To slay a beast



 
IndexGebruikerslijstRegistrerenGebruikersgroepenInloggenKalenderFAQZoeken

We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
Season
Season
Leafbare, 3° - -10° C
Leafbare kruipt langzaam het gebied in. Alles wordt kouder en enige sneeuwbuien hebben zich al voorgedaan. Leafbare maakt het ook makkelijker voor ziektes als whitecough en greencough om zich te vestigen in clans, dus medicine cats moeten hun voorraad in de gaten houden.
WHAT'S HAPPENING
Current Event
In-Game Event
We are home
Na een lange reis en een zwaar gevecht met Bloodclan zijn de clans eindelijk thuis. Moraal is hoog maar er is veel dat opgebouwd moet worden. Hoe zullen de clans zich voortzetten nu ze opnieuw gescheiden zijn. Vele vragen blijven onbeantwoord maar één ding is zeker. Niemand jaagt de clans ooit nog weg van hun huis.
THE ALLEGIANCES
Clans
THUNDERCLAN
RIVERCLAN
WINDCLAN
SHADOWCLAN
TRIBE OF RUSHING WATER
BLOODCLAN
THE MANAGEMENT TEAM
Staff
Admin
Admin
Admin
Admin
Editor
Editor
foundr
COUNT YOUR WORDS
WORD COUNT

SWITCHERDIESWITCH
SWITCH ACCOUNT



Deel | 
 

 To slay a beast

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Lakeside
StarClan

A friend in the dark ♥
252
Actief

CAT'S PROFILE
Age: Ageless
Gender: Tomcat ♂
Rank: Elder
Lakeside
BerichtOnderwerp: To slay a beast   di 1 jan 2019 - 22:51


Met een bezorgde blik in zijn met sterren gevulde ogen keek de jonge kater neer op zijn clan. Hijzelf was gestorven aan de woeste tanden van een wezen dat men niet onder controle kon houden... Dat soort dingen wenste hij niemand aan. En ondanks dat hij rust had gevonden in starclan wist hij dat niet iedereen dat kon. Uiteindelijk wel, maar niet iedereen was klaar voor dit land, niet zoals hij klaar was geweest. Hij was toen herenigd met zijn mate, zijn siblings en zijn ouders. Zijn familie, zijn dode kitten. Alles was hier voor hem, er was immers niks meer op de grond dat hem vrede had kunnen brengen. Maar toch... Men moest voorkomen dat men te vroeg ging. Lakeside had zijn hele leven katten zien gaan, katten te vroeg zien gaan. Hij zou het zich nooit vergeven als het verleden zich zou herhalen met zijn lot, maar dan met katten wiens tijd nog langs niet was. KOrt stapte hij dan ook neer in de den van de leader. Eerder die nacht hadden de twolegs rare dingen de hemel in geschoten... Dit had zijn clan heel erg alert gemaakt, een ideaal moment om Oceanstar te waarschuwen dus. Het zou haar misschien ook in zeker zin gerust stellen, aangezien hij had gezien hoe hopeloos de katten wel niet waren geweest. Zij beschikten niet over de kennis dat starclan had en het onbekende was dan ook als een dodelijk raadsel voor hen. Toen de jonge leader eindelijk in slaap was gevallen, neeg hij zijn gevlekte kop wat om haar neusje even aan te tikken. Kort lichtte de ruimte even op... En toen haar bewustzijn uit de dromenwereld was gehaald, leken ze beide niet langer in haar den te zijn. Nee, dit waren de velden van Starclan, de velden van eeuwige rust. Warm glimlachtte de elder even naar de jonge poes toe om vervolgens rustig af te wachten op haar reactie.

- Oceanstar


untill we meet again,
my love ♥️
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Oceanstar
Clanleader

~Butter(fly)~
3295
Actief
~Waiting Hurts. Forgetting Hurts. But not knowing which decision to take can sometimes be the most painful.~

CAT'S PROFILE
Age: ~33 moons~
Gender: She-cat ♀
Rank: Leader
Oceanstar
BerichtOnderwerp: Re: To slay a beast   wo 2 jan 2019 - 16:52

OCEANSTAR




♡like the moon cannot stop oceanic tide; but a hidden star can still be smiling at night's black spell on darkness; beguiling♡

Het had behoorlijk wat moeite gekost om te kalmeren, Starclan in vuur en vlam zien was nu niet bepaald een geruststelling. Zeker niet wanneer al haar clangenoten doodsbang waren geweest, en ze de moeite had moeten doen om ze allemaal te kalmeren. Haar dochter Burnetpaw, was wel bijzonder hulpvaardig en wijs geweest, waardoor ze de trots die ze voelde niet kon ontkennen. Het was de juiste keuze geweest niet naar de Highstones te trekken, aangezien de ontploffingen in de normaal prachtige hemel waren gestopt, en ze uiteindelijk met Chasmkit en Abysshowl weer haar den in had kunnen trekken. Ondanks het feit dat ze de slaap hard nodig had, had ze die eerst nog niet kunnen vatten. Enkele uren had ze zich opgekruld om de jonge kitten, waarna ze haar ogen had gesloten en haar gedachten had laten ronddobberen. Er waren geen lichtflitsen meer, geen harde knallen en er heerste dan ook absolute stilte. Een stilte die verwelkomend was ondanks haar nuchtere gedachten, ze hoopte maar dat alles in orde was en Starclan's prachtige, rustgevende velden nog bestonden. Wat moest ze zonder het advies van haar voorouders? Toen ze eindelijk slaap vatte, werd ze niet begroet door een van haar dromen, in plaats daarvan wachtte een letterlijk schitterende Starclanner op haar. Een zacht neusje tegen die van haar, deed de Leader haar blauwe ogen openen. Ze ontmoette daarna de met sterren gevulde ambere blik van een voormalig Windclanner. Verbijsterd keek ze hem aan, terwijl haar alerte blik over zijn gelaat heen schoot. Zijn warme glimlach stelde haar iets gerust, het was goed te zien dat de velden nog precies hetzelfde waren als de laatste keer dat ze hier had gestaan. Oceanstar had echter niet verwacht dat Starclan daadwerkelijk een bericht voor haar had, waardoor een ongemakkelijk geluidje haar slapende lichaam verliet. De velden van eeuwige rust, waren verwelkomend genoeg, net zoals de zwart-witte Elder. "Ik ben blij te zien dat Starclan er nog steeds is," Mauwde ze zachtjes, terwijl haar blauwe ogen op de kater gericht waren. "Ik denk dat jij Lakeside bent?" Ze was het niet zeker, maar als ze de verhalen en het verleden als jongere Warrior goed herinnerde moest deze zwart-witte kater hem wel wezen. Hij was overleden door een hond. "Waaraan heb ik het bezoek verdiend? Is er iets dat ik moet weten?" Er kon veel over Oceanstar  gezegd worden, maar de kattin was bijzonder zorgzaam en haar instinct vertelde haar dat die niet zomaar een bezoekje was om haar gerust te stellen. Starclan kwam enkel in dromen naar voren toe als er iets was dat gemeld diende te worden. De enige keren dat ze had samen gedroomd met hen, was toen ze naar de Moonstone gereisd was. De eerste keer om haar negen levens te halen en de tweede keer omdat ze advies nodig had gehad van haar voorouders om haar Clan te begeleiden.





Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Lakeside
StarClan

A friend in the dark ♥
252
Actief

CAT'S PROFILE
Age: Ageless
Gender: Tomcat ♂
Rank: Elder
Lakeside
BerichtOnderwerp: Re: To slay a beast   do 3 jan 2019 - 16:56


Het duurde niet lang voordat de jonge leader haar ogen opende. Hij was bij haar ceremonie geweest, maar had haar niet gesproken of een leven gegeven. Lakeside was altijd een beetje een side character geweest. Zijn verhaal was simpel en kort geweest, een fluistering in het woele geweld dat het leven was. Hij had er niks tegen; hij had zijn leven geleefd en was gestorven zonder enige spijt. Hij was opgegroeid in een warm gezin, met een zusje die altijd aan zijn zijde stond. Samen haalden ze kattenkwaad uit, samen groeiden ze op. Hij kreeg een aangename mentor die hem alles leerde; hoe hij een trotse en goede kat kon zijn voor zijn clan en hij deed het o zo graag. Hij genoot van het leven in de clan; jong, wild en vrij. En toen ontmoette hij haar, de beeldschone Shadowclanner die zijn hart had gestolen. Samen maakten ze plannen om weg te lopen en een gezinnetje te starten, maar dat was enkel het begin van de drama... Maar hoe kon hij ooit boos worden op de wereld...? Het had hem zijn kinderen geschonken, het had hem zijn geliefde geschonken, zijn zus, zijn familie, zijn clan. En et wegnemen van diens leven was dan ook in zijn volste recht... En nu hij eindelijk weer bij zijn geliefden was zag hij hoe de cirkel rond was gekomen. Zijn ogen glinsterden dan ook van de jeugdige vreugde die hij in zijn leven had meegedragen. Zijn lichaam straalde, niet enkel van de sterren die zich hadden doorweven met zijn pels, maar ook door het feit dat hij er jong en sterk uitzag; zoals hij eruit had moeten zien voordat zijn ziekte hem had neergehaald.
Lakeside keek kalm naar de grijze tabby en liet haar de omgeving analyseren en het in zich opnemen. Hij wilde haar niet meteen overrompelen. "Ik ben blij te zien dat Starclan er nog steeds is," Even grinnikte de jonge elder even naar de kattin. De opmerking die ze maakte was begrijpelijk. De situatie daar beneden was alles behalve goed geweest, maar het was ook niet verschrikkelijk. "Ik denk dat jij Lakeside bent?" De gevlekte kater knikte even naar haar. Het verraste hem dat ze zijn naam wist, hij was immers niks speciaals geweest; een elder die aan jonge leeftijd was verslonden door een hond. "Waaraan heb ik het bezoek verdiend? Is er iets dat ik moet weten?" Wel meteen merkte de starclanner op wat haar speciaal maakte en kort twinkelde zijn amberen ogen even... Voordat een brede en warme glimlach over zijn gezicht gleed. De moeder die Windclan nodig had hm... Het was dus waar geweest. "A beast will come," sprak hij dan ook langzaam uit voordat hij rustig even ging zitten en hij zijn ogen sloot, een sombere sfeer viel al snel over zijn gelaat. "He will bring a storm of monsters, pain and loss," sprak hij rustig uit. "Only strong winds can guide the storm away," Even schudde hij zijn kop. Hij wist dat het niet makkelijk zou worden voor haar, maar ze moest het doen. "Guide them, Oceanstar, be their guiding breeze," sprak hij vervolgens uit terwijl hij langzaam terug zijn ogen opende en haar even aankeek. "Je doet het fantastisch, Oceanstar," sprak hij er even achter met een warme glimlach. Kort knikte hij naar haar voordat de omgeving langzaam leek te vervagen. Eerst het gras dat zich in de verte begaf, toen de struiken, de bomen, het gehele decor.. Tot uiteindelijk ook Lakeside vervaagde. Er was geen spoor meer te bekennen van starclan; enkel nog een vage geur van bloed en angst.


untill we meet again,
my love ♥️
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Oceanstar
Clanleader

~Butter(fly)~
3295
Actief
~Waiting Hurts. Forgetting Hurts. But not knowing which decision to take can sometimes be the most painful.~

CAT'S PROFILE
Age: ~33 moons~
Gender: She-cat ♀
Rank: Leader
Oceanstar
BerichtOnderwerp: Re: To slay a beast   do 3 jan 2019 - 18:06

OCEANSTAR




♡like the moon cannot stop oceanic tide; but a hidden star can still be smiling at night's black spell on darkness; beguiling♡

Het was maar goed dat de meeste Starclanners een soort geduld en rust met zich mee droegen. Zo zag Lakeside er ook bijzonder goed uit. Zijn vacht glansde van gezondheid en de sterren en zijn houding was krachtig en jeugdig. Hij zag eruit zoals ze elke kat van Windclan zou willen zien, gezond en puur. De jonge Elder grinnikte even bij haar eerste woorden; het was oprecht een geruststelling dat haar voorouders er nog waren. Ze zou er niet vrolijk van worden als ze er helemaal alleen voor zou staan. Voorzichtig en bedachtzaam zoals gewoonlijk betrad ze deze situatie, eerst natuurlijk vragende naar de naam van de kater die voor haar stond die ze nog vaag herinnerde. De gevlekte Elder knikte, waarna Oceanstar besloot meteen ter zake te komen. Zoals een moeder ook wilde weten wat haar kinderen kon overkomen, wilde de Leader weten hoe ze haar Clan van dienst kon zijn. Kort twinkelden de amberen ogen van de Starclanner voordat er een warme, brede glimlach op zijn gelaat verscheen. Hij leek haar bedachtzaamheid en liefde voor de Clan te waarderen. "A beast will come," sprak hij dan ook, langzaam terwijl de focus van de grijze tabby op hem bleef; zorgvuldig volgde ze elk woord dat hij sprak. De kater ging rustig zitten, terwijl zijn uitdrukking somber werd, zijn ogen gesloten. Het was duidelijk dat dit om een waarschuwing ging. "He will bring with him a storm of monsters, pain and loss," bezorgd kneep de Leader haar ogen samen. Het klonk alsof er doden zouden vallen, iets dat ze niet kon voorkomen. Gepijnigd keek ze de kater aan; dit was een zware last om te dragen. Wat kon zoveel problemen veroorzaken, dat er een leven verloren ging. "Only strong winds can guide the storm away," Even schudde de kater met zijn hoofd. Zijn stem was gedurende het bericht rustig gebleven. Als Starclan vertrouwen had in de uiteindelijke uitkomst, zou ze zich klaar moeten maken voor de strijd en niet opgeven. "Guide them, Oceanstar, be their guiding breeze," sprak hij terwijl hij langzaam zijn ogen weer opende. De jonge Leader haalde diep adem waarna ze resoluut knikte. Ze zou haar beste pootje voorzetten, het was haar taak om in onzekere tijden haar kop hoog te houden en het pad van een Warrior te lopen. "Je doet het fantastisch, Oceanstar," Vervolgde de kater met een warme glimlach. Kort knikte hij naar haar, het was duidelijk dat de tijd samen voorbij was. Ze moest haar Medicine Cat en diens Apprentice op de hoogte stellen. Langzaam leek de omgeving te vervagen terwijl de kattin Lakeside met een dankbare blik in haar ogen nakeek. Eerst het gras, de struiken en bomen, daarna de lucht en rest van het decor. Tot uiteindelijk de zwart-witte kater ook verdween. Er was geen spoor van Starclan meer te herkennen, en de Leader werd dan ook wakker met de geur van bloed en angst in haar neus. Blauwe ogen opende om haar bekende den te zien, samen met twee bijzondere katten.





Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
To slay a beast
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Warrior Cats :: StarClan territory :: StarClan-
Ga naar: