to hell is paved with good intentions.


CAT'S PROFILE
Age: 44 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Senior Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: A wicked thing to say..   di 27 jun 2017 - 19:56

i desire the things  
that will destroy me in the end
Your world was on fire and no one could save me but you
It's strange what desire make foolish people do
I never dreamed that I meet somebody like you
And I never dreamed that I lose somebody like you
No, I don't wanna fall in love

Fawnstep wilde eventjes niet meer onder de katten zijn. Na de berisping van Rattlesnout de vorige avond en de ruzie met Swiftclaw vanmiddag zat ze er helemaal doorheen. Ze had er helemaal geen zin meer in, in niets niet. Waarom was haar leven zo verdoemd? Misschien had Lionroar wel gelijk gehad, dat ze alles niet zo negatief moest bekijken. Maar dat was moeilijk, ze kon zich haar leven op die manier amper voorstellen. De zwarte kattin was altijd al een probleemkind geweest, het zwarte schaap van de clan, de slechte queen, de moordenaar van haar eigen bloed. Ze zouden eens moeten weten. Ze zouden eens moeten weten hoe ze bedrogen was door de liefde van haar leven, hoe ze haar kittens vermoord had zien worden door de BloodClan kattin terwijl ze bezig was met bevallen. Haar kittens zouden eens moeten weten hoeveel ze om hen allemaal gaf. Roughflower kon ze het niet meer vertellen, daarmee kon ze het nooit meer goedmaken. De anderen hadden contact verbroken. Ze had niemand meer. Haar broer Brokenhowl was nog naar haar toegekomen, maar ze had hem afgewezen. Ze had de hulp van Swiftclaw afgewezen. Ze wilde hun hulp allemaal niet. Ze wilde niets meer.

Op haar weg naar de Vulture's Drop was ze een struik met donkere bladeren tegengekomen. Een struik die haar al bekend was, en die de meeste katten wisten te herkennen vanwege de vuurrode bessen die erin zaten. Hoe lang ze had stilgestaan wist ze niet, hoe lang ze daar naar de bessen had gestaard ook niet. Maar uiteindelijk had ze haar nek gebogen en een takje afgebroken, met daaraan een aantal vuurrode besjes. Vervolgens was ze haastig door getrippeld naar de plaats waar ze van plan was om heen te gaan.

Het takje met de besjes lag voor haar neus. Voorzichtig had ze er eentje losgemaakt van het takje. Haar kop trilde een beetje terwijl ze naar het prachtige uitzicht keek. Ergens, ver weg, waren de lichamen van haar overleden kinderen. Het lichaam van haar moeder, van haar jongere broer Ravenheart. Waarom mistte ze de doden? Ze was klaar met StarClan, had ze dat zichzelf niet voorgehouden? Ze haatte hen, tenminste, ze wilde hen haten. Als ze hen misschien genoeg haatte.. als ze stopte met geloven.. zou haar ziel dan gewoon vrij zijn? Zou ze dan gewoon weg zijn? Dat was het, ze moest stoppen met.. stoppen met geloven. De kattin keek naar de vuurrode besjes, waarna ze nog een keer naar de horizon keek. Ja, het was mooi geweest. Niemand zou haar missen, niemand had haar nodig. Acefray had genoeg andere vrienden, Leopardspirit genoeg andere siblings, Lionroar was een vriend maar zou haar na een dag alweer vergeten zijn. De rest wilde haar toch liever dood zien.

Langzaam boog ze haar kop naar voren. De deathberries zagen er zo prachtig uit, maar wanneer je het open zou bijten en door zou slikken, was je na een paar seconde weg. Haar lichaam zou naar beneden vallen, een laatste vlucht voor het vrijlaten van haar ziel, en dan verpletterd op de bodem liggen. Fawnstep knipperde een keer met haar blauwe ogen. Ze moest stoppen met geloven. Dan zou het klaar zijn. Ze opende haar mond en nam het besje in haar bek. Roughflower. Hailpaw. Flintpaw. Sorrelkit. Swankit. Thrushkit. Magpiekit. Starlingkit. Haar moeder. Ravenheart. Thrushdive. Hen zou ze nooit meer kunnen zien. Swiftclaw. Brokenhowl. Frozenvoice. Littlestream. Leopardspirit. Russetfur. Aurynight. Thornfang. Terrorflight. Acefray. Lionroar. Flamepath. Heavespark. Aurorasky. Slatefur. Crescentrose. Rainheart. Ashdrizzle. Hen zou ze ook nooit meer zien. Zowel de doden als de levenden. Het enige wat ze hoefde te doen, was stoppen met geloven.

Haar lichaam schudde een keer. Niet omdat ze stuiptrekkingen had van het inslikken van het besje, maar omdat ze huilde. Ze probeerde het in te houden, ze wilde niet huilend ten onder gaan. Toch gebeurde het, begon haar lichaam te schudden. Bijna stikte ze in het besje, ze maakte een jammerend geluid en liet het uit haar bek rollen. Fawnstep zakte door haar voorpoten en keek met haar betraande oogjes naar de grond, haar lichaam schudde nog altijd. Het besje viel naar beneden, viel ergens ter pletter tegen een steen. Ze had er echter nog meer.. misschien als ze gestopt was met huilen. Maar de herinneringen.. het was.. het was zo moeilijk..

Is there a way out?
OPEN, LIEFST IEMAND DIE ZE KENT | VULTURES DROP


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken

Frozen
104
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 44 Moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: A wicked thing to say..   di 27 jun 2017 - 20:21


Je kon veel over haar zeggen, maar dom was ze niet. Er was maar weinig dat haar ontging. Of het nou ging om de stand van zaken binnen de clans of het welzijn van haar familie. Ondanks het feit dat ze zich koel en onverschillig op had gesteld, deed het haar wel zeker wat wanneer er iets gebeurde met de katten in haar familie. De dood van haar moeder, van haar broertje en van veel te veel van haar neefjes en nichtjes. Ze hadden haar wel degelijk geraakt. Ze had echter ook de keuze gemaakt om haar lijden niet zichtbaar te laten maken. Om gewoon door te gaan, ondanks de pijn. Voor haar was dat de definitie van kracht. Doorgaan, al leek het het allemaal niet meer waard. Want stoppen was voor verliezers. Wanneer je opgaf, zou je niet weten of het beter zou worden. Samen met de pijn zal ook alle potentie op een beter leven en een betere wereld stoppen. Dus ging ze door, hoeveel het leven ook naar haar toe gooide.

Ze was zich er tevens van bewust dat niet iedereen dacht zoals zij dat deed. Anderen waren optimistischer, sommigen waren zwakker. Iedereen verwerkte dingen op zijn of haar eigen manier, en de enige kat deed dat effectiever dan de ander. Wat haar bracht op haar zus, Fawnstep. Ondanks het feit dat ze haar zusje niet veel gesproken had de laatste tijd, ontging het haar niet dat er wat aan de hand was. Hoe kon het ook anders? Fawnstep wist altijd een manier te vinden om zichzelf in de problemen te werken. Ze was niet eens verbaasd geweest toen er aan het licht was gekomen dat de kattin op een kitten was gaan staan, die vervolgens overleden was. Haar eigen kleindochter nog wel. Het was ook niet gek dat ze zich enigszins zorgen maakte toen ze zag hoe de zwarte kattin richting het hoogste puntje van het gebied begon te lopen. In stilte volgde ze haar zus naar boven.

Even bleef ze zitten om het treurige zicht aan te zien. De zwarte kattin die zich aan de rand van de klif begaf, samen met haar besjes. Frozenvoice keek het scenario in stilte aan, wetend dat ze het toch niet zou kunnen. En dat was maar beter ook. Uiteindelijk rolde de poes het besje in haar mond. De rode kleur was onmiskenbaar. Deathberries. Snikkend en rillend zat haar zus daar en Frozenvoice besloot dat het tijd was voor een tussenkomst. "Fawnstep," sprak ze, luid en duidelijk. "Wat ben je in Starclan's naam aan het doen?" Ze was kalm van buiten. Ze was hier als enige om haar zus uit de domste beslissing die ze kon maken te praten. Ze kon het zich niet veroorloven om het nu te verpesten.  


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Fawnstep
Member

Daan
2951
Actief
The road to hell is paved with good intentions.


CAT'S PROFILE
Age: 44 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Senior Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: A wicked thing to say..   wo 28 jun 2017 - 23:42

i desire the things  
that will destroy me in the end
Fawnstep kon het niet meer, ze kon het niet meer en ze wilde niet meer. Haar hele leven was ze als een blinde achter dezelfde kater aan blijven lopen. Hij had haar hart meerdere malen gebroken en ze herinnerde zich nog precies hoe ze zich voelde toen hij had gezegd dat hij van haar hield. Ze had hem geloofd. De grootste fout van haar leven, want daarna had hij haar laten vallen. Fawnstep was verpletterd geweest, haar hart was gebroken.

Het besje was naar beneden gerold en ze was in elkaar gestort. Zelfs hier was ze te zwak voor, zelfs hier kon ze zichzelf niet groot houden. De herinneringen hadden haar kapot gemaakt en telkens weer als ze eraan dacht ging het zo. Het vrat haar op van binnen, en nu was ze op het punt waar ze zichzelf volledig had opgevreten. Ze snikte nog steeds, maar was van plan om het opnieuw te proberen, toen ze plotseling een stem hoorde. De vacht onder haar ogen was nat, en iet wat verward keek ze achterom. "Laat me alleen.. Frozenvoice.." mauwde ze zwakjes terwijl ze een keer haar kop schudde en weer voor zich uit keek. Ze wilde dit doen, ze moest dit doen. Ook haar zusje zou haar niet kunnen weerhouden van dit.
FROZENVOICE | VULTURES DROP


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 
A wicked thing to say..
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Warrior Cats :: The Mountains :: Mountain Territory :: Vulture's Drop-
Ga naar: