Ást



 
IndexGebruikerslijstRegistrerenInloggenZoeken
We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
Season
Season
Greenleaf, 15°C - 30°C
En dan is het toch echt Greenleaf. De zon is bijna niet meer weg te denken. De meeste dagen zijn warm en droog. De enige regen valt nog uit een enkele onweersbui die overkomt en dat betekent ook direct veel regen in één keer. Het woud zit vol prooi en kruiden om de Clans mee in leven te houden.
WHAT'S HAPPENING
Current Event
In-Game Event
Prophecy given by Starclan
"Heed the darkness that creeps near.
Heed the purge that will begin
Seeping into the forest slowly.
Poisoning the clans from within

Blood will turn the forest red.
Lie low in order to thrive
Stay aware of who your allies are.
Or none of the clans will survive"
THE ALLEGIANCES
Clans
THUNDERCLAN
RIVERCLAN
WINDCLAN
SHADOWCLAN
TRIBE OF RUSHING WATER
BLOODCLAN
THE MANAGEMENT TEAM
Staff
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Editor
Editor
Founder
COME JOIN US
WC DISCORD

SWITCHERDIESWITCH
SWITCH ACCOUNT



Deel
 

 Ást

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Ást 13465573_1No3qMFiC2lhCt4
Jamie
241
Actief
“Dear universe, give me something to burn for”


CAT'S PROFILE
Age: 8 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Healer
Fireteller
BerichtOnderwerp: Ást   Ást Icon_minitimedi 15 jan 2019 - 13:42

De kitten had laatst gehoord dat kittens wanneer ze ouder werden opgedeeld werden in twee verschillende groepen. Sommige werden guard en mochten gaan oefenen in sterk zijn in vechten. Dan hielt je de tribe veilig voor alle stomme beestjes van buitenaf. Maar hij was nog niet super groot of sterk, dus misschien later wanneer hij net zo oud was als de rest. Voor degene die niet sterk en groot waren, die mochten ook de tribe helpen. Die mochten gaan jagen op alle kleine diertjes buiten zoals konijn en muis en vogels. Als je die ving kon iedereen eten en dat was ook heel belangrijk. Dankzij zijn natuurlijk nieuwsgierigheid wilde hij beide rangen uit proberen voor hij er eentje toegewezen kreeg, zodat hij al een beetje een voorsprong had op de rest. Vandaar dat hij een doelwit zocht voor zijn spelletje… Al snel had hij de perfecte gevonden. Coyote that stole the fire. De grote kat was net als een tweede pap voor hem en hij was absoluut geweldig. Die zou hem vast kunnen helpen. Zijn mama deed het niet…. Dat liet hem denken. Hij had nog wel meer vragen voor de kater. Vandaar dat hij door zijn pootjes zakte en op onhandige manier dichterbij probeerde te sluipen, om hierna op de grotere kat te springen. “Hey papa, kijk ik heb je gevangen” uitte hij opgewekt en speels.

+ Coyote


Just because you are soft doesn't mean you are not a force. Honey and wildfire are both gold.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ást Tumblr_p1ajss6CbQ1umgtvqo2_400
Kip
327
Actief
➳Don't you hear me howling
Don't you hear me howling babe?

CAT'S PROFILE
Age: ➳ 32 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Cave Guard
Coyote •
BerichtOnderwerp: Re: Ást   Ást Icon_minitimedo 17 jan 2019 - 22:44

Alles was rustig. Té rustig, haast. Vreemd, hoe een kater die altijd vrede had gevonden in een normale gang van zaken nu zo verlangde naar een periode van ogenschijnlijke onrust. De bergen leken stil te zijn geworden, ieder sprak weer slechts met de katten die hij of zij al kende. Natuurlijk besefte Coyote dat hij er dankbaar voor moest zijn dat de ondankbare honden met de staart tussen de poten waren opgehoepeld, maar hij had het idee dat er onafgemaakte business van hem tussen die Clandieren rondzwierf. Onafgemaakte business waar hij dagelijks aan werd herinnert, door een gevlekt bruin-wit velletje. Natuurlijk hoorde hij Spark al van te voren aankomen. Immers was hij een Cave guard getraind om altijd alert te zijn, en hij een onhandige kitten. Hij liet zijn kop echter op de grond liggen en liet de jonge kater slechts van zich afglijden toen deze op zijn rug sprong.“Hey papa, kijk ik heb je gevangen” een frons ging over zijn gelaat bij die naam keuze, eerder had het jong hem al gevraagd om zijn vader te zijn. Het irriteerde de normaal zo standvastige kater mateloos dat hij niet wist hoe hij om moest gaan met deze situatie. Immers wilde hij rust, wilde hij River als partner aan zijn zijde met enkele kits. Niet hem. Niet de kitten van een kater die hij haatte en een poes die hem slechts hier gedumpt had. Zijn gouden ogen deden denken aan die van Banepaw, die inmiddels wel haar warriornaam moest dragen. Alleen zijn vacht.. Die vlekken, het herinnerde hem er altijd aan dat dit niet zijn zoon was. "Hmm," kwam er wat koud, maar niet onvriendelijk uit. "Mijn lichaam is geen prooidier, Spark that starts Wildfires, het is niet nodig die te vangen," kort hief hij zijn kop op en keek de kleine kit aan, zijn blauw ogen toonden geen duidelijke emotie. Hij wilde dat dit zijn zoon was, niet van die hufter. Alleen die zou hem nooit zomaar af staan. "Kom erbij zitten, mijn vacht kan je warm houden," zijn stem was altijd vrij monotoon en koud, wat de kater lastig te peilen maakte. Toch zou menig kat die hem een beetje kennen weten dat een dergelijk aanbod niet aan iedereen gegeven werd.


This isn't about right or wrong now
Ást Coyos210
It's about wasted time.

(:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ást 13465573_1No3qMFiC2lhCt4
Jamie
241
Actief
“Dear universe, give me something to burn for”


CAT'S PROFILE
Age: 8 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Healer
Fireteller
BerichtOnderwerp: Re: Ást   Ást Icon_minitimevr 18 jan 2019 - 10:46

De kleine kitten had enorm zijn best gedaan geluidloos naar de ander toe te sluipen, iets wat alles behalve succesvol was. Het maakte ook nog weinig uit, het kleine dier deed iets wat alle jongen deden: nadoen. Hij keek naar het gedrag van volwassenen en probeerde dit na te doen om zo te leren. Hij had ook eens een warrior gezien die sloop, al was het maar speelseweg om de kittens bezig te houden, dus het moest wel belangrijk genoeg zijn om te leren. En als je wilde oefenen had je natuurlijk ook een prooi nodig, en in dit geval was het de kater die hij lichtelijk als vader was gaan zitten. Nu was dit niet al te bijzonder voor Spark. Zijn eigen vader was er immers nooit, zijn pleegmoeder zag hem aan als een andere kitten en verder? Verder had hij niet zo veel katten die hem de benodigde liefde konden geven. Dus was hij zelf maar gaan zoeken, hij had al de helft van de clan als zijn oom en tante benoemd, veel kittens begon hij te zien als siblings. Maar Coyote had hem geholpen toen hij bang was en hem geaccepteerd, waardoor hij een vervangende vader mocht zijn. Het voelde fijn om iemand te hebben… Maar de nieuwsgierige kitten had nog genoeg om aan de ander te vragen en om van hem te leren. Vandaar dat hij grinnikte bij zijn koude reactie, bijna alsof hij door de koelte heen kon kijken. “Maar papa, ik moet oefenen. Hoe weet ik anders of ik beter ben als een hunter of guard?” Hij gleed van diens gevlekte vacht af en schudde zichzelf uit, om hierna meer naar de voorkant van zijn vader te lopen. Zijn vurige ogen lichtte op als embers toen hij uitgenodigd werd bij de ander te zitten. Meteen wrong hij zichzelf tegen de ander aan, tussen zijn poten. De bengal duwde zijn kopje tegen die van de veel grotere kater en probeerde te spinnen, iets wat nog onhandig en hoog klonk. Spark liet de stilte even vallen, de situatie afwegende. “… papa. Ik weet dat Willow niet mijn echte mama is. Weet jij wie ze is? Kende je haar?” Hij rolde zichzelf op in een klein balletje, compleet tegen de guard aan, zijn dunne vachtje omhoog staand. “Ik zou graag willen weten hoe ze was… of ik op haar lijk”


Just because you are soft doesn't mean you are not a force. Honey and wildfire are both gold.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ást Tumblr_p1ajss6CbQ1umgtvqo2_400
Kip
327
Actief
➳Don't you hear me howling
Don't you hear me howling babe?

CAT'S PROFILE
Age: ➳ 32 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Cave Guard
Coyote •
BerichtOnderwerp: Re: Ást   Ást Icon_minitimedi 29 jan 2019 - 18:43

De meeste katten leken zich te voelen alsof ze op eierschalen moesten lopen in zijn omgeving door zijn koude toon en koele uitstraling, kittens in het bijzonder. Spark was een ander geval, de gevlekte kitten grinnikte slechts onaangedaan. Coyote that stole the fire reageerde niet. “Maar papa, ik moet oefenen. Hoe weet ik anders of ik beter ben als een hunter of guard?” er gleed een licht gewicht van zijn rug af gevolgd door zachte pootstapjes, waarna de kitten voor hem ging zitten. De grote kater inspecteerde het jong met zijn donker blauwe ogen. "Een preyhunter, Spark that starts wildfires," klonk zijn stem koel. Toen hij de kitten uitnodigde om bij hem te zitten, nam hij dat bijzonder serieus. Het jong drukte zich tegen zijn dikke vacht aan en zette zich neer tussen zijn poten. Coyote keek op hem neer, hij was zo klein nog, zo dun. "Allicht weten we je nog voldoende te trainen om het tot een respectabele Cave Guard te maken, al zal het laatste woord natuurlijk altijd bij Teller of the Endless Skies liggen," dacht hij hardop na, zijn stem monotoon. De kater zat vast in zijn conservatieve gebruiken, poezen werden prey hunters, katers waren er om deze te beschermen als cave guards. Een kitten, nee, zijn bastaard zoon die een preyhunter moest worden... Nee, dat zag hij minder zitten. Een zacht gespin weerklonk van zijn borst, al was het niet van Coyote zelf afkomstig. De kitten had zich genesteld in zijn warme vacht. “… papa. Ik weet dat Willow niet mijn echte mama is. Weet jij wie ze is? Kende je haar?” iedere keer dat de kitten het woord 'papa' over zijn lippen liet rolde liet het hem innerlijk wat verstarren. Allicht niet eens meer omdat het niet zijn zoon was, maar nog meer omdat hij waarschijnlijk hetzelfde woordje gebruikte voor de delinquent dat Thunder was." “Ik zou graag willen weten hoe ze was… of ik op haar lijk” hij trok kort met zijn oor en zette zijn kaken iets strakker over elkaar. Zijn moeder... Ja, daar had hij wel woorden over te spreken. Of deze van goede of kwade aard waren, wist de grote kater op momenten zelf niet eens zeker. "Spark that starts Wildfires," klonk zijn stem plots doordringend, al was het even kalm als altijd. "Ik ben bereid je te vertellen over wie je heeft voorgebracht, alleen hangt daar wel een voorwaarde aan vast, ik wil dat je die begrijpt," Ja. Zijn ogen bekeken het bolletje vacht dat zich tegen zijn borst genesteld had. Ja, hier had hij het recht toe. Dit kind zou van hem zijn, hem alleen. Als zijn moeder was opgerot en zijn vader uit niets anders bestond dan een hoopje schandevolle botten, vlees en vacht, was dit zijn goed recht. "Ik wil dat je Thunder that Break the Silence niet langer meer als vader figuur aan zal spreken," kort liet hij het stil worden zodat zijn woorden goed tot iedere fiber van zijn geest door zouden dringen. Vervolgens bracht hij zijn kop verrassend zachtaardig naar de kit toe, waarbij zijn woorden een stuk zachter waren dan voor heen. "Hij is niet capabel om voor je te zorgen, jongen, dat is niemand hier. Niemand behalve ik," kort haalde hij adem. "Als je problemen hebt, kom naar mij. Ik zal er voor je zijn, zoals een ware vader dat hoort. Maar houdt Thunder that Breaks the Silence uit je leven... Kan je me dat beloven.... Mijn zoon?"


This isn't about right or wrong now
Ást Coyos210
It's about wasted time.

(:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ást K4hg4J1
Linn
100
Actief
What would you ask for, if you knew the answer was yes?

CAT'S PROFILE
Age: 32 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Cave Guard
Thunder •
BerichtOnderwerp: Re: Ást   Ást Icon_minitimedi 29 jan 2019 - 20:03


Hij had het niet kunnen helpen om heel perongeluk het gesprek tussen Spark en Coyote op te vangen - heel misschien had hij staan luisteren vanaf het moment dat de kater en zijn zoon in elkaars buurt stonden, maar hey, dat hoefde niemand te weten. De grote bengaal had een uitermate hekel aan het feit dat zijn zoon Coyote ook als vader zag, maar had besloten het te accepteren zoals het was. Uiteindelijk zou Spark wel beseffen wat voor idioot de wit met bruin gevlekte kat was en hoe geweldig zijn échte vader wel niet was. Helaas had de spawn van de duivel andere gedachten in zijn hoofd en Thunder kon het niet verhelpen om binnensmond te grommen. Hoe durfde hij! Met grote stappen stormde hij uit het deel van de cave waar hij had staan luisteren en stopte vlak bij zijn zoon en Coyote. "Hoe haal je het in je hoofd?!" Sprak hij luid, zijn gele ogen brandend. Hij liet zijn blik op Spark vallen. "Je hoeft daar geen ja op te zeggen, zoon. Ik ben je échte vader en ik kan je genoeg vertellen over je moeder. Zonder je te dwingen tot iets, zoals dít" - Hij wees zijn snoet even naar de andere cave guard om duidelijk te maken over wie hij het had - "Probeert te doen."

Vervolgens draaide hij zich naar Coyote, zichzelf groot makend en zwiepend met zijn staart. "Wat is jouw probleem, gast?" Hij hield zijn hoofd scheef. "Kan je zelf geen kittens maken? Steel je daarom andermans kits?" Pff. Weak-ass.


Ást KptbQgW
Thunder that Breaks the Silence
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ást 13465573_1No3qMFiC2lhCt4
Jamie
241
Actief
“Dear universe, give me something to burn for”


CAT'S PROFILE
Age: 8 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Healer
Fireteller
BerichtOnderwerp: Re: Ást   Ást Icon_minitimedi 29 jan 2019 - 20:56

De kleine kitten amuseerde zichzelf best goed bij de andere kater. Hij vond hem aardig. Want tja iedereen deed natuurlijk vriendelijk op hun eigen manier, en coyote was nu eenmaal minder van het warme praten en zachtjes doen. Hij klonk soms een beetje koud, maar hij was er zeker van dat hij dat helemaal niet zo bedoelde en ook gewoon hem aardig vond. Zijn oogjes gekleurd naar vuur keken omhoog in de koele blik van de ander. Deze besloot dat hij een preyhunter zou zijn. Meteen was zijn nieuwsgierigheid gewekt, terwijl hij zichzelf comfortabel maakte tussen de poten van de grotere kat. “Hoe zie je dat? En preyhunter zijn lijkt me ook leuk. Dan kan je het hele gebied onderzoeken, misschien vind je dan wel wat nieuws of bijzonders. Of zie je hele mooie dingen terwijl je jaagt” Hij glimlachte in zichzelf, avontuurlijk als hij was. Het was een wonder dat hij nog nooit naar buiten geglipt was om de wijde wereld alvast te ontdekken. Maar tot nu toe was hij hier te voorzichtig en vriendelijk voor. Spark wilde immers niet dat andere bezorgt zouden worden. En tja, de kitten koos altijd voor het belang van een ander dan voor hemzelf. Zijn vader leek verder te praten en hij luisterde ernaar. Ergens vond hij het wel leuk dat hij ook nog een Cave Guard kon worden. Misschien was hij wel de eerste kat ooit die beiden was! Stiekem wist hij ook nog niet zo goed was beiden rangen inhielden. Of wat andere wilde voor hem. Maar hij had nog het enthousiasme voor de keuze. Al was dit niet het enige waar hij zich mee bezig hielt. Hij was benieuwd naar zijn moeder, en of hij misschien op haar leek. Natuurlijk dacht hij hieraan. Zijn adoptiemoeder was heel erg aardig maar het was niet hetzelfde, en niemand had hem voor de rest over haar willen vertellen. Hij had het ook wel aan papa Thunder willen vragen… maar die was er niet zo vaak. En als de bengal er was vergat Spark het vaak, of durfde hij niet. Toen de kater weer begon met praten was zijn toon doordringend, waardoor de kitten zijn oortjes in zijn vacht legde en aandachtig luisterde. De spanning was voor hem bijna voelbaar terwijl hij knikte, niet goed wetende wat de voorwaarde zou kunnen zijn… Hij kwam dichterbij en Spark kon het niet helpen om zijn kopje tegen die van de ander aan te duwen. Zachtjes en liefdevol. Echter waren zijn woorden minder leuk. Blijkbaar kon niemand voor hem zorgen behalve Coyote zelf… Maar als hij Thunder niet meer aan zou spreken als papa? Wat dan? “Maar… wordt hij dan niet super verdrietig als ik dat doe? Ik wil niet dat papa verdrietig word… Hij is wel heel aardig…” Zijn stem stierf af in onzekerheid. “…Hij is toch mijn echte papa, of niet?” Hij was immers nog maar een jonge kitten die nu vrij verward was om de hele situatie… Ineens hoorde hij een nieuwe stem erbij komen –van zijn andere papa. Die meteen zijn vraag beantwoorde. Ongemakkelijk keek hij naar beiden katers, al bleef hij tussen de poten van coyote zitten. “…Wie is mama dan? Was ze lief?” Zijn stem sloeg over van emoties, die nu toch op begonnen te lopen. Spark was enorm sensitief voor de emoties van andere en hij merkte dat dit niet goed zat. Tranen vulde zijn ogen en binnen mum van tijd was hij aan het huilen. “P-Papa’s. Niet ruzie maken-“ Hij hapte naar adem “Sorry als ik iets verkeerds deed. Ik bedoelde het niet. Ik wilde jullie echt niet boos maken- ik wilde gewoon meer katten die van me konden houden” Hij dook ineen en verstopte zich als een huilend balletje verdriet onder zijn eigen staartje.


Just because you are soft doesn't mean you are not a force. Honey and wildfire are both gold.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ást Tumblr_p1ajss6CbQ1umgtvqo2_400
Kip
327
Actief
➳Don't you hear me howling
Don't you hear me howling babe?

CAT'S PROFILE
Age: ➳ 32 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Cave Guard
Coyote •
BerichtOnderwerp: Re: Ást   Ást Icon_minitimema 11 maa 2019 - 18:44

De ander maakte het zich comfortabel tussen zijn bruin-wit gevlekte poten, Coyote stond het toe. “Hoe zie je dat? En preyhunter zijn lijkt me ook leuk. Dan kan je het hele gebied onderzoeken, misschien vind je dan wel wat nieuws of bijzonders. Of zie je hele mooie dingen terwijl je jaagt” zijn blik gleed even over de andere aanwezigen van de grot, de drukte die ieder bezig hield. "Teller of the Endless Skies spreekt daarover uit. Meestal wordt de keuze gemaakt uitgaande van je lichaamsbouw. Poezen, die veelal kleiner en behendiger zijn, worden meestal Prey Hunters. De katten met een grotere, sterkere bouw, vaak katers, zijn meer capabel om de bergen en diens gevaren te trotseren," legde hij geduldig uit. Het idee dat Spark tot de prey hunters zou behoren beviel hem niet helemaal, maar hij kon wel in zien waarom hij daar beter zou passen. De kater was niet al te groot en eerder behendig dan krachtig, de oudere kater wist niet hoe makkelijk het zou zijn om daar verandering in te brengen. Anderzijds was hij als kit ook klein en zwak geweest, en dat was goed gekomen.
Kort spraken ze over zijn moeder, waar de kleine kater ongetwijfeld veel vragen over had en Coyote was bereid die naar waarheid te beantwoorden, onder één voorwaarde. De kitten had zijn kopje tegen zijn kin aangedrukt en zachtjes sloeg de bruine kater zijn staart om hem heen terwijl hij zijn voorwaarde uitsprak. “Maar… wordt hij dan niet super verdrietig als ik dat doe? Ik wil niet dat papa verdrietig word… Hij is wel heel aardig…” kort duwde hij zijn kaken op elkaar, waardoor zijn slaap samentrok. Het feit dat Spark zoveel empathie had voor anderen, en in het bijzonder de onverdiende zak die Thunder was, lag hem absoluut niet lekker. Het zou hem slechts pijn gaan doen in de toekomst, Coyote wist er het fijne van. Hij moest hard worden, dat had zijn eigen verleden hem wel geleerd. "Allicht in het begin, maar uiteindelijk zal het beter zijn voor zowel jij als... Hem." antwoordde hij slechts droogjes, waarbij hij de kit kort dichter tegen zich aan trok. Hoewel hij er zelf niet echt naar verlangde, leek Spark troost te vinden in aanraking van anderen. Aanraking van hem. “…Hij is toch mijn echte papa, of niet?” die vraag liet zijn spieren kort samen trekken, maar voordat hij überhaupt antwoord kon geven, als hij dat al zou hebben gedaan, maakte een derde figuur zich bekend die alles behalve welkom was op zijn toneel. "Hoe haal je het in je hoofd?!" zijn luidde stem liet zijn kop barsten en instinctief kwam de kater overeind, waarbij hij een zacht gegrom liet horen diep vanuit zijn borstkas. "Je hoeft daar geen ja op te zeggen, zoon. Ik ben je échte vader en ik kan je genoeg vertellen over je moeder. Zonder je te dwingen tot iets, zoals dít" - een snoet werd beschuldigend naar hem toe gericht - "Probeert te doen." zijn haren kwamen overeind en herhaaldelijk moest hij zijn klauwen in de grond duwen om niet uit te vallen. Hij had altijd al serieuze problemen gehad met zijn temperament, en Thunder drukte op alle verkeerde knopjes. "Jij zou het recht niet mogen hebben hem je zoon te noemen, ze wilde dat ik hem opvoedde, niet een mislukkeling als jij,"de woorden kwamen sissend en met moeite uit zijn bek terwijl hij de ander dodelijk koud aan keek. Natuurlijk had Baneflower dat nooit echt gezegd, maar hij had haar blik gezien. Dat... Dat moest genoeg zeggen. Spark bleef tussen zijn poten, waar hij behoorde. “…Wie is mama dan? Was ze lief?” zijn ogen haalde hij niet van de ander af. "Ik zal een andere keer erover spreken," sprak hij enkel over de zwart-witte poes, het probleem lag nu aan de kater tegenover hem. Zijn plaaggeest, de mislukkeling die dacht dat hij tot alles recht had wat hem toebehoorde. "Wat is jouw probleem, gast?" de ander kantelde zijn kop. "Kan je zelf geen kittens maken? Steel je daarom andermans kits?" hij verlaagde zijn kop wat en leunde dreigend naar voren, terwijl de woede door zijn aderen stroomde. "Waag het niet je uit te laten over mijn potentie, misbaksel. Ik probeer enkel voor Spark te zijn wat jij nooit in je hachelijke leventje zou kunnen zijn met je achteloosheid; een goede vader," bloed suisde in zijn oren en hij was meer dan bereid om hier, in dit gebied van vrede en rust, Thunder de strot door te bijten. Door de ruis heen kon hij enkel nog net een gesmoord gesnik horen, en hij wist dat hun conflict Spark tot tranen had gebracht. “P-Papa’s. Niet ruzie maken-“ nog meer gesmoord gepiep.“Sorry als ik iets verkeerds deed. Ik bedoelde het niet. Ik wilde jullie echt niet boos maken- ik wilde gewoon meer katten die van me konden houden” Coyote haalde meerdere malen diep adem en sloot kort zijn ogen. In, uit, oké, hij moest zijn kalmte bewaren. Immers als hij nu de controle verloor zoals hij als een To-be zo vaak had gedaan, zou Spark hem nooit meer in de ogen aan kunnen kijken. Met alle wilskracht die hij in zich had liet hij zijn vacht zakken en ging hij weer liggen, waarbij hij zijn lichaam en staart beschermend om de kitten heen sloeg. "Je bent geen fouten begaan, jongen, het is oké, ik ben hier," zijn ijskoude blik ging naar Thunder. "Zie je wel de angst die je hem aanjaagt? Ga terug naar je flirterijen en kinderachtige streken maar probeer niet een rol op je te nemen die je niet gegund is," sprak hij ijs en ijs koud.


This isn't about right or wrong now
Ást Coyos210
It's about wasted time.

(:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
Ást
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Warrior Cats :: The Mountains :: The Cave of Rushing Water-
Ga naar: