Coldhearted.



 
IndexGebruikerslijstRegistrerenInloggenZoeken
We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
Season
Season
Leafbare, -15 °C - 5°C
Het is meer onder dan boven nul. De rivier vriest dicht en er ligt een pak sneeuw in het woud. De moeilijkste periode voor de Clans is aangebroken, maar vergeet niet de kittens in de sneeuw te laten spelen.
WHAT'S HAPPENING
Current Event
In-Game Event
Prophecy given by Starclan
"Heed the darkness that creeps near.
Heed the purge that will begin
Seeping into the forest slowly.
Poisoning the clans from within

Blood will turn the forest red.
Lie low in order to thrive
Stay aware of who your allies are.
Or none of the clans will survive"
THE ALLEGIANCES
Clans
THUNDERCLAN
RIVERCLAN
WINDCLAN
SHADOWCLAN
TRIBE OF RUSHING WATER
BLOODCLAN
THE MANAGEMENT TEAM
Staff
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Editor
Editor
Founder
COME JOIN US
WC DISCORD

SWITCHERDIESWITCH
SWITCH ACCOUNT



Deel
 

 Coldhearted.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Coldhearted. DPKsfdL
Freedje
579
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 33 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
Butterpact
BerichtOnderwerp: Coldhearted.   Coldhearted. Icon_minitimema 22 apr 2019 - 12:48

Butterpact keek met een kille blik naar de vis die hij had weten te vangen. Het waren twee stuks, maar daar had hij wel heel de ochtend voor moeten jagen. Hoewel het weer beter begon te worden en de prooi weer langzaamaan terug begon te keren, was zijn concentratie nog steeds niet optimaal. Zelfs na enkele moons was hij mentaal gezien nog altijd niet genezen. Telkens als hij zich op de jacht probeerde te concentreren, zag hij weer voor zich hoe hij zijn broer uit het water haalde en vervolgens probeerde te controleren of er een ademhaling was. En telkens klonk er weer die schreeuw door zijn gedachten heen, alsof hij iedere keer opnieuw weer terug op diezelfde plek was en constateerde dat zijn broer dood was. Zijn innerlijke wonden waren nog lang niet geheeld en Butterpact dacht niet dat ook maar één ervaring dat kon veranderen. Zijn twee apprentices hadden het niet voor elkaar gekregen, zijn reis terug naar huis niet en zijn Clanmates die een gesprek met hem aanknoopten, kregen het ook niet voor elkaar. Zelfs Butterstar’s zachte, maar ferme woorden hadden hem niet doen inzien dat Breakingpoint’s dood niet zijn schuld was. Wat was er nog om te proberen? Toch was de dood voor hem ook geen optie, hoe aanlokkelijk het op dit moment ook leek. Het was te snel en te makkelijk. Plus hij wilde niet nadenken over welke verdriet hij zijn moeder aan zou doen als hij haar opeens achter zou laten, net zo plots als Breakingpoint dat gedaan had. Het feit dat het dan ook nog eens zijn eigen keuze zou zijn, zou haar vast kapot maken. Hij schudde zijn kopje. Nee, zo mocht hij niet denken. Met een zachte zucht pakte hij de twee vissen bij hun staart en liep vervolgens in de richting van het kamp. Hij nam er zijn tijd voor; hij had niet echt zin om contact te hebben met zijn Clanmates en hoopte dan ook dat ze hem met rust zouden laten zodra ze hem zouden zien. Butterpact liep het kamp binnen en gooide zijn prooi met een haast achteloze zwaai op de prooistapel waarna hij ging zitten en zijn vacht begon te wassen. Toen hij opkeek, keek hij recht in de ogen van Quietcreek. Een ongemakkelijk gevoel ging door hem heen en even overwoog hij om naar de warriros den te gaan onder het mom dat hij moe was. Toen besefte hij zich dat hij ontzettend kinderachtig bezig was en bleef daarom maar tegen zijn zin zitten waar hij was, geen aanstalten makende om het gesprek zelf te beginnen.


+ Eerste post voor Quietcreek
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Coldhearted. NQMHIIB
Dorian
108
Actief
Avatar and signature made by: Kip
Mini avatar made by: Jamie


CAT'S PROFILE
Age: 22 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
Quietcreek
BerichtOnderwerp: Re: Coldhearted.   Coldhearted. Icon_minitimewo 24 apr 2019 - 23:38


Quietcreek hing rond bij het kamp. Het was een vrij rustige ochtend geweest bij de Nursery en dus had hij tijd om een ommetje te maken. Echter wilde hij ook weer niet te ver weg gaan. Een noodsituatie kwam immers nooit op een gelegen moment. Hij zou binnen schappelijke afstand moeten blijven om paraat te kunnen staan wanneer nodig. Quietcreek keek eens rond en liet zijn blik rusten op een kat die net het kamp binnen kwam lopen. Het was Butterpact, een kater diens broer nog niet al te lang geleden was omgekomen. Het was een zeer tragische gebeurtenis geweest.  Quietcreek had er een op een niet veel van meegekregen. Maar zo’n verhaal doet natuurlijk al gauw zijn ronde binnen een Clan. Hij zag hoe Butter zijn vangst op de prooi stapel gooide en fronste. Ergens had hij wel medelijden met hem. Het was duidelijk dat hij het er nog zwaar mee had. Maar zie daarover maar eens het juiste gesprek te beginnen. En anderzijds kon Quietcreek zich ook wel voorstellen dat Butterpact ‘het gesprek’ zo onderhand al te vaak had moeten voeren. Hij schudde zijn kop en besloot dat hij in ieder geval moest proberen om een gesprek aan te knopen. Ongeacht het onderwerp. Want om de kater hierover te ontwijken zou oneerlijk zijn. En dus stond hij op om richting Butterpact te lopen. De kater keek op en leek even te twijfelen. Maar uiteindelijk bleef hij zitten en zweeg. “Hey Butterpact, hoe gaat het vandaag?” Vroeg Quietcreek en glimlachte gemoedelijk.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Coldhearted. DPKsfdL
Freedje
579
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 33 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
Butterpact
BerichtOnderwerp: Re: Coldhearted.   Coldhearted. Icon_minitimedi 30 apr 2019 - 20:43

Een tijdje was het de goede kant opgegaan. Een tijdje was zijn arrogantie naar zijn Clanmates toe weggezakt en had hij daadwerkelijk geprobeerd om een goed contact met ze te hebben. Hij had zijn arrogante attitude naar de andere Clan cats echter wel behouden, maar dat was zowat zijn handelsmark geworden. Hij had koste wat het kost willen vermijden dat hij vriendschappen op zou bouwen met iemand buiten zijn Clan, alleen maar om die vervolgens in een gevecht verwoest te zien worden. Stel dat hij nu een goede vriend of vriendin in WindClan had gehad? Dat zou hij niet overleefd hebben als hij daartegen moest vechten. Wat zijn Clanmates betrof… Van hun had hij zich afgesloten na heel het gedoe met Breakingpoint en uiteindelijk had Shadowfray, de warrior die hij als apprentice had getraind en die uiteindelijk door iemand anders getraind had moeten worden omdat hij er mentaal niet meer bevoegd voor was toen in de tijd, hem met rust gelaten. Doel bereikt, zou je zeggen, maar het had hem ontzettend veel pijn gedaan. En om te voorkomen dat hij nog eens zo’n pijn zou voelen – ook al had hij die dan veroorzaakt met zijn eigen gedrag – keerde hij zich af van zijn Clanmates. Tot nu, blijkbaar. Opeens zat Quietcreek naast hem en vroeg hoe het vandaag met hem ging. Niet hoe het over het algemeen met hem ging, maar specifiek vandaag. Butterpact haalde zijn schouders op een mismoedige manier op. “Elke dag lijkt op de andere,” antwoordde hij op een vrij monotone manier. “Maar ik neem aan dat het vandaag weer iets beter gaat, I guess.” Ze zeiden dat het elke dag makkelijker werd, maar voor Butterpact was dat geen realiteit. Het ging op en af. “En met jou?” vroeg hij, al was hij er niet echt geïnteresseerd in. Quietcreek deed moeite en hoewel hij niet wist of hij dat wel aangenaam moest vinden, wist hij ook dat het ontzettend verkeerd van hem zou zijn als hij de warrior zomaar de rug toe zou keren.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Coldhearted. NQMHIIB
Dorian
108
Actief
Avatar and signature made by: Kip
Mini avatar made by: Jamie


CAT'S PROFILE
Age: 22 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
Quietcreek
BerichtOnderwerp: Re: Coldhearted.   Coldhearted. Icon_minitimewo 1 mei 2019 - 15:58


Quietcreek was op de grijze tabby afgestapt. Deze had zichtbaar getwijfeld over dit bezoek maar was uiteindelijk toch blijven zitten. Toen Quietcreek vroeg hoe het met hem ging haalde de kater zijn schouders op. “Elke dag lijkt op de andere,” Klonk het antwoord, monotoon en niet al te geïnteresseerd. Niet dat dat hem veel deerde. Hij moest ook niet te veel verwachten van zo’n eerste gesprek. Alles was beter dat niets. “Maar ik neem aan dat het vandaag weer iets beter gaat, I guess.” Bij die woorden glimlachte Quietcreek. Het kon natuurlijk gelogen zijn. Maar het feit dat Butterpact enigszins zijn best deed antwoorden te geven die hij van hem wilde horen, zei al iets over een stap in de goede richting. “En met jou?” Werd hem gevraagd. “Ik ben blij te horen dat het vandaag wat beter met je gaat. Met mij gaat het prima, alles gaat z’n gangetje. Maar mijn dagprogramma is natuurlijk wat minder intens dan die van een echte Warrior.” Met deze woorden nam hij het gesprek enigszins uit Butterpact zijn handen. Soms had je nu eenmaal wat extra steunpalen nodig om iets te laten voortbestaan. Het was op zich geen ramp om het over vrij oppervlakkige dingen te hebben. De grijze tabby had gezegd dat alle dagen op elkaar leken. En wellicht zou hij daar een verandering in kunnen aanbrengen vandaag? Hoe klein dan ook?  “Lijkt je het wat om een wandeling te maken? Dan mag jij kiezen waarheen.” Stelde Quietcreek voor. Het klonk niet opdringerig maar wellicht wel hoopvol. Hoop had hij zeker wel voor Butterpact. Hij was in ieder geval niet van plan om zomaar op te zullen geven bij de eerste de beste ‘nee’.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Coldhearted. DPKsfdL
Freedje
579
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 33 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
Butterpact
BerichtOnderwerp: Re: Coldhearted.   Coldhearted. Icon_minitimewo 8 mei 2019 - 15:38

Misschien was dit wel de reden waarom hij niet graag met anderen praatte. Als hij dan de vraag kreeg of het goed ging en hij stelde die vraag terug, dan kreeg hij te horen dat het prima ging, dat alles zijn gangetje ging en dat het eigenlijk niet beter kon. Het irriteerde hem en het zorgde ervoor dat hij zich gelijk weer af wilde wenden van het gesprek, ook al was dat misschien een tikkeltje aan de kinderachtige kant. Hij haalde enkel zijn schouders op toen Quietcreek zei dat zijn programma minder intens was dan dat van een warrior. Sinds dat hij het gevoel had dat hij overal alleen voor stond, was alles intens voor hem geworden. Daar hoefde hij niet per se warrior of binnenkort ook senior warrior voor te zijn. Als hij senior warrior werd, werd hij nog meer betrokken bij alle Clanzaken en hij wist niet echt of hij daar zin in had. Hij onderdrukte een geërgerde zucht toen Quietcreek aanbood of ze een wandeling zouden gaan maken. Zag hij nu echt niet dat Butterpact nood aan rust had? En hij draaide zijn kopje al naar Quietcreek toe om hem een heuse snauw te geven, maar toen viel zijn blik op Butterstar’s den. Hij herinnerde zich hun gesprek weer, dat hij zijn familie niet van zich af moest duwen. En met een zachte zucht gaf hij een knikje. Ze hoefden niet ver te gaan. Als hij er geen zin meer in had, konden ze altijd nog omkeren, toch? Ja. Hij was niets verplicht. Desnoods kon hij Quietcreek achter zich laten met de smoes dat hij nog wat wilde jagen of iets dergelijks. “Het is niet alsof ik op dit moment veel andere taken heb,” gromde hij maar. Hij keerde zich vervolgens weg van de warrior en liep in de richting van de uitgang van hun kamp. “Ik snap niet waarom Clanmates waarmee ik eerder nooit een gesprek mee had nu opeens afkomen met een voorstel om te gaan wandelen,” mopperde hij. “Dat deden ze eerst ook niet, dus waarom nu wel?” Met een felle blik keek hij over zijn schouder naar Quietcreek. Misschien was het niet eerlijk om zijn woede te uiten tegenover de behulpzame tom, maar hij kon het niet helpen dat hij het een tikkeltje verdacht vond hoe iedereen zich opstelde tegenover hem.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Coldhearted. NQMHIIB
Dorian
108
Actief
Avatar and signature made by: Kip
Mini avatar made by: Jamie


CAT'S PROFILE
Age: 22 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
Quietcreek
BerichtOnderwerp: Re: Coldhearted.   Coldhearted. Icon_minitimema 13 mei 2019 - 14:36


Hij had zijn eigen problemen graag aan de kant willen schuiven met een platte beschrijving over dat alles wel prima ging. Niet dat jij daadwerkelijk veel had om zich zorgen over te maken. Maar hij voelde er niet veel voor om de dingen die hem bezig hielden aan Butterpact te vertellen. De kater had immers al genoeg aan zijn hoofd. Bovendien wist hij niet of hij de tabby zijn zorgen wel zou toevertrouwen. Waarschijnlijk zou hij er een kort antwoord op terug krijgen. En dat vond Quietcreek het risico niet waard. Echter viel dit blijkbaar totaal verkeerd bij Butter. De kater haalde slechts zijn schouders op maar Quiet voelde aan dat er een soort spanning was ontstaan in het gesprek. Een waar hij nou niet bepaald op uit was. Hij had ook niet verwacht dat dit gesprek makkelijk zou zijn. Maar het leek alsof hij met elk antwoord een stukje verder van Butterpact af kwam te staan. Toen hij opperde om een wandeling te zullen maken viel er een ijselijke stilte. De tabby keek op. Dat werd tijd ook, aangezien voor zover het gehele gesprek een groot tekort aan oogcontact had gehad. De blik die hem toegeworpen werd was alles behalve vriendelijk. Toch ontweek Quietcreek deze blik niet en bleef zo kalm mogelijk terug kijken. Zelf vond hij het geen onredelijke vraag en stond er dan ook op dat er op redelijke wijze antwoord gegeven zou worden. “Het is niet alsof ik op dit moment iets beters te doen heb.” Gromde de tabby en begon met lopen zonder hem daarbij te wenken. Hij haalde zijn schouders op liep achter de kater aan. Hij had gehoopt dat het hierbij zou blijven. Maar blijkbaar vond Butterpact dat hij zich nog niet genoeg had uitgelaten over de situatie. “Ik snap niet waarom Clanmates waarmee ik eerder nooit een gesprek mee had nu opeens afkomen met een voorstel om te gaan wandelen. Dat deden ze eerst ook niet, dus waarom nu wel?” Bij deze woorden werd hem een scherpe blik toegeworpen. Hoewel Quietcreek het hier absoluut niet mee eens was en Butter zijn gedrag hem redelijk op de zenuwen begon te werken, wilde hij er graag boven blijven. Hij versnelde zijn pas zodat hij naast de kater kwam te lopen. “Ik maakte me gewoon zorgen over je. Dat is alles.” Zei hij luchtig. “Dat doe je wel eens. Weet je wel, over je Clanmates?” Voegde hij eraan toe, iets meer gewicht leggende in het laatste gedeelte van zijn zin. Butter leek vast te zitten in een zelf opgebouwde vicieuze cirkel. Hij wilde zich afkeren van zijn clanmates omdat niemand hem hielp. En niemand hielp hem meer omdat hij zich van iedereen afkeerde. Quietcreek zuchtte. “Luister, ik kan ook wel inzien dat spontane attentheid vreemd overkomt. Maar ik ben niet van plan om met een grote boog om je heen te gaan lopen alleen maar om wat er gebeurd is. Als iedereen dat zou doen zou je een soort zwart schaap van de Clan worden. Dat kan niet.” Zijn mening over dit alles was simpel en duidelijk. Butterpact kon nog zoveel klagen of zelfs oprecht gemeen doen, hij zou zich er niet door uit het veld laten slaan.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Coldhearted. DPKsfdL
Freedje
579
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 33 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
Butterpact
BerichtOnderwerp: Re: Coldhearted.   Coldhearted. Icon_minitimema 13 mei 2019 - 16:09

Butterpact keek met een scherpe blik opzij toen Quietcreek zijn woorden sprak, nadruk leggend op één bepaald woord. Een woord dat Butterpact steeds terug hoorde komen. Butterstar had hem in de bergen gezet dat hij zijn familie niet aan de kant moest zetten, zelfs niet op zijn slechtste momenten. Ze had aangehaald dat niet alleen zijn echte familie zijn familie was, maar dat heel de Clan om hem gaf alsof hij hun familie was en dat het zo ook hoorde te zijn. Verwachtte hij misschien niet te veel van ze als hij banden wilde onderhouden? And then again, de moeite had eerder van hemzelf ook wel uit mogen komen. Hij had nu ook niet bepaald veel gedaan om het contact met de tom naast hem te onderhouden. En het was ook waar dat hij het te druk had gehad met zijn eigen problemen om zich ook maar iets van de situaties van de anderen om hem heen aan te trekken, maar tot op dit punt had hij dat prima gevonden. Als apprentice zijnde en in het begin van zijn warriorschap had hij zich daar ook vrij weinig van aangetrokken. Hij snoof toen Quietcreek nog meer zei, ook al had hij dan misschien wel gelijk. “Vroeger was alles anders,” bromde hij. “Vroeger was mijn moeder deputy en vroeger hadden Breakingpoint en ik had juist heel veel aandacht om die reden.” Hoewel ze nooit voorgetrokken waren geweest door Butterstar had het feit dat hij de zoon van haar vriendin was toch wel een rol gespeeld in de band die ze daarna opgebouwd hadden. En die hij met de rest van de Clan had opgebouwd, al was hij zo’n arrogante zak geweest dat dat ook wel behoorlijk meeviel. “En als ze met een boog om me heen gaan lopen omdat die zaken veranderd zijn, omdat Futuresong geen deputy meer is en Breakingpoint niet meer leeft, dan bestaat mijn Clan uit een stel grotere dwazen dan ik al dacht.” Zijn woorden waren scherp, maar in zijn blik was te zien dat hij er geen woord van meende. Tja, hij meende het wel dat hij een bepaalde afkeer voelde voor Clanmates die zich van hem weg keerden omdat bepaalde zaken niet meer waren zoals ze ooit geweest waren, maar hij vond ze geen dwazen. “Maar wat maakt het toch ook uit,” bromde hij. “Nog even en RiverClan heeft oorlog met WindClan. En dan zullen er wel bepaalde dingen gebeuren waardoor mijn Clanmates me opeens een stuk beter begrijpen. Ik ben niet diegene die hun komt troosten als dat zo is.” Kwaad versnelde hij zijn pas een beetje. Wat had hij nu alweer geen zin in deze stomme wandeling, zeg.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Coldhearted. NQMHIIB
Dorian
108
Actief
Avatar and signature made by: Kip
Mini avatar made by: Jamie


CAT'S PROFILE
Age: 22 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
Quietcreek
BerichtOnderwerp: Re: Coldhearted.   Coldhearted. Icon_minitimezo 26 mei 2019 - 18:05


Wat hij ook zei, het leek het alleen maar erger te maken voor Butterpact. De tabby had hem scherp aangekeken toen hij was begonnen over Clanmates en hoe je voor elkaar klaar moest staan. Toch wilde Quietcreek zich niet het zwijgen laten opleggen. Hij probeerde Butterpact tot inzage te praten en zou dat niet zomaar willen opgeven door het gedrag van de grijze kater. Hij was er zelf van overtuigd dat Butterpact het gewoon erg moeilijk had en dat deze zich daarom zo tegen hem afzette. “Vroeger was alles anders,” Bromde de kater. Quietcreek keek hem vragend aan. Het antwoord volgde vanzelf. “Vroeger was mijn moeder deputy en vroeger hadden Breakingpoint en ik had juist heel veel aandacht om die reden.” Hij wist niet goed waar de kater nu heen wilde. Wilde hij nou wel of juist geen aandacht van zijn Clangenoten? Verwachtte hij misschien dat alle hulp die hem nu aangeboden werd geforceerd was? “En als ze met een boog om me heen gaan lopen omdat die zaken veranderd zijn, omdat Futuresong geen deputy meer is en Breakingpoint niet meer leeft, dan bestaat mijn Clan uit een stel grotere dwazen dan ik al dacht.” Ging Butterpact verder. Quietcreek had het bepaald niet zo bedoeld. Hij wilde juist aangeven dat de andere katten deze situatie wellicht lastig vonden en het idee hadden Butterpact niet goed te kunnen helpen. En dat het dus niet aan de tabby zelf lag of aan de katten om hem heen maar aan de benarde situatie waar het leven hen alle in geforceerd had. Breakingpoint was dood, daar kon niemand meer iets aan veranderen. Maar ze zouden er wel zoveel mogelijk voor Butterpact kunnen zijn. En dat was uit eerlijke en ongeforceerde intenties. Quietcreek wilde hem onderbreken. Echter kreeg hij daar de kans niet voor. “Maar wat maakt het toch ook uit. Nog even en RiverClan heeft oorlog met WindClan. En dan zullen er wel bepaalde dingen gebeuren waardoor mijn Clanmates me opeens een stuk beter begrijpen. Ik ben niet diegene die hun komt troosten als dat zo is.” Hij moest zijn pas versnellen om de kater bij te kunnen houden. En dat deed hij dan ook. Gevolgd bij een diep verontwaardigde “Butterpact!” Hij kon haast niet geloven dat de kater meende wat hij zojuist gezegd had. Dat hij echt hoopte op oorlog. En niet alleen dat. Nee, dat hij hoopte dat zijn Clangenoten hun dierbare zouden verliezen. Zodat hij ze vervolgens zou kunnen negeren om hen zo hetzelfde soort pijn toe te gunnen. “Die pijn wens je toch niemand toe?” Vroeg hij en keek de kater verontwaardigd en wellicht ietwat afkeurend aan. Hij hoopte maar dat Butterpact daar geen ‘ja wel hoor’ op zou antwoorden. Zelf kon hij het zich in ieder geval niet voorstellen dat ook maar iemand zo’n soort wens zou uitspreken. En het nog zou menen ook.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Coldhearted. DPKsfdL
Freedje
579
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 33 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
Butterpact
BerichtOnderwerp: Re: Coldhearted.   Coldhearted. Icon_minitimedo 6 jun 2019 - 16:35

Misschien was hij iets te ver gegaan met die opmerking. Misschien had hij zijn bittere kant iets te hard de overhand laten nemen waardoor hij commentaar had gegeven dat nergens op sloeg, dat veel te hard aan zou komen en dat er alleen maar voor zou zorgen dat hij zijn Clanmates nog meer van zich afduwde dan nu al het geval was. Maar Butterpact kon het niet helpen dat hij het aanvoelde alsof niemand echt effectief met hem wilde praten, maar het enkel uit medelijden deed. Eerst had hij zijn voormalige apprentice, Shadowfray, van zich afgeduwd, gevolgd door Smokegaze en Butterstar. Hij dacht niet dat hij ooit nog hetzelfde zou zijn na de dood van zijn broer en elke situatie waarin hij verzeild geraakte met één van zijn Clanmates maakte dat des te duidelijker voor hem. Maar zoals altijd als hij met iemand sprak, wilde diegene maar niet geloven dat Butterpact zijn personal space nodig had en kwamen ze weer achter hem aan rennen alsof ze hem niet wilden loslaten. Alsof ze werkelijk iets om hem gaven. Wat niet het geval was. Toch?! Hij stopte met lopen toen Quietcreek zijn vraag stelde en even keek hij de tom aan met een nietsziende blik. Meende hij wat hij zei of had hij het zomaar gezegd uit kwaadheid? Wenste hij zijn Clanmates echt de pijn toe die hij had doorgemaakt toen Breakingpoint stierf, alleen maar omdat ze naar zijn gevoel niet genoeg voor hem gedaan hadden? Misschien hadden ze wel genoeg gedaan, maar lag het probleem gewoon bij hemzelf. “Nee,” zei hij uiteindelijk. “Ik denk niet dat ik iemand van mijn Clanmates die pijn toe zou wensen.” Hij keek Quietcreek met een lege blik aan. “Ik weet gewoon niet meer wat ik met mezelf aan moet, man.” Hij zuchtte. “Elke dag lijkt hetzelfde te zijn. Elke dag sta ik op met hetzelfde nutteloze gevoel, alsof het niet beter kan worden, alsof ik nooit meer vrolijk ga kunnen zijn. Het is elke dag dezelfde sleur en ik weet gewoon niet meer wat ik met mezelf aan moet.” Het kostte grote moeite om niet te gaan huilen, want dat was eigenlijk precies wat hij wilde doen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Coldhearted. NQMHIIB
Dorian
108
Actief
Avatar and signature made by: Kip
Mini avatar made by: Jamie


CAT'S PROFILE
Age: 22 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
Quietcreek
BerichtOnderwerp: Re: Coldhearted.   Coldhearted. Icon_minitimema 1 jul 2019 - 18:36


De grijze tabby keek hem aan. Quietcreek kon niets opmaken uit de blik die hem gegeven werd en even vreesde hij dat de kater inderdaad ‘toch wel’ zou antwoorden op zijn vraag. Echter gebeurde dat gelukkig niet. Na een wat leek een oneindige stilte antwoordde Butterpact dan toch: “Nee. Ik denk niet dat ik iemand van mijn Clanmates die pijn toe zou wensen.” Dat was in ieder geval een opluchting om te horen. Op dit punt wist Quietcreek namelijk werkelijk niet wat hij van Butterpact kon verwachten. “Ik weet gewoon niet meer wat ik met mezelf aan moet, man.” Zuchtte de grijze tabby. “Elke dag lijkt hetzelfde te zijn. Elke dag sta ik op met hetzelfde nutteloze gevoel, alsof het niet beter kan worden, alsof ik nooit meer vrolijk ga kunnen zijn. Het is elke dag dezelfde sleur en ik weet gewoon niet meer wat ik met mezelf aan moet.” Vervolgde hij.Quietcreek kon het niet helpen de kater daarop met een blik vol medelijden aan te kijken. Hij had het oprecht te doen met Butterpact. Al wist hij niet zeker wat hij aan moest met de tom. Natuurlijk, hij wilde hem helpen. Maar hoe? De meeste vorm van hulp werd afgewezen of genegeerd. Echter was opgeven ook geen optie. Want dat telde dan weer als bewijs voor de kater zijn redenen om andere af te wijzen. Maar te veel pushen kon ook niet want dat scheen de kater alleen maar kwader te maken. “Ik kan me voorstellen dat het frustrerend moet zijn dat anderen claimen dit te begrijpen terwijl ze nog nooit zo iets hebben meegemaakt.” Begon hij aarzelend. Al hadden sommige andere daadwerkelijk ook een geliefde verloren, dan nog was het wellicht ietswat ver gegrepen om te zeggen dat je precies kon inzien wat Butterpact mee maakte. Aan de andere kant zou het van de grijze tabby ver gegrepen zijn om te zeggen dat niemand er ook maar iets van af wist. Al waren die claims natuurlijk gevoed door woede en onbegrip. “Ik zal niet zeggen dat ik ‘weet wat je doormaakt’. Want dat weet ik gewoon simpelweg niet. Maar dat weerhoud me er niet van om op z’n minst te proberen om je te helpen.” Vervolgde hij langzaam. Hij wilde het initiatief wel zo veel mogelijk bij Butterpact laten deze keer. Anders zou hij de kater opnieuw tot iets dwingen waar die zelf niet in zou geloven en er slechts alleen maar gefrustreerder over raken. “Misschien klinkt niets oké op het moment. En dat is oké, daar zal ik je niet over veroordelen.” Tja, toegeven dat niets oké was zou wellicht een stap in de juiste richting kunnen zijn. Als je dat erkende had je een vast punt waar vanaf dingen weer beter zouden kunnen worden. Niets lijkt immers beter zonder een vast vergelijkingspunt. “Is het niet beter om je gedachten naar me te hebben uitgesproken? Al is het maar een fractie, lucht dat niet ook op?”Vroeg hij voorzichtig. Zelf vond hij het altijd wel fijn om met anderen te kunnen delen wat hem dwars zat. Ondanks dat het nogal een uitdaging was om dit ook daadwerkelijk te doen, het luchtte toch elke keer weer op. “Ik vind het niet erg om naar je te luisteren. Zelfs als je kwaad bent of de Clan veracht op het moment.”
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Coldhearted. DPKsfdL
Freedje
579
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 33 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
Butterpact
BerichtOnderwerp: Re: Coldhearted.   Coldhearted. Icon_minitimewo 17 jul 2019 - 20:02

Hij kon zich herinneren dat hij in de bergen ook een soort gesprek had gehad met Smokegaze. Smokegaze, de tom van wie hij het het minste had verwacht dat deze zich om hem zou bekommeren, had hem advies gegeven en aangeven dat hij er voor Butterpact zou zijn. Toen had Shadowfray haar hulp aangeboden, maar dat had hij al even bot weer afgewimpeld. En daarna was daar opeens Butterstar geweest, die hem had opgelegd dat RiverClan zijn familie was en dat hij familie niet moest wegduwen. En het was waar dat zijn Clanmates zijn familie waren, maar ze waren niet zijn échte familie. Ze zouden in geen enkel geval de plek innemen die Breakingpoint achter zich had gelaten, misschien wel nooit. En hij wist dat hij zich daar op een bepaald punt overheen moest gaan zetten, maar hij wist niet zeker of hij dat wel kon. Hij slikte en richtte zijn blik op Quietcreek toen deze nog een paar bemoedigende woorden sprak. Aan de ene kant dezelfde woorden die hij al tig keer had gehoord, maar toch met die unieke mengeling erin die elke kat eigen was. Het leek erop dat Quietcreek geen mooie herinneringen op ging halen of hem erop ging wijzen wat hij nog wél had en om de één of andere reden kon Butterpact dat beter appreciëren dan de gesprekken die hij tot nu toe met anderen had gehad. Hij haalde zijn schouders op op de vraag. “Al zou het voor een paar minuten of een paar uur opluchten, dan is het de volgende dag weer van hetzelfde.” Hij had eerlijk gezegd geen idee of er iets was dat zijn gedachten kon veranderen. “Misschien gebeurt er ooit iets in mijn leven waardoor ik er anders over ga denken. Waardoor ik me meer verantwoordelijk ga voelen.” Hij had echter geen partner en ook geen nestje, dus dat was het alvast niet. En hij was ook niet close genoeg met iemand in zijn Clan om daar zijn geluk van te nemen. Alle banden die hij tot dan had opgebouwd, kraakte hij wel af door iets negatiefs te denken. Het was om gek van te worden. “Luister, Quietcreek. Ik apprecieer dat je moeite voor me wilt doen en dat je me niet veroordeelt om hoe ik reageer, maar ik denk niet dat je me kúnt helpen. Dit is iets wat ik zelf moet doen en daar heb ik nu nog niet de kracht voor. En ik weet ook niet of ik daar ooit de kracht voor zal hebben, zo ver kan ik niet in de toekomst kijken.”
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
Coldhearted.
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Warrior Cats :: RiverClan territory :: RiverClan camp-
Ga naar: