This is me



 
IndexGebruikerslijstRegistrerenGebruikersgroepenInloggenKalenderFAQZoeken

We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
Season
Season
Leafbare, 3° - -10° C
Leafbare kruipt langzaam het gebied in. Alles wordt kouder en enige sneeuwbuien hebben zich al voorgedaan. Leafbare maakt het ook makkelijker voor ziektes als whitecough en greencough om zich te vestigen in clans, dus medicine cats moeten hun voorraad in de gaten houden.
WHAT'S HAPPENING
Current Event
In-Game Event
We are home
Na een lange reis en een zwaar gevecht met Bloodclan zijn de clans eindelijk thuis. Moraal is hoog maar er is veel dat opgebouwd moet worden. Hoe zullen de clans zich voortzetten nu ze opnieuw gescheiden zijn. Vele vragen blijven onbeantwoord maar één ding is zeker. Niemand jaagt de clans ooit nog weg van hun huis.
THE ALLEGIANCES
Clans
THUNDERCLAN
RIVERCLAN
WINDCLAN
SHADOWCLAN
TRIBE OF RUSHING WATER
BLOODCLAN
THE MANAGEMENT TEAM
Staff
Admin
Admin
Admin
Admin
Editor
Editor
foundr
COUNT YOUR WORDS
WORD COUNT

SWITCHERDIESWITCH
SWITCH ACCOUNT



Deel | 
 

 This is me

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 

Bo~
29
Actief
We survive by pulling together, not apart.

CAT'S PROFILE
Age: One moon ღ
Gender: Tomcat ♂
Rank: Kitten
avatar
BerichtOnderwerp: This is me   wo 18 jul 2018 - 21:16

Het was amper twee weken geweest sinds hij ter wereld gebracht was. Sinds die dag gebeurden er veel dingetjes met de kleine Falcon. De eerste dagen bestonden niet veel meer dan slapen, piepen en eten, terwijl zijn kleine lichaampje aan het groeien was en de veiligheid van zijn moeder opzocht. Bij zijn zevende dag opende hij zijn blauwe ogen, maar veel in de wereld kijkend deed hij nog niet. Diepte bestond nog niet in zijn ogen, alles was plat voor hem en eng. Rond zijn negende dag ging zijn gehoorgang open en hoorde hij voor het eerst alle geluiden die rond hem waren, de vogeltjes die floten, het gespin van zijn moeder, de geluiden van allemaal katten en de wind die door het kamp kwam en alle geluiden die opeens zo erg op de kitten af kwamen. Hij kon zijn eigen gepiep horen, wat ook best apart was, en allerlei andere woordjes waar hij op dit moment niet zoveel van verstond. Rond zijn twaalfde dag kon hij iets meer diepte zien, waardoor de wereld er zo… anders en mooi uit zag. Nu begon hij ook echt de wereld in te kijken en met zijn kopje de katten te volgen die in en uit de nursery liepen. Ook begreep hij nu rond deze dagen dat zijn naam Falconkit was, iets wat zijn mama steeds tegen hem zei zodra hij iets begon te lopen, wat er meer uit zag als kruipen in dit stadium. Echt gepraat had hij nog niet, woorden waren nog een moeilijk voor hem, iets wat hij nog pas 5 dagen hoorde. Wankelend lopend, probeerde hij iets van het nest weg te lopen, op avontuur! En wie weet kon hij wel iets vinden om mee te spelen!

Tag: @Amberstorm (&open)


Andy <3:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken

Bunny
974
Actief
In one hand, I hold a picture of you; in the other, the pieces of my heart.

CAT'S PROFILE
Age: 20 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Queen
avatar
BerichtOnderwerp: Re: This is me   zo 29 jul 2018 - 13:38

Amberstorm schrok op toen ze beweging voelde aan haar zij en toen plots één van de warme lijfjes niet meer. Ze draaide zich fronsend om en keek Falconkit aan terwijl hij wegkruipte. Hij was een koppig katertje, dat zag ze nu al - ze had hem al zo vaak tegengehouden en toch bleef hij steeds opnieuw proberen. Er was een lichte flikkering van trots in haar hart terwijl ze zo naar hem keek. De twee pleegkittens waren nog nooit zo ver geraakt, en zij waren jonger. Haar bloed was sterker dan dat van hen. De slanke poes legde haar hoofd op haar kopje en besloot toe te kijken, om te zien hoe ver het katertje kon raken. Het deed nog steeds enorm vreemd om aan hem te denken als haar zoon en aan zijn zusje als haar dochter - dus meestal dacht ze ook niet zo aan hen. Het was eerder alsof ze op siblings pastte, of gewoon op willekeurige kittens, dan dat ze hun moeder was. Ze waren schattig, tuurlijk, maar ze zou nog niet zeggen dat ze van hen hield. Ze wist niet hoe ze zou reageren als één van hen zou sterven. schuldig, misschien - of eerder alsof ze het niet goed genoeg had gedaan, alsof ze gefaald had. Maar ze kon zich haar leven goed inbeelden zonder hen, deed dat ook regelmatig; de knipperlichtrelatie met Cootsnarl, als hij nog leefde; want zonder de kittens had ze hem nooit vermoord. En hoe ze zou jagen, lopen door het territorium dat ze manenlang gemist hadden, vrij zou zijn. Misschien had ze dan kans gehad om gelukkiger te worden. En nu zat ze hier vastgeketend in de nursery; enerzijds door de kits, anderzijds door de straf die Cootsnarl's dood haar had opgeleverd.


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken

Bo~
29
Actief
We survive by pulling together, not apart.

CAT'S PROFILE
Age: One moon ღ
Gender: Tomcat ♂
Rank: Kitten
avatar
BerichtOnderwerp: Re: This is me   wo 1 aug 2018 - 13:20

Zolang niemand hem tegen hield, was hij zeker ook niet bang om verder te bewegen. Hoe moeilijk het ook was, het zou wel helpen met de ontwikkeling van zijn spieren als hij bewoog en probeerde te lopen. Niet dat hij dat zelf wist, maar het instinct was er wel. Het instinct om te gaan lopen en te ontdekken onder mama’s veilige ogen. Zijn mama had hem immers al best wel vaak tegen gehouden zodra hij weg wilde lopen, maar toch bleef hij het maar proberen. Zolang mama hem in de gaten hield, kon hij onderzoeken, proberen, dingen leren die in zijn kopje zouden blijven zitten voor de rest van zijn leven. Bij de rand van het mosbed knipperde hij even, was hoog! En toch waagde hij het om eraf te gaan, om met een kleine plof te belanden op de grond en een kreetje van ongemakkelijkheid liet horen. De grond was anders en iets wat hij niet gewend was! Hij draaide zich langzaam om, kijkende naar het hoge bed, waarna hij weer een piep liet horen. Daar kwam hij niet op!


Andy <3:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken

Bunny
974
Actief
In one hand, I hold a picture of you; in the other, the pieces of my heart.

CAT'S PROFILE
Age: 20 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Queen
avatar
BerichtOnderwerp: Re: This is me   wo 1 aug 2018 - 16:27

Falconkit bereikte al snel de rand van het nest. De bruine poes ging ervan uit dat het katertje dan wel zou opgeven en terug zou komen - maar nee, hij was sterker dan dat, en met een klein plofje kwam hij op de harde grond terecht. Amberstorm leunde naar voren en keek over de rand naar beneden. Het rood met witte katertje keek op naar haar met zijn kittenblauwe oogjes en piepte. Even wou de queen hem gewoon optillen en terug in het nest zetten - maar aan de andere kant kon het een uitdaging zijn. Ze was misschien niet bezorgd genoeg om hem; maar andere queens behandelden hun kittens ook soms echt verstikkend, als objecten die niets konden. Ze mocht dan diezelfde moederlijke liefde en bezorgdheid missen, het minste dat ze kon doen was proberen om de kittens sterk en goed op te voeden. Ook al wist ze dan de helft van de tijd absoluut niet wat ze deed; ze moesten sterker zijn dan ze zelf was, betere katten, niet zo bitter en socialer. Alles wat zij niet was. Dat was dan ook waarom ze Falconkit niet oppakte, zoals hij misschien verwachtte. "Kom op, je kunt het Falconkit." Mauwde ze daarom ook, zachtjes en lichtjes aarzelend. Ze vond het altijd zo raar om haar kittens aan te spreken, zeker als ze hen aansprak met de naam die zij hen nu twee weken geleden gegeven had. Ze kon zich steeds nog de pijn herinneren van de bevalling; hun naam riep dat beeld weer op, de manier waarop ze het zachtjes gefluisterd had, innerlijk vloekend en smekend dat iemand haar kwam helpen; al wist ze toen ook dat dit haar last was om te dragen, en niet die van een ander.


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken

Bo~
29
Actief
We survive by pulling together, not apart.

CAT'S PROFILE
Age: One moon ღ
Gender: Tomcat ♂
Rank: Kitten
avatar
BerichtOnderwerp: Re: This is me   do 9 aug 2018 - 12:00

Mama had hem gevolgd met haar ogen, kijkend naar hoe hij van het nest was gevallen en hulpeloos piepte naar zijn moeder om hem op te pakken en terug het nest in te leggen, waar het veilig was en waar hij verder kon gaan met ontdekken van het nest en rond kon kijken met zijn blauwe oogjes. En niet proberen het nest uit te gaan, want dan zat je vast, zoals hij nu had geleerd van het feit dat hij eruit viel en het hoog was, hoger dan dat hij eerst had gedacht. ”Kom op, je kunt het Falconkit.” klonk er zachtjes van zijn mama af en wat anders kon hij doen dan zijn mama geloven en het proberen? Hij probeerde zijn kleine pootje op te heffen en zichzelf omhoog te hijsen, zoals hij wat oudere kittens zag doen bij hun eigen nest, maar hoog kwam zijn kleine pootje nog niet, amper hoger dan zijn snuitje. Zijn kleine, fragiele kitten nageltjes duwde hij in het mos, waarna hij zich naar voren probeerde te bewegen, waardoor hij iets naar voren kwam, iets omhoog, maar veel verder kwam hij niet, waardoor hij een klagelijke piep liet horen aan zijn moeder. Zijn spieren waren nog niet zo erg ontwikkeld dat hij zichzelf kon ophijsen, zoals hij zelf misschien wel had gewild, maar het er gewoon nog niet in zat voor de jonge kitten. Het lukte hem gewoon niet! Stom, dat was het wel.


Andy <3:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken

Bunny
974
Actief
In one hand, I hold a picture of you; in the other, the pieces of my heart.

CAT'S PROFILE
Age: 20 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Queen
avatar
BerichtOnderwerp: Re: This is me   vr 10 aug 2018 - 20:14


Het lukte Falconkit niet. Amberstorm wist niet goed wat ze verwacht had - misschien had ze gehoopt dat hij zich sterk zou tonen, dat hij zich op zou hijsen zoals ze andere kittens ook al had zien doen. Daarnaar had ze hem immers genoemd, naar kracht, hopend dat hij sterk zou kunnen zijn voor zichzelf en voor zijn jongere zusje, omdat ze dat zelf niet kon. Ze wou dat hij de beschermer zou zijn en dat ze onvoorwaardelijk van elkaar zouden houden, omdat ze dan in ieder geval iémand hadden die zo van hen kon houden. Want zelf wist ze niet of ze tot zoiets in staat was, of ze ooit haar leven zou kunnen geven voor hun leven, of ze ooit op zo'n manier van hen (of van iemand) zou kunnen houden. Zuchtend boog ze dan maar over de rand van het nest, de blik in haar groene ogen licht teleurgesteld. Misschien was hij nog te jong, verwachtte ze teveel. Maar ze had meer verwacht van hem. Meer toch dan dit zielige gespartel. Amberstorm wist niet zo veel van kittens. Ze vond überhaupt dat ze er nog zo klein uitzagen, al was dat misschien wel normaal - ze waren net twee weken oud, in starclansnaam. Maar ergens had ze gedacht dat kittens uit de buik kwamen zoals ze eruit zagen op een leeftijd van 3-4 manen, al goed ontwikkeld en zeker sterk genoeg om zichzelf over de rand van een nest te kunnen tillen. Maar nu deed ze dat maar voor hem. Ze pakte hem op, misschien iets ruwer dan een liefdevolle moederkat zou doen maar wel in zijn nekvel zoals het hoorde, en daarna zette ze hem terug neer in het nest. "Zozo..", mauwde ze zachtjes toen ze Falconkit losgelaten had, waarna ze haar hoofd wegdraaide en hem even niet meer aankeek. Ze wou dat hij sterk kon zijn, starclanverdomme.


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken

Bo~
29
Actief
We survive by pulling together, not apart.

CAT'S PROFILE
Age: One moon ღ
Gender: Tomcat ♂
Rank: Kitten
avatar
BerichtOnderwerp: Re: This is me   di 28 aug 2018 - 0:41

Hij wist niet waarom mama hem niet sneller op pakte, want hij kwam er niet meer op! Mama moest hem dan toch echt wel op komen pakken, want anders zou hij toch echt niet meer erop komen en zou hij vast blijven zitten hier op de koude grond! Want het was een stuk kouder hier dan in het warme nest bij mama. Met een zucht pakte mama hem op om hem terug op het nest te zetten, waardoor hij luid begon te spinnen. Toen mama zich echter van hem af begon te draaien tilde hij zijn kopje iets naar de zijkant, waarna hij met zijn pootje zijn moeder kort aan tikte. ”Ama!” piepte hij blij naar zijn moeder, zijn eerste woordje ooit uitgesproken tegen zijn moeder. En het was niet perfect, maar het was het eerste woordje die hij ooit had gezegd. ”Ama ij!” piepte hij vervolgens, wat moest duiden op ‘Mama blij’ maar meer dan dat kwam zijn bekje helaas niet uit, daar was nog iets te moeilijk voor de jonge kitten.


Andy <3:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken

Bunny
974
Actief
In one hand, I hold a picture of you; in the other, the pieces of my heart.

CAT'S PROFILE
Age: 20 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Queen
avatar
BerichtOnderwerp: Re: This is me   do 30 aug 2018 - 19:56

Amberstorm keek verbaasd weer om naar de rosse kitten toen die plots iets zei - voor de allereerste keer ooit. Ze reageerde eventjes niet, nog steeds in shock. dat was de eerste keer dat ze echt zijn stemmetje hoorde. Hij klonk nu nog piepend, zo jong en kittenachtig, maar dat zou waarschijnlijk - hopelijk - niet altijd zo blijven. Maar dat was de allereerste keer. het was niet perfect, nee. Maar het voelde zo.. Raar. Ze kon het moeilijk beschrijven. Bijna alsof ze een krop in haar keel had zonder de drang om te gaan huilen. Of, eigenlijk, zou ze wel wat tranen kunnen laten. Maar ze voelde zich niet verdrietig, in tegendeel zelfs. Ze snapte het niet helemaal. Was dit trots? Kon ze trots zijn om zoiets kleins? Gewoon omdat het haar kitten was die het deed? De slanke kattin glimlachte lichtjes, aarzelend en gaf het jonge katertje een heel zacht likje over zijn kopje. Ze wist niet goed wat zeggen of hoe te reageren; daarom zweeg ze maar.


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken

Bo~
29
Actief
We survive by pulling together, not apart.

CAT'S PROFILE
Age: One moon ღ
Gender: Tomcat ♂
Rank: Kitten
avatar
BerichtOnderwerp: Re: This is me   di 11 sep 2018 - 15:10

Zijn mama keek verbaasd naar hem toen hij iets piepte naar haar, zijn aller eerste woordje zou voor altijd de 'ama' zijn die hij uit sprak en als hij later ooit een keer zou gaan vragen wat precies zijn eerste woordje was, zou het antwoord zijn dat het 'ama' was en dat het was bedoeld als mama. Zijn mama bleef stil, maar het feit dat ze lichtjes begon te glimlachen maakte zijn dag al een heel stuk beter! Want mama moest blij zijn en glimlach betekende dat mama blij was. Toen mama hem een zacht likje over zijn kop gaf spinde hij luid, waarna hij zich tegen zijn moeder aan drukte met een brede glimlach op zijn kopje. "Ama, ij." sprak hij licht spinnend, blij dat zijn moeder weer blij was. Want mama verdiende het niet om niet blij te zijn! En daar zou hij persoonlijk voor zorgen, dat zijn mama blij zou blijven.


Andy <3:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken

Bunny
974
Actief
In one hand, I hold a picture of you; in the other, the pieces of my heart.

CAT'S PROFILE
Age: 20 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Queen
avatar
BerichtOnderwerp: Re: This is me   do 27 sep 2018 - 20:08

Notes:
-
Tag:
Falconkit
Words:
277
Where there is anger
there's always pain underneath
Amberstorm knikte aarzelend en duwde toen haar kopje lichtjes tegen die van haar zoontje. Het was raar hoe écht hij voelde, hoe levend maar ook hoe fragiel. Alsof ze hem kon breken zonder zelfs maar moeite te doen. Het vervulde haar met een warm gevoel maar ook met een ijskoude angst; angst dat ze hem pijn zou doen, of zijn zusje, dat zij de oorzaak zou zijn van twee met pijn gevulde levens. En dat wou ze niet. Ze had meegemaakt hoeveel pijn een moeder kon veroorzaken en ze had altijd gezworen dat zij niet zo zou zijn, dat zij niet weg zou lopen, dat zij niet egoïstisch zou zijn; maar het was zo, zo verleidelijk om gewoon weg te lopen en hen achter te laten alsof ze nooit bestaan hadden. Zoals haar moeder in haar ogen altijd gedaan ha. Amberstorm richtte haar groene ogen weg van Falconkit en hief haar kopje op zodat ze hem daarmee niet meer aanraken. Het voeld raar dat hij haar mama noemde; alsof dat hun relatie meer bevestigde dan het bloed dat door zijn aderen stroomde. En het herinnerde haar aan het feit dat hij nooit iemand zou hebben om papa te noemen; dat had ze in haar egoïsme al van hem afgenomen. Ze kon ook niks goeds doen; ze zou altijd alles verpesten. Waarom bleef ze dan proberen? Dat was de koppigheid in haar geest. "Ga maar slapen, Falconkit..", mauwde ze zachtjes, haar stem zorgvuldig neutraal gehouden zodat hij de twijfel, de pijn, de stress of de angst erin niet zou horen. Want dan zou hij vast vragen gaan stellen en dat was momenteel wel het laatste dat ze wou.



Vel¤




Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
This is me
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Warrior Cats :: WindClan territory :: WindClan camp :: Nursery-
Ga naar: