Somebody had to do it



 
IndexGebruikerslijstRegistrerenGebruikersgroepenInloggenKalenderFAQZoeken
We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
Season
Season
Greenleaf, 20°C - 35°C
Na een lange, koude Leafbare en een armzalige Newleaf. Trekt Greenleaf met een zucht van verlichting het woud in. De extreme hitte is heerlijk maar bengt ook gevaren met zich mee. Vele Twolegs die hun honden uitlaten en prooi dat de hitte niet aankan. Ook dit seizoen zal niet makkelijk worden voor de clans..
WHAT'S HAPPENING
Current Event
In-Game Event
Prophecy given by Starclan
"Heed the darkness that creeps near.
Heed the purge that will begin
Seeping into the forest slowly.
Poisoning the clans from within

Blood will turn the forest red.
Lie low in order to thrive
Stay aware of who your allies are.
Or none of the clans will survive"
THE ALLEGIANCES
Clans
THUNDERCLAN
RIVERCLAN
WINDCLAN
SHADOWCLAN
TRIBE OF RUSHING WATER
BLOODCLAN
THE MANAGEMENT TEAM
Staff
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Editor
foundr
COUNT YOUR WORDS
WORD COUNT

SWITCHERDIESWITCH
SWITCH ACCOUNT



Deel
 

 Somebody had to do it

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Cobra
Clanleader
Somebody had to do it 20f8kWD
»Quinty«
649
Actief
Like some kind of madness

CAT'S PROFILE
Age: ♕ 34 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Leader
Cobra
BerichtOnderwerp: Somebody had to do it   Somebody had to do it Icon_minitimema 8 okt 2018 - 15:28

COBRA
Like Some Kind Of Madness
De zon begon net tussen de bomen te schijnen, terwijl een zwart gedaante op een van de bankjes sprong. Hij had een nacht overgeslagen om te slapen, immers was hij toch altijd op alert modus. Het leven als Leader bracht gevaren met zich mee en hij was zich ervan bewust dat niet alles goed zou gaan lopen als hij er niets aan deed. Een van die problemen was het feit dat er, buiten de tand die hij van Shark had afgepakt, maar drie tanden aan zijn halsband bungelde. Hier moest nodig verandering in gebracht worden en dat was hij nu dan ook van plan. Hij had geruchten opgevangen in het kamp dat zich een vos bevond in het twoleg gebied, een dier waar ook de twolegs problemen mee hadden. Immers zouden hun kippen gevaar lopen en werden er honden op uitgestuurd om het rode dier aan te vallen. Door die vos waren er meer honden in het gebied gesignaleerd, waardoor het een probleem voor de Elite was geworden. Cobra had het dan ook op zich genomen om het ongedierte uit te schakelen, zodat er rust terug zou komen in het kamp. Eventjes had hij erover nagedacht om iemand mee te nemen, maar wist dat het zijn eigen verantwoordelijkheid was. Een volwassen vos was geen makkelijk doelwit, zoveel wist hij ook nog wel. Claw had hem altijd gewaarschuwd voor die rode krengen, maar hij zou aan de Elite, zijn Elite, laten zien dat ze een waardige Leader hadden. En nu zijn wonden van het gevecht met Shark genezen waren, wist hij dat het tijd was geweest om zich te bewijzen.

De zon scheen warm op zijn zwarte vacht en eventjes was hij bang dat het hem sloom zou maken, maar zijn gifgroene ogen hielden alles scherp in de gaten. Hij wist dat de vos ‘s morgens vroeg en ‘s avonds laat actief was en daarom was hij hier voor zonsopkomst gaan zitten. Het duurde dan ook niet al te lang voordat hij een oranje puntige staart tussen de struiken vond. De zwarte kater sprong stilletjes van het bankje af en sloop in de richting van het bosje, waar hij de staart greep en er aan trok. Hij hoorde een jelp aan de andere kant en moest wegduiken voor een klauw. Toen Cobra weer overeind kwam, stond hij oog in oog met een vuurrode vos met een zeer woeste blik in diens ogen. Een geniepig lachje verscheen op het gezicht van de zwarte kater, terwijl hij snel en met kracht uithaalde. Hij raakte de vos over zijn snuit, waardoor deze eventjes zijn verdediging liet vallen. Het dier sprong uit het bosje en werkte de zwarte kater tegen de grond. Cobra blies tegen de vos, alleen maar om een blaf terug te krijgen. Hij haalde uit met zijn klauwen en wist een oor te raken, maar echt veel schade kon hij het dier niet aanbrengen. Hij had gehoord dat de clankatten met meerdere moesten vechten tegen een dier alsof deze. Maar hij zou laten zien dat een Elite kat sterk genoeg was om een vos in z’n eentje uit te schakelen. Hij voelde nagels over zijn flank gaan en siste kwaad. Hij spande zijn volledige lichaam en duwde de vos van zich af door zijn achterpoten tegen zijn zachte buik te zetten en zijn nagels erin te zetten. De vos jammerde zachtjes, terwijl hij weer op zijn vier poten landen en een stap achteruit zetten. Coba stond op en voelde pijn door zijn flank heen gaan, dat was bijna dezelfde plek als waar Shark hem ook al had aangevallen. Misschien moest hij toch zijn flanken iets beter gaan beschermen. Hij gromde diep en wachtte tot de vos de volgende aanval zou inzetten. Hij zetten zich af en jelpte naar de zwarte kater, voordat hij weer een schijnbeweging naar achter maakte. Vossen hadden deze irritante gewoonte om niet direct aan te vallen, maar probeerde om hun aanvaller uit te putten. Cobra gromde dan ook en op het moment dat de snuit te dichtbij kwam, kreeg de vos een paar nagels erin. Het rode dier stapte terug, bloed druppelde van zijn snuit af. Hij had nu eindelijk goed raak. Hij wist dat als hij de vos de rug toe zou keren, hij tanden in zijn poten zou voelen, dus hij probeerde zoveel mogelijk oogcontact te houden. De zwarte kater gromde en blies naar de vos, zijn rug hoog en zijn staart dik, terwijl hij nog een keer uithaalde met zijn klauw. De vos dook weg en deed een aanval terug, door naar voren te schieten en zijn kaken rondom zijn poot te sluiten. Cobra reageerde er snel op door de lucht in te springen en met vier poten op zijn kop te landen. Hij drukte de vos tegen de grond en zetten snel zijn voorpoten, met uitgeslagen klauwen, in de nek van het dier. Hij voelde hoe zijn klauwen in het zachte vlees van de vos zakte en probeerde vast te houden, maar de vos begon met zijn lichaam te schudde en wist hem bijna van zijn lichaam te krijgen. Cobra hield stevig vast, maar hij moest zich verplaatsen. Hij draaide zich om en zetten zich vast op zijn rug, waardoor de vos alleen maar meer begon te janken door de klauwen die in zijn lichaam werden gezet. Uiteindelijk zetten de vos zich af en liet zich op zijn rug vallen, waardoor Cobra gedwongen was om los te laten. Hij sprong op de grond en zetten zich bijna direct weer af. Met uitgestrekte klauwen sprong hij tegen de zachte buik van de vos aan en begon erin te klauwen en te bijten. Hij hoorde de vos janken van pijn, maar stopte niet. Totdat een ijzige pijn door zijn kop heen ging. De kaken van de vos hadden zijn kop gevonden en hij werd van de buik afgetrokken. Zonder dat Cobra er iets tegen kon doen, werd hij heen en weer geschud en tegen een boom aan gegooid. Verdooft en in ernstige pijn kwam de zwarte kater overeind en met dat zijn zicht blurry was en hij zich niet goed kon focussen. Hij wankelde op zijn poten en merkte dat bloed langs zijn kop vloeide. Dit ging minder soepel dan dat hij wilde en dat irriteerde hem alleen maar. De vos stond een paar staartlengtes van hem vandaan, net zo hevig bloedend als hij, maar wel meer bij zinnen. Zwarte vlekken speelde voor zijn ogen en hij voelde hoe zijn maaginhoud omhoog kwam. Cobra schudde zijn kop en probeerde te focussen, maar de pijn werd alleen erger. Nee, hij kon nu niet opgeven. Adrenaline schoot door zijn lichaam heen en hij wankelde op de vos af. Alhoewel hij de kracht uit zijn lichaam voelde vloeien, moest hij dit nu af maken. De vos was druk bezig met het bloeden te laten stoppen, waardoor deze geen oog meer had op hem. Het zag er naar uit dat de vos hem niet had opgemerkt. De Elite leader zetten zich af en drukte de vos tegen de grond, met adrenaline door zijn lichaam en gifgroen vuur in zijn ogen zetten hij zijn kaken rond de keel van de vos en beet diens luchtpijp door. Hij hoorde de vos onder hem naar adem happen, maar niets anders dan bloed kwam eruit. Cobra zakte van het dier af en bleef zitten, terwijl het rode dier uiteindelijk achter hem doodbloeden. De zwarte kater kwam nog eventjes overeind en trok een hoektand van de vos uit diens bek, voordat hij deze aan zijn halsband bevestigde. Daarna sleepte hij het dier naar een van de bosjes en liet hem daar achter. Uiteindelijk sprong de Elite leader op het bankje en ging het bloed van zijn zwarte vacht af wassen, terwijl hij vocht tegen de hevige koppijn en de vlekken die danste voor zijn ogen.
MONTY


[Open]


"Why would I apologize for being a monster? Had anyone ever apologize for turning me into one?"
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ara
Member
Somebody had to do it RB4Qe0W
Bunny
147
Actief
"This little girl is capable of murder - if you hurt her"

CAT'S PROFILE
Age: 12 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Apprentice
Ara
BerichtOnderwerp: Re: Somebody had to do it   Somebody had to do it Icon_minitimema 8 okt 2018 - 15:47

Money can't buy manners
Blijkbaar maakte ze er een gewoonte van om de leiders van de elite vlak na een gevecht te treffen. Niet zo lang geleden had ze Thora nog helpen met het pasgedode lijf van de hond die de commander vermoord had op te ruimen - en nu stond ze hier oog in oog met Cobra, het bloed van de vos nog aan zijn zwarte vacht klevend. En niet alleen vossenbloed, maar ook zijn eigen bloed. Ara was op de geur van bloed en de rauwe gevechtskreten afgegaan, denkend dat ze misschien zou kunnen helpen - maar dat bleek niet nodig te zijn. Het lijk van de vos kon ze niet zien maar haar mosgroene ogen bleven wel even rusten op de vierde tand aan de halsband van haar leider. Die zat daar nog niet lang; ze gokte dat het een tand van de vos was. Nadat ze uit de bosjes gesprongen was en zo even oog in oog had gestaan met de zwarte kater boog ze haar kopje lichtjes om het oogcontact te verbreken, als teken van respect; maar niet van angst. Haar houding was ontspannen, ondanks het bloed dat zijn zwarte vacht bedekte. "Leader.", mauwde ze zachtjes als begroeting. Ze vroeg niet of hij hulp nodig had; het zou voor een kater van zijn stand misschien eerder kleinerend overkomen als een jonge kattin zoals zij onder de indruk was dat hij nog hulp nodig had van haar. Alsof ze hem iets kon bieden dat hij zonder haar niet kon. Daarnaast was ze er zeker van dat hij niet zou aarzelen het haar wel te zeggen als hij iets nodig had - desnoods als een bevel. Maar dat deerde haar niet. Ooit zou het wel aan haar zijn om de bevelen uit te delen; en dit was noch de plaats, noch het moment.


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
Somebody had to do it
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Warrior Cats :: Other Territory :: Twoleg place :: Linwood Park-
Ga naar: