Only bones



 
IndexGebruikerslijstRegistrerenInloggenZoeken
We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
Season
Season
Greenleaf, 12 °C - 22°C
Het is lekker weer in het woud. Er zijn veel kruiden te vinden nu het water terug getrokken is. Ook prooi is er genoeg. Een mooie tijd voor de Clans.
WHAT'S HAPPENING
Current Event
In-Game Event
None
enjoy your peace... while it lasts
THE ALLEGIANCES
Clans
THUNDERCLAN
RIVERCLAN
WINDCLAN
SHADOWCLAN
TRIBE OF RUSHING WATER
BLOODCLAN
THE MANAGEMENT TEAM
Staff
Founder
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Editor
Editor
Founder
COME JOIN US
WC DISCORD

SWITCHERDIESWITCH
SWITCH ACCOUNT



Deel
 

 Only bones

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Crowcall
Member
Only bones Ngzy20
Floriske
2299
Actief
When you're broken
there's no assurance
you made a better place

CAT'S PROFILE
Age: 45 manen
Gender: She-cat ♀
Rank:
Crowcall
BerichtOnderwerp: Only bones   Only bones Icon_minitimema 24 jun 2019 - 12:43

De zwartgeblakerde beenderen van wat ooit een bos was geweest omringden haar en ondanks alle verstreken tijd hing de stilte nog altijd zwaar in de lucht, was de grond nog altijd grauw van de as, en groeide er niets, geen blaadje, geen twijgje, alsof de wereld zelf niet wilde dat hier ooit nog iets zou bloeien, zodat deze plek voor altijd een herinnering zou blijven aan wat geweest en verloren was. Stil als de ruïnes om haar heen stapte Crowcall door de as, haar passen traag met eerbied voor de levens die hier geleid waren. Haar schouder deed pijn van het lange lopen, maar ze kon het niet langer uitstellen. Ze zocht met haar blik naar de plaats. Daar. Daar had ze nog niet gezocht, de vorige keer dat ze hier was. Die plek had ze gemist, afgeleid door een eenling. De herinnering was teruggekomen in haar dromen in de medicine cats den en ze had het geweten: daar was hij. Daar moest hij zijn. En inderdaad. Toen ze erheen liep, toen ze keek, op die beschutte plaats naast een den die, al wist ze het niet, ooit de leaders den was geweest, waar Duststar, haar oom die ze nooit had gesproken, zijn dagen had doorgebracht.

Daar was hij.

De witgebleekte beenderen van wat ooit haar vader was geweest lagen daar op hun bed van as en verkoolde varens, onverstoord door weer of roofdieren, alsof de wereld ze had willen beschermen tot het moment dat ze gevonden zouden worden. Een van de poten was verbrijzeld en Crowcall herinnerde zich hoe hij mank had gelopen toen hij wegliep, die laatste dag. Zacht zakte ze in elkaar en terwijl geluidloze tranen haar zich vertroebelden drukte ze teder haar neus tegen zijn bleke voorhoofd. Pas na een paar tellen verliet een snik haar keel, een rauw geluid dat de stilte doormidden sneed. "Papa...", bracht ze uit. Hij was dood. Haar vader was dood en zij was wees. Ze had zo gehoopt, ze had zo lang zo gehoopt hem terug te zien... Dat ze hier rond zou lopen en hij plotseling tussen de dode bomen vandaan zou stappen, gezond en wel, dat hij al die tijd overleefd had in zijn eentje, wachtend op hun terugkeer, ook al had ze altijd al geweten dat die hoop vergeefs was.

"Papa", fluisterde ze, haar stem hees, verdwijnend in de leegte. "Ik wil voor ze zorgen, voor mijn halfbroertjes, maar het mag niet... De clans, de leiders, ze laten me niet..." Ze had zich naast hem neergelegd, haar kop op haar poten, haar wang tegen de zijne. Zou hij hier nu zijn, zijn ziel? Zou hij toekijken? Zou hij haar horen? "Alles wat ik wilde was onze familie bij elkaar..." mompelde ze. Stilte was haar enige antwoord en de stilte duurde voort terwijl ze daar bleef liggen, zo moe, moe van de inspanning en moe van alle pijn, alle verliezen die ze leed.

En moe was haar blik en moe waren haar bewegingen toen ze uiteindelijk opstond, toen de schaduwen zich al een heel eind hadden verlegd. Het duurde lang voor ze het verwoeste kamp kon verlaten, voor ze hem achter kon laten, ook al wist ze dat ze terug zou komen. Ze wilde hem niet nog langer alleen laten liggen op deze eenzame plek, maar ze kon hem niet meenemen, niet alleen. Ze moest hulp halen. Ze moest zijn clan halen.


- Topic uit, vervolg: Found & Lost


I step on broken glass, and dream of soft clouds
When feelings are heavy they become all we are

Only bones WC_-_Crowcall_os_veren
Spoiler:
 


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
Only bones
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Warrior Cats :: Other Territory :: Lost Territory :: Hope Farm-
Ga naar: