How can I say...?



 
IndexGebruikerslijstRegistrerenInloggenZoeken
We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
Season
Season
Leafbare, -15 °C - 5°C
Het is meer onder dan boven nul. De rivier vriest dicht en er ligt een pak sneeuw in het woud. De moeilijkste periode voor de Clans is aangebroken, maar vergeet niet de kittens in de sneeuw te laten spelen.
WHAT'S HAPPENING
Current Event
In-Game Event
Prophecy given by Starclan
"Heed the darkness that creeps near.
Heed the purge that will begin
Seeping into the forest slowly.
Poisoning the clans from within

Blood will turn the forest red.
Lie low in order to thrive
Stay aware of who your allies are.
Or none of the clans will survive"
THE ALLEGIANCES
Clans
THUNDERCLAN
RIVERCLAN
WINDCLAN
SHADOWCLAN
TRIBE OF RUSHING WATER
BLOODCLAN
THE MANAGEMENT TEAM
Staff
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Editor
Editor
Founder
COME JOIN US
WC DISCORD

SWITCHERDIESWITCH
SWITCH ACCOUNT



Deel
 

 How can I say...?

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Rosepaw
Member
https://i.imgur.com/mNHdyCS.jpg
boukje <3
120
Actief
Take the risk or lose the change


CAT'S PROFILE
Age: 8 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Apprentice
Rosepaw
BerichtOnderwerp: How can I say...?    How can I say...?  Icon_minitimema 7 okt 2019 - 23:22

Rosepaw
Rosepaw zat aan de zijkant van het kamp zo ver als mogelijk verwijderd van de leaders den en nursery. Haar hoofd voelde nog steeds als een stuk foxdung maar Chivysniff had haar gezegd om een frisse neus te halen. Ze liet haar hoofd hangen, nog steeds niet goed beseffend wat er gebeurt was, hoe het gebeurt was… Haar ogen prikte, maar ze ging niet weer huilen. Haar tranen waren op. Vol verdriet keek ze richting de kamp uitgang, hopend dat crabkit en ravenkit gewoon plots weer te voorschijn kwamen.
Honorkit first


How can I say...?  UsAc4ch

tnx:
 


Laatst aangepast door Rosepaw" op di 8 okt 2019 - 18:07; in totaal 2 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Honorpaw
Member
How can I say...?  Honor2
Butter
425
Actief
"Our greatest weakness lies in giving up. The most certain way to succeed is to always try one more time."

CAT'S PROFILE
Age: 9 Moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Apprentice
Honorpaw
BerichtOnderwerp: Re: How can I say...?    How can I say...?  Icon_minitimedi 8 okt 2019 - 10:12

as
HIGH AS HONOR
Honorkit had al een poosje haar beste maatje niet meer gezien. Hij was verdwenen als sneeuw voor de zon, of als de dwarrelende bladeren die ooit aan de boomtoppen hadden gehangen en met Leaffall naar beneden vielen. De jonge parelgrijze kitten was niet oud genoeg om te snappen dat haar goede vriend, de zwarte geest, onvindbaar was. Verloren geraakt toen Rosepaw hem mee naar buiten had genomen. Hierdoor was ze dan ook niet bewust van de oudere kattin haar verwondingen en angsten. De kitten wist enkel dat ze haar herkende en aangezien ze dichter bij haar leeftijd stond dan de andere sterke katten van Riverclan die naar buiten mochten, en die ze kende, dus stapte ze op haar af. Ze had een trieste blik op haar gezicht waardoor de jonge kitten wat nerveus naar haar keek. Was er iets mis? Zou ze nog wel kunnen vragen naar Ravenkit of zou dat de dam breken? Haar blauwe ogen kneep ze kort samen voordat ze impulsief op haar af stapte en haar kleine lichaam in elkaar dook. Rosepaw had al eens eerder gespeeld met haar en Ravenkit, misschien dat ze het nog wel een keer wilde doen? 'Rwosepaw?' Klonk de onschuldige jonge stem van Honorkit terwijl ze naast haar kwam zitten. 'Is Ravenkwit hwier?' Ze wilde spelen en hij speelde het leukste!


How can I say...?  Honors13
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Rosepaw
Member
https://i.imgur.com/mNHdyCS.jpg
boukje <3
120
Actief
Take the risk or lose the change


CAT'S PROFILE
Age: 8 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Apprentice
Rosepaw
BerichtOnderwerp: Re: How can I say...?    How can I say...?  Icon_minitimedi 8 okt 2019 - 10:40

Rosepaw
Rosepaw keek op toen de jonge honorkit op haar afstapte. Rose's hart brak, hoe kon ze het beste vriendje van Ravenkit vertellen dat ie weg was? Verdwenen, ontvoerd door een bloodclanner. En dat de kans dat ze hem ooit nog terug zag 0.00001 was? Het liefst wou ze weg rennen, zich verstoppen en hopen dat Honorkit er helemaal niet was.
"rwospaw?"
Nu ging het komen, ze voelde het. Hoe kon de parelgrijze kitten dat ook niet doorhebben?
"Is Ravenkit hwier?"
Opnieuw prikte de tranen in haar ogen, ze had zoveel misdaan zonder het door te hebben. Een vader van zijn dochter ontvreemd, een vriend van een onschuldige kitten, twee Kittens van haar clan, en twee vrienden. Iets dat ze zich zelf nooit zou vergeven." Eh.. " slikte ze, "honorkit kom even," moeizaam sloeg ze haar pluizige staart om de kitten heen. "luister, ehw.." hakkelde ze. "Ravenkit is weg..." haar stem sloeg over en een traan bichelde over haar wang, snel veegde ze hem weg met gaaf poot. Hopend dat honor hem niet gezien had.


How can I say...?  UsAc4ch

tnx:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Honorpaw
Member
How can I say...?  Honor2
Butter
425
Actief
"Our greatest weakness lies in giving up. The most certain way to succeed is to always try one more time."

CAT'S PROFILE
Age: 9 Moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Apprentice
Honorpaw
BerichtOnderwerp: Re: How can I say...?    How can I say...?  Icon_minitimedi 8 okt 2019 - 15:38

as
HIGH AS HONOR
Het zag er naar uit dat Rosepaw antwoorden had, die de jonge Honorkit nooit voor mogelijk had kunnen houden. De kitten wist nog niet wat Bloodclan was, ze begreep enkel dat oorlogen slecht waren en er gevaren buiten het kamp waardoor ze niet alleen het kamp mocht verlaten. Kittens dienden veilig tussen de Warriors en hun ouders op te groeien, beschermd door katten die hen konden helpen en leren wat ze moesten leren. Luisterende naar verhalen van heldendaden en natuurlijk ook over Starclan, de regels lerende op een spelende wijs, iets waaruit later begrip zou ontstaan. Nu was dit echter niet het geval, Honorkit kon niet begrijpen wat er mis was, waarom Rosepaw zo weemoedig was, zelfs toen ze pijn had gehad in de Medicine Cat's Den, had ze nog met haar en Ravenkit gespeeld. Ze leek haar juist vrolijk, niet zo somber als haar papa die meer van de wereld had gezien of terughoudend zoals Chivysniff. 'Eh..' Slikte de gevlekte kattin even moeizaam voordat ze haar uitnodigde bij haar te komen zitten, iets dat Honorkit al had willen doen. Immers wilde ze spelen, en wellicht als Ravenkit dat niet kon, kon ze Rosepaw overhalen of wellicht dat ze wel iets leuks te vertellen had, immers was ze al Apprentice. Als een jonge peuter keek ze op naar de wat oudere katten in de Clan. 'Honorkit kom even,' Het was duidelijk dat ze moest luisteren. Honorkit liet haar oortjes even hangen, voordat ze haar met grote onschuldige ogen aan keek. 'Luister, ehw..' Hakkelde de oudere kattin nadat ze haar staart om het kleine bolletje parelgrijs had heen geslagen. 'Ravenkit is weg...' Haar stem sloeg over en een traan biggelde over de wang van de grotere kattin. Weg als in verstoppertje spelen? Want dan kon ze hem vast wel vinden! Maar ergens voelde de jonge kitten wel aan dat het erger was dan dat. Haar ogen vulden zich met tranen, hij kon niet weg zijn! Hij hoorde haar te ergeren, en ze hoorde aan zijn snorharen te trekken. DIT KON NIET! De kitten liet haar oren hangen en draaide zich weg van de Apprentice terwijl haar mond begon te trillen. 'RAVENKIT!!!' Schreeuwde ze zo hard mogelijk, dit was geen leuk spelletje. Waar was hij, ze wilde naar hem toe. Dit was niet lief! Tranen drupten over de wangen van de kleine kitten terwijl ze het gesnik probeerde in te houden. 'Dit is nwiet wappig,' Piepte ze mistroostig waarna ze zich trillend op haar pootjes opkrulde. Ravenkit kom nou... kom terug!


How can I say...?  Honors13
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Rosepaw
Member
https://i.imgur.com/mNHdyCS.jpg
boukje <3
120
Actief
Take the risk or lose the change


CAT'S PROFILE
Age: 8 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Apprentice
Rosepaw
BerichtOnderwerp: Re: How can I say...?    How can I say...?  Icon_minitimedi 8 okt 2019 - 17:02

Rosepaw
Rosepaw kneep met haar oogjes, vol angst wachtend op de reactie van Honorkit. Ze slikte, Icecream was nog steeds in de leaders den. Het zou niet lang meer duren hoe of Pantergrowl of Butterstar tegen haar zou staan schreeuwen, om het kamp te verlaten. Ze schudde verdrietig haar hoofd en opende haar ogen. Het hoofdje van de kitten vertrok, vol met angst en verdriet staarde ze haar aan, “RAVENKIT!!!” schreeuwde ze hard uit. Rosepaw snikte, “r-rustig maar.” siste ze. Hoezo rustig? Haar beste vriendje was weg, en ze wisten niet hoe en wat en waar. zei het stemmetje in haar hoofd. Een waterval van tranen stroomde over de wangetjes van Honorkit. Een aantal tranen biggelde ook over die van Rosepaw. Hoe kon ze daar nou tegen op? Hoe kon ze? Ze was een monster en dit was haar straf.
“Dit is nwiet wappig!” krijste de parelgrijze kitten. “Het is ook geen spel Honorkit… Raven is echt weg,” besloot ze. Ze wou de kitten niet verder overstuur maken, ze hield Crabkit er dan ook buiten, maar ze had het recht de waarheid te weten.
Het was alsof er ergens iets knapte, alsof alles, echt alles er in een keer uitkwam. Tranen stroomde uit haar ogen. Nog nooit had ze zich zo schuldig gevoeld. Ik moet iets doen, er is vast IETS dat ik kan doen spookte door haar hoofd. Misschien was dat ook wel zo. Ze spitste haar oren, ze kon...  “Luister Honorkit,” miauwde ze opnieuw met een beverige stem “We gaan Ravenkit zoeken, goed? Ik zorg er wel voor dat ze terug komt.” en Crabkit ook voegde ze er in stilte aan toe.


How can I say...?  UsAc4ch

tnx:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Honorpaw
Member
How can I say...?  Honor2
Butter
425
Actief
"Our greatest weakness lies in giving up. The most certain way to succeed is to always try one more time."

CAT'S PROFILE
Age: 9 Moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Apprentice
Honorpaw
BerichtOnderwerp: Re: How can I say...?    How can I say...?  Icon_minitimedi 8 okt 2019 - 17:24

as
HIGH AS HONOR
Het was net alsof er een bom ontplofte, alsof haar emoties vochten om vrij gelaten te worden. Verdriet, angst en eenzaamheid. Natuurlijk speelde ze wel met haar nestgenootjes en kwam ze uit een grote, trouwe familie maar dat betekende niet dat ze haar beste maatje niet zou missen. Rosepaw had haar groene ogen samengeknepen, wellicht had ze de reactie van de parelgrijze kitten wel aan zien komen. Iedereen wist dat de kitten veel met de oudere zwarte kitten deed. Ze volgde maar al te graag zijn voorbeeld, stoeide met hem en lag af en toe naast hem uit te rusten terwijl de rest van de oudere kittens met elkaar zoveel mogelijk avontuur op zocht. Haar onschuldige ogen vulden zich met tranen terwijl ze het uit schreeuwde; alsof dat haar beste maatje terug kon brengen. Rosepaw snikte, wellicht had ze niet deze luide actie verwacht. 'R-Rustig maar.' Probeerde de gevlekte kattin haar te sussen, haar hele leven lag over hoop. Wat moest ze zonder haar beste vriend? De tranen die over haar wangen liepen kon ze niet stoppen terwijl ze mistroostig in elkaar kroop, in de hoop dat Ravenkit haar zou horen, haar zou vinden. Ze wilde het ergens niet geloven, hij kon niet weg zijn. Het was niet grappig, en dat gilde ze dan ook uit; dit was een hele slechte grap. Ze wilde niet meer verstoppertje spelen, misschien dat hij wel lachend naar haar toe zou komen. Het was wel een streek die hij uit kon halen, toch? En dan zou hij zeggen dat het hem speet. Wellicht dat Crabkit haar wel zou helpen hem terug te pakken. 'Crabkit...' Piepte ze uiteindelijk zwakjes, ze wilde de calico kitten zien. Misschien dat ze samen wel een plan konden bedenken. Rosepaw kon haar niet meer helpen, ze deed haar enkel maar pijn met deze woorden.

'Het is ook geen spel Honorkit... Raven is echt weg,' Kittens mochten niet buiten het kamp komen, had hij besloten verstoppertje buiten het kamp te spelen? Misschien kon ze proberen weg te glippen. Al was ze nog veelste jong om een poging tot dat te toen. Daarnaast wilde ze haar papa niet boos maken. Honorkit was niet de enige die huilde, ook Rosepaw leek het verdriet te voelen. De kitten keek haar met een trillend lipje aan. 'Crabkit pwakt hem wel twerug.' Ja, want hij kon niet buiten geweest zijn zonder haar te vertellen dat hij dat van plan was. De andere kattin spitste haar oren. 'Luister Honorkit,' Mauwde de Apprentice met een beverige stem. 'We gaan Ravenkit zoeken, goed? Ik zorg er wel voor dat ze terug komt.' De kitten keek haar aan, als zij Ravenkit niet in het kamp kon vinden, haar zwarte geest dan kon niemand dat. De kitten kneep haar blauwe ogen samen voordat ze zachtjes sprak. 'Hij tewug kwomen. Hij spwelen. Hij is nwiet weg... kwittens nwiet nwaar bwuiten.' Piepte ze zacht, dat was haar laatste hoop toch? Ja, want papa zei dat kittens nog niet naar buiten gingen. Zelfs niet als ze er om vroegen, want buiten was het minder veilig en binnen konden ze net zo gezellig knuffelen. Honorkit was nog te jong om alles bij elkaar op te tellen, ze was immers nog maar een Moon.


How can I say...?  Honors13
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Rosepaw
Member
https://i.imgur.com/mNHdyCS.jpg
boukje <3
120
Actief
Take the risk or lose the change


CAT'S PROFILE
Age: 8 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Apprentice
Rosepaw
BerichtOnderwerp: Re: How can I say...?    How can I say...?  Icon_minitimedi 8 okt 2019 - 18:04

Rosepaw
Het lipje van Honorkit trillde, “Crabkit pwakt hem wel twerug.” probeerde ze. Het was alsof er nog een mes in het hart van Rosepaw stak. Opnieuw en opnieuw. “ehw…” stotterde ze. Hoe zou de kitten hier op reageren? “Crabkit was bij Ravenkit, Honorkit. Crabkit is ook weg.” ze zweeg over dat ook ZIJ er bij was. Dat het haar schuld was. Ze wierp nog een blik op de leaders den, daar zou ze snel genoeg zelf achterkomen. “Hij tewug kwomen. Hij spwelen. Hij is nwiet weg... kwittens nwiet nwaar bwuiten.” piepte de parelgrijze kitten. Rosepaw zweeg en kon enkel in stilte toekijken. Ze kon geen antwoord geven, ze kon het niet. Ze kon niet tegen deze onschuldige kitten zeggen dat haar vriendje was ontvoerd door een bloodclanner. Noch de rest van de clan, ook al zouden de deputy en leader dat voor haar doen.
Ze moest weg.
Het voelde niet meer als thuis, het voelde beklemd. Alsof iedereen en alles haar haatte, ondanks dat ze het niet eens wisten. Het kamp was rustig, de meeste katten merkte haar en de huilende kitten niet op. Ze kon weg, ze kon vluchten. Het was haar laatste en enige optie. Weg van al het verdriet, van alles… Ze wou liever zelf het kamp verlaten als dat iemand dat voor haar deed. Ze ging wat rechter op zitten. “Honorkit, ik ga weg.” fluisterde ze zachtjes. Haar stem kalm, ondanks dat ze trillende van alle emoties. “Ik ga ravenkit en crabkit zoeken. En jij blijft hier, voor het geval… ehw… Ze zelf terug komen.” serieus keek ze de kitten aan, haar ogen nog vochtig van het huilen. Als ze zou vluchten mocht Honorkit niks zeggen. “Je moet je mond houden en zeggen dat je van niks weet, ok?” fluisterde ze. “anders kan ik je vriendje niet vinden.” voegde ze er haastig aan toe, hopend dat Honorkit haar mond zou houden. Ze was zwak en niet snel, de clan zou haar zo op kunnen sporen. Als de grijze kitten zich stil hield had ze genoeg tijd om een van de andere territoria binnen te komen. Langzaam liet ze haar staart van de kit afglijden. “Dat is heel belangrijk, begrijp je dat?” miauwde ze er zachtjes achteraan. “Ook niet tegen je siblings, of mama, of pantergrowl, of butterstar.” Ze vond het lastig de kitten om zo iets groots te vragen. Iets verzwijgen voor de andere was buiten de warrior code, maar wat maakte het uit. Na vandaag was de riverclan niet meer haar thuis. Ze zou de kittens vinden en terugbrengen als het lukte. Maar de riverclan voelde niet meer aan zoals het altijd was geweest. Normaal hadden andere katten haar gerustgesteld, nu maakte het haar bang, terrified. en schrikkerig. Nee, dit was niet haar thuis.
Ernstig keek ze Honorkit aan, hopend dat de kitten alles begreep. Ze keek om zich heen, het kamp nog altijd rustig. Er was genoeg tijd om weg te glippen, nog snel voordat Icecream terug zou komen. “Ik ga nu.” ze draaide zich om, en liep langs de rand van het kamp, in de schaduw zodat niemand haar zou zien, bij de kamp ingang, wierp ze een laatste blik op wat ze ooit haar thuis had genoemd. “Tot ooit.” fluisterde ze. En met een zwiep van haar staart verliet ze het riverclan kamp.

Iedereen mag Rosepaw achterna gaan (haar spoor), en evt in overleg ook tegenkomen (in apart topic) maar mag haar niet terughalen! :3
(Graag eerst een pbtje voor reactie)


How can I say...?  UsAc4ch

tnx:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Honorpaw
Member
How can I say...?  Honor2
Butter
425
Actief
"Our greatest weakness lies in giving up. The most certain way to succeed is to always try one more time."

CAT'S PROFILE
Age: 9 Moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Apprentice
Honorpaw
BerichtOnderwerp: Re: How can I say...?    How can I say...?  Icon_minitimedi 8 okt 2019 - 18:34

as
HIGH AS HONOR
Het lipje van Honorkit trilde zielig, het was duidelijk dat ze nog in de ontkenning zat. Dat de parelgrijze kitten het niet begreep, en alles wat een jonge kat niet begreep was eng; doodeng. Ze wilde niets liever dan het hele kamp bijeen schreeuwen, haar papa opzoeken en de nacht in zijn vacht te schuilen. Echter kon ze het geluid niet meer over haar lippen kijken en enkel verdoofd de Apprentice aan staren. 'Ehw...' Stotterde de gevlekte oudere kattin, het was duidelijk dat Rosepaw niet wist wat ze met de kitten aan moest, die overduidelijk met de seconde meer over stuur raakte. 'Crabkit was bij Ravenkit, Honorkit. Crabkit is ook weg.' Met grote ogen staarde ze Rosepaw aan; hoe? Ravenkit en Crabkit konden elkaar niet uit staan, hij zou nooit vrijwillig met de andere kitten ergens heen gaan. Haar hartje bonkte in haar keel, terwijl de tranen zonder enig geluid over haar bolle wangen bleven stromen. Happend naar adem probeerde de kitten zich te herstellen, de feiten te ontkennen. Ravenkit had niet buiten het kamp mogen komen maar was er ook niet meer binnen. Had hij de regels gebroken? Durfde hij dat? Ze wist dat hij af en toe anderen plaagde, maar hij leek zich vaak wel aan de regels te houden. Rosepaw zweeg toen ze haar verklaarde dat kittens niet naar buiten mochten, dat Ravenkit niet weg kon zijn.

'Honorkit, ik ga weg.' Verklaarde de Apprentice na een stilte, terwijl de kitten trillend en huilend de ander zwijgend had aan gekeken. Ze wist niet eens te beschrijven of deze stilte lang of kort had geduurd. Ze had niets weten te zeggen. Honorkit's woordenschat was dan ook niet bijzonder groot, maar daarnaast was ze te geschokt om iets uit te brengen. Weg? Niet nog een kat! De stem van Rosepaw klonk kalm, al bereikte deze kalmte haar niet, ze voelde zich verstijfd, koud, rillerig. Bang, en verdrietig. Juist op dit moment had ze haar zwarte geest nodig. De kitten kon weinig anders dan Rosepaw aanstaren met een bijna ijzige blik in haar ogen, een gebroken blik. 'Ik ga Ravenkit en Crabkit zoeken. En jij blijft hier, voor het geval... ewh... Ze zelf terug komen.' Van dat laatste klonk de oudere kattin nog niet zo zeker, maar zelfs als Honorkit haar achterna had willen komen was ze simpelweg te klein, te jong, en te onzeker. Ze zou nooit in staat zijn haar vriend te vinden, haar beste maatje. Haar zwarte geest, de kater die haar altijd had doen lachen. Hij was weg, haar engel. Rosepaw keek haar serieus aan waardoor ze haar oortjes nog dieper in haar nek liet zakken, terwijl de traantjes over haar wangen bleven druppen en haar poten bevochtigden. 'Je moet je mond houden en zeggen dat je van niks weet, ok?' Fluisterde de oudere kattin. De kitten reageerde niet, ze kon toch niets doen, het enige dat ze wist was dat het leven niet eerlijk was. Ze hadden haar beste vriend afgepakt, de kat waar ze zo naar op had gekeken. 'Anders kan ik je vriendje niet vinden.' Had ze dan toch verstoppertje met Ravenkit buiten het kamp gespeeld? Was dit een gemeen spel, een gevaarlijk spel? Zou zijzelf het ooit ook moeten spelen? Langzaam liet de ander haar warme staart van het trillende lichaam afglijden. Haar alleen in de koude latende, niet alleen van het kamp maar ook van haar emoties. Alles voelde kil, alles zag er ineens grauw uit. Alsof een wereld vol vrolijkheid ineens een wereld vol pijn was geworden. Ze snapte het niet, Honorkit was niet dom maar gewoonweg te jong.'Dat is heel belangrijk, begrijp je dat?' Mauwde de oudere kattin er zachtjes achter aan. 'Ook niet tegen je siblings, of mama, of Panthergrowl, of Butterstar.' De kitten keek haar niet begrijpend aan maar bracht er niets tegen in. Waren Warriors niet veel beter in staat haar beste maatje te vinden? Als hij echt weg was, misschien moest ze nog eens in de Nursery gaan kijken. Welicht dat hij zich wel achter een slapende Queen had verstopt. Ernstig keek de ander haar met groene ogen aan. Ze keek om zich heen, terwijl Honorkit verdoofd voor zich uit bleef staren. Terwijl de tranen over haar bolle wangen heen bleven druppelen en ze zich trillerig op krulde, in de hoop nog iets van warmte te vinden. 'Ik ga nu.' De grotere kattin draaide zich om, om Honorkit alleen achter te laten in het nog rustige kamp. De kleine parelgrijze kitten zag haar niet eens het kamp verlaten door de waas van tranen voor haar onschuldige ogen terwijl ze angstig naar adem hapte. Zacht piepend zocht ze naar een warme plek, wellicht dat de zon haar lichte vacht nog kon verwarmen. Ze was koud, zo koud. Ze snapte het niet, waarom mocht ze papa niet om hulp vragen. Waarom was ze alleen? Gebroken kroop de kitten in elkaar terwijl ze probeerde rustig te blijven. Ze had niet voldoende macht over haar lichaam, haar longen deden zeer. Happend naar adem begon ze luid te snikken. Te hyperventileren. Papa!!!!! Ma..mama... Iemand...



Open voor een kat bij Honor


How can I say...?  Honors13
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Hydra
Member
How can I say...?  Mini-avatar-moonstream
455

CAT'S PROFILE
Age: 30 mane
Gender: She-cat ♀
Rank: Young Warrior
Hydra
BerichtOnderwerp: Re: How can I say...?    How can I say...?  Icon_minitimevr 11 okt 2019 - 22:19

Bij het ontwaken ontkrulde een zilveren poes zich en rekte zich uit bij het vertrekken uit het krijgshol. Ze snoof de lucht op met gesloten ogen. Eigenlijk had ze willen genieten van de ochtend lucht, maar de scherpe geur van angst hing in de lucht. Meteen vlogen haar ogen open direct gealarmeerd keek ze met geschrokken ogen het kamp rond, maar alles was rustig er waren geen krijsende vechtende katten, maar waar kwam die angst geur dan vandaan?! Moonstream liep achter de geur aan en zag een kitten naar een zonnig plekje toe kruipen, maar haar ademhaling was alles behalve goed! Moon sprong naar het kitten toe en krulde zich er al liggend omheen en begon het jong hevig over haar ruggetje te likken. Dit hielp vaak het beste. Ook snorde ze troostend en legde haar staart om het jong heen. Moonstream wist niet waardoor het kitten zo van streek was, maar ze was zo bang! Maar waarvoor? 'Rustig maar alles komt goed. Wat is er lieverd?' vroeg ze tussen twee likken door, maar ze bleef het parelwitte kitten stevig liggen over haar ruggetje.


How can I say...?  Moonstreamonderschrift


Spoiler:
 


Whitepaw. - Scarface - Silverlight - Moonstream
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Honorpaw
Member
How can I say...?  Honor2
Butter
425
Actief
"Our greatest weakness lies in giving up. The most certain way to succeed is to always try one more time."

CAT'S PROFILE
Age: 9 Moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Apprentice
Honorpaw
BerichtOnderwerp: Re: How can I say...?    How can I say...?  Icon_minitimeza 12 okt 2019 - 12:07



as
HIGH AS HONOR
Het was geen mama of papa die de angstige kitten vond maar een Warrior die ze nog niet eerder had gesproken. Haar zilveren vacht glansde gezond in het zachte zonlicht, en verwarmde de trillende parelgrijze kitten die happend naar adem, futloos bleef liggen. Tranen druppelden nog over haar bolle wangen, terwijl een warme tong ritmisch over haar rug heen gleed. Het was duidelijk dat de ander haar probeerde te kalmeren, ze mocht echter niet praten. Rosepaw had gezegd dat ze anders haar beste maatje niet kon vinden. Ze wilde Ravenkit terug! Zelfs Crabkit mocht terugkomen en ruzie's startten, zolang ze haar beste maatje maar bij zich had. Het brommende geluid dat uit de borstkas van de zilveren kattin kwam, liet de kleine kitten haar kopje kort opheffen voordat ze snikkend haar staartje dichter om haar trillende lichaam heen krulde. Het geluid klonk bekend, haar mama maakte dat ook vaak wanneer ze de kittens in slaap suste; en ze was moe. Moe van alle emoties die door haar lichaam heen raasden, als een bulderende rivier. Krachtig, indrukwekkend en overweldigend. 'Rustig maar alles komt goed. Wat is er lieverd?' Vroeg de kattin tussen haar stevige likken door.

Honorkit liet haar oren hangen terwijl ze uitgeput haar ogen af wende in de richting van de kampuitgang. Daar waar Rosepaw was verdwenen om haar maatje te vinden. Alsof dit niet meer dan verstoppertje was, en het haar maar enkele zonnestralen zou kostten. Ravenkit was weg, hij was niet in het kamp en waarschijnlijk niet rondom het kamp. Iets was er met hem gebeurd, alleen kon Honorkit niet snappen waarom hij er niet meer was. Papa zou haar nooit alleen het kamp laten verlaten en de Queens hielden altijd een oogje in het zeil. Daarnaast konden Crabkit en Ravenkit elkaar niet uit staan. Ze zouden nooit samen ontsnapt zijn, tenzij ze zichzelf wilden bewijzen aan elkaar. Echter dan nog... dan zouden ze niet onvindbaar zijn. Papa kende het territorium op zijn poot. 'R..R-Ra..R-Ravenkit... w-weg...' Piepte ze zwakjes waarna ze haar kopje liet hangen. 'C..Crabkit oowk...' Fluisterde ze er zwakjes achteraan. 'Rwosepaw... zwoeken... alleen.. niet meer hier... ik niet mogen praten.' Murmelde de kitten uiterst vermoeid en verdrietig. Haar ademhaling was al wat rustiger ook al trilde ze nog steeds en klapperden haar kaken op elkaar. Ze wilde mama en papa hebben. Waarom had Rosepaw alleen willen zoeken? Warriors waren ervaren... Honorkit snapte niet waarom ze stil moest zijn. Papa zou haar beste vriendje niet laten vallen, toch?




How can I say...?  Honors13
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Hydra
Member
How can I say...?  Mini-avatar-moonstream
455

CAT'S PROFILE
Age: 30 mane
Gender: She-cat ♀
Rank: Young Warrior
Hydra
BerichtOnderwerp: Re: How can I say...?    How can I say...?  Icon_minitimeza 12 okt 2019 - 20:33

Het kitten bleef happen naar adem onder het hevige trillen door. Moonstream bleef ritmisch likken onder het snorren dat ze uit haar keel liet komen. Toen Honerkit begon te spreken luisterde ze extra goed en het was haar al opgevallen dat het stiller was geworden, maar ze was de laatste tijd minder in het kamp geweest, maar ze luisterde vol afschuw toe hoe het kitten verder sprak. Ravenkit, Crabkit en Rosepaw waren weg?! Het liefste was ze op gesprongen om hun geurspoor achterna te gaan, maar ze kon Honerkit niet alleen laten! Ze moest haar eerst weer kalm en rustig krijgen, ze konden later nog naar die drie gaan zoeken, maar niet alleen. 'Kalm maar lieverd. Het is niet erg dat je gepraat hebt. We zullen zorgen dat ze alle drie niets overkomt en ze weer terug vinden.'' miauwde ze geruststellend en bleef stevig ritmische door likken. Ze wilde het jong niet nog verder overstuur maken en haar juist hoop geven. 'Zodra jij straks weer in de kraamkamer bij je moeder bent zal ik met een paar andere katten Ravenkit, Crabkit en Rosepaw gaan zoeken. Het territorium is erg groot maar we zullen ze wel vinden wees daar maar gerust om.' beloofde ze Honerkit al wist Moonstream niet zeker of ze hen alle drie zouden vinden natuurlijk. Maar hoop geven was beter dan wanhopen!


How can I say...?  Moonstreamonderschrift


Spoiler:
 


Whitepaw. - Scarface - Silverlight - Moonstream
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Honorpaw
Member
How can I say...?  Honor2
Butter
425
Actief
"Our greatest weakness lies in giving up. The most certain way to succeed is to always try one more time."

CAT'S PROFILE
Age: 9 Moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Apprentice
Honorpaw
BerichtOnderwerp: Re: How can I say...?    How can I say...?  Icon_minitimeza 12 okt 2019 - 21:03

as
HIGH AS HONOR
Het was wellicht niet zoveel wat de oudere kattin kon uithalen. Immers hadden de anderen nog niet gehoord dat de kittens voor de Apprentice waren verdwenen. Dat deze al een poosje weg waren en de geursporen in de tussentijd al waren verouderd, hoe ernstig was altijd de vraag. Echter was het duidelijk voor Honorkit dat het erg genoeg was om een Apprentice in wanhoop te laten huilen en haar doodsbang alleen achter te laten. Rosepaw had altijd aardig geleken, het was een andere vriendin van Ravenkit geweest; echter moest Honorkit bekennen dat z ehaar op dit moment niet lief vond. Het enige wat ze wilde was haar mama, Coyotepaw, Panthergrowl, Butterstar of Vhivysniff. Haar familie en diens goede vrienden. 'Kalm maar lieverd. Het is niet erg dat je gepraat hebt. We zullen zorgen dat ze alle drie niets overkomt en ze weer terug vinden.' mauwde de zilveren kattin geruststellend, alsof de twee kittens terug te toveren waren. Starclan, ze hoopte dat haar voorouders op de twee kittens toe bleven kijken. Papa klonk altijd erg respectvol jegens hen, misschien dat ze Coyotepaw moest vragen hoe ze hen kon bereiken. Misschien een plantje offeren? Smeken? Honorkit wilde alles proberen zolang ze haar beste vriend weer terug kreeg en zelfs Crabkit. Ook al was de tweede kattin alles behalve makkelijk om mee om te gaan. Het was duidelijk dat de kattin haar niet verder overstuur wilde maken, ze moest hoop houden. De kitten begreep niet hoe oude katten dit deden, ze was nog maar een Moon oud. De wereld, de harde wereld was nog nooit zo dichtbij gekomen. Dat terwijl ze er op dit moment nog niet van durfde te dromen ooit naast haar papa te staan terwijl ze hem trots maakte op haar. Zou papa boos zijn dat ze haar belofte aan Rosepaw had gebroken. Wat als ze Ravenkit nier zou vinden omdat ze gesproken had? Ritmische likken deden haar trillende lichaam wat ontspannen. Ze wilde haar papa, haar mama. Die konden alles beter maken.

'Zodra jij straks weer in de kraamkamer bij je moeder bent zal ik met een paar andere katten Ravenkit, Crabkit en Rosepaw gaan zoeken. Het territorium is erg groot maar we zullen ze wel vinden wees daar maar gerust om.' Rosepaw had zo bang geleken, alsof ze er zeker van was geweest dat de kittens niet zelf terug zouden komen en geen spel speelden buiten het kamp. De kitten bracht echter geen woord meer uit en legde enkel vermoeid haar kop op haar voorpoten terwijl ze diep inademde en zwijgend met een bijna lege blik naar de uitgang staarde. Ze wilde Butterstar, dat was de Leader. Die kon alles! 'Butterstar? Papa!' Ze wilde naar Butterstar en Panthergrowl toe. De twee katten waren de helden voor de jonge kitten die de dochter was van Silvercloud en Panthergrowl. Naast Chivysniff en Coyotepaw natuurlijk, de twee met Starclan verbonden katten die voor de Clan zorgden en met hun voorouders spraken. Misschien dat ze hen kon vragen om met haar Starclan om hulp te vragen. De kitten moest iets doen.




How can I say...?  Honors13
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Hydra
Member
How can I say...?  Mini-avatar-moonstream
455

CAT'S PROFILE
Age: 30 mane
Gender: She-cat ♀
Rank: Young Warrior
Hydra
BerichtOnderwerp: Re: How can I say...?    How can I say...?  Icon_minitimezo 13 okt 2019 - 19:55

Ze begreep niet direct wat er aan de hand was en waarom deze twee kitten en de apprentice weg waren uit het kamp en ze had al iets gemerkt, maar de kittens zouden kittens niet zijn als ze zich niet ergens hadden verstopt in het kamp, maar nu ze buiten rond zwierven stonden ze bloot aan vele gevaren! Moonstream bleef likken en dacht snel na. Zelf achter hen aan gaan zonder iets te zeggen zou haar dagen kunnen kosten voor ze het 3 tal vinden zou! Maar toen de Honerkit weer hoorde piepen van emotie nam ze een besluit. Ze moesten snel handelen dus dwong ze zichzelf op te staan en Honerkit hopelijk op te duwen met haar snuit. Misschien was ze al weer wat aangesterkt om naar de kraamkamer toe te wandelen zodat zij naar Butterstar en Panthergrowl toe kon gaan met dit schrikbarende nieuws


How can I say...?  Moonstreamonderschrift


Spoiler:
 


Whitepaw. - Scarface - Silverlight - Moonstream
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Butterstar
StarClan
How can I say...?  XbUUF0W
Michelle
6641
Actief
So many men have tried to kill me, I don’t remember all their names.

CAT'S PROFILE
Age: 90 Moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Leader
Butterstar
BerichtOnderwerp: Re: How can I say...?    How can I say...?  Icon_minitimema 14 okt 2019 - 14:36

Topic, tijdelijk, gesloten ivm post reeds verbannen kat.



One voice may speak you false,
but in many there is always truth to be found.


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Butterstar
StarClan
How can I say...?  XbUUF0W
Michelle
6641
Actief
So many men have tried to kill me, I don’t remember all their names.

CAT'S PROFILE
Age: 90 Moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Leader
Butterstar
BerichtOnderwerp: Re: How can I say...?    How can I say...?  Icon_minitimema 14 okt 2019 - 20:59

Update, topic blijft gesloten ivm posts, reeds verbannen Moonstream



One voice may speak you false,
but in many there is always truth to be found.


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
How can I say...?
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Warrior Cats :: RiverClan territory :: RiverClan camp-
Ga naar: