Bad omens



 
IndexGebruikerslijstRegistrerenGebruikersgroepenInloggenKalenderFAQZoeken

We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
Season
Season
Newleaf, 07° - 14° C
Samen met de terugkeer van de clans keert ook de warmte terug. Newleaf is de periode van opbouw en nieuw leven. Het is als een teken van Starclan, een zegen van warmte.
WHAT'S HAPPENING
Storyline
In-Game Storyline
A Path unwalked
"She stood in the storm, and when the wind did not blow her way, she adjusted her sails."
Meer informatie klik hier
THE ALLEGIANCES
Clans
THUNDERCLAN
RIVERCLAN
WINDCLAN
SHADOWCLAN
TRIBE OF RUSHING WATER
BLOODCLAN
THE MANAGEMENT TEAM
Staff
Admin
Admin
Admin
Admin
Editor
Editor
foundr
COUNT YOUR WORDS
WORD COUNT

SWITCHERDIESWITCH
SWITCH ACCOUNT



Deel | 
 

 Bad omens

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Yu
Member


Lore
829
Actief
"You can’t live your life accordin’ to maybes.”

CAT'S PROFILE
Age: 26 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Bad omens   vr 15 jun 2018 - 0:57



[Jinx eerst]

De sterren fonkelde aan de hemel toen Yu zich naar buiten waagde. Na misschien wel duizend keer heen en weer woelen had ze het opgegeven; slapen zou toch niet gaan gebeuren. Het waren geen eens nachtmerries die haar wakker hielden - waar zou ze uberhaupt nachtmerries over moeten hebben als ze geen eens zijn gruwelijke dood had gezien? - nee, wat ervoor zorgde dat ze al dagen rusteloos was was de eindeloze stroom van gedachten. Ze leken nooit te stoppen, rond te razen als tornado's door haar kop. Uiteindelijk werd ze er vooral moe van. Afgezien van de uitputting kende ze nog twee andere emoties: woede en verdriet. En op slechte dagen een verschrikkelijke combinatie van de twee.

Een gure tocht woei langs de poes, en liet haar even rillen. Waarom was ze hier ook al weer? Het was een two-leg buurt, uitgestorven en volledig duister afgezien van de enkele lantaarnpaal die een luguber licht afgaf. Overal stonden grote, zilveren blikken waar afval in zat, en soms stonden de zakken zelfs naast de blikken. Haar poten hadden haar zomaar geleid,  maar er was iets comfortabel aan het duister. Het voelde alsof ze de enige was, opgeslokt en niet bestaand. Yu merkte al snel dat dit niet het geval was toen ze een andere kat rook. Ineens woest uit de vergetelheid gerukt, meteen alert. "Wie is daar?" Haar stem klonk rauw, alsof ze dagen niet had gedronken. Ze kreeg het akelige gevoel dat als iemand haar zou aanvallen dat ze dan ineen zou zakken van vermoeidheid, of zou verbrokkelen tot niets en wegwaaien in de wind. Toen het stil bleef, slikte de kattin en probeerde het nog eens. "Laat je zien!"







'Cause he wanted me to be all guts, no glory

“All survivor, no guilt” he said

::
 

Topicsearch
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jinx
Member

Kip
2155
Actief
↠He thinks that faith might be dead
Nothing kills a man faster than his own head

CAT'S PROFILE
Age: ↠ 5,5 years {66 moons}
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Bad omens   za 16 jun 2018 - 0:28

Verdomde wind, verdomde regen. Het zou lente moeten zijn, niet? Nou, daar was iniedergeval weinig van te merken terwijl de wind zijn lange haren in klitten verbond en de miezerregen langzaam maar zeker zijn vacht doorweekte. Zijn groen-gele ogen gleden over de koude, donkere straten. Ach, waarom was hij hier überhaupt ook gekomen. Wat voor kinderlijke hoop wilde hij nog hebben, zelfs in tijden als deze. Het was naïef en dom maar hij verlangde zo terug naar die makkelijkere tijd, waarin hij nog vrij was en een warme hand hem kon strelen. Hij ontmoette hem hier altijd, zijn eigenaar; zijn vriend. Alleen de laatste tijd was het steeds slechter met hem gegaan. Die keren dat hij hem op was komen zoeken was hij in een haast coma-achtige staat, met verschillende gebroken flessen om zich heen verzameld en ruikend naar een afgrijselijke menselijke ziekte. Op een dag was hij er simpelweg niet meer, Jinx hoefde geen genius te zijn om te weten wat er was gebeurd. Toch was het moeilijk zich er bij neer te leggen, dat zelfs deze stut in zijn leven nu afgebroken was. Hoe kon het dat alles wat hem overeind hield verwoest was, maar hij nog steeds op deze poten kon staan? Het klopte niet, hij voelde zich zo leeg.
Gezien er niets beters te doen was en zijn slapeloze neigingen hem toch wel wakker zouden houden zwierf hij rond door de straten, expres een bepaalde straat vol slechte herinneringen vermijdend. Zouden haar bloedresten daar nog tussen de tegels te vinden zijn? "Wie is daar?" haar stem klonk zo rauw en gedempt door de wind dat ze nauwelijks herkenbaar was voor hem. De kater richtte zich dan ook koud op, totdat hij haar zwart-witte vacht zag. Even sloeg zijn hart een slag over. Oh god ze was terug gekomen, oh Ophe-"Laat je zien!" het waren groene ogen, geen donker blauwe. Het was zijn dochter niet, het was die van Claw; Yu. Yu, die haar vader verloren was. Jinx zuchtte en richtte zich tot de jongere poes. "Yu, ik ben het maar," klonk zijn raspende, haast even rauw stem milder dan hij tegen menig ander kat zou zijn. De kater bewoog zich naar haar toe, zijn groene ogen ergens treurig.



"Nostrum divellite corpus et scelerata fero consumite viscera morsu."
"Sed timidi est optare necem."
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken Online
Yu
Member


Lore
829
Actief
"You can’t live your life accordin’ to maybes.”

CAT'S PROFILE
Age: 26 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Bad omens   za 16 jun 2018 - 2:23



Een moment spanning: de gedaante kwam dichterbij. Uiteindelijk zag ze de grote kater. "Yu, ik ben het maar," Het duurde even voordat alles op z'n plek viel; Jinx. Hij klonk schor, en toen ze zijn ogen ontmoette zag ze pijn. Desondanks waste er een golf van opluchting over haar heen, en tripelde op hem af. Ze duwde zich tegen hem aan, begroef haar gezicht in zijn vacht. Ze was zo blij om hem te zien, maar het voelde alsof het niet hoorde. Met Jinx was ze vaak nonchalant en grappend geweest, pratend over spannende dingen. Nu, na al deze tijd, nu hij zo melancholiek leek, voelde het alsof ze achter een gordijn had gespiekt. Yu deed weer een stapje achteruit, en keek eens goed naar hem. "Je hebt nog meer grijze haren op je snuit dan ik me herinner," probeerde ze te grappen, maar de luchtigheid was absent. Het was zo lang geleden. "Er is zo veel veranderd." Yu realiseerde zich dat ze het laatste deel van haar gedachten hardop had uitgesproken. Ja, Jinx wist dat ook wel, dat er veel veranderd was. De poes had eigenlijk zo veel vragen, wat er was gebeurt, had hij het gezien, hoe haar hele wereld op zijn kop was gegooid maar voor de elite enkel de status quo was veranderd. Aan de andere kant wist ze niet waar ze moest beginnen, hoe sneed je zon groot en intens pijnlijk onderwerp aan? "Waar was je?" Haar stem klonk veel kleiner dan ze bedoeld had, en ze voelde zich jong. Het was ironisch voor haar om te vragen waar de kater was gebleven, maar er was geen verwijt in haar stem te horen. Ze was te moe voor verwijtingen.






'Cause he wanted me to be all guts, no glory

“All survivor, no guilt” he said

::
 

Topicsearch
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jinx
Member

Kip
2155
Actief
↠He thinks that faith might be dead
Nothing kills a man faster than his own head

CAT'S PROFILE
Age: ↠ 5,5 years {66 moons}
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Bad omens   zo 17 jun 2018 - 21:16

De gespannen houding verdween als sneeuw voor de figuurlijke zon, want het regende nog steeds even verdomd hard als eerder, toen hij haar zag. De poes trippelde op hem af en duwde tot zijn verbazing haar zwart-witte kopje in zijn vacht. Even was hij overdonderd, niet zeker wetend hoe hij om moest gaan met dit fysieke contact. De enige keren dat hij dat eigenlijk had, was in gevecht. De laatste keer dat iemand zich tegen hem aandrukte zonder de intentie om hem een kopje kleiner te maken was vlak voordat zijn dochter vertrok. Dat was meerdere maanden geleden en hoewel zijn kleine mannen hartje het niet toe kon geven, voelde het fijn. De kater sloeg dan ook ietwat onbegonnen zijn staart om haar heen en drukte kort zijn kopje tegen de hare. "Hey Yu," herhaalde hij opnieuw, met een zachte snor. Ergens miste hij haar aanraking toen ze weg stapte. "Je hebt nog meer grijze haren op je snuit dan ik me herinner," hoewel ze grappend over probeerde te komen merkte hij een pijn achter haar woorden. Toch lachte hij zachtjes, al was ook bij hem die oprechte blijdschap afwezig. "Ik heb slecht nieuws voor je lieverd; des te meer ik eruit trek, des te meer er terug groeien. Life's hard." zijn ogen ontmoetten de hare. "Er is zo veel veranderd." Er stond een grote, zwarte olifant genaamd Claw in de kamer en hij wist dat ze een manier zocht om die ter spraken te brengen. "Waar was je?" Ver weg. Hij voelde zich alsof hij continu ergens anders was, alsof zijn lichaam hier alleen rondspookte op automatische piloot en zijn geest ergens bij het graf van Zira lag te slapen. Hij besefte zich echter dat ze niet vroeg naar zijn mentale staat, maar hetgeen dat haar leven had veranderd. Even knarste hij zijn tanden bij het aanblik van de poes, zoveel verloren pijn. Hoe kon ze een eikel als hem zo lief hebben? Snel genoeg besefte hij zich echter dat waarschijnlijk iedereen hetzelfde had gedacht over hem en zijn dochter. "Aan de andere kant," zijn stem liet geen emotie door schijnen. "Ik was in gevecht met een Thunderclanner toen het gebeurde, ik zag alleen zijn levenloze lichaam toen het al te laat was," sprak hij botter dan de bedoeling was, niemand had hem ooit geleerd met gevoelige situaties om te gaan. Tsk, hij was nog altijd een man hé. Even slikte hij. "Yu, het spijt me erg van je vader. Ik..." Een zucht rolde over zijn lippen en wat onbegonnen stapte hij naar haar toe, zijn neusje kort tegen het hare drukkend. "Hij was een van de beste leaders die de Elite gekend heeft en zal kennen," dat was het enige oprechte dat hij kon zeggen. Hij had geen idee wat voor een vader Claw moest zijn geweest.



"Nostrum divellite corpus et scelerata fero consumite viscera morsu."
"Sed timidi est optare necem."
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken Online
Yu
Member


Lore
829
Actief
"You can’t live your life accordin’ to maybes.”

CAT'S PROFILE
Age: 26 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Bad omens   ma 18 jun 2018 - 14:33



Jinx sloeg zijn staart om haar heen, en hoewel het bijna aandoenlijk ongemakkelijk was waardeerde ze zijn warmte en bescherming. Een humorloos lachje kwam uit zijn bek.  "Ik heb slecht nieuws voor je lieverd; des te meer ik eruit trek, des te meer er terug groeien. Life's hard." Ondanks alles kon Yu het niet laten om even sarcastisch met haar ogen te rollen.

Het onderwerp lag zwaar op hun schouders, en de poes danste er om heen door te vragen waar hij was gebleven.  "Aan de andere kant," Antwoordde de kater, "Ik was in gevecht met een Thunderclanner toen het gebeurde, ik zag alleen zijn levenloze lichaam toen het al te laat was," Een lichte schok ging door haar heen. Ze wist niet of het erger was geweest om erbij te zijn en het moment steeds opnieuw te zien, of om niks te weten en je fantasie je de meest verschrikkelijke slideshows voorschotelde. Maar het was alsof ze het voelde, de schim in haar hoofd van het eens zo sterke lichaam van Claw levenloos op de grond bracht haar rillingen. Jinx leek zich te realiseren dat er zachtaardigere manieren waren om om te gaan met iemand die net haar vader had verloren, en begon aarzelend.  "Yu, het spijt me erg van je vader. Ik..." De kattin voelde kort zijn neusje tegen de hare, en sloot haar ogen. "Hij was een van de beste leaders die de Elite gekend heeft en zal kennen," Het was duidelijk dat hij niet zo goed wist wat hij moest doen, maar Yu nam hem niet kwalijk. Er was uiteindelijk altijd wat... Spanning geweest tussen hem, Zira en haar vader. "Het is oke, Jinx. Je hoeft Claw niet te steunen om mij te steunen." Sprak ze zacht. "Al was hij de zwakste kater geweest, de slechtste leider, al was hij omvergeblazen door een veldmuis, dan had ik nog steeds van hem gehouden en evenveel gerouwd." Natuurlijk was hij een figuur geweest, maar voor haar veel meer dan dat. Ze wist dat haar vader een wreed man kon zijn, ze ontkende niet dat hij tal van acties had begaan die ze zelf nooit zou willen doen. Desondanks kon ze niet anders dan van hem houden. "Je moet weten hoe dat voelt," Sprak ze tot de kater. Hij had liefgehad, niet? "Ik ben niet de enige die wat heeft verloren." Had Jinx wel zijn moment van rouw gekregen? Voor zijn mate, voor zijn dochters. De kater verdiende evenveel steun, hij hoefde niet te dolen. Met een zucht liet ze haar kop tegen de zijne leunen, en hoopte dat hij voelde dat ze er voor hem was. Dit hield ze echter niet al te lang vol, want ze moest al op haar tenen staan om erbij te kunnen. Ze deed een stap naar achter, en keek hem aan. Het was grappig; hij leek op haar vader, zij leek op zijn dochter, als een paralel universum. Ze kon het kleine grijnsje op haar snuit niet onderdrukken. Wat ironisch dat ze allebei hun eigen-universum-ander waren kwijtgeraakt.







'Cause he wanted me to be all guts, no glory

“All survivor, no guilt” he said

::
 

Topicsearch
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jinx
Member

Kip
2155
Actief
↠He thinks that faith might be dead
Nothing kills a man faster than his own head

CAT'S PROFILE
Age: ↠ 5,5 years {66 moons}
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Bad omens   do 21 jun 2018 - 21:22

"Het is oke, Jinx. Je hoeft Claw niet te steunen om mij te steunen." Verklaarde de poes zachtjes. Jinx schudde rustig maar standvastig zijn kop. "Nee, ik meen mijn woorden," bromde hij zachtjes maar vriendelijk. "Al was hij de zwakste kater geweest, de slechtste leider, al was hij omvergeblazen door een veldmuis, dan had ik nog steeds van hem gehouden en evenveel gerouwd." een keiharde, pijnlijke brok vormde zich in zijn keel. Oh, hoe hij wensde dat zijn dochters hetzelfde over hem spraken. Oh, hoe hij ze toch miste. Nyra en Pyre leken van de aardbodem te zijn verdwenen en zowel Muta als Ophelia zou hij nooit meer terug kunnen zijn. Arme Ophelia, zou ze oké zijn? Zou ze weten hoeveel hij daadwerkelijk van haar hield? "Je moet weten hoe dat voelt," waarom moest ze nu juist die vragen stellen die hem recht in zijn hart troffen. Afwezig wendde Jinx zijn blik af, niet precies in staat om te antwoordden. Hij wist precies hoe het voelde, het was reden dat hij nog altijd 's nachts niet kon slapen en door dit soort vieze straten zwierf. De reden dat voor hem alles toch niet echt nut meer had, omdat hij wist dat hij het hoogtepunt van zijn leven toch al had gehad.En niets was zo slopend als dat besef. "Ja. Ja dat weet ik," antwoordde hij enkel toonloos, Yu niet aankijkend terwijl ze op hem afstapte. "Ik ben niet de enige die wat heeft verloren." ze drukte zijn kop tegen de zijne, waarvoor ze helemaal op haar achterpoten moest staan. Jinx lachte zachtjes en wreef zijn wang langs de hare. "Ik ben hier, Yu," begon hij. "Ik weet dat ik een lompe Fox-hearted zonder manieren en een slecht gevoel voor humor ben, maar weet dat ik er ben. Als je dat nodig zou hebben," Jinx was niet alleen een smerige hond, hij was ook een trouwe hond en hij meende ieder woord dat hij tegen haar sprak.



"Nostrum divellite corpus et scelerata fero consumite viscera morsu."
"Sed timidi est optare necem."
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken Online
Yu
Member


Lore
829
Actief
"You can’t live your life accordin’ to maybes.”

CAT'S PROFILE
Age: 26 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Bad omens   Gisteren om 19:04



Jinx leek even overspoeld te worden door emoties. Het nare was dat katers vaak alle gevoelend binnen hielden en wegdrukten, in plaats van er iets aan te doen of erover te praten. Het was een van de redenen dat ze toch blij was dat ze verliefd was geworden op een poes. Katers als Jinx waren moeilijk af te lezen, en soms wist ze dan niet hoe ze ze moest helpen.  "Ja. Ja dat weet ik," Yu kon er wel vergif op innemen dat er zo veel in die kop rond raasde wat nooit zijn bek zou verlaten. Hij ontweek haar blik, maar als ze zijn ogen zou ontmoeten zou ze pijn zien. Ze wist dat zowel Ophelia als Muta weg waren. Het gevaarlijke van kittens was dat ze opgroeide, je kon ze niet voor altijd beschermen, niet altijd bij je houden, niet altijd voor ze zorgen. Even flikkerde Moonwhite door haar kop. Man, ze had al moons niet meer gedacht aan haar moeder. Ze had al jaren niet meer haar als moeder gezien. Had Moon zich zo ook gevoeld? Machteloos, wanhopig, met een laagje van wrok eromheen? Yu realiseerde zich dat Moon niet wist dat Claw dood was. Moest ze dat zeggen? Gaan opbiechten? Ze beet op haar lip. Dat zou misschien het naarste gesprek ooit worden. Ze drukte haar kop tegen Jinx.

Zijn warme kop tegen de hare betekende eigenlijk al meer dan woorden konden zeggen. "Ik ben hier, Yu," Sprak hij, "Ik weet dat ik een lompe Fox-hearted zonder manieren en een slecht gevoel voor humor ben, maar weet dat ik er ben. Als je dat nodig zou hebben,"  Een echte, gemeende glimlach verscheen op haar snuit. Nu ze veel was kwijtgeraakt, Fox, Claw, veel rogues die ze nooit meer zou zien, maar Jinx was hier nog wel: En dat was al iets van houvast. Een stuk wrakhout in een woest zee. "Dankjewel," zei ze overtuigd, gemeend. Vol rauwe emotie. Het voelde zo goed om een vriend te hebben.De wind en regen gierde om hun heen, maar hij was nog steeds warm. "Je bent veel meer dan je denkt, Jinx." Ze meende het echt. Maar ze wist niet of ze het hem in kon laten zien. Zijn partner was dood, veel van zijn kroost weg. Hoe zeg je nog tegen hem dat alles goed kwam?






'Cause he wanted me to be all guts, no glory

“All survivor, no guilt” he said

::
 

Topicsearch
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jinx
Member

Kip
2155
Actief
↠He thinks that faith might be dead
Nothing kills a man faster than his own head

CAT'S PROFILE
Age: ↠ 5,5 years {66 moons}
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Bad omens   Gisteren om 20:20

De regen nam af naar een nog zachter gemiezer, wat niet meer was dan schijt vervelend. Jinx sloot zijn ogen er echter voor. Zijn hart leek te zuchten, even dat pantser gemaakt van pijn, depressie, slecht humeur en een vleugje zelfspot te kunnen laten vallen. Of althans, zo voelde het in die korte zucht. Het was vreemd, zij leek op zijn verloren dochter en hij op haar gestorven vader. Toch was het anders, maar allicht moest hij afstappen van het geloof dat er niemand anders was die kon voelen wat hij voelde. Zij was ook iemand dierbaar verloren, ook zij had die pijn in haar ogen. Jinx richtte zijn groene blik op de poes, met haar zwart en witte vlekken. Door de zachte regen kleefde haar vacht wat sneu aan haar lichaam, net als het zijne. Zonder er erg in te hebben liet hij een verrot lachje horen, wat een stelletje zielenpoten waren ze ook. "Dankjewel,"de overtuiging in haar stem brachten hem wat rust. Hij had vaak genoeg gelogen en deed dat nog altijd zonder problemen, maar er waren bepaalde zaken waar hij enkel waarheden over sprak. Gelukkig besefte Yu dat dit een van die zaken was. "Je bent veel meer dan je denkt, Jinx." hij trok kort met zijn oren. Dat was iets dat hem al heel lang geleden, al dan niet nog nooit, was verteld. Hoe hij erop moest reageren wist hij echter niet. "Ze zijn niet dood," een frons trok over zijn gelaat, niet wetend waarom hij haar dit eigenlijk nu zo nodig moest vertellen. "Muta en Ophelia, ze zijn niet dood," hij had de hele clan iets anders verteld, dat ze namelijk door rogue's te pakken waren genomen. Misschien was dat inmiddels ook wel waar, maar liever dacht de kater daar niet aan. Als het aan hem lag hadden ze allebei een goede vent gevonden die hun dikke muizen aanbood en een goed leven kon geven. "Ze konden niet leven in een plek zoals de Elite, Yu, dus ik heb ze samen met Hellhound geholpen te verdwijnen," hij zuchtte met zijn raspende stem. Het voelde alsof een last van zijn schouders viel. Enkel Nyra en Hellhound wisten ervan. Enkel zij, en Yu. "Je vader... Je vader mocht het nooit te weten komen," Shark evenmin. Als ze erachter kwamen dat hij niet alleen zijn dochters had laten ontsnappen maar ook nog eens tegen de hele clan gelogen had, zou ook hij voor de honden worden geworpen.



"Nostrum divellite corpus et scelerata fero consumite viscera morsu."
"Sed timidi est optare necem."
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken Online
 
Bad omens
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Warrior Cats :: Other Territory :: Twoleg place-
Ga naar: