OPEN > Flight or fight



 
IndexGebruikerslijstRegistrerenGebruikersgroepenInloggenKalenderFAQZoeken

We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
Season
Season
Newleaf, 07° - 14° C
Samen met de terugkeer van de clans keert ook de warmte terug. Newleaf is de periode van opbouw en nieuw leven. Het is als een teken van Starclan, een zegen van warmte.
WHAT'S HAPPENING
Storyline
In-Game Storyline
A Path unwalked
"She stood in the storm, and when the wind did not blow her way, she adjusted her sails."
Meer informatie klik hier
THE ALLEGIANCES
Clans
THUNDERCLAN
RIVERCLAN
WINDCLAN
SHADOWCLAN
TRIBE OF RUSHING WATER
BLOODCLAN
THE MANAGEMENT TEAM
Staff
Admin
Admin
Admin
Admin
Editor
Editor
foundr
COUNT YOUR WORDS
WORD COUNT

SWITCHERDIESWITCH
SWITCH ACCOUNT



Deel | 
 

 OPEN > Flight or fight

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Saphire
Member

Selina
17
Actief
I like my coffee the way I like myself: Dark, bitter and too hot for you.

CAT'S PROFILE
Age: 3
Gender: She-cat ♀
Rank: Rogue
avatar
BerichtOnderwerp: OPEN > Flight or fight    ma 13 nov 2017 - 20:22

Rustig liet ze haar poten onder haar lichaam bewegen. Voor het eerst was ze dan echt alleen. Alleen in een onbekend gebied. Weliswaar omringd door tientallen bomen en ongekend veel insecten. Dus helemaal alleen was ze niet. Ze had altijd de natuur nog om haar gezelschap te houden. Dit was het dan, haar nieuwe start. Een nieuw begin. Een nieuwe plek. In de hoop op een betere uitkomst dit keer. Geen doden deze keer. Geen vermiste kittens dit keer. Dit keer geen regels, geen problemen. Zolang zij hier alleen was, was het enige dat in haar weg kon komen zijzelf.

Plots hoorde ze een klap. Haar oren schoten direct naar achter, haar nekharen omhoog en haar staart werd met de seconde dikker. Ze zakte wat dieper in elkaar. Ze kon niet zien wat het geluid gemaakt had. Ze draaide zich vliegensvlug om, daar was het dan. Een lomp hert dat onderuit geknald was. Nee, het was niet dood. Domweg over iets gestruikeld. Ze was niet van plan nog verder aandacht te besteden aan het hert, dat was misschien iets te hoog gegrepen voor een beestje dat niet eens tot de helft van het hert zijn poten kwam. Ze rechtte haar rug, liet haar staart weer zakken en draaide haar oren naar de horizon. Het gras was dor, evenals de blaadjes die van de bomen naar beneden kwamen zijlen. Het deed haar denken aan vroeger. Ze zou er alles voor over hebben om haar kinderen terug te zien, alles. Dat was ook een van de redenen dat ze hier was, op zoek naar haar kinderen. Diep van binnen wist ze wel dat zij ze nooit zou terug vinden. Haar ouders zouden haar kinderen nooit in leven gelaten hebben. En als ze dat al wel gedaan hadden, zouden haar kinderen niks van haar bestaan afweten.

Een wel erg penetrante geur wurmde zich in Saphire’s neusgaten. Ze haalde haar neus op, wat een vreselijke geur was dat. Het rook naar rottend vlees wat net te lang op een te hete stoeprand heeft gelegen. Ze snoof en probeerde te ontdekken waar de geur vandaan kwam. Tot ze erachter kwam dat zij het zelf was. Ja, wanneer was de laatste keer geweest dat ze zich een beetje fatsoenlijk verzorgd had? Ze kon het zich niet heugen, maar na het even scannen van de omgeving dacht zze dat ze zich hier wel even kon wassen. Dus plantte ze haar – misschien ietwat volle – kont op het dode gras en begon ze met het schoonmaken van haar poten. Ze zat volledig onder de moddervlekken, ze had een enorme regenbui over zich heen gekregen en had geen schuilplaats kunnen vinden. Ze was dus maar doorgelopen en deed alsof het haar koud liet.

Toen haar vacht er redelijk uit zag vervolgde ze haar weg. Ze wist niet zo goed wat ze hier deed, of waar ze naartoe moest. Stiekem hoopte ze dat ze iemand tegen zou komen, iemand die haar een beetje wegwijs kon maken in dit doolhof. Ze had namelijk het idee dat ze al wel zes keer langs dezelfde steen gelopen was, al tien keer dezelfde boom had gezien en ze kon zweren dat driehonderd meter verderop nog steeds datzelfde beekje te zien was. Ze versnelde haar pas lichtjes tot een iets stevigere pas. Ze rende het laatste stuk naar het beekje, om vervolgens haar mond in het koude water te laten dompelen en een paar grote slokken water naar binnen te werken. Ze hief haar gezicht op van het water en staarde zichzelf even recht in haar fel groene ogen aan. “Kom op, je kan dit..” fluisterde ze tegen zichzelf.
Ze vervolgde haar pas. Hopend op iets goeds, iets nieuws, iets anders.

~ Het is even inkomen, maar open voor wie wilt  Very Happy


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Cyber
Member

lau benenkauwer
3288
Afwezig
You are closer to heaven than i'll ever be.

CAT'S PROFILE
Age: ||7 long years||
Gender: Tomcat ♂
Rank:
avatar
BerichtOnderwerp: Re: OPEN > Flight or fight    do 16 nov 2017 - 14:15

Cyber had zich een tijd lang in de schaduwen gehouden. Hij had het bloodclan kamp amper uit gekomen, bijna enkel om een hap eten te gaan vangen. Hele dagen had hij in de koude plassen gelegen waarmee de grond vol lag, alsof er geen enkel plekje droge grond meer over was in het kamp. Hij had zijn plaats in de barn verloren. En nooit had hij gedacht dat hij opnieuw in de koude wind moest slapen, door storm en regen. Hitte en droogte. Terwijl hij niet met andere katten praatte, niet eens met zijn eigen leider of vrienden, had hij gemerkt dat de katten hem raar begonnen aan te kijken. Als een buitestaander. Het was al heel erg ieder-op-zich in het bloodclankamp, maar dit was nog erger. Hij voelde zich aangestaard en weggepraat. En het was genoeg.

De gespierde kat had diezelfde ochtend nog voor het eerst gewoon opgestaan. Ja, hij had opgestaan zonder reden. Niet voor zijn behoeften te doen, niet om te gaan eten en niet om een zo noodzakelijk gesprek met iemand waar hij erg tegen opkeek. Nee, hij stond gewoon op. Vier poten in de plassen, staart in een rechte lijn en ogen naar de onheilspellende hemel gericht.

Zonder een doel begon Cyber rond te wandelen, spieren uitrekken en klauwen in de kiezels te duwen. Het was genoeg geweest, er was genoeg werk aan de winkel. Al snel verliet de tuxedo kater dan het kamp, voor het eerst in enkele dagen. Een snack was broodnodig, met dit weer kon je een dikke pels, sterke spieren en bolle buik broodnodig gebruiken. Cyber had echter nog geen zin om te jagen, hij voelde zijn spieren daar nog te stijf en ongetrained voor. Binnekort, dacht hij.

Na een snelle hap uit de dichtsbijzijnde vuilnisbak, die rijkgevulde achteraan het restaurant daar om de hoek, kon Cyber weer een heel eind voort. Met een statige pas checkte hij alle markeringen die zijn clangenoten, enkele rongues en een enkele Kittypet die zijn tuin uit durfde hadden geplaatst. Cyber had echter al in geen jaar meer een markering geplaatst.

Maar hier zou hij geen markering plaatsen, dit was namelijk niet zijn territorium. Ja natuurlijk, Bloodclan eigende zichzelf natuurlijk alles toe, niet enkel het kamp. Men zag alle straten bijna als bloodclan territorium, dat is nu eenmaal hoe bloodclanner zijn. Ego en een veel te hooge dunk van hunzelf. Cyber moest grijnzen, natuurlijk was hij niet veel anders. Cyber had echter geen nood op de moment om een stomme kittypet tuin te markeren, verloren moeite. In tegenstelling liep hij de kasseien weg af, plassen ontwijkend terwijl de wind meedogenloos door zijn dikke maar doffe pels blies.

Toen Cyber op jonge leeftijd van zijn ouders was weggelopen, had hij een liefde gevonden. Ze noemde Seraphine, Sunwing nog in de tijd dat ze een riverclan krijger was. De liefde was echter zo sterk dat, na de nodige drama, Seraphine besloot haar clan te verlaten, naam te veranderen en met Cyber de wereld te gaan verkennen. De kater zuchte, waarom. Seraphine en Cyber hebben vanaf die dag hun eigen deel van de wereld. Die plaats was van hun en niemand anders. Hun territorium, en ze zouden het verdedigen tegen eender wie die binnenviel. Echter moest het noodlot toeslagen, Seraphine stierf op een tragische manier, aangevallen en doodgebloeid. De kittens hadden ook niet veel succes gehad, verstrooid waren ze verloren geraakt, maar Cyber kon ze één voor één weten terug te vinden, en dat is nou net waarom dat Lola, zijn geliefde dochter, de taak op zich had gekregen om het territorium met haar leven te verdedigen. De tuxedo kat had zich namelijk bij de bloodclan gevoegd, dus had hij niet meer de tijd en mogelijkheid om zijn territorium zelf te verdedigen.

Dat territorium, was nu  net waar de vastberaden kat naar opweg was. Met het bange gekwetter van een opvliegende vogel in de achtergrond en zijn poten gehavend maar zeker van hun zaak op de drassige grond. Toen hij dan eindelijk voet over de grens zette liet Cyber een grote zucht gaan. Hij was terug, hij voelde zich alsof er een warme zonnestraal op zijn vacht scheen op een koude winteravond. Zo goed voelde hij zich.

Maar hij was niet alleen.

Cybers kilgroene ogen vielen op een zwarte silouette verderop, wandelend door het gras. Zijn gras. Met woede flitsend in zijn ogen was zijn gevoel van vrede en rust als sneeuw in de zon weggesmolten. Cyber sloop richting de kat, traag maar zeker. Hij zou zich niet verraaden. Poot voor poot, zo stil als hij kon kwam hij dichterbij. Tot hij vliegensvlug voor de kat sprong, enkel een snorhaar van de poes haar neus vandaan. "Hé jij daar! Wat denk je dat je aan het doen bent?" siste Cyber gemeen, met zijn rauwe lage stem. Zijn ogen spuwden groen vuur. Zijn poten juikten, alsof zijn klauwen uit zijn poten wouden springen.


23/10/2015 - 1096 rpg posts
other:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Saphire
Member

Selina
17
Actief
I like my coffee the way I like myself: Dark, bitter and too hot for you.

CAT'S PROFILE
Age: 3
Gender: She-cat ♀
Rank: Rogue
avatar
BerichtOnderwerp: Re: OPEN > Flight or fight    do 16 nov 2017 - 15:59

Ze zuchtte. Rust. Stilte. te veel rust en te veel stilte. ze rolde met haar ogen en draaide zich om. Ze plantte zichzelf op haar derrière en keek om zich heen. Als ze iets zat was dan was het wel de volledige stilte waarin ze zich op dit moment verkeerde. Natuurlijk waren er altijd jammerende vogels en wat piepende muizen, maar niets dat haar aandacht trok. Niks wat haar zou wakker schudden. Ze wilde een verandering zien. Geen dorre bladeren meer, geen bomen, stenen, beekjes. Ze wilde iets anders. Iets dat ze niet al honderdduizend keer voorbij had zien komen.

Ze was nogal in gedachten verzonken geraakt, starend naar een boompje tegenover haar. Die ondertussen al haar bladeren kwijt was. De wind rukte aan de takken, maakte het voor de vogels bijna onmogelijk te vertoeven. Een diepe zucht vormde zich in haar longen en rolde langzaam over haar lippen naar buiten. Ze had haar kop wat laag hangen en haar oren nog altijd gespitst. Het enige wat ze kon opvangen was het geluid van de wind door de bomen en vogels. Kneiter veel vogels. Jup ze was klaar met die klote vogels. Maar honger had ze niet dus jagen was onnodig. En de laatste keer dat zij een vogel voor de lol de mond gesnoerd had was toen ze nog kitten was.

Plots hoorde ze geritsel en ze rook iets nieuws. Finally. Ze draaide zich niet om, niet omdat ze bang was voor wat komen ging – want je wist het maar nooit hier natuurlijk- meer omdat ze wilde wachten. Ze wilde geen valse hoop hebben. Waarschijnlijk zou ze – als het al een andere kat was – het ongeluk hebben dat het een of andere domme doos zou zijn.  Dus wachtte ze af.

En ze had gelijk – natuurlijk -  een kat verscheen voor haar neus, enkele centimeters van haar verwijderd. Ze schrok niet van de kat. Al was dat natuurlijk waar die op gehoopt had. Althans, dat nam ze aan, door de manier waarop hij er alles aangedaan leek te hebben om niet op te vallen en vooral haar aandacht niet te trekken. "Hé jij daar! Wat denk je dat je aan het doen bent?" siste de kater. Ze trok – voor zo ver een kat hiertoe in staat is – haar wenkbrauw op. Ze keek hem licht minachtend aan. Dacht hij nu werkelijk dat je op deze manier indruk zou maken? ”Ook hallo.” zei ze, zonder haar blik af te wenden van de kater. Noch deed ze een stap achteruit. Ze was niet bang voor deze oh zo stoere kater. ”T’is je niet gelukt hè, indruk maken bedoel ik.” spotte ze. Ze keek hem even met een lauw grijnsje aan. Toch tilde ze haar kont van de grond en sloeg haar staart omhoog. Ze hield even haar kop scheef en liep toen een kort rondje om de kater heen. ”Ik kan jou dezelfde vraag stellen natuurlijk, wat denk jij hier te komen doen?” naar haar idee was ze in een vrij gebied. Ze had geen andere gezien dus ging ze ervan uit dat zich hier geen Clans bevonden. Of dit was zo’n gladjanis die dacht dat de hele wereld van hem was. Ze stond weer voor de kat en keek hem aan.


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Cyber
Member

lau benenkauwer
3288
Afwezig
You are closer to heaven than i'll ever be.

CAT'S PROFILE
Age: ||7 long years||
Gender: Tomcat ♂
Rank:
avatar
BerichtOnderwerp: Re: OPEN > Flight or fight    ma 27 nov 2017 - 19:10

Cyber zag hoe de kattin absoluut niet verrast opkeek om een struize kater vol littekens voor haar neus te zien verschijnen, bepaald een gezonde of veilige opzet was dat dan ook niet. Er waren zat katten hier buiten die zonder problemen, zonder waarschuwing, met gemak je keel zouden openklauwen. Gewoon omdat ze daar zin in hadden, vooral de bloodclan dan. Natuurlijk. Daar zaten een stelletje absoluten psychopaten bij, standaard. Cyber keek dan ook gewoon kil terug toen de poes besloot haar blik niet van hem af te wenden. 'ook hallo', de kater besloot hier geen antwoord aan te geven, zijn begroeting was voor haar neus belanden. Meer woorden moesten daar niet aan verspild worden.  Cyber zette ondertussen wel een stap dichterbij, horende hoe de blaadjes onder zijn poten vandaan ritselden. 'T'is je niet gelukt hé, indruk maken bedoel ik.' Cyber haalde diep adem en zuchtte, met een grote grijns. "Als ik indruk wilde maken had je nek nu al lang opengelegen mejufrouw" gromde hij met dat grijnsje, hoe dom kan deze kattin wel niet zijn? Hoe onervaren? Ze was duidelijk nog jong, en mogenlijk misschien ook nieuw in het gebied? Boven dat rook ze naar rogue, de geur van rondzwerven was hem meer dan bekend. Cyber had zelf het grootste deel van zijn leven als rogue doorgebracht.

De katting grijnsde lauwtjes, waarna ze een rondje rondom hem begon te lopen. De kater was groot, mogenlijk zelfs bijna twee keer haar grootte? Het was een wonder dat de kattin een rondje om Hem liep, in plaats van andersom. De kater kon haar waarschijnlijk neerhalen met een enkele poot, als zij poot al even groot, maar ook loch, was als twee poezen-pootjes. Maar Cyber was hier niet voor 'the kill', althans nog niet. Plannen veranderen namelijk wel eens vaker.

"Ik kan jou dezelfde vraag stellen natuurlijk, wat denk jij hier te komen doen?'
1, 2, 3. Langer duurde het niet voordat Cyber een luide schaterlach uit liet. Niet van geluk, maar wegens hoe verschrikkelijk zielig dit was. "Madammeke, heb je ooit iets geleerd in je leven? Geen wonder dat je alleen rondzwerft, niemand wilt met zo'n dom wezen gezien worden." ... Cyber lachte nog even voordat hij weer serieus werd, opstaand om de cirkel te doorbreken van de kattin, liep hij voor hij weer recht voor haar neus stond, compleet serieus vervolgde hij: "Wees stil en ruik eens. Gebruik die neus, die heb je voor iets. Nu ruik, en zeg me welke geuren je opvangt." Het leek wel alsof hij een eigen kitten leerde geuren te herkenne, Cyber kon amper geloven hoe onervaren de kattin tegenover hem stond, hoe onwetend. Cyber wijsde dan ook op de geur. Ondanks dat Cyber al een hele tijd zijn territorium niet meer had kunnen markeren, zijn territorium was in de handen van zijn dochter Lola. Haar urine-lucht was dan ook sterk te herkennen, naast dat de geur van kat die regelmatig passeerde, dezelfde kat, Lola, hing ook in de lucht.

Cyber zuchte, en zette zijn kont neer op de grond.


[OT: sorry als de kattin bv groot of gespierd is, de beschrijving zei nog niets over de kattin dus ik ging ervan uit dat ze een normale kattin-grootte is. Welke zowizo kleiner is dan Cyber, welke een erg grote kat is. ]


23/10/2015 - 1096 rpg posts
other:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Lola
Member

Elfje
966
Actief
They started thinking Love is a loaded gun, nobody wants to fight

CAT'S PROFILE
Age: 27 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Rogue
avatar
BerichtOnderwerp: Re: OPEN > Flight or fight    di 28 nov 2017 - 21:13


Lola bewoog zich door het lange gras, haar korte, zwart-witte vacht zwaar door de regendruppel die bleven plakken. Ze was bezig met haar ronde door het territorium en langs de grenzen, een van de taken die ze op zich had gekregen toen haar vader haar zijn territorium had toevertrouwd. Ze zuchtte, haar adem vormde nog geen condens in de lucht, maar het zou vast niet meer lang duren voor dat wel zo zou zijn. De kattin stopte kort om de geuren rondom haar haar neusje binnen te laten stromen. Het was geen understatement om te zeggen dat ze verrast was door wat ze rook. Een vreemdeling, maar ook een bekende geur, die van haar vader Cyber. Ze hoefde maar één keer te raden waar hij nu was, maar wat hij hier kwam doen, dat zou ze niet zo gemakkelijk weten.
Haar nieuwsgierigheid geprikkeld begon ze haar weg te banen naar waar haar vader en de indringer waren. Ze kon al wel verwachtten dat hij zijn territorium nog fier zou verdedigen ook al behoorde hij nu tot BloodClan. Dat was ook een van de dingen die ze nog steeds niet helemaal snapte, waarom haar Cyber had gekozen om naar een groep moordenaars te gaan. Waarschijnlijk had het toen een goede keuze geleken, maar nu was haar vader weer terug bij af, dus was het nog steeds zo'n goede keuze.
Haar blauwe ogen lichtten op toen ze de bekende zwart-witte vacht van haar vader spotte, samen met de zwarte vacht die tot de indringer behoorde. Ze versnelde haar pas, en toen ze binnen hoorafstand was hoorde ze haar vader lachen en een belediging naar de zwarte kattin toe bijten. "Wees stil en ruik eens. Gebruik die neus, die heb je voor iets. Nu ruik, en zeg me welke geuren je opvangt." Vroeg hij de kattin serieus. Wel, dit moment was als goed als enig andere om haarzelf in het gesprek te voegen. "Waarschijnlijk mijn geur, pap." Zei ze met een klein glimlachje op haar gelaat. Ondanks dat ze het niet altijd eens was geweest met zijn keuzes, was ze wel blij om hem weer te zien. "Dus, wie is dit?" Vroeg ze, niet redelijk veel interesse tonend. Het was niets nieuws, een andere Rogue die dacht over dit territorium te kunnen waltzen zonder problemen.



Sometimes you will never know the value of a moment

Until it becomes a memory
.:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Cyber
Member

lau benenkauwer
3288
Afwezig
You are closer to heaven than i'll ever be.

CAT'S PROFILE
Age: ||7 long years||
Gender: Tomcat ♂
Rank:
avatar
BerichtOnderwerp: Re: OPEN > Flight or fight    wo 6 dec 2017 - 0:08

Terwijl Cyber zo neerzat met zijn achterwerk in het natte, zompige gras. Wachtend op een antwoord. Vernam de stevige kater een maar al te bekende geur. Maar te ongelovig besloot Cyber te blijven zitten, het zou wel heel toevallig zijn dat Lola nu net op dit moment in de buurt is. Die ene keer dat Cyber op stap was, op dit exacte stukje gras. Waarschijnlijk had hij gewoon een oude geur van Lola opgevangen. Maar Cyber had al snel door fout te zijn toen hij het zachte geluid van kattenpootjes op gras hoorde. En net op dat moment stapte Lola bijna letterlijk tussen de twee katten 'Waarschijnlijk mijn geur pap' zei ze met en klein glimlachje. Voor een seconde liet Cyber een licht geïrriteerde grom uit en zijn keel 'Ja inderdaad.. surprise.' Maar al snel was die chagerijnige oude kat weg want als er één iemand is op deze wereld die Cyber nu eens echt liefhad, dan was het zijn dochter Lola wel. Één van de wijnige overlevenden van zijn nestje met Seraphine, wie... jammergenoeg ook tragisch overleden was. Bij die gedachte gingen Cybers nekharen overeind staan. Enkele fracties van een seconde later was er echter een soort van, rare, lichtelijk schuin, grijnzende, .. glimlach? te vinden op Cybers gezicht. 'Dus wie is dit?' werd hem gevraagd. "Één of andere nutteloze kat die haar eigen dood eens wil uitproberen vermoed ik." antwoorde Cyber al grijnzend, zijn dochter een lik over haar kopje gevende. Ze was eigenlijk al wel te oud voor dat melige vader-dochter gedoe. Zelfs van Cyber, welke nooit echt zo'n melige vader was geweest. Hij was meer van.. leren jagen, leren vechten, ik ga even een kat pesten, ah ik ben terug thuis laten we nog eens trainen-soort vader.


23/10/2015 - 1096 rpg posts
other:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Lola
Member

Elfje
966
Actief
They started thinking Love is a loaded gun, nobody wants to fight

CAT'S PROFILE
Age: 27 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Rogue
avatar
BerichtOnderwerp: Re: OPEN > Flight or fight    zo 10 dec 2017 - 20:26

De wat geïrriteerde grom van haar vader miste ze niet, typisch hem. Kort gingen zijn nekharen overeind, maar al snel veranderde dat in een rare, schuine glimlach en een lach ontsnapte Lola. De uitdrukking op haar vaders gezicht was gewoon grappig, al was het nog zo goed bedoeld. "Één of andere nutteloze kat die haar eigen dood eens wil uitproberen vermoed ik." Beantwoordde Cyber haar met een grijns en gaf haar een lik over haar kop. Iets wat hij al lag niet meer had gedaan en iets waar ze al te oud voor was, maar toch vond ze het niet erg. Ze had hem immers al een tijd niet gezien. "Zo lang je het maar niet te bloederig maakt, ik wil het graag schoonhouden." Reageerde ze met een hint van humor in haar stem. Misschien een wat verwrongen gevoel van humor, maar haar leven was nou ook niet het normaalste geweest en ze wist dat ze haar vader niet kon stoppen als hij iemand wilde aanvallen. Nee ze had zeker haar eigenwijze kant van hem.
Ze had eigenlijk ook wel een paar vragen voor hem, maar nu was niet het moment om ze te vragen. Al had ze geen flauw idee wat hij nou allemaal had gedaan in de tijd dat ze hem niet had gezien, en het zou ook een plus zijn als ze kon vragen hoe het met haar vriendin Shallow ging, als hij haar überhaupt kende.



Sometimes you will never know the value of a moment

Until it becomes a memory
.:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
OPEN > Flight or fight
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Warrior Cats :: Other Territory :: Rogue territory-
Ga naar: