I do what it takes



 
IndexGebruikerslijstRegistrerenGebruikersgroepenInloggenKalenderFAQZoeken

We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
Season
Season
Leaf-fall, 10° - 18° C
De dagen worden langzaam maar zeker weer korter en kouder. Prooi maakt zich klaar voor een lange leafbare en is moeilijker vindbaar. Hierdoor kunnen spanningen hoog oplopen.
WHAT'S HAPPENING
Storyline
In-Game Storyline
A Path unwalked
"She stood in the storm, and when the wind did not blow her way, she adjusted her sails."
Meer informatie klik hier
THE ALLEGIANCES
Clans
THUNDERCLAN
RIVERCLAN
WINDCLAN
SHADOWCLAN
TRIBE OF RUSHING WATER
BLOODCLAN
THE MANAGEMENT TEAM
Staff
Admin
Admin
Admin
Admin
Mod
COUNT YOUR WORDS
WORD COUNT

SWITCHERDIESWITCH
SWITCH ACCOUNT



Deel | 
 

 I do what it takes

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 

Michelle
1117
Actief
And when they seek to oppress you. And when they try to destroy you, rise and rise again and again. Like The Phoenix from the ashes. Until the Lambs have become Lions and the Rule of Darkness is no more.

CAT'S PROFILE
Age: 35 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: I do what it takes   do 31 aug 2017 - 20:06

Always had a fear of being typical
Looking at my body feeling miserable
Always hanging on to the visual
I wanna be invisible
Looking at my years like a martyrdom
Everybody needs to be a part of 'em
Never be enough, I'm the prodigal son
I was born to run, I was born for this


De dagen sleepte zich langzaam maar zeker voort. In zijn hoofd telde hij nog elke seconde die zijn overleden kittens ouder hadden kunnen zijn. Wat was het nu. Een maan.. Nee nog nieteens. Een halve maan misschien, ze zouden tegen deze tijd zouden hun oogjes geopend worden. Als ze nog thuis waren zouden ze het camp gaan onderzoeken. Verhalen van de elders beluisteren en genieten van hun jonge leven. Inplaats daarvan lagen ze onder de grond en kon Rowan het niet helpen met zich afvragen of ze naar Starclan waren gekomen, ook al waren ze gestorven onder deze vreemde hemel. Zouden ze bij zijn moeder zijn?

Bluestar was nog maar net moeder geworden van het nest waar Rowan de enige kater in was geweest. Hij had als kitten zijnde zijn zusjes al zo wanhopig geprobeerd te beschermen, zelfs zijn oudere siblings. Hij was de kitten geweest die zichzelf compleet wegcijferde. En toen zijn moeder stierf verachtte hij Firestar die haar plaats in nam. En nu was Firestar ook al dood en bijna vergeten. Hell. Silverstar had nog maar een leven. Het was allemaal zo snel gegaan dat hij er soms duizelig van werd. Maar deze twee weken. Droegen zich uit over een eeuwigheid. Met de kersverse herinnering aan zijn kittens nog in zijn geheugen gegrift. En juist daarom was het nu zo pijnlijk zwaar om met de vier clans tezamen te zijn. Vier clans betekende vier keer zoveel kittens die hem met elke piep en vraag hielpen herinneren aan wat hij nooit meer zou kunnen voelen. Het was niet eerlijk. Het was bot en vals dat alles wat hem omhoog hielt weer even snel van hem afgenomen werd. Maar op de een of andere manier hielt hij toch stand en was hij hier nogsteeds. Even sterk uit zijn ogen kijkend. De grijze rots in de branding voor Thunderclan terwijl hij langzaam afbrokkelde en meespoelde met de stroming van probleem op probleem gestapeld. En geen ziel meer aan wie hij zijn pijn kwijt zou kunnen.

-Flyingkit first



Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mumblekit
Member

~ R
23
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 3 full moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Kitten
avatar
BerichtOnderwerp: Re: I do what it takes   do 31 aug 2017 - 20:31


Doelloos zat Mumble op de grond, wat moest hij nou toch zonder ouders. Hij liet zijn schouders hangen en slenterde verder door het gebied, waar hij zich wilde gaan settelen. Hoe moest hij overleven zonder zijn ouders, hij kon nog niet eens zelf een prooi vangen. Hij was als enigste kitten geboren dus had ook niemand om aan vast te klampen. Verslagen keek hij in de rondte en zuchtte. Met zijn poot sloeg hij een steentje weg, die vervolgens een paar meter verder weer op de grond belandde. Met veel tegenzin stond hij op en liep sjokkend richting de ingang van een grot, waar hij de nacht zou gaan vertoeven, althans dat was zijn plan. Mumblekit liep de grot in, en keek in het rond. Ah, daar was een uitgestoken stuk waar hij prima zou kunnen liggen. Hij nam een klein sprongetje, en klampte zich vast aan een stuk rots, waarna hij zichzelf omhoog trok met zijn poten. Daarna plofte hij neer en legde zijn kop terneergeslagen tussen zijn poten en keek voor zich uit.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken

Michelle
1117
Actief
And when they seek to oppress you. And when they try to destroy you, rise and rise again and again. Like The Phoenix from the ashes. Until the Lambs have become Lions and the Rule of Darkness is no more.

CAT'S PROFILE
Age: 35 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: I do what it takes   vr 1 sep 2017 - 14:15

Alsof het universum nog meer tegen hem was, wat hij al geloofde dat het pittig erg was, kwam er een kitten zijn gezichtsveld binnen. Het ding leek eenzaam, als hij het goed had was dit dan ook een weesje. Maar hoewel de kitten in zijn clan zat had hij niet heel veel contact geprobeerd te maken met kits en queens. Het was, als warrior zijnde, niet zijn taak. Maar daarnaast deed het hem ook pijn om uberhaupt naar zo'n kleintje te kijken. En een steek jaloerzie schoot zelfs door zijn systeem heen. Zich afvragend waarom hun het verdiend hadden te overleven en zijn kittens niet.

Toch kon zijn 'goede hart' het niet verdragen om de kitten moederziel alleen daar te laten zitten en dus stapte hij langzaam op hem af. Schraapte even zijn keel en nam diep adem. "Heb je het niet koud in je eentje.." Bromde hij, zijn stem zwaar en vermoeid maar zijn ogen zo oprecht vriendelijk als hij ze maar kon krijgen.


Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
 
I do what it takes
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Warrior Cats :: The Mountains :: Mountain Territory :: Clan Cavern-
Ga naar: