Enough is enough - Pagina 2



 
IndexGebruikerslijstRegistrerenInloggenZoeken
We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
Season
Season
Greenleaf, 15°C - 30°C
En dan is het toch echt Greenleaf. De zon is bijna niet meer weg te denken. De meeste dagen zijn warm en droog. De enige regen valt nog uit een enkele onweersbui die overkomt en dat betekent ook direct veel regen in één keer. Het woud zit vol prooi en kruiden om de Clans mee in leven te houden.
WHAT'S HAPPENING
Current Event
In-Game Event
Prophecy given by Starclan
"Heed the darkness that creeps near.
Heed the purge that will begin
Seeping into the forest slowly.
Poisoning the clans from within

Blood will turn the forest red.
Lie low in order to thrive
Stay aware of who your allies are.
Or none of the clans will survive"
THE ALLEGIANCES
Clans
THUNDERCLAN
RIVERCLAN
WINDCLAN
SHADOWCLAN
TRIBE OF RUSHING WATER
BLOODCLAN
THE MANAGEMENT TEAM
Staff
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Editor
Editor
Founder
COME JOIN US
WC DISCORD

SWITCHERDIESWITCH
SWITCH ACCOUNT



Deel
 

 Enough is enough

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4  Volgende
Hazelnut
Member
Enough is enough - Pagina 2 DQLb1TP
Yanthe
779
Actief
I'm thє king of my own land. Facing tєmpєst of dust, I'll fight until thє єnd. Crєatures of my drєams raisє up and dancє with mє! Now and forєvєr, I'm your king!


CAT'S PROFILE
Age: 64moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Senior Warrior
Hazelnut
BerichtOnderwerp: Re: Enough is enough   Enough is enough - Pagina 2 Icon_minitimedi 24 maa 2020 - 15:42

Hij had de achterhoede voor zich genomen en trok even met zijn oor toen ze de grens overstaken. Vanaf deze plek zouden ze schimmen van Bloodclan moeten opvangen. Ze zwierven meestal rond en zouden daarmee alarmbellen kunnen aansteken in hun kamp. Toch bleef het stil, verdacht stil. Ze konden zonder een probleem tot aan het kamp geraken. Zijn poten prikkelden. Starclan, wat was hier aan de hand?! Het waren 4 katten die hen in alle rust aan het opwachten waren. Dit klopte niet. Settleddust deelde zijn gedachten en melde het tegen Acorndust. "Het kamp is in gevaar," voegde hij er snel maar zachtjes aan toe, tegen de katten in de achterhoede. "Onze beste warriors zijn allemaal hier." Zijn oren zakten naar achteren. Hij draaide zijn kopje al weg naar achteren. Ze moesten hier zo snel mogelijk weg om hun jongste warriors, apprentices en elders te gaan helpen. Zijn poten prikkelden om deze vreselijke plek te ontvluchten, maar hij zou wachten op het teken van Acorndust.


Enough is enough - Pagina 2 B8m06IM
I'm thє king of my own land.
Facing tєmpєst of dust, I'll fight until thє єnd.

Crєatures of my drєams raisє up and dancє with mє!
Now and forєvєr, I'm your king!


Thєmє

.:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Southernwolf
StarClan
Enough is enough - Pagina 2 BBTakD
Bunny
169
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 17 moons // Ageless
Gender: Tomcat ♂
Rank: Young Warrior
Southernwolf
BerichtOnderwerp: Re: Enough is enough   Enough is enough - Pagina 2 Icon_minitimedi 24 maa 2020 - 18:49

Het was een val. Hoe hadden ze dit niet aan zien komen? Starclan, starclan, help hen. Southernwolf stond naast zijn vader, kijkend naar de vier Bloodclanners. Eén van hen was Sinclaw, de verraadster. Zij was minder dan het stof onder zijn poten en hij zou haar dat fysiek maken ook. Maar toen was er nog een tweede onverwachte steek onder de riem toen Acefray met grote hartstocht op de rat afliep en haar omhelsde alsof ze de grootste engel was. Southernwolf keek het tweetal aan met open mond, eerst met verbazing geslagen tot Settleddust ook de medicine cat 'rat' noemde. Zijn gezicht vertrok in woede, zijn klauwen schoten naar buiten. Hij had zich nog nooit zo boos gevoeld. Hoe durfden ze dit zijn vader, zijn clan, aan te doen? Met een woedende grauw stortte hij zich op het liefdevolle tweetal. "Vuile verraders!", schreeuwde hij, woest. Hij moest en hij zou hun bloed aan zijn klauwen zijn. Ze verdienden het niet meer om nog langer te leven.

Tag: Acefray, Sinclaw


Enough is enough - Pagina 2 BOC2eG
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sinclaw
Dark forest
Enough is enough - Pagina 2 Zw2fckP
Michelle
1784
Actief
She wears strength and darkness equally well, the girl have always been half goddess, half hell.

CAT'S PROFILE
Age: 48 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Deputy
Sinclaw
BerichtOnderwerp: Re: Enough is enough   Enough is enough - Pagina 2 Icon_minitimedi 24 maa 2020 - 19:03















There's a revolution coming

Dit was haar moment van glorie. De gezichten van haar oud vakbladen. De haat die haar voedde. Het voelde zo goed. Zo intens goed. Ze staarde naar haar dochters in de linie maar voor ze de warriors bij zich kon roepen viel haar blik op Ace en ontsnapte een spinnend geluid uit haar mond. De kater stapte naar haar toe en ze gaf hem een lik over zijn oor. Liefdevol voor een seconde. Ze kon hem niet beantwoorden. Woorden voor haar gemis naar hem schoten te kort en daarnaast besloot Acorn's gebroed ook nog op te spelen. Hun moment te onderbreken. De kater schoot naar voren en met een prijs hief Sin zichzelf op haar achterpoten om met vol gewicht tegen de jonge warrior te werken. De idioot. Ze had jaren meer ervaring. En manen,lange manen meer van bloedlust dat langzaam opgeborreld was. Met enorme klauwen werkte ze de kater naar de grond. Haar tanden in diens nek plaatsende. Klaar om echt toe te happen mocht het kind bewegen of papa tegenstribbelen. Ze wenkte met haar staart richting haar kleine elite gezien haar mond nu een beetje moeilijk in gebruik was. Maar haar ogen focuste zich op Wolf en Fever. Ze naar haar toe dwingende met enkel een blik. Lief vragen was het al te laat voor. Ze zouden komen of Southern zou sterven. Sin wist zeker dat de twee hun moeder genoeg kende om dat te weten. En voor shadowclan zouden haar dochters voor haar kiezen. Grijnzend duwde ze haar kaken iets op elkaar. Starend naar haar dochters voor haar blik richting Acorn gleed. Wachtende.. genietende.



Enough is enough - Pagina 2 CsvhKMJ
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Zahida
Member
Enough is enough - Pagina 2 CtVqjS4
L O I S
221
Actief
you should see me in a
c r o w n

CAT'S PROFILE
Age: 36 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Warrior
Zahida
BerichtOnderwerp: Re: Enough is enough   Enough is enough - Pagina 2 Icon_minitimedi 24 maa 2020 - 19:22

Met een glimlachje keek ze naar Sinclaw toen deze haar vraag beantwoordde. Pootstappen weerklonken in de verte terwijl ze de woorden van haar commander aanhoorde. Ja, zelfs hun eigen clanleider was een verrader, dat was nog het mooie. Gelukkig wisten ze dat niet dankzij 't wilde ontsnappingsplan dat hij geleid had bij één van zijn oude clangenoten. Nee die sukkels vertrouwde hem nog door en door. Met een gespannen blik keek ze in de richting van de steeds luider wordende pootstappen; ze was erg benieuwd hoe de befaamde Acorndust eruit zou zien. Ze had toch zoveel over hem gehoord.
Het duurde niet lang voor de hele groep verdwaalde Shadowclanners eenmaal aankwam. Er liep een grote kater voorop, bruin met wit gevlekt. Aan zijn uiterlijk stelde ze vast dat dit Acorndust moest zijn, de deputy. Haar groene ogen richtten zich fel op de hele vechtgroep en met een met humor gevulde blik keek ze hen stuk voor stuk aan. Ivory begroette hen. Er kwam meteen één van de Shadowclanners naar voren, die Sinclaw een lieflijke kus gaf. Oh, ze kon de intense furie die oplaaide in de groep voor haar haast op haar tong proeven. Een zachte grinnik verliet haar bek terwijl ze met haar kop schudde. En dan hadden die clankatten het gore lef om hun ongeregeld te noemen. Ze leefde al haar hele leven bij de elite en nooit waren zij zo op hun bek gegaan als wat hier nu gebeurde.
Jammer genoeg kwam het al redelijk snel binnen dat de Shadowclanners hier niet helemaal op de juiste plek zaten. Kort tikte Zahida met haar oor, terwijl ze een pruillipje opzette. "Ach, jullie verlaten ons toch niet nu al?" spon ze terwijl ze haar klauwen uit haar hulzen duwde. Ja, ze waren in aantallen misschien outnumbered, maar ze hadden een sterspeler aan hun zijde; Tallstar. Die toch oh zo nodig gered moest worden! Plots kwam er een ratje naar voren gesprongen, maar Sinclaw wist deze per direct te overmeesteren. Haar kaken sloten om zijn keel heen en met een grinnik keek Zahida ernaar. Pathetisch. De staart van Sinclaw wenkte haar, en ze trippelde rustig naar haar toe. Ze volgde diens blik naar twee katten, ze durfde te wedden dat dit de kroost was waar ze ooit over verteld had. "Jullie twee," sprak ze waarna ze hen met een knik van haar kop wenkte. "Naar voren en heel gauw. Mama kan jullie niet langer missen, arme vrouw," sprak ze terwijl ze een verdrietige blik opzette. "Iedere dag heeft ze wel verteld hoe graag ze herenigd wil zijn met jullie. Nu is het eindelijk zover, kom, geef jullie moeder een knuffel," sprak ze waarna ze uitdagend met haar staart zwiepte. Vervolgens stapte ze naar voren, voor haar Bloodclan vriendjes uit, en ze tot stilstand kwam één meter voor Acorndust. Er straalde autoriteit uit haar lichaam. Ze wist dat niemand haar wat zou doen, door haar volgende voorstel.
"Goed, we kunnen nu twee dingen doen. Wij hebben Tallstar in ons bezit, en het gaat niet zo heel goed met hem. Hoe langer het duurt tot jullie je overgeven, hoe meer levens hij zal verliezen. God, ik denk dat hij er ondertussen niet meer dan wat, twee? meer over heeft! Met liefde halen wij die laatste paar er ook af, dat gebeurt zodra één van ons een teken geeft. Nu denk ik niet dat we het zover hoeven laten komen toch?" Met vuur in haar ogen keek ze naar Acorndust. "Dus, geef je je over, of laten jullie je leider sterven? De keuze is aan jou."


Enough is enough - Pagina 2 10pvxmwEnough is enough - Pagina 2 2gxnp75Enough is enough - Pagina 2 2hqc5lxEnough is enough - Pagina 2 2iha58wEnough is enough - Pagina 2 34nodx3Enough is enough - Pagina 2 VmwrhyEnough is enough - Pagina 2 89lmSOJEnough is enough - Pagina 2 23mrb6wEnough is enough - Pagina 2 COxUkZtEnough is enough - Pagina 2 Okd2lwEnough is enough - Pagina 2 10pvxmwEnough is enough - Pagina 2 10pvxmw
Enough is enough - Pagina 2 Zahida10
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Orchis
Deputy
Enough is enough - Pagina 2 3HdqnGZ
me, myself & i
343
Actief
“Call me captain serial killer.”

CAT'S PROFILE
Age: 22 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Deputy
Orchis
BerichtOnderwerp: Re: Enough is enough   Enough is enough - Pagina 2 Icon_minitimedi 24 maa 2020 - 19:41


Enough is enough - Pagina 2 Dd5cjs10

Zijn oren bewogen mee met het gedreun van aankomende pootstappen. De vijand was op oorlogspad maar wat ze niet wisten dat ze voor een lege kamp kwamen te staan. De staart van Orchis trilde enthousiast toen de eerste koppen al verward binnen druppelde. De tom liet een zacht gegiechel horen dat luider werd terwijl Ivory sprak. Zijn blauwe ogen scande het leger aan Shadowclanners af en één voor één keek hij hen allemaal diep aan. Zijn ogen twinkelde. Een vieze brede glimlach op zijn mond. Ondertussen gebeurde er iets waar hijzelf bijna een haarbal van moest op kotsen; één of andere Shadowclanner kwam naar voren gestapt en plakte zich aan Sinclaw aan alsof hij al dagen niet aan zijn moeder tepel gezeten had. bah. hij hield niet van kleffe stelletjes. De tom draaide zijn kop weg en huppelde met zijn huppel tredje een stapje naar voren. Een nieuwe Shadowclanner, jonger ditmaal, begon een aanval. Jammer voor hem werd hij meteen tegen de vlakte geslagen. Een harde lach kwam uit zijn mond geglipt en uitdagend keek hij weer terug naar de rest van de stelletjes gefopte kikkers. Sinclaw seinde dat het tijd was om te spreken en Zahida nam de rol. Gelukkig maar, want Orchis was niet zo goed in speeches. Ze begon met een heerlijke openingszin; ze riep twee katten naar voren. De tom greep hier even snel zijn kans om mee te snoepen. "Ja, en jij ook. Ik zie je wel daar staan witje, kom jij ook maar eens hierheen. Orchis heeft jou gemist, wolkje.'' Mauwde hij terwijl hij zijn blik naar de tom liet gaan die met tanden om zijn keel heen geklapt op de grond lag. ''Anders gaat deze stakker ook samen met jullie leidertje Tallstar naar de poezenhemel!'' De tom kwam nog wat naar voren gehuppeld en liet zijn glinsterende rozenhalsband mee twinkelen met de ondergaande zon. ''Oh, en nog iets! heeel belangrijk. Onze vriendjes, ja ja, zijn bij jullie thuis. We hebben namelijk een verloren schaapje laten ontsnappen drie dagen geleden, gelukkig hebben we haar weer terug gevonden.'' Orchis likte zijn lippen af voor hij veder sprak. Zijn blauwe ogen keken groots naar Acorndust. ''Als Tallstar geen reden genoeg is om jezelf over te geven.. vriendelijke Acorn. Denk dan aan dit: je zoon ligt hier op de grond, één seconde en hij's dood. Je dochter is thuis met Bloodclanners hun klauwen op haar strot. Waarschijnlijk zouden je kleinkittens al aan haar buik liggen.. dus luister heel goed naar Orchis ja, heel goed: Kom je zo dadelijk binnen zonder je kop te laten hangen.. dan is je hele familie DOOD! HAHAH.''

Graag Cynthia de ruimte te geven om te reageren met Acorndust!


Enough is enough - Pagina 2 Halsba11
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Acornstar
Clanleader
Enough is enough - Pagina 2 DPKsfdL
Cynthia
2871
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 82 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Leader
Acornstar
BerichtOnderwerp: Re: Enough is enough   Enough is enough - Pagina 2 Icon_minitimedi 24 maa 2020 - 20:34

Het gevoel dat hem had bekropen hoe dichter hij bij het bloodclankamp kwam, bleek niks minder dan gelijk te hebben. Er waren maar een paar bloodclanners aanwezig, waaronder Sinclaw en het enige wat door zijn kop schoot op dat moment was dat dit een val was. Iemand moest Bloodclan verteld hebben wat er te gebeuren stonden. Een van de katten die op dit moment met hem was zou zomaar eens een verrader kunnen zijn en misschien was het er wel meer dan een. Woede borrelde in hem op bij het besef dat iemand hem verraden had en ergens vroeg hij zich af waarom hij hier nog verbaasd over kon zijn. Hij vernauwde zijn blik en staarde strak naar Sinclaw. "Sinclaw," Natuurlijk had de poes die naar Bloodclan was gegaan er iets mee te maken, dat kon niet anders.
Hij had verwacht meer verrast te zijn toen Acefray naar voren stapte en direct naar Sinclaw toeliep. Misschien had hij dat moeten zijn toen de medicine cat liefkozend ging doen naar de verraadster, maar alles dat hij voelde was woede. Een woede waarvan hij niet eens goed wist waar het vandaan kwam. Kwam het door het feit dat hij dondersgoed begreep waar de rest van Bloodclan was. Dat de kittens die hij daar had achtergelaten in meer gevaar waren dan zij hier waren. Dat was een mogelijkheid, maar de grootste factor was waarschijnlijk het verraad van de medicine cat. Ergens had hij geweten dat de kater niet te vertrouwen was en dat was nu alleen maar bewezen. "Acefray," Sprak hij ijzig kalm, de storm van woede die hij voelde verbergend. "Vanwege je verraad naar de clan toe verban ik je hierbij van Shadowclan." Het was een hard besluit, dat wist hij maar, hij kon geen verraders gebruiken niet nu.
Ondanks dat hij net deze woorden had uitgesproken besloot niemand minder dan zijn eigen zoon naar voren te schieten en de twee katten aan te vliegen. "Southernwolf, kom terug!" Hij had nog helemaal niks gezegd over aanvallen en hij kon het dan niet hebben dat zijn zoon juist degene was die in gevaar was. Hij schoot er dan ook achteraan, maar voor hij iets kon doen had Sinclaw Southernwolf naar de grond gewerkt en zijn keel tussen haar kaken. Hij ving haar blik die naar Wolfpaw en Feverpitch ging, waardoor zijn haren overeind gingen staan. Zaten zij ook in het complot? Was iedereen tegen hem hierin? Met lichte paniek liet hij zijn blik over zijn eigen katten gaan. Hoeveel hiervan zouden hem hier ter plekke verraden? Was er iemand nog te vertrouwen hier? Southernwolf was te vertrouwen, dat was duidelijk en hij ging er ook van uit dat dat gold voor Settleddust en de paar anderen die commentaar geleverd hadden, maar de anderen? Hij rechtte zijn vacht en liet zijn blik nogmaals over zijn katten gaan. "Ieder van jullie die overstapt zal net als Acefray verbannen worden. Dus denk goed na voor je die keuze maakt" Hij had gehoopt dat er meer kracht achter die woorden had gezeten, maar de onzekerheid die er plots was leek niet weg te gaan. Ergens was hij gewoon moe om katten te vertrouwen, om ze te geven wat ze wilden, alleen maar om in de rug gestoken te worden. "En als ik jullie was zou ik met je tengels van hem afblijven." Richtte hij naar de bloodclanners. Als ze zijn zoon iets zouden doen, dan zou hij niet stoppen tot ze stuk voor stuk dood waren.
Hij had geen idee wat zijn katten zouden kiezen, hij zou het moeten zien, maar er was nog iets wat een van de bloodclanners zei. "Hoe kan ik weten dat je Tallstar hier hebt op het moment?" Was het het nog waard om Tallstar überhaupt te helpen ontsnappen? Als hij hier als enige over zou blijven was dat iets dat hij zeker niet meer voor elkaar kon krijgen en er waren ook nog de katten terug in het kamp waar hij naar terug moest. Hij moest weten hoe die kittens er aantoe waren. Hoe kon hij op het moment kiezen tussen zijn zoon die hier lag en de zijn andere kittens die in het kamp waren en mogelijk in gevaar waren. Hoe konden ze van hem verlangen dat hij hier kon kiezen?


If you are strong, you'll find responsibility
Enough is enough - Pagina 2 38cVMP
Weighs down on you like you're carrying a heavy chain
Spoiler:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Darktrail
Member
Enough is enough - Pagina 2 Mini-avatar-Darkpaw
305
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 14 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
Darktrail
BerichtOnderwerp: Re: Enough is enough   Enough is enough - Pagina 2 Icon_minitimedi 24 maa 2020 - 20:47

Met snelle sprongen was Darkpaw de geur van de aanvals patrol gevolgd. Hij moest ze voor zijn, hopelijk waren ze nog niet bij het kamp? Maar hoe verder de leerling rende des te meer besefte hij dat ze al bij het bloodclan kamp zouden moeten zijn. De donker bruine leerling gaf geen blijk aan alle takken die van de struiken aan zijn vacht zouden blijven hangen. Hij moest ze voor zijn en anders vertellen dat ze in een leeg kamp zouden staan, dat de rest van de bloodclanners in het kamp aanwezig was. De bomen weken uit en nu was het een stuk moeilijker om de geur van de schaduw clan te volgen, maar hij was er en daar rende Darkpaw nu wel iets terug houdender voort. Daar eindelijk zag hij ze. Een van hen lag al op de grond en ze zouden vast lopen dreigen, maar Darkpaw was niet van plan om te stoppen voor hij naast Acorndust stond. Een andere kat die hij nog nooit gezien had sprak en een kat met een verwrongen lijf. 'Acorndust!' riep Darkpaw terwijl hij de laatste sprongen af legde en naast zijn mentor kwam te staan. 'Het bloodclan kamp is leeg ik heb de leider van de bloodclan het zelf horen zeggen toen ik nog buiten het kamp terug kwam met prooi. Ik had je nog in willen halen, maar dat is helaas niet gelukt.' zijn ogen branden van furieuze haat richting de bloodclan katten en stond Acefray nu ook bij hen??? Darkpaw had de hele tijd zijn blik op de bruin gevlekte kattin en de verwrongen gebouwde kat gehouden, maar zijn oren waren op zijn omgeving gericht.

Tag: Acorndust en de andere katten.


Hydra - Leafface - Moonkit -  Darkpaw - Lionpaw@ - Moonpaw - Crow • - Scarface
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Stagpaw
Member
Enough is enough - Pagina 2 NecessaryAppropriateAsianwaterbuffalo-max-1mb
Kippetje
109
Actief
When you kill a king, you don't stab him in the dark.
You kill him where the whole court can watch him die

CAT'S PROFILE
Age: ▸ 11 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
Stagpaw
BerichtOnderwerp: Re: Enough is enough   Enough is enough - Pagina 2 Icon_minitimedi 24 maa 2020 - 20:53

Enough is enough - Pagina 2 Prey_by_8_bitspider-dcjxzni

Ah. Een val. Het was te merken aan de stilte die hen begroette nog voordat het zelfingenomen ongedierte dat deed. Zijn gelaat bleef onbewogen, enkel zijn oren gespitst voor een mogelijke aanval. Wederom werd hem de stupiditeit van anderen benadrukt. Zie? Als zijn verheven woord gehoord zou worden, zou niemand hier staan. Een strijd was beter te vechten waar alles bekend was, deze ontsteltenis had zo simpel voorkomen kunnen woorden. Angst voelde hij niet, enkel het lichte discomfort van Whitepaw die naast hem stond. Immers wist hij hoe breekbaar hij was, hoe broos. Porcelijn schitterend in de zon, te waardevol om tussen deze zondenaren te staan. Enkel een dwaas zou hem bestempelen als zwak, hij was verheven. Niet bedoeld om tussen deze aarde bezigheden rond te dwalen. Stagpaw hield halt, zijn rust vindend door één stap voor te blijven. Er werden woorden gewisseld die hij enkel opsloeg, maar waarvan hij het niet de moeite waard achtte om zijn reactie op te geven. Golven van emoties leken door de groep katten heen te waaien, hoe triest. Hij was onaangetast. In zijn houding was enkel de kalmte en spanning te vinden die verwacht was in een dergelijke situatie, om zo niet het wantrouwen op zich te krijgen. Wat had woede voor zin? Al deze emotionele connecties waren slechts vermoeiend, enkel aards. Ze zouden simpelweg een manier moeten vinden om terug te komen naar het kamp. Stagpaw zou weigeren om behandeld te worden als verschot door wezens die samen met de ratten sliepen.

Zijn kalme interieur werd echter door elkaar geschud toen een schrille stem zijn aandacht trok. Hij was constant aan het luisteren geweest, al lag zijn aandacht ergens anders. Bij het vinden van een weg hieruit, dit diplomatiek op te lossen. Zo ver dat kon, natuurlijk, met katten zoals... Dit. Een van hen, een wezen die uitgespuwd was door de sterren nam het woord. Hij sprak over wit, over een wolkje. Walging. Orchis. Stagpaw zijn gelaat bleef even leeg als altijd, al lag er iets duister in zijn tweekleurige ogen. Met één stap blokkeerde hij de weg voor zijn metgezel. Licht behoorde niet in klauwen vol rot. "Hoor de sterren, hoor mij. Je blijft hier, aan mijn zijde, dat is de enige plek waar je hoort te zijn," murmelde hij. Zijn stem was niet dwingend of scherp, er straalde simpelweg een autoriteit uit die vertelde dat hij geen enkele twijfel had dat Whitepaw hem op zou volgen. Achteloos gleed zijn blik af van Southernwolf die daar als een spartelend stuk prooi lag naar Orchis, de mismaakte kater die dacht over zijn licht te kunnen spreken. Ah, wat voor roet zijn gedachten moesten vormen. Hij leek op de konijnen die zelfs Windclan tot een dood kon brengen. Haast voelde hij medelijden met een wezen dat zo uit zijn plaats kon spreken, wiens ingewanden slechts aards zouden dampen wanneer ze uit zijn vleselijke gevangenis waren bevrijd. Stagpaw maakte oogcontact en bleef deze houden bij zijn volgende tirade. Zijn blik was leeg, hol, ontdaan van alles dat iets menselijk maakte. Southernwolf was slechts een hond, een pion in een spel dat hem niet deerde. Liet hem sterven, hij zou geen krimp geven. Zijn staart legde hij over de rug van zijn metgezel. Geen klauw zou diens witte vacht besmeuren.

Tag: Whitepaw, (indirect) Orchis


STAG
trot
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Southernwolf
StarClan
Enough is enough - Pagina 2 BBTakD
Bunny
169
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 17 moons // Ageless
Gender: Tomcat ♂
Rank: Young Warrior
Southernwolf
BerichtOnderwerp: Re: Enough is enough   Enough is enough - Pagina 2 Icon_minitimedi 24 maa 2020 - 21:07


Ok, dat was niet helemaal zo heldhaftig als hij gehoopt had. In een oogwenk klapte hij tegen de grond, waarbij de lucht uit zijn longen geblazen werd. Scherpe tandjes drukten in zijn nek en een klein druppeltje bloed vloeide al over zijn vacht tegen de grond. Even probeerde hij te worstelen, maar de tanden van de vossenstront duwden alleen maar dieper in zijn nekvel waarop hij zijn lichaam dwong slap te worden. Starclan, dit was niet goed. Zijn blik vond zijn vader; angst was erin af te lezen. Zijn hart klopte wanhopig in zijn keel terwijl hij luisterde hoe de vieze vuile bloodclanners enkele katten naar voren wouden doen lopen. "Nee, ga terug!", riep Southernwolf hen zo luid als hij kon toe, moeizaam met de beet in zijn nek. Nee, hij zou hen niet Shadowclan laten opofferen voor hem. Dat hij maar zou sterven als martelaar.

Tag: Sinclaw, Acorndust, Wolfpaw, Feverpaw, Whitepaw


Enough is enough - Pagina 2 BOC2eG
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Poisonivy
Member
Enough is enough - Pagina 2 DcziKBt
Chi
93
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 32 Moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Warrior
Poisonivy
BerichtOnderwerp: Re: Enough is enough   Enough is enough - Pagina 2 Icon_minitimedi 24 maa 2020 - 21:50

Poisonivy had haar felle groene blik vernauwd terwijl ze het hele spektakel aanschouwde. Zoveel verraad. Ze begreep niet dat ze al die tijd met zoveel valse katten had samengeleefd. Voor hun had gejaagd. Een onbehaaglijke stuip ging door haar lichaam. Ze voelde haar haren overeind komen en haar blik stond feller dan tevoren. De woorden van Acorndust sneden in haar oren. Ze keek in het rond, om te zien wie het nog waagde hun Clan te verraden. Ze begreep het niet. Hoe kon je nu je familie in de steek laten? Voor zo'n bloedzuigers? Herzenloze kittypets! Poisonivy schudde haar kop en liep naar Acorndust toe. Haar zwart met witte gestalte stond defensief opgesteld, zich duidelijk niet op haar gemak voelende op dit onbekende terrein. En zelfs nog erger, omdat ze niet wist wat hen te wachten stond als ze terugkeerden. "We moeten teruggaan. Het klopt niet dat hun kamp zo verlaten is. Er is iets mis." miauwde ze, haar stem zowel kil als bezorgd. De kilte jegens de situatie zorgde ervoor dat ze deze toon niet wist te onderdrukken. Het ijs liep al door haar bloed en heel haar hart hoopte dat dit alles gewoon een slechte nachtmerrie was waar ze zometeen uit zou ontwaken. Daarbij wisten ze niet zeker of Tallstar hier was. En als dat wel zo was, was hij dan zeker wel een gevangene? Zijn beste vriend, Acefray, was hier namelijk ook. Niets verbaasde haar nog.

Tag: Acorndust


Enough is enough - Pagina 2 VJgtDFi
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ravenpaw
Catministrator
Enough is enough - Pagina 2 FvKfk2C
Kiek
144
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 10 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
Ravenpaw
BerichtOnderwerp: Re: Enough is enough   Enough is enough - Pagina 2 Icon_minitimedi 24 maa 2020 - 22:02

RAVENPAW // SHADOWCLAN 9 MOONS OLD

Hij zou de clan beschermen. Hij zou Neritefur beschermen en de rest van zijn familie. De kater had waarschijnlijk te grote schoenen om te vullen, maar hij zou zijn verdomde best doen. Ze zouden Tallstar uit het BloodClan kamp halen, het was Beechresin die met een verhaal gekomen was toen BloodClan haar gepakt had.

Toen puntje bij paaltje kwam ging alles erg snel voor hem. Hij zag verschillende scenario's afspelen toen ze de eerste BloodClan patrol ontmoetten. Sinclaw was bij hen. Maar Acefray stapte naar.. Sinclaw? In een vriendelijke omhelzing. Het enige wat de kater nu voelde kruipen onder zijn vacht was woede. Hij stond een muizenlengte van Wolfpaw af en de gemixte gevoelens van de poes waren bijna van haar gezicht af te lezen. Hij kon zich niet indenken hoe het moest voelen. Sinclaw zetten haar en Feverpitch. Zouden zij ShadowClan verraden? Hij kon het zich niet indenken van Wolfpaw, daarvoor keek hij teveel tegen de kattin op. Zijn blauwe ogen stonden strak op Sinclaw terwijl hij naar de frontlinie stapte. "Jij leugenachtige slang! Jij hebt mijn oma vermoord en hebt geprobeerd om Slatefur te vermoorden!" boos probeerde hij zich groter te maken. Zijn ogen vielen op Acefray. "En jij bent een schande voor ShadowClan, wat mij betreft sterf je met die smerige vlooienbende van Cobra." snauwde hij kwaad richting hun medicine cat, die net verbannen was door Acorndust.

Tag: Sinclaw, Acefray. Indirect: Wolfpaw


Darkness brings evil things
 





Ravenpaw

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Enough is enough - Pagina 2 OuyEXxt
James
200
Actief
"We would say anything just to hear what we want. Right or wrong. Then we lie to be forgiven. We would sell anything just to buy who we're not. Any cost. Oh, we kill our way to heaven."


CAT'S PROFILE
Age: 10 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
Whitepaw.,
BerichtOnderwerp: Re: Enough is enough   Enough is enough - Pagina 2 Icon_minitimedi 24 maa 2020 - 22:06

Samen met Stagpaw liep hij naar een oord dat hij niet kende. Een wiens aard hem onbekend was, in een missie waar hij geen hart voor had. Deze hele situatie stond hem te boven en hij deed enkel wat er van hem werd verlangd. Het zat niet zijn aard om het pad van de individu te nemen. En hoe prettiger het idee van in het kamp blijven ook was voor hem, als het van hem werd verwacht, dan was dat nu eenmaal wat hij ging doen. Ergens was hij zich er wel van bewust dat zijn partner niet wilde gaan. En misschien als deze zijn poot had neergezet en van hem had geeist om te blijven had hij het ook werkelijk gedaan. Maar het lot had een ander plan, en nu liepen ze hier terwijl het zand langzaam tot stenen overging. Hij hoorde de woorden van Stagpaw en knikte hierbij, merkende hoe hij leger leek te zijn dan een donkere nacht. Woorden kon hij niet vinden om in te gaan op het alles wat de ander hem beloofde. Onderwerpen te groots, consequenties te hoog. Liever dat hij deze zaken aan andere overliet, dat hij zou kijken wat er ging gebeuren wanneer ze er aan komen. En het leek erop dat ze er nu waren.

Ze liepen in een stil kamp binnen, en hierna was de stilte snel vervlogen. Dingen gebeurde waar hij geen boodschap aan had, die tot hem niet meer waren dan dingen op de achtergrond. Enkel een vlam van interesse kwam in zijn ogen toen Southernwolf werd neergepint. Het beeld van de jonge warrior die compleet machteloos op de grond lag gaf een steek van adrenaline door zijn lijf. Bijna had hij erom kunnen lachen, bijna. Want toen ineens werd alles wel zijn zaken. Zijn roze blik vond namelijk een bekende in de groep. Orchis. De vreemde kater die zo dicht bij hem was gekomen. Die het lot naar hem had geleid. Hij snapte de ander nog steeds niet helemaal, een mening over hem vormen was moeilijk, maar hij dacht wel enigszins positief over de ander te zijn. Toch zette hij een stap dichter tegen het lichaam van zijn metgezel aan, een die voor hem veiligheid betekende. Dat was tot hij persoonlijk werd aangesproken. Zo’n directe toespraak, zo veel de aandacht krijgen, vond hij verschrikkelijk. Meteen duwde hij zich iets dichter ter aarde. Hij wilde niet naar Orchis, al was het om de simpele reden dat hij dan alleen moest gaan. Dat de rest van de groep niet meeging. De hele kwestie van loyaliteit betekende weinig voor hem, maar hij wist dat zijn kans op overleving het grootste was met Shadowclan. Al helemaal toen Acorndust begon te dreigen met verbanning. Nee. Nee het was onveilig om verbannen te zijn. Er was een reden waarom de clans beneid werden en die reden van veiligheid en voedsel zou hij niet opgeven. Maar de keuze werd tot al zijn opluchting voor hem gemaakt. Stagpaw sprak hem toe, beviel hem simpel om te blijven. En meer dan dat had de witte kater ook niet nodig. Hij voelde een deel van de rust terugkeren bij het voelen van de staart, en bleef onbewogen staan. Hij had Orchis of Stagpaw toegesproken als dat niet had betekend om nog meer aandacht op hemzelf te betrekken. Bijna leek het alsof hijzelf secundair was in deze tentie. Het enige wat hij de bloodclanner kon geven was een directe blik, een niet met afgunst, maar een die zou moeten uitstralen dat hij geen keuze had. Dat dit zijn plek was, dat dit alles in aan hem was om te beslissen en de sterren, het lot, voor hem alles al had voorgelegd.

+ Stagpaw + Orchis  


WHITESTAG
... I'm out of my head. Of my heart and my mind. 'Cause you can run but you can't hide. I'm gonna make you mine. 'Cause I can feel how your flesh now. Is crying out for more
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Bleaktail
Member
Enough is enough - Pagina 2 0rS1Iyi
Dorian
487
Actief
Setje made by kip

Edit made by Bunny

CAT'S PROFILE
Age: 24 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
Bleaktail
BerichtOnderwerp: Re: Enough is enough   Enough is enough - Pagina 2 Icon_minitimedi 24 maa 2020 - 22:59

Bleak overstappen

De eerste zonnestralen wisten zichzelf over de horizon heen te tillen en lichtte zijn goudgele ogen kort op in het duister. De grijze tabby liep met een zenuwachtige tread achter de groep aan. Dit was het dan. Dit zouden zomaar eens zijn laatste paar uren met ShadowClan kunnen zijn. Brat had hem ervoor gewaarschuwd. En nu was het te laat. Hij zat er middenin en er zou geen weg meer terug zijn. Bleaktail had ervoor gekozen om mee te gaan. Om ‘ShadowClan te steunen’. Het was kiezen tussen twee kwaden en hij gokte hier de beste kansen te hebben. Zelfs al zou dit een val zijn dan stond hij nog aan de betere zijde van het hele verhaal. Maar daar ging hij niet vanuit. ShadowClan zou zijn plannen voltrekken en hij zou zich ontmaskeren als spion om vervolgens aan de kant van de Elite mee te vechten. Of hij daarbij zou sterven was onzeker maar hoe vandaag ook zou eindigen, hij had in ieder geval geleefd. Al was het maar dat hij voor een paar uur de vrijheid zou kunnen beproeven. Terwijl de katten om hem heen zich op momenten zoals deze zich juist meer met elkaar verbonden zouden voelen, moest hij toegeven dat de eenzaamheid hem oprecht begon te benauwen. Nooit had hij ook maar iemand hier oprecht kunnen vertellen wat hij voelde, wat hij dacht, wie hij was… De stille grijze tabby die ze hier aan hun zijde hadden lopen was een grote fassade. En hoe dichter hij bij de vrijheid kwam hoe benauwder dat gevoel werd. Want wat als het niet zou lukken? Dan was alles voor niets geweest. En Brat… hij wist dat ze niet op die manier om hem gaf maar ergens wilde hij haar zo graag nog eens zien zonder zich zorgen te hoeven maken dat hij betrapt zou worden. Of zich af te vragen of ze tegen hem loog of niet. Gewoon na…dit alles…

“Het doel is om Tallstar te bevrijden, maar ook om aan Bloodclan duidelijk te maken dat we niet over ons heen zullen laten lopen. We hebben het lang genoeg aangezien en vandaag is dan ook de dag dat we wat terug zullen doen.” De woorden van Acorndust echode nog lang na in zijn gedachten. Meerdere hier hadden zo hun redenen om Bloodclan een lesje te willen leren. Naarmate ze dichterbij kwamen merkte hij dat zijn Clangenoten wat meer gespannen raakte. Klaar voor wat hen te wachten kon staan. Maar ergens toch ook wel nerveus. Dat was hij zelf ook. Acorndust vertelde dat ze zich op BloodClan territorium bevonden. Thuis dus… maar vooralsnog liet hij er niets van merken. Dat had hij al zijn hele Warrior carrière lang volgehouden, de laatste beetjes mochten dan wel moeilijk zijn maar het was het waard. De bruine kater hield er aardig de pas in en het duurde dan ook niet al te lang voordat ze bij het kamp aankwamen. Bleaktail fronste. Er leken slechts vier katten te zijn… Een lichte paniek schoot door hem heen. Waar waren de anderen? "Wat is er, je kijkt zo verward? Ben je iets kwijt?" Sprak een van hen tegen Acorndust. Langzaam maar zeker begon hij zich te beseffen wat er aan de hand was. Had hij Brat immers niet min of meer op de hoogte gehouden over hun plannen? Ze had hem aangedrongen om niet in het kamp te blijven en gezegd dat de toekomst voor ShadowClan niet bepaald rooskleurig zou zijn. Maar verder had ze niets gezegd. Bleaktail zag sommige katten de groep afscannen. Zoekende naar de mol. Vol ongeloof en bijna smachtend naar diens bloed. Hij was de mol. Of in ieder geval, een van de velen. Mochten er al meerdere zijn geweest. Traag liet hij zijn blik over de groep gaan. Zoekende naar mogelijke lotgenoten. Tot zijn verbazing zag hij hoe Acefray als eerste overstak. “Rat!” Hoorde hij Settledust grommen. Dat was ook zo, Settle had hem eens bijna betrapt. Wat een tijden… Jammer voor hem. Nu was het te laat. Dat zal hem wel leren om voortaan door te vragen.  Meer en meer katten kwamen er achter waar de rest van BloodClan zich op het moment verkeerde en riepen om terug te keren naar het kamp. Er gebeurde veel tegelijkertijd. Southernwolf sprong naar voren in een poging om Acefray en Sinclaw aan te vallen maar werd gelijk op de grond gesmeten en vastgehouden door de kattin. Een verkeerde move en het zou gedaan zijn. Er werden verschillende voorstellen gedaan. Maar de enige woorden die daadwerkelijk tot hem doordrongen waren die van Acorndust zelf. “Ieder van jullie die overstapt zal net als Acefray verbannen worden. Dus denk goed na voor je die keuze maakt.” Dit was het moment. Dat kon niet anders. Soepeltjes wrong hij zich tussen de andere katten door om zo op de eerste linie te komen. Om daar vervolgens aan voorbij te lopen. Richting de overkant. Zijn hart bonkte in zijn keel. Nog nooit was hij zo opgelucht en tegelijkertijd zo bang geweest. “Ik heb Brat van deze aanval vertelt. Ik ben jullie spion.” Zei hij. Daarbij zijn neutrale houding nog wel behoudende. Al hadden zijn woorden wel standvastiger geklonken dan voorheen. Voor een moment leek alles heel helder te zijn. Eindelijk wist hij waar hij mee bezig was. Eindelijk kon hij zijn leven beginnen…



Now shut your dirty mouth - If I could burn this town
Enough is enough - Pagina 2 Bleak1
I wouldn't hesitate - To smile while you suffocate
Enough is enough - Pagina 2 COxUkZt  Enough is enough - Pagina 2 23mrb6w

Extra::
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Enough is enough - Pagina 2 Daryl-dixon-gif-27
Bo~
112
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 36 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
Cormorantwing
BerichtOnderwerp: Re: Enough is enough   Enough is enough - Pagina 2 Icon_minitimedi 24 maa 2020 - 23:54

Tallstar was ontvoerd door BloodClan. Het klonk zo raar in zijn oren, maar waarom had hij dan tegen iedereen 'doei' gezegd? Het klonk in zijn oren voor geen meter, het kon niet zo simpel zijn als dat er verteld werd. Maar hij kon niet twijfelen, hij mocht niet twijfelen, aan de woorden die Acorndust sprak. Een deel was zeker waarheid, BloodClan mocht niet meer over hen heen gaan lopen. Dat mocht en kon niet. In stilte liep hij mee met de groep, op weg naar het kamp. Twijfel was er niet geweest dat hij niet mee zou gaan met Acorndust. Natuurlijk zou hij mee gaan. Acorndust wist hopelijk dat hij iemand was waarop hij kon bouwen. Waarop hij kon vertrouwen. Hij zou zijn leven geven voor de leader die vooraan de groep liep. Zonder enige twijfel. BloodClan stonk enorm. Normaal was hij niet iemand die zich vaak buiten het kamp bevond, maar dit was toch echt wel een ander ding waardoor hij besloot om mee te gaan. Dit hadden ze nodig, dit zou hen helpen.

Acefray stapte vrijwel meteen over vanaf het moment dat hij Sinclaw zag. De blauwgrijze kater klemde vrijwel meteen zijn kaken op elkaar bij het aanzicht ervan. Hij was niet iemand die ging schreeuwen, die ging roepen. Hij was over het algemeen een stille kater, eentje die niet zijn mening uitte in een groep met katten. Acefray was per direct verbannen. En toen begon Bleaktail ook nog eens, dat hij een spion was. Dat hij de aanval had doorgespeeld aan Brat van BloodClan. Een lage grom kon hij niet bij zichzelf onderdrukken terwijl hij een paar keer met zijn staart zwiepte. Maar hij zei niets. Hij stapte alleen maar dichter naar Acorndust toe, zijn lichaam aangespannen. Hij zou geen woord zeggen, maar zelfs als Acorndust hem ook maar een licht seintje zou geven, zou hij zo op die verraders en moordenaars vliegen. Maar zolang Acorndust dat niet wilde, zou hij bij de kater zijn. Kort keek hij even met zijn stormachtige ogen naar de andere kater. Hij was zelf woedend, laaiend. Als hij alleen was geweest hadden Bleaktail en Acefray dit ook zeker gevoeld, maar dat ging nu niet. Totaal niet. Hij wist dat het een domme zet zou zijn, dat het een fatale zet kon zijn. Daarom wachtte hij, tot zijn leader en iemand die hij als vriend beschouwde hem zou aansturen naar wat hij dacht dat het beste was.

Tag: Acorndust, Indirect: Bleaktail&Acefray


Enough is enough - Pagina 2 Unknown
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Vlinder
Member
Enough is enough - Pagina 2 EET53MY
Beertje
205
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 19 Moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Rogue
Vlinder
BerichtOnderwerp: Re: Enough is enough   Enough is enough - Pagina 2 Icon_minitimewo 25 maa 2020 - 0:24

De vrij kleine poes voelde zich plots toch wat misselijk worden. Haar lust naar een oorlog en naar de wraak op haar moeder verdween als sneeuw voor de zon toen ze de geur oppikte van Bloodclan. Ze zwierven doelloos rond in de straten, leek wel. Alsof ze zich niet thuis voelden. Haar poten raakten het beton aan, de koude vloer van het gebied. Haar pootkussentjes begonnen al te zeuren na een paar minuten stappen erop, maar... als zoveel katten het hier kon overleven. Zij ook! Terwijl ze door liepen herkende ze hier en daar wel iets. Een vuilbak, een silhouette van een oude slapende twoleg in het licht van de kunstzon. Het was niet donker, maar in de steegjes leek het des te meer duister. Feverpitch haar hartslag dat in haar oren suisden verplaatste zich naar haar keel. Speeksel ging rond in haar mond dat ze nerveus probeerde weg te slikken. Toch leek het alsof alles kurkdroog stond. Haar poten tintelden, nee vibreerden met een ander soort energie. Ze voelde zich sterk naast haar clangenoten die aan haar zijde liepen. Haar gifgroene ogen blikten eventjes op Southernwolf. De knappe zoon van de deputy die schuin tegenover haar liep. Ze kon zijn staart- en billenvacht zachtjes heen en weer zien waaien op de sterke passen die hij nam. Ze knipperde. Straks zou het allemaal anders zijn... Allemaal anders.

"Goeiemorgen. Wat is er, je kijkt zo verward? Ben je iets kwijt?" Feverpitch keek op. Ze had gewandeld, compleet in gedachten verzonken. Verscheurd en nerveus. Niet meer zo dapper als toen Acorndust hen strijdmoedig had aangesproken in het camp. Toen was ze zeker geweest van zichzelf, nu ging alles aan diggelen. Haar blik schakelde bijna dromerig over. Ze ving die van een enge kleine kater die meer bot leek dan vacht. Ook de groene blik ving ze die even fel glimmerde als die van... Haar hart zonk. Net zo hard als de grond waar ze net op had gewandeld. Ze staarde in haar moeders ogen. Feverpitch bleef haar blik even vasthouden, hoewel haar moeder meer bezig was met de deputy en Acefray. Gepijnigd keek ze naar beneden. Jeugdherinneringen tolden door haar hoofd. Ze moest haar tranen bedwingen om het tegelijk niet uit te schreeuwen. Ze wilde... nee ze wilde niet. Ze wilde niet, ze wilde niet, niet, niet, ...? Feverpitch schudde een seconde haar nek los en zo ook de gevoelens weg. In die seconde had Southernwolf besloten zich te storten op haar moeder. Feverpitch slikte, haar droge keel schreeuwde. Ze piepte heel zachtjes toen de knappe kater bij zijn keel werd gegrepen. Hij zag er plots veel minder sterk uit, nu haar moeder hem nog net van het leven spaarden. De kattin slikte weer. Haar pupillen verkleinden zich. Haar blik ging van de keel van Southern, naar de ogen van haar moeder. Haar nekharen rezen overeind. Ze keek naar haar. Die blik... Die blik zei alles. Feverpitch hield de ogen zo lang mogelijk vast voordat ze naar Wolfpaw keek. Haar zusje. Zo anders en toch hetzelfde. Ze wist ergens wel dat hetzelfde vuur in hun brandde. Loyaal vuur. Vuur dat was bestemd voor al het goede in de wereld. Enkel was Wolf... altijd het favorietje geweest. Nu ook. Wolf was groot, zeker drie koppen groter dan Fever en Wolf had pit, een donkerdere vacht. Ze paste meer bij Shadowclan of... Ze maakte haar gedachte niet af toen de poes met de groene ogen begon te spreken. Haar stem was mierzoet. Haar spieren trilden onzichtbaar, maar ze voelde de energie. Ze lagen klaar, klaar voor de aanval. Ze hadden ook hoop. Haar droom was dat de woorden van de poes waar waren en dat Sinclaw echt verlangde naar een knuffel. Van Feverpitch, de kleine, miezerige poes die nergens paste.

De inderdaad kleine, grijs-witte kattin sloeg wantrouwend met haar staart. Acorndust sprak. Acefray was verbannen, dat betekende dat Bloodclan nu een medicine cat rijker was. Haar ogen flitsen even naar het rode spul dat uit de bek van haar moeder droop. Had zij ook zo Innerstar vermoord? Zou ze het ook doen met Southernwolf en zijn vader als ze niet luisterden? De vraag om Tallstar kwam niet. Ze wist precies... "Ik heb Brat van deze aanval vertelt. Ik ben jullie spion." Haar kop draaide zich verward naar Bleaktail. Hij leek zo standvastig en sterk. Ze had een ietwat paniekerige blik in haar gifgroene ogen. Twee katten hadden hen verraden. Nee. Jawel. Feverpitch slikte weer. Uiteindelijk lag het bij Wolfpaw. Ze staarde haar zusje aan. Wouden ze niet allebei hetzelfde? Liefde. Waar konden ze liefde vinden? Feverpitch beet op haar lip en staarde nu naar haar witte voetjes. Die trilden niet, maar ze voelde de energie zich daar kanaliseren. Ging ze door zoals ze nu door ging? Ging ze daar liefde vinden? Liefde in Shadowclan, in... Southernwolf? Als ze niet naar voren stapte ging hij dood. Als ze wel naar voren stapte verloor ze de liefde van Shadowclan. Haar blik ging van haar pootjes naar haar zus, naar Sinclaw en weer terug. Wolfpaws gele blik leek bijna net die van hun moeder. Feverpitch slikte, maar zuchtte nu heel zachtjes.

Twijfelend liep ze naar voren. Naar haar moeder. Naar de knuffel die ze al zo lang begeerde.


Enough is enough - Pagina 2 CbeiWWc
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Wolfblood
Member
Enough is enough - Pagina 2 Tumblr_p6sdi7UolB1umgtvqo1_640
Kip
799
Actief
➳ I wasn't born to be soft and quiet, I was born to make the world shatter and shake at my fingertips

CAT'S PROFILE
Age: ✘ 19 moons strong
Gender: She-cat ♀
Rank: Young Warrior
Wolfblood
BerichtOnderwerp: Re: Enough is enough   Enough is enough - Pagina 2 Icon_minitimewo 25 maa 2020 - 1:17

Hungry dogs

Ze was gezien, en het voelde alsof ze door haar heen kon kijken als glas. Wolfpaw stond als aan de grond genageld, opeens waren al haar boze woorden opgebrand en dat alleen door die goddomme blik. Als ratten waren ze in de val gelopen, opnieuw. Verdomme. Dit spel was niet leuk meer, des te meer bleven de woorden van de zwarte bloodclanner in haar kop rond vliegen. Misschien was ze echt maar een pion van haar moeder, ze leek iniedergeval de touwtjes in haar poten te hebben. Alsof zij een slappe marionet was. Maar was dat zo slecht? Nee, nee, nee-

Beweging naast haar trok Wolfpaw uit haar trance. Haar ogen werden groot toen Acefray plots opstond en wegliep. Weg van hen. Een luid gegrom kwam vanuit het diepste van haar borstkas rommelen toen ze zag hoe hij zich zo liefdevol tegen Sinclaw aan gooide. Het zwijn, die hond die haar vaders plek zomaar innam aan haar zijde. Hij was degene die haar nieuwe kinderen had gegeven, die er voor had gezorgd dat zij niet meer bestond. Oh, wat was het makkelijk te denken dat dit eigenlijk gewoon allemaal zijn schuld was. Als dat schaap niet bestaan had, zou ze dan niet gewoon nog steeds haar moeder zijn? Zou het dan niet zij zijn, in plaats van Acefray, die ze zo liefdevol begroette? Wist Wolfpaw veel dat het eigenlijk Tallstar was die hier de sterspeler was, zo doortrapt zou de goedgelovige apprentice haar oude mentor niet schatten. Nee, ze geloofde nog steeds dat het allemaal een misverstand was, dat hij terug zou komen en zou zeggen dat hij trots op haar was. Net als ze dat stiekem, ergens heel diep van binnen nog steeds van haar moeder hoopte. "Vuile verraders!" ze keek weg en zag hoe de zoon van Acorndust zich als een zak aardappels op Sinclaw en Acefray lanceerde. Geagiteerd stapte ze naar voren, maar hield zich met moeite in. Had hij dan echt geen breincellen in zijn kop ratelen? De haren in haar nek piekten dreigend overeind terwijl ze enkel toe kon kijken hoe Sinclaw hem zonder enige moeite tegen de grond duwde, haar tanden hingen dreigend boven een vitale plek in zijn nek. Wolfpaw haar hart zonk in haar poten. En haar ogen, die ontmoetten de haren. Die gele ogen spraken boekdelen. Wolfpaw liet van schrik haar nagels terug in hun hulzen glijden toen het besef als donder in sloeg. Ze ging hem vermoorden.  Ze ging hem vermoorden, en het zou haar schuld zijn. Een mierzoete stem maakte het haar nog eens haar fijn duidelijk dat ze verwacht werd naast haar moeder, opnieuw onherroepelijk in diens schaduw. Haar maag was inmiddels aan acrobatiek begonnen en maakte salto's perfect in sync met haar ingewanden. "Iedere dag heeft ze wel verteld hoe graag ze herenigd wil zijn met jullie. Nu is het eindelijk zover, kom, geef jullie moeder een knuffel," ze sloot haar ogen. Zou ze... echt..? Was dit niet alles dat ze wilde? Was dit niet waarom ze zo vaak tot laat in de nacht door bleef trainen? Waarom ze altijd de grootste prooidieren voor haar neus neer legde? Alleen om die goedkeuring, om één keer nog maar te horen dat ze echt ooit Wolfstar zou worden. Haar hele leven lang rende ze al achter het oude, geromantiseerde beeld van vroeger aan. Van voordat haar zusje dood ging, van voordat haar vader ziek werd en haar verstootte. Van toen alles nog goed was, en mama zei dat zij de lieveling was. Die verhaaltjes die ze vertelde, de warmte van haar nest... Totdat alles verkeerd ging. Want wie was het die haar had proberen te dwingen een kat te vermoorden? Die haar zo sloeg omdat ze liefde had gevoeld voor iemand? Die haar zo had liggen rotten terwijl ze haar best deed? Wolfpaw wist niet meer wat ze moest voelen. Of het nu de liefde was naar de moeder die haar in de bergen had gedragen toen haar pootjes moe waren, of woede voor de kat die haar meer dan eens met zoveel geweld had laten bloeden.

Ze keek weg, volledig verscheurd door twijfel. Ze wist dat Sinclaw het zou doen. Ze wist dat Sinclaw Southernwolf hier zo zou vermoorden, zonder ook maar een krimp te geven. Niet nog een clangenoot mocht ooit nog sterven door haar moeder, door haar toe doen. Wolfpaw slikte de misselijkheid weg en bemerkte nu pas dat Feverpitch haar aan keek. Nee. Haar groene ogen gingen van Wolfpaw, naar haar pootjes, naar Sinclaw. Nee, nee, nee. ze wilde het naar haar zus schreeuwen, bij iedere stap die ze dichter naar hun moeder zette, verder weg van haar. Maar haar mond was kurkdroog en ze kon niets anders dan toekijken hoe Feverpitch Shadowclan verliet, stapje voor twijfelend stapje. Daar stonden ze dan, het grimmige duo dat nog over was van haar familie. Wolfpaw wilde huilen. Dit was alles wat ze wilde, haar kleine, verstoten familie weer bij elkaar plakken en nog één keer horen dat ze het goed deed. Dat het genoeg was zo. Maar waarom moest het zo? Waarom moest ze alles opgeven dat haar dierbaar was? Slatefur, Whitepaw, Fadingpaw, Softpaw, Pepperpaw... Zouden ze het haar ooit vergeven? Haar kaak trilde lichtelijk en ze keek nog één keer naar Southernwolf, in stilte hem vervloekend met alle scheldwoorden die ze kende - en het waren er een hoop - voor de positie waarin hij haar nu had gestopt, maar hij zou niet voor haar sterven. Niemand meer. En toen nam ze adem. En toen nam ze een stap, en nog een. Nog één laatste keer keek ze naar achteren naar Acorndust, met een blik die hopelijk alles kon zeggen dat ze nu niet kon met haar tong. Haar hart was Shadowclan, zou hij dat geloven? Zou hij dat nog steeds weten met elke stap die ze verder van haar clan weg zette?  Wolfpaw klemde haar kaken op elkaar en duwde haar ogen zo hard dicht dat het pijn deed, zich in stilte wijsmakend dat ze wist waar haar hart lag. Keer en keer en keer opnieuw, de twijfel negerend. "...Laat Southernwolf gaan," en dan zal ik de dochter zijn die je wilt, ma. Dan zal ik eindelijk dapper genoeg zijn. Voor nu. Voor heel even. Hopelijk.

EDIT;; Tags: Sinclaw, Southernwolf, Acorndust, Feverpitch, Zahida

Are never loyal


'Fate whispered to the wolf: 'You cannot withstand the storm'
Enough is enough - Pagina 2 Wolfospoging1111
'To which the wolf replied: "I am the storm"'

Slap Count: 08
Kill Count: 02
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Waspsting
Member
Enough is enough - Pagina 2 FJXhTBA
Loïs
605
Actief
Strength of the spirit must be guided. Let me guide and I'll make great warriors.

CAT'S PROFILE
Age: ❝ 93 Moons ❞
Gender: She-cat ♀
Rank: Senior Warrior
Waspsting
BerichtOnderwerp: Re: Enough is enough   Enough is enough - Pagina 2 Icon_minitimewo 25 maa 2020 - 9:19

Ze waren in de val gelokt. Het was zo simpel als dat. Acefray had hen verraden door naar Sinclaw toe te gaan, en Bleaktail had hun plan allang doorgespeeld richting hun vijanden. Wasp kon dit niet geloven. Waren er dan geen loyale warriors meer aan hun zijde? In al haar levensjaren had ze zoiets als dit niet gezien. Ze was in schok over hoe haar bloedeigen clangenoten het zo makkelijk vonden om hen te verraden; en voor wat voor reden? Acefray duidelijk voor liefde, Bleaktail was ze minder zeker van. Plots sprong de zoon van Acorndust naar voren. Hard sissend keek Waspsting toe hoe ze hem beetpakten bij zijn keel, om deze net niet door te bijten. Haar staart zwiepte constant, aangevend hoe nerveus en woedend ze wel niet was. Een Bloodclanner kwam naar voren en deed verhaal. Tallstar zou sterven als ze hen zouden aanvallen. Een tweede Bloodclanner vertelde dat dit niet alleen Tallstar zou zijn, maar ook heel Acorndust's familie. En toen kwam er een bargain, dat ze Southernwolf zouden laten gaan als Feverpitch en Wolfpaw naar hun moeder zouden gaan. Haar blauwe ogen gleden naar het duo. Ze zag hen beiden aarzelen. Alhoewel ze hoopte, dat dit om meer ging dan loyaliteit naar hun moeder. Dat dit ging om het redden van een leven. Als eerste stapte Feverpitch naar voren. De pers drukte haar kleine oren in haar nek. Daarna zag ze Wolfpaw gaan, en even stopte haar kleine, gouden hart met kloppen. Ze had Wolfpaw al haar hele leven geprobeerd om op te vangen, nadat deze door haar moeder compleet de grond in was gewerkt. Natuurlijk werd het pas toen Sinclaw de clan uit was bekend hoe slecht ze werkelijk met haar kinderen om kon gaan, maar daarvoor had Waspsting al gezien dat haar kinderen niet pedagogisch verantwoord werden opgevoed, omdat ze hen zoveel moest corrigeren. En dan voornamelijk Wolfpaw. Wolfpaw was altijd het lievelingetje, of was pispaaltje een beter woord? geweest en haar hart scheurde in twee toen ze de apprentice naar voren zag treden.

En even, even wist Waspsting niet wat ze moest doen. Ze was ouder en wijs, had altijd haar zegje klaar en had levenservaring voor 10. Maar ze wist niet wat ze moest doen. Kort dacht ze na over Tallstar. Over hoe ze hem dood zouden maken, en ze voelde hoe ze mentaal haar schouders ophalen. Nee ze had het nooit gehad op hem, en als ze de keuze moest maken zou ze hem liever dood zien, dan dat ze Wolfpaw moest overgeven aan deze clan van monsters. Acorndust zou een goeie leader maken, beter dan dat Tallstar dat ooit geweest was en dat was een keuze die ze makkelijk kon maken. Southernwolf was een lastiger offer. Hij was jong, sterk, en Acorndust zou het haar nooit vergeven als ze nu zou vechten voor de twee welpjes. Maar was het niet eerlijker? Één leven voor twee. Als Southernwolf stierf, zouden Feverpitch en Wolfpaw niet naar Bloodclan hoeven gaan. Hij zou moedig sterven, zou naar Starclan gaan en ze zou hem eren. Haar keuze was gemaakt.

Met zware stappen kwam de senior warrior naar voren, Sinclaw aankijkend. De vastberadenheid in haar ogen was duidelijk te zien. Adrenaline gierde door haar aderen, en haar spieren rolden krachtig met iedere stap die ze zette. Nee ze zou Wolfpaw niet laten gaan. Ze kon haar niet laten gaan. Want in al die tijd was ze haar gaan zien als haar eigen dochter. En Waspsting zou alles, alles doen om haar familie veilig te houden. "Je laat hen gaan," sprak ze, duidelijk, kalm, ijzig tegen Sinclaw toen ze tegenover haar stond. Haar bek nog steeds om Southernwolf. Haar nek duidelijk zichtbaar, makkelijk om bij te komen. Waspsting was een warrior van de code en deed altijd alles om zich hieraan te houden. Maar nu zou ze tot het uiterste gaan om haar clan en haar kinderen te beschermen. Ze zou deze poes vermoorden als ze de kans kreeg. "Sinclaw, ze willen hier duidelijk niet zijn. Ik geef je drie seconden om ze te laten gaan." Haar eis was duidelijk. Haar nagels waren al uitgeklapt. Ze was dubbel zo oud als Sinclaw en had dubbel zo veel ervaring. Ze had Bloodclan eerder verslagen toen deze had geprobeerd om Shadowclan over te nemen, toen ze nog onder leiding stond van Claw en Zira. Toen was het hen ook gelukt en nu zou het hen weer lukken. Ze had zoveel ervaring onder haar riem, en was zelfverzekerd dat hen niets aangedaan kon worden.


Waspsting

if you are the flower bearing honey


than i am your wasp that stings
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sinclaw
Dark forest
Enough is enough - Pagina 2 Zw2fckP
Michelle
1784
Actief
She wears strength and darkness equally well, the girl have always been half goddess, half hell.

CAT'S PROFILE
Age: 48 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Deputy
Sinclaw
BerichtOnderwerp: Re: Enough is enough   Enough is enough - Pagina 2 Icon_minitimewo 25 maa 2020 - 10:51















There's a revolution coming

In dit ene moment.. was alles perfect. Ze kon het niet helpen om te genieten van hoe Bleaktail zelfverzekerd naar hen toe stapte en liet haar staart even op diens rug rusten. Genietende van de pijn, de haat die Acorn nu moest voelen terwijl zij het leven van zijn zoon in haar klauwen hielt. Starend naar de kater merkte ze nog iets beters op. Haar kindjes maakte hun keuze. En in die keuze, vervaagde haar wereldbeeld in een tunnelvisie. Haar dochters kozen voor haar..hielden van haar. Ze liet Southern los en duwde deze lomp richting Orchis terwijl ze met enkele enorme stappen bij haar kinderen was. Even boeide het niet meer. Even boeide niets meer terwijl ze eerst Fever tegen zich aan trok. De kleine fragiele poes verstoppende in haar vacht. Het kopje van haar dochter een lik gaf terwijl ze een zachte sorry fluisterde. Ergens tussen haar lik door vertelde hoe veel ze van haar hielt voor haar ogen die van Wolf ontmoette en ze die ook naar zich toe trok en haar kop bovenop die van Wolf plaatste. "mijn wolfstar." Was het enige dat ze tegen haar dochter fluisterde de pijn die door haar heen sijpelde liet geen ruimte over voor iets anders. Haar kindjes.. Haar meisjes.. Ze staarde koud op naar Waspsting. Haar enige reactie en blik op haar dochters. Ze wouden bij haar zijn.. Ze zouden gelukkig bij haar zijn. Nu zou ze het goed doen. Nu ze alles had en hen alles kon bieden zou ze het niet meer fout doen. Uiteindelijk richtte haar blik zich op Acorn. "Ruik je hem niet dan. Ruik je Tallstar niet. " Fluisterde ze de grijns terug op haar lippen. De plan voor een seconde bijna vergetende. Ze had alles wat ze wou. waarom zou ze het bos nog willen. Waarom zou ze niet tevreden zijn met wat ze nu had. Dit alles. Alles was van haar. Alles.



Enough is enough - Pagina 2 CsvhKMJ
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Southernwolf
StarClan
Enough is enough - Pagina 2 BBTakD
Bunny
169
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 17 moons // Ageless
Gender: Tomcat ♂
Rank: Young Warrior
Southernwolf
BerichtOnderwerp: Re: Enough is enough   Enough is enough - Pagina 2 Icon_minitimewo 25 maa 2020 - 11:25

Wolfpaw en Feverpitch stapten naar voren, en ook Bleaktail ontpopte zich tot verrader. Zijn blik was op de twee zussen gericht met een verraden uitdrukking. Hoe konden ze? Hij had gedacht dat ze sterker waren dan dit, dat ze aan hun moeder zouden kunnen weerstaan. Plots verdween de druk op zijn nek en werd hij ruw opzij geduwd. Kleine bloeddruppeltjes druipten over zijn warmgrijze vacht naar beneden, maar hij leefde nog. Nu nog, in ieder geval. Zijn hart bonsde in zijn keel en de wereld leek trager te gaan door de adrenaline. Snel krabbelde hij recht en zo snel als hij kon probeerde hij naar voren te springen, terug naar Shadowclan, weg van de verraders en de stank van bloed. Alleen kon hij hen niet aan en het leek erop dat de anderen te zwak waren om aan te vallen.


Enough is enough - Pagina 2 BOC2eG
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Acefray
Dorpsslet
Enough is enough - Pagina 2 6rUw8UC
Jamie
4498
Actief
"Once more into the fray, into the last good fight I'll ever know.
Live and die on this day, live and die on this day"

CAT'S PROFILE
Age: 53 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Medicine Cat
Acefray
BerichtOnderwerp: Re: Enough is enough   Enough is enough - Pagina 2 Icon_minitimewo 25 maa 2020 - 11:44


"She loved him and he loved her but it wasn't that simple"


Al het andere had voor een moment niet uitgemaakt. Want hij hoorde het gespin weer van zijn partner, hij voelde haar lichaam weer tegen de zijne. En er was liefde. In dit hellgat was er voor een moment, een klein en fragiel moment liefde. Daar deed hij dit alles voor. Om terug te zijn bij iedereen waar hij van hielt. Zijn partner en moeder van zijn kits, zijn beste vriend en leader. Maar wat was hij naïef geweest. Achter hem hoorde hij katten hem een verrader noemen, en zo simpel als dat was hij weer terug bij de realiteit. En hij besefte dat hoewel hij alles in zijn ogen voor een goede reden had gedaan, dat híj juist hun leader volgde zoals van hem verwacht zou worden, hij hiermee inderdaad de rest van de clan zeer had gedaan. Hij voelde schuld door zijn lichaam kruipen. Niet voor zijn acties, want hij had zich jaren geleden voorgenomen dat je jezelf nooit schuldig moest voelen voor liefde, maar wel voor de consequenties. Voor de pijn die hij zijn familie, zijn clan, hiermee deed. Southernwolf sprong naar voren en Sinclaw was weg van zijn zijde, pinde de kater neer en begon eisen t stellen. Gepijnigd door dit zicht duwde hij zijn oren naar achteren, maar hij wist dat het niet zijn plek was om in te grijpen. Hierna leek alles in beweging te komen, te snel voor hem om bij te houden, te snel voor hem om werkelijk te kunnen volgen.

Maar één ding kreeg hij heel goed mee. Zijn naam werd genoemd en hij legde zijn groene ogen in die van de deputy. Het koste maar een enkele zin om het te doen, om hem te ontdoen van ieder huis wat hij ooit had gekend. En vreemd genoeg, en tot zijn eigen verbazing, deed het minder zeer dan dat hij had verwacht. Al had hij deze actie nooit zien aankomen, iets wat enkel sprak over zijn eigen intelligentie. Het enige wat hem werkelijk dwars zat hieraan was dat hij wilde vertellen waarom hij dit deed. Dat hij echt geen slechte wil of hart had voor Shadowclan. Hij hielt van zijn clan, maar hij hielt ook van zijn partner, van zijn beste vriend. Deze hadden hem vertelt dat dit een goed idee was, dus wie was hij om daar niet in te geloven? De tijd was trager gaan lopen, en zodra alles goed en wel was doorgedrongen tot de enorme kat knikte hij richting Acorndust. Met sympathie, met begrip voor zijn besluit, met een blik in zijn ogen die vertelde dat hij geen andere optie had gezien dan dit te doen. En bovenal dat het hem speet dat hij hierom pijn had, dat hij hierom boos was. Hij wilde oprecht niemand zeer doen met zijn keuzes, hoe slecht deze ook waren. “Ik volgde enkel mijn leader” mompelde de gestipte tabby, niet hard genoeg om de drukte en herrie te overstemmen. Niet dat het uitmaakte voor iemand anders buiten hemzelf. Misschien zei hij dit juist omdat hij zijn eigen schuld wilde wegpoetsen. Omdat nu hij zag hoe dit verliep hij realiseerde dat dit misschien niet zo mooi en hemels zou gaan worden als dat hij had voorgesteld. Dat hij misschien naar Mistgaze had moeten luisteren, of naar Innerghost nog langer geleden.  

Misschien alleen maar om het gezegd te hebben voor dovemansoren. Voor Starclan. Bij de gedachte aan Starclan kwam een herinnering omhoog, van Lurkingshade die hem had verteld dat hij niet gemaakt was voor liefde. Dat zolang hij zijn hart en liefde zou volgen hij enkel alles verpestte. Wat had hij wel niet voor liefde gedaan? Hij had gedood voor liefde, hij had regels ervoor gebroken, hij ervoor gezwegen en gelogen, hij had hiervoor zijn clan verraadde en hiermee iedereen enkel pijn gedaan. Zijn blik viel op Sinclaw die haar kinderen omhelsde. Die even een momentje met hun deelde en in de grond van zijn hart hoopte hij dat zijn stiefkinderen ook gelukkig zouden zijn, dat ze dit ook deden uit liefde. Ja, misschien had Lurkingshade ook gelijk gehad. En bij die gedachte haalde hij even diep adem, waarna hij zijn blik op de familie voor hem hielt. Ze konden allemaal gelijk hebben gehad, maar nu was het te laat voor twijfels. Hij had zijn hart tot zo ver gevolgd en hij moest maar gewoon geloven dat dit de juiste keuze was. Dat straks wanneer iedereen weer samen was, dat het dan allemaal goed zou komen. Hij stapte naar voren en drukte zachtjes zijn snuit tegen de wang van Sinclaw aan, alsof hij haar hiermee ook terug wilde brengen naar wat er moest gebeuren, naar wat er moest komen. Kom aan schat, je bent nog niet klaar.



Je kan enkel een dorpsslet zijn als mensen de deur voor je open willen doen
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
Enough is enough
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 2 van 4Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4  Volgende

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Warrior Cats :: Other Territory :: Twoleg place :: Bloodclan Camp-
Ga naar: