Acatalepsy



 
IndexGebruikerslijstRegistrerenInloggenZoeken
We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
Season
Season
Leaf-Fall, -2 °C - 12°C
De dagen worden korter. Het regent veel en de prooidieren trekken zich terug.
WHAT'S HAPPENING
Current Event
In-Game Event
None
enjoy your peace... while it lasts
THE ALLEGIANCES
Clans
THUNDERCLAN
RIVERCLAN
WINDCLAN
SHADOWCLAN
TRIBE OF RUSHING WATER
BLOODCLAN
THE MANAGEMENT TEAM
Staff
Founder
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Editor
Editor
Founder
COME JOIN US
WC DISCORD

SWITCHERDIESWITCH
SWITCH ACCOUNT



Deel
 

 Acatalepsy

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Acatalepsy OuyEXxt
James
204
Actief
"We would say anything just to hear what we want. Right or wrong. Then we lie to be forgiven. We would sell anything just to buy who we're not. Any cost. Oh, we kill our way to heaven."


CAT'S PROFILE
Age: 10 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank:
Whitepaw.,
BerichtOnderwerp: Acatalepsy   Acatalepsy Icon_minitimevr 15 maa 2019 - 15:21

I admire you...


De kleine apprentice had al een tijdje zitten nadenken over de verschillende dingen die hij al eens had gehoord, maar nog niet veel over wist. Zoals Starclan, of de warrior code. Het waren voor hem nog enkel termen zonder enige betekenis. Holle woorden. Normaal leerde je deze dingen terwijl je kitten was, van je ouders. Maar daar was het een beetje mis gegaan bij hem. Zijn mama en papa hadden hem niet gewild toen ze zagen hoe zwak hij was, kleurloos door iets wat enkel ziekte kan zijn. Dus hadden ze hem verstoten. Het had lang geduurd voor hij een nieuwe mama had gekregen, maar deze was te druk met haar eigen kittens, en had hem vooral warm gehouden en gevoed voor het laatste maandje tot hij apprentice mocht worden. Hij was nog altijd klein en zwak, maar hij leefde. Alleen liep hij een beetje achter als het ging om vetjes en algemene clan kennis. Langzaam begon de wereld zich om hem heen te vormen, al op een vreemde manier. Hij wist nu de clans, maar nog niet goed wat ze deden, en sommige van zijn ervaringen hadden zijn beeld wat vervormd. Stiekem voelde hij zich een beetje dom dat hij deze dingen niet kende. Dus vandaag was hij opzoek naar iemand die hem misschien kon helpen. Al snel vond hij iemand die daar goed voor leek. Ze was immers een oude mevrouw, en dat betekend dat ze vast super slim moest zijn. Voorzichtig liep hij naar de gevlekte kattin. "Hallo mevrouw Waspsting? Heeft u misschien even tijd?" hij wachtte even, zijn oren in zijn nek geduwd. Hoewel hij zijn clan als familie zag had hij geleerd dat je veiliger was als je jezelf klein maakte. "Ik zou graag willen weten wat de warrior code is..." kwam er zacht en onzeker achterna, alsof hij nu pas realiseerde dat Waspsting misschien heel misschien kon doen of hem kon gaan uitlachen...

+ Waspsting


WHITESTAG
... I'm out of my head. Of my heart and my mind. 'Cause you can run but you can't hide. I'm gonna make you mine. 'Cause I can feel how your flesh now. Is crying out for more
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Waspsting
Member
Acatalepsy FJXhTBA
Loïs
604
Actief
Strength of the spirit must be guided. Let me guide and I'll make great warriors.

CAT'S PROFILE
Age: ❝ 93 Moons ❞
Gender: She-cat ♀
Rank:
Waspsting
BerichtOnderwerp: Re: Acatalepsy   Acatalepsy Icon_minitimeza 16 maa 2019 - 20:45

De dikke vacht van haar voorpoten was bedekt in een laagje modder. Ze had een kikker weten te vangen, maar had hier wel diep voor moeten graven. Immers gingen de kleine beestjes in hun winterslaap altijd onder de modder, zodat ze minder makkelijk te vinden waren voor roofdieren. Helaas voor deze kikker was hij net niet diep genoeg gegaan, want ze had hem nog weten te pakken. Ze had het diertje op de prooistapel gelegd, het zou misschien een apprentice kunnen voeden en meer niet, maar alle prooi was welkom in deze koude leafbare. Nu zat ze in een wat meer afgedekt plekje naast de warriors den, zodat ze in alle rust haar poten schoon kon maken. Maar toen ze drie van de vier poten gehad had, werd ze toch gestoord, door een jonge apprentice die ze herkende als Whitepaw. Een kleintje was het ook, het witte katertje. Wasp schudde haar vacht uit, waarna ze hem aankeek. "Hangt er vanaf wat je vraag is," beantwoordde ze op zijn vraag, al nam ze aan dat hij niet zomaar naar haar toe zou stappen. Ze merkte op hoe hij zich wat kleiner maakte, en een goedkeurende blik kwam in haar ogen; immers toonde hij zo respect naar haar, liet hij duidelijk merken dat hij wist dat zij van hogere rang was dan hem. Dat respecteerde zij op haar beurt weer. Ze knikte op zijn verzoek, hij wilde de warrior code leren, en gaf hem een glimlachje. "Dan ben je op het goede adres," grapte ze, waarna ze met haar dikke staart naast zich tikte als uitnodiging voor Whitepaw om daar te gaan zitten. "Waarom beginnen we niet met wat je al weet? Of zijn je nog helemaal geen regels bijgebracht?" Haar stem had niets van een neerbuigende toon, immers was hij nog jong en was er niks ergs aan als hij dingen nog niet wist. Het was juist goed van hem dat hij erover ging vragen.


Waspsting

if you are the flower bearing honey


than i am your wasp that stings
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Acatalepsy OuyEXxt
James
204
Actief
"We would say anything just to hear what we want. Right or wrong. Then we lie to be forgiven. We would sell anything just to buy who we're not. Any cost. Oh, we kill our way to heaven."


CAT'S PROFILE
Age: 10 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank:
Whitepaw.,
BerichtOnderwerp: Re: Acatalepsy   Acatalepsy Icon_minitimeza 16 maa 2019 - 21:13

I admire you...


Whitepaw vond de meeste oudere katten nog een beetje spannend om mee om te gaan. Ze waren zo groot en sterk. Hun trilde nooit van de kou en waren niet bang als het heel hard begon te waaien. Ze konden jagen en vechten, wisten alle regels en raakte nooit verdwaald. Ja, voor hem waren volwassenen nog iets heel erg bijzonders en iets wat enorm ver van hem af stond. Hij was immers nog maar een kitten op zijn naam na. Zijn roze, pigmentloze oogjes stonden omhoog naar de helderblauwe van de ander gericht. Al was de onzekerheid van zijn houding af te lezen, voornamelijk omdat hij de ander niet wilde lastigvallen. Vooral toen hij opmerkte dat ze bezig was geweest. “Het spijt me als ik stoor mevrouw” Vervolgde hij dan ook snel maar op een beleefde toon. Op de een of andere manier leek Whitepaw toch altijd al verontschuldigend over te komen. Alsof zijn bestaan al te veel was en zijn ademhaling storend. Misschien was dat ook wel zo, niemand leek hem erop te corrigeren. Gelukkig leek de senior warrior hem te woord willen staan, waardoor zijn oortjes uit zijn pluis geduwd werden en op een nieuwsgierige manier naar voren. Hij wist dat dit belangrijk was want hij had er al meerdere over horen praten, dus als hij het ook wist hoorde erbij. De ander nodigde hem uit om naast haar te komen zitten, iets wat hij dan ook meteen deed. Hij sloeg zijn staart rond zijn pootjes, ook iets wat hij nadeed van de warriors, en keek verwachtingsvol omhoog naar de kat die blijkbaar alle wijsheid in zich had. Bij haar vraag dacht Whitepaw even na. “Ik weet alleen dat een van de regels is dat de leider altijd gelijk heeft, en dat daar eens ruzie over was.” Hij was nog maar een kit geweest toen alle ophef was met de vakantie, en toen was deze regel ook genoemd door de andere. En aangezien een grote clanruzie best indrukwekkend was voor een wit pluisje was het blijven hangen. “En dat de clans soms samenkomen in een gathering, wanneer dat gebeurd mag je niks zeggen over de clan maar moet iedereen lief zijn voor elkaar. Oh en dat het niet netjes is om te lachen als iemand pijn heeft. Verder weet ik geen regels mevrouw, al is Nightcurse wel al begonnen met dingen uit te leggen.” Warrior code of algemene regels? Hij wist het niet precies maar de albino apprentice wilde ze met liefde delen. Het was immers goed in zijn ogen dat hij ze onthouden had. Bij het noemen van de naam van zijn mentor leek hij bijna op te lichten, het was duidelijk dat die kat veel voor hem betekende. Stiekem vond hij het dan ook heel erg leuk dat hij zo veel tijd met hem mocht doorbrengen.



WHITESTAG
... I'm out of my head. Of my heart and my mind. 'Cause you can run but you can't hide. I'm gonna make you mine. 'Cause I can feel how your flesh now. Is crying out for more
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Waspsting
Member
Acatalepsy FJXhTBA
Loïs
604
Actief
Strength of the spirit must be guided. Let me guide and I'll make great warriors.

CAT'S PROFILE
Age: ❝ 93 Moons ❞
Gender: She-cat ♀
Rank:
Waspsting
BerichtOnderwerp: Re: Acatalepsy   Acatalepsy Icon_minitimevr 28 jun 2019 - 16:46

Het viel haar wel op hoe snel het katertje zich verontschuldigde na haar opmerking. Er was iets speciaals aan hem. Niet per se in een positieve manier, al kon ze haar vinger er ook niet op leggen. Ze schudde haar kop dan ook op zijn woorden. "Je stoort niet, hoor," miauwde ze met een glimlachje. Dit trok hem ietsje uit zijn schelp, wat voor nu beter was dan de terughoudende houding van net. Ze tikte naast zich op de grond om hem uit te nodigen om bij haar te komen zitten, iets wat hij dan ook meteen deed. Haar moederhart verwarmde zich om zijn enthousiasme en ze kreeg de neiging om het katertje op te pakken en hem is een goede knuffelsessie te geven. Waspsting was immers niet alleen streng en eng, maar ook een moeder die drie kittens onder haar hoede had genomen. Ze spoorde Whitepaw aan om haar te vertellen wat hij al wist, en ze kreukte haar neus lichtjes op om de zin dat de 'leider altijd gelijk had'. Nu was het zo dat het woord van de clanleider wet was, maar het was niet zo dat alles wat Tallstar zei ook werkelijk klopte. "Dat klopt, daar was eens ruzie over," miauwde ze dan ook. "Maar Tallstar heeft niet altijd gelijk. Hij heeft wel de uitvoerende stem, wat betekend dat als hij zegt dat wij iets moeten doen, wij dit moeten opvolgen. Echter mogen wij het wel met hem oneens zijn, en dit bij hem ter discussie stellen. De uiteindelijke beslissing maakt hij wel. Of hij dan ook echt gelijk heeft, is een ander verhaal, maar dat is iets wat iedere kat voor zichzelf moet bedenken." Een wijze les, vond ze zelf, want het leerde Whitepaw om voor zichzelf te kiezen tussen goed en kwaad. Niet dat ze Tallstar hiermee vergeleek, maar ze hoopte dat haar woorden deze gedachtes vanzelf zouden aansporen, en dat wanneer het witte katje zich in een moeilijke situatie bevond hij deze zou kunnen toepassen. Ze luisterde naar zijn volgende woorden over de gathering en over het lachen als iemand in pijn was. Hier fronste ze kort op, al zocht ze hier niet teveel achter, maar schoof het af op kinderlijke emoties die af en toe apart konden lopen. "Goed zo!" prees ze de apprentice. "Op een gathering zijn wij één nacht in vrede met alle clans. Er dient niet geruzied te worden en het is inderdaad slim om bepaalde dingen die gebeurd zijn in de clan voor je te houden, in plaats van door te vertellen aan de andere clans. Weet je waarom?" Interactief leren was naar haar ervaring de beste methode, dus die zou ze ook hier toepassen. Ze glimlachte op hoe het katertje opfleurde terwijl hij over zijn mentor sprak. Nu kende ze Nightcurse, een charmante kater maar met een scherp randje eraan. Ze wist niet in hoeverre dat scherpe randje schadelijk kon zijn, maar Whitepaw leek er niks van te voelen, dus dan zou het wel goed zitten. Toch kon het geen kwaad om ernaar te vragen, resoneerde ze. "Bevalt Nightcurse goed als mentor?" vroeg ze het katje, oprecht geïnteresseerd.


Waspsting

if you are the flower bearing honey


than i am your wasp that stings
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Acatalepsy OuyEXxt
James
204
Actief
"We would say anything just to hear what we want. Right or wrong. Then we lie to be forgiven. We would sell anything just to buy who we're not. Any cost. Oh, we kill our way to heaven."


CAT'S PROFILE
Age: 10 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank:
Whitepaw.,
BerichtOnderwerp: Re: Acatalepsy   Acatalepsy Icon_minitimema 29 jul 2019 - 13:34

I admire you...


Whitepaw was opgelucht dat hij niet teveel stoorde en Waspsting zijn aanwezigheid niet overbodig vond. Het was voor hem best bijzonder om als eerste naar iemand uit te rijken. Zelf was hij het comfortabelste op de achtergrond waar hij vergeten kon worden door iedereen om zich heen. Dan kon je ook minder snel was verkeerd doen en andere tot last zijn. Het was een denkwijze die ontstaan was na het verstoten zijn door zijn ouders. Die waren immers heel duidelijk geweest op het feit dat hij niet gewenst was, en hoewel de jonge kat dit nooit had opgevat als pijnlijk, was het wel zijn waarheid geworden. Want tja, volwassen hadden immers altijd gelijk. Toen Waspsting begon met uitleggen was zijn complete aandacht bij haar en probeerde hij alles zo goed mogelijk te begrijpen, al was het onderwerp wel wat lastig voor hem. Vooral het concept van zelf te moeten beslissen wat je vond en niet klakkeloos de mening van de leider over te nemen was iets wat totaal buiten zijn karakter lag. “Maar waarom moeten we dan dingen voor onszelf beslissen? Hoe weten we dan of wat we denken waar is?” Hij wilde ook helemaal niet voor zichzelf denken, dat was veel moeilijker, en gaf veel meer risico met zich mee. Als je het altijd eens was met een ander vonden ze je immers aardiger, fijner om mee om te gaan. Andere hoorde graag dat ze gelijk hadden. En Whitepaw zag geen reden om dan zelf een mening te vormen die zijn groep konden beledigen. Hij hielt van de veilige en zekere optie, zelfs als dat misschien niet de beste was voor zijn ontwikkeling. Toen hij gepreest werd groeide de albino kater een beetje op, duidelijk blij met de goedkeuring die de ander hem gaf. Bij de vraag viel hij wel even stil, om eerst te proberen de oudere kattin te lezen op wat het juiste antwoord was. Toen dit niet lukte keek hij naar zijn pootjes op een bedenkzame manier, om uiteindelijk zeer voorzichtig op te spreken. Zijn toon zacht en onzeker, bijna verontschuldigend. “…Om niet in de problemen te komen?... En zodat ze niet die informatie gebruiken…?” Het laatste was nauwelijks meer dan een fluister. Iets waardoor hij veel meer als een poes klonk dan een kater. Al was de jonge apprentice geen van beiden. Zijn humeur leek wel te verbeteren toen het onderwerp verschoven werd naar zijn mentor. Nightcurse was zijn zon en maan, zijn hele wereld, en dit kon je in hem zien. "Nightcurse is geweldig. Hij is slim en sterk, en hij weet alles. Toen mama en papa mij niet meer wilde kwam Nightcurse er om lief tegen me te zijn. Hij is een beetje mijn nieuwe papa” Ja Nightcurse was zijn idool en de jonge kater nam alles wat hij zei als de onmisbare waarheid. Maar het was dan ook niet abnormaal om in zijn leeftijd zo naar iemand te kunnen opkijken.



WHITESTAG
... I'm out of my head. Of my heart and my mind. 'Cause you can run but you can't hide. I'm gonna make you mine. 'Cause I can feel how your flesh now. Is crying out for more
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Waspsting
Member
Acatalepsy FJXhTBA
Loïs
604
Actief
Strength of the spirit must be guided. Let me guide and I'll make great warriors.

CAT'S PROFILE
Age: ❝ 93 Moons ❞
Gender: She-cat ♀
Rank:
Waspsting
BerichtOnderwerp: Re: Acatalepsy   Acatalepsy Icon_minitimema 29 jul 2019 - 14:26

De pers begreep heel goed dat wat ze uitgelegd had, een erg moeilijk concept was. Het ging over autonomie, nadenken over jezelf, anderen en de wereld, iets wat kittens nog niet deden en de apprentice tegenover haar was ook nog zo jong. Toch was het iets waar je nooit te vroeg kennis mee kon maken. In haar ogen was het ontzettend belangrijk om je eigen persoon te zijn, om zelfvertrouwen te hebben in je eigen gedachtes en keuzes, en om tevreden te zijn met wie je bent. Dat dit precies lastige dingen waren voor Whitepaw, wist zij niet. Echter was het niet moeilijk om te raden door zijn onderdanige houding en zachte uitspraken. De vraag die ze terugkreeg van de apprentice, was erg filosofisch en toonde aan dat de ander zeer zeker naar haar woorden luisterde en meer dan zijn best deed om deze ook goed te begrijpen. Dit was de reden dat Wasp zo van jonge en leergierige katten hield. Ze knikte bedenkelijk terwijl ze kort glimlachte naar de ander. "Dat is een heel goede vraag. Weet je waarom ik het zo belangrijk vind om voor mezelf na te denken en zelf dingen te beslissen?" Kort liet ze een pauze vallen. "Omdat niemand mij dan kan vertellen wie ik moet zijn. Ik ben hoe ik ben, en dat zal ik voor niemand veranderen. Mijn mening en mijn gedachtes, uitgesproken of onuitgesproken, zijn net zo belangrijk en tellen net zoveel mee als die van bijvoorbeeld Tallstar. Wij zijn allemaal gelijk, Whitepaw, en als ik niet zelf nadenk over bepaalde kwesties, doe ik mezelf ten onder, laat ik de wereld eigenlijk zien dat ik minder ben. En dat is iets wat ik heel erg vind." Opnieuw wachtte ze eventjes, zodat haar woorden even konden bezinken. "En op je tweede vraag.. Er is geen waar of onwaar. Als jij iets denkt, dan is deze gedachte er. Dan heb je de keuze om hier wat mee te doen, deze te accepteren, of hem te veranderen. Soms is het belangrijk dat je aan je eigen waardes vasthoudt; ik vind bijvoorbeeld dat mijn mening net zo hard telt als die van Tallstar. Maar soms moet je ook dingen in je gedachtes veranderen. Het is aan jou om te beslissen wanneer je gedachtes vast moet houden, of moet veranderen. Dit kan niemand anders voor je doen. Maar dit is geen vervelende taak vind ik zelf, ik vind dit altijd interessant en leerzaam. Het is maar hoe je het bekijkt," besloot ze met een knipoogje. Wasp besloot te vragen wat de apprentice al wist van regels, om te peilen hoeveel werk ze voor zich had, en de antwoorden die gegeven werden waren niet allemaal deel van de warrior code, maar wel belangrijk. Het was dan ook helemaal niet het plan om hem te wijzen op zijn weinige kennis van de code, daarvoor was hij immers naar haar toegekomen - nee, ze prees hem juist voor zijn antwoorden, want het feit dat hij het lef had om deze uit te spreken was al heel wat. Ze was altijd trots op welke apprentice dan ook, als deze wilde leren. Het was een ontzettend groot teken van volwassenheid, vond zij altijd, één van de belangrijke eigenschappen van een warrior. Want je was nooit klaar met leren in haar ogen, en leergierige apprentices waren het hier vaker wel dan niet mee eens. Het antwoord die hij gaf op haar vraag, was opnieuw goed, en de senior warrior knikte met een trotse blik in haar ogen. Het verraste haar hoe smalletjes hij het antwoord uitsprak, hoe timide en ingehouden Whitepaw was, hoe onzeker. Het deed haar pijn in haar moederhartje. Wat was er toch met dit katje gebeurd? Hij was nog zo jong, maar ook zo.. Gebroken leek het wel. Ze kon makkelijk raden waarom. Toen Whitepaw nog maar net geboren was, was er nogal wat onenigheid geweest met diens moeder die hem niet gewild had. Iets waar Waspsting toendertijd ontzettend boos over geworden was, immers kon zij niet begrijpen waarom een moeder haar kinderen niet zou willen hebben. Moederschap was een zegen van StarClan en niets anders. Hoe iemand zo'n zegen durfde weg te zetten als oud vuil.. Verschrikkelijk. "Dat klopt, Whitepaw, je hebt dit heel goed beantwoord. Dat is precies de reden waarom we bepaalde dingen voor ons houden. Je hoeft niet bang te zijn om iets fout te zeggen zoon, je bent naar me toegekomen om iets te leren en eventuele fouten horen daarbij." Kort gaf ze het kind een lik over zijn bol. Toen ze over zijn mentor vroeg, leek hij ontzettend op te beuren, en ze grinnikte om zijn enthousiasme. Dat zat allemaal dus wel goed, besloot ze, iets waar ze ontzettend blij mee was. Toch waren zijn woorden ook zo ontzettend verdrietig. 'Toen mama en papa mij niet meer wilde', god, dat waren woorden die nooit uitgesproken zouden moeten worden door een kind van 6 manen. Ze moest haar best doen om haar gezicht in de plooi te houden, in plaats van dat haar mondhoeken naar beneden gingen wijzen en er tranen in haar ogen verschenen. Ze deed iets heel niet-Waspigs, en trok de ukkepuk tegen zich aan, en spinde zachtjes. "Dat is heel goed om te horen, Whitepaw," glimlachte ze warm terwijl ze de knuffel met het jonkie nog iets langer vasthield.


Waspsting

if you are the flower bearing honey


than i am your wasp that stings
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
Acatalepsy
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Warrior Cats :: ShadowClan territory :: ShadowClan camp-
Ga naar: