Enough is enough - Pagina 4



 
IndexGebruikerslijstRegistrerenInloggenZoeken
We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
Season
Season
Newleaf, 5°C - 15°C
Na een korte vorstperiode ontdooit de rivier. De prooidieren komen weer uit hun schuilplaats en het kan niet lang meer duren voordat deze nestjes jongen krijgen. De vogels fluiten uitbundig en kondigen een nieuwe Newleaf aan.
WHAT'S HAPPENING
Current Event
In-Game Event
Prophecy given by Starclan
"Heed the darkness that creeps near.
Heed the purge that will begin
Seeping into the forest slowly.
Poisoning the clans from within

Blood will turn the forest red.
Lie low in order to thrive
Stay aware of who your allies are.
Or none of the clans will survive"
THE ALLEGIANCES
Clans
THUNDERCLAN
RIVERCLAN
WINDCLAN
SHADOWCLAN
TRIBE OF RUSHING WATER
BLOODCLAN
THE MANAGEMENT TEAM
Staff
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Editor
Editor
foundr
COME JOIN US
WC DISCORD

SWITCHERDIESWITCH
SWITCH ACCOUNT



Deel
 

 Enough is enough

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4
Nectarpaw
Member
Enough is enough - Pagina 4 DPKsfdL
Bunny
162
Actief
"Even nectar is poison if taken to excess"


CAT'S PROFILE
Age: 12 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Apprentice
Nectarpaw
BerichtOnderwerp: Re: Enough is enough   Enough is enough - Pagina 4 Icon_minitimedo 26 maa 2020 - 18:50

Tranen rolden over haar wangen terwijl ze om zich heen keek, verbaasd en verward en volledig overrompeld. Waar was Tallstar, waarom was hij hier niet? De Bloodclanners dreigden met zijn dood, waarom Nectarpaw een kreet van mentale pijn niet kon onderdrukken. Nee, nee, hij mocht niet sterven, niet hij.. Dat Southernwolf ondertussen wél gestorven was, ging aan haar voorbij; maar toen ze Acorndust spotte, die totaal niet van plan leek te zijn om terug te gaan en hun leider te redden, besloot ze in actie te komen. Dit ging helemaal verkeerd, dit kon niet zo verder gaan. De jonge kattin stormde op hem af en dook voor Sunflower's snuit, die probeerde de deputy moed in te spreken. Maar daar had ze geen acht om, dat kon haar niet schelen: maar één ding telde nu, en dat was Tallstar redden. "We moeten Tallstar redden!", riep ze dan ook uit, haar stem schel en beverig, haar gezicht nat van tranen en snot.

Tag: Acorndust, Sunflower


Enough is enough - Pagina 4 BDhpPbG
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Acorndust
Deputy
Enough is enough - Pagina 4 DPKsfdL
Cynthia
2420
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 77 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Deputy
Acorndust
BerichtOnderwerp: Re: Enough is enough   Enough is enough - Pagina 4 Icon_minitimedo 26 maa 2020 - 20:59

Het lawaai om hem heen leek te vervagen in de achtergrond en hij had maar een doel voor ogen. Misschien was het verstandig om in een tunnelvisie te raken, maar wie kon hem dat kwalijk nemen? Toch voor hij de kater kon bereiken die zijn zoon vermoord had zag hij nagels in zijn ooghoeken naar hem toeflitsen. Zijn instinct vertelde hem dan ook om te stoppen en weg te draaien van die nagels voor ze zijn flank konden raken. Hij draaide zich terug klaar om nog een aanval in te zetten, maar voor hij daar de kans toe kreeg werd hij weggeduwd van de bloodclanners en kwam de bekende geur van Sunflower zijn neusgaten binnen. Ze leek in half in paniek te zijn en het kostte hem een moment om te beseffen waarom.
Hij zei niks, maar liet haar woorden en die van Nectarpaw inzinken terwijl hij zijn blik rond liet gaan. Southernwolf lag nog steeds op de plek waar hij hem achtergelaten had. Sunflower had gelijk, Southernwolf verdiende het om teruggebracht te worden. Nu dat ze zijn zoon niet meer tegen hem konden gebruiken zou de keuze om terug te gaan ook niet meer moeilijk moeten zijn. Het verbaasde hem echter om te zien dat Sinclaw naar de grond gewerkt was en dat er drie katten bovenop zaten, waaronder een Wolfpaw was. De poes had gedaan wat hij gehoopt had, ondanks dat het niks had uitgemaakt voor Southernwolf. "Jullie hebben gelijk." Sprak hij rustig en begon terug te lopen naar het lichaam van Southernwolf. "Shadowclan!" Riep hij, zodra hij naast het lichaam van Southernwolf was. "We gaan terug naar het kamp." Dat was stap een, nu moest de rest hier nog geregeld worden. Hij kon Sinclaw nu niet laten gaan wist hij, dat zouden ze hem nooit vergeven, hetzelfde gold voor het terugnemen van Wolfpaw. "Wolfpaw, hierbij hef ik je verbanning op. Neem een paar warriors en neem Sinclaw mee. Zorg ervoor dat ze niet ontsnapt." Het was nu niet de tijd om haar te vermoorden, hoe graag hij dat ergens misschien wilde om van haar af te zijn, ze moesten terug naar het kamp. Hij liet zijn blik naar Southernwolf gaan. "Kan iemand me helpen om," Hij slikte de brok die nogmaals in zijn keel verscheen weg. "Southernwolf op mijn rug te krijgen." Hij zou zijn eigen zoon dragen, niemand zou dat van hem nemen. Hij liet zichzelf al zakken, wachtende tot iemand zou helpen. De tocht terug naar het kamp was te lang om de kater niet op zijn rug te dragen en zo zou hij sneller kunnen bewegen.

Tag: Zahida, Sunflower, Nectarpaw, Wolfpaw


Enough is enough - Pagina 4 Acorno2

Enough is enough - Pagina 4 8qZ9elBw_o

Enough is enough - Pagina 4 YYIjbbHY_oEnough is enough - Pagina 4 JGRI0baEnough is enough - Pagina 4 KD4co7iEnough is enough - Pagina 4 UK1ajoIEnough is enough - Pagina 4 IfBu3avEnough is enough - Pagina 4 KUbwnRUu_oEnough is enough - Pagina 4 G3K5gZvO_o
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Darkpaw
Member
Enough is enough - Pagina 4 Mini-avatar-Darkpaw
200
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 10 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
Darkpaw
BerichtOnderwerp: Re: Enough is enough   Enough is enough - Pagina 4 Icon_minitimedo 26 maa 2020 - 21:17

Er leek geen enkele kat aan te vallen, maar er kwamen wel schaduwclan katten te hulp om Sinclaw neer te krijgen. Darkpaw hoorde een kat in de verte gillen, maar was niet van plan om als een bange wezel weg te rennen. Hij bleef waar hij was en grauwde vervaarlijk naar een ieder die alleen al naar hen keek. Hij nam al hun bewegingen op tot de stem van Acorndust de gehele clan bijeen riep en Sinclaw als gevangene mee te nemen. Ze zouden haar in de poten moeten bijten zodat ze moeite zou hebben om eventueel weg te rennen! Darkpaw keek even over zijn schouder en zag hoe Hazelnut bovenop de zwart/witte poes lag. 'Hazelnut zou het een idee zijn om Sinclaw zo te verwonden dat ze nog wel kan lopen, maar niet zou kunnen vluchten?' vroeg Darkpaw de hazelnoot bruin gestreepte kater en wachten op zijn antwoord.

Tag: Hazelnut en de andere rond om en indirect Sinclaw


Hydra - Leafface - Moonkit -  Darkpaw - Lionpaw@ - Moonpaw - Crow • - Scarface
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Bleaktail
Member
Enough is enough - Pagina 4 0rS1Iyi
Dorian
453
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 24 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
Bleaktail
BerichtOnderwerp: Re: Enough is enough   Enough is enough - Pagina 4 Icon_minitimedo 26 maa 2020 - 22:59


Bleaktail had zichzelf dan toch eindelijk ontmaskerd en was haast opgelucht naar de overkant gelopen. Zodra hij daar was had Sinclaw haar staart even op zijn rug laten rusten. Het was een klein gebaar. Maar toch wel belangrijk. Vanaf de overkant klonk een laag gegrom, Settledust… Bleaktail wierp hem een uitdagende blik toe. Jammer joh, had je je verdenkingen maar serieus moeten nemen. Nu was het te laat. Veels te laat. Er klonk zo nu en dan wat gegrom en gescheld tegenover hem en de andere overlopers. Het deerde hem oprecht niet. Bleaktail had hier zo lang op gewacht. Ze konden hem van alles wijsmaken, hij zou toch niet naar hen luisteren. Uiteindelijk kwam Acorndust dan toch weer aan het woord. "Dan ben je hierbij ook verbannen van Shadowclan, Bleaktail." Nou, dat was het dan. Hier zouden hun wegen waarschijnlijk scheiden. De tabby had zijn deputy toch al nooit echt gemogen. Op z’n minst was dit dan ook gelijk het beste wat Acorndust ooit voor hem had gedaan. Daarna gingen de dingen heel snel. Orchis sneed de keel van Southernwolf door. Wolfpaw, Ravenpaw en Hazelnut werkte Sinclaw tegen de grond. Feverpitch ging er vandoor. Terwijl Acorndust een poging deed een poging om Orchis aan te vallen, die zich inmiddels achter Ivory en Zahida had verscholen. Verschillende ShadowClan leden riepen om en om dat ze terug moesten naar hun kamp. Dat men hier tijd aan het rekken was en dat elke seconde dat ze hier langer waren er een te veel zou zijn. Het was uiteindelijk Sunflower die de woedende deputy er van wist te overtuigen zijn aanval te staken. Zahida gaf nog een waarschuwing dat Tallstar nog meer levens zou verliezen als ze hun vechten niet onmiddellijk zouden staken. Er klonk inderdaad een doodskreet vanuit de verte. Maar Bleak was er vrij zeker van dat deze niet van Tallstar afkomstig zou zijn. "Jullie hebben gelijk." Zei Acorndust uiteindelijk, temidden van de chaos. "We gaan terug naar het kamp." Oh. Wat nu? Hij wist niet elk detail van het plan. Dat had ook niet gekund. Zijn rol was hem duidelijk uitgelegd. Maar de rest zou vanzelf komen. Toch leek dit de verkeerde kant op te gaan. Wolfpaw werd onverbannen verklaard. Opmerkelijk. Maar hey, rare keuzes werden wel vaker gemaakt in rare tijden. Hoe kon hij het de emotioneel instabiele Acorndust kwalijk nemen? Al deed hij dat wel want dit was wederom een probleem. Ietwat onzeker keek de kater om zich heen. Hij fronste. Pure chaos, dat was wat dit was. Zodra hij orders zou krijgen zou hij deze meteen uitvoeren. Maar om zelf te gaan lopen bepalen in een situatie zo complex als deze, hij zou wel gek zijn dat te doen...


Commitment is like a novel,
Enough is enough - Pagina 4 Bleak1
where the hero dies within the first chapter.
Extra::
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Acefray
Dorpsslet
Enough is enough - Pagina 4 6rUw8UC
Jamie
4431
Actief
"Once more into the fray, into the last good fight I'll ever know.
Live and die on this day, live and die on this day"

CAT'S PROFILE
Age: 51 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Medicine Cat
Acefray
BerichtOnderwerp: Re: Enough is enough   Enough is enough - Pagina 4 Icon_minitimedo 26 maa 2020 - 23:14

"I want to be with you, it's as simple and as complicated as that"

Zou het voor iedereen zo snel gaan, vroeg hij zichzelf af. Want het een liep over naar het ander, en alles verliep zo onmogelijk snel dat hij het niet kon bijhouden. Zijn kop leek in honing gedoopt te zijn want niks drong werkelijk door. Het eerste wat hem terugbracht was de dood van Southernwolf, en dit gebeurde met een steek die tranen in zijn ogen bracht. Niet alleen voor dit jong verloren leven, een die helemaal niet vandaag geeindigd had moeten worden. Maar vooral voor Acorndust, die zijn zoon had zien sterven. Geen enkele ouder zou ooit zijn kind moeten verliezen, laat staan op een manier zo gruwelijk als deze. Hij had geen tijd om te rouwen, dat zou hij later moeten doen. Deze keer niet bij een vigil. Zijn blik bleef hangen op het levenloze lichaam. En hij dacht na over zijn eigen kinderen. Kinderen die hij niet meer kon troosten bij een vigil, die niet meer onder zijn constant waken zouden opgroeien. Kinderen waar hij de warrior naam ceremonie niet van zou zien. Nee. Zo moest hij niet denken, want Tallstar zou het allemaal oplossen. Die zou ervoor zorgen dat alles weer wordt zoals vroeger, dat alles weer goed wordt. Maar zelfs Tall, hoe veel hij ooit van die kater hielt, zou Southernwolf niet terug kunnen brengen. Voor een seconde gleed zijn blik naar de hemel, een die voor hem doodstil leek te zijn, en in stilte bidden hij dat de young warrior hier veilig was aangekomen.

Naast hem zag hij hoe Sinclaw in de problemen leek te komen, hoe Wolfpaw in haar nek ging en hier al snel warrior bovenop sprongen. Hij probeerde zich een weg naar hun toe te banen, maar nog voor hij deze bereikte voelde hij het gewicht van een andere kat tegen zich aan. Meteen duwde hij zichzelf dichter tegen de grond om te voorkomen dat hij zou omvallen. Russetfur, herkende hij al snel, sprak hem toe terwijl ze hem aanviel. En zijn dikke vacht en groot lijf kon hem misschien weren van haar aanvallen, maar haar woorden drongen door zonder enige moeite. De pijn hiervan was in zijn ogen te zien terwijl hij terugsprak, in de tussentijd lamlendig bezig om haar van zich af te krijgen. Hij gebruikte weinig kracht en geen tand of klauw. ”Dat ik van haar houd betekend niet dat ik Shadowclan haat.” De woorden waren vol emotie, al kon hij zelf niet goed plaatsen welke emotie het was. Nee, hij voelde geen haat voor Shadowclan, of zelfs niet voor alle katten die hier stonden. In tegendeel, ze waren zijn familie. Hij hielt van ze. En toen begon het door te dringen… Waarom vocht hij nog terughoudend als hun zich zo snel tegen hem hadden gekeerd. Als Russetfur hier zonder een twijfel in haar hele lichaam zich op hem gooide. Met de intentie om hem pijn te doen. Was dit werkelijk de kat waar hij in de ochtend de zon mee had gedeeld? Waar hij de laatste avond mee had samengetongd? Niemand kon toch zo snel van gevoel veranderen? Hadden ze hem dan al die tijd al slecht gevonden? Hadden ze al die tijd al die nare dingen over hem gedacht? Een woede begon te prikken onder zijn huid. Ja hij had hun pijn gedaan, dat wist hij. Maar zo snel zich tegen hem keren. Terwijl hij zo veel voor hun had gedaan, had moeten opgeven? Leken hun moeite te hebben hem meteen vuil aan te kijken en uit te schelden? En dan waren dit de katten waar hij zijn hele leven voor had gegeven om hun te helpen. Om hun te helen en ze veilig te houden. Heel zijn vosverdomde leven had hij besteed aan deze rang enkel en alleen om in minder dan een oogwenk als stront behandeld te worden. Het enige wat hij ooit voor zichzelf had gedaan was liefde voelen. Liefde voor zijn partners, voor zijn kittens, voor zijn vrienden. Ja hij was dom van liefde. Maar hij was niet slecht. En zelfs als hij dat was, was hij niet zo slecht om deze behandeling te krijgen.

Toen hij weer sprak had zijn stem een oerkracht in zich, gevoed door de kolking van woede en verdriet “Ga asjeblieft van me af.” En nog voor hij uitgesproken was gebruikte hij al zijn lichamelijke kracht om de rode kattin van zich af te duwen, hopende dat ze van hem af zou blijven. Hij draaide zich om. Voor hem hoorde hij het besluit van de deputy om Sinclaw mee terug te nemen naar het kamp. De massieve kat maakte zich een weg naar zijn partner die werd neergehouden door andere. Net optijd om de woorden van Darkpaw te horen. Een apprentice. Een vosverziekte apprentice die iets zo onwerkelijks kon voorstellen. Hij probeerde wederom zijn lichaam te gebruiken om de twee katten bovenop de gevlekte poes ervan af te beuken. Wetende dat hij niet meer kon betekenen voor haar als dat, meer kon hij niet zonder zich te verlagen tot het nivo wat zijn oude clanmates hadden aangenomen. Hij wist niet voor hoe lang hij nog zo rechtvaardig ging handelen, zolang hij het kon zou hij geen kras van schade maken. Maar zijn geduld was ook niet eindeloos. Dat hij op deze manier in ieder geval bij haar kon zijn, haar kon beschermen als iemand iets onredelijks zou doen. Hij hief zijn kop “Niemand gaat haar verminken” Uitte hij ferm. En hij ging mee, vulde zijn houding woordloos aan. Al moest het door de clan achterop te volgen. Natuurlijk zouden ze aankomen in een overgenomen kamp, maar dat betekende niet dat er niet genoeg katten waren die zijn partner zouden willen pijnigen. Hij wilde mee, bewust ervan dat hij zichzelf hiermee in dezelfde hopeloze situatie zou gooien. Maar dat maakte hem niet uit. Het maakte niet uit. Zolang hij maar bij haar was. Want van heel deze groep katten die hij als familie zag, leek zij een van de weinige te zijn geweest die de woorden echt had gemeend.

Tag: Russetfur, poging bodyslam Hazelnut + Ravenpaw


ONCE MORE INTO THE FRAY, INTO THE LAST GOOD FIGHT I'LL EVER KNOW. LIVE AND DIE ON THIS DAY
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Enough is enough - Pagina 4 LAuc8H3
Renske
911
Actief
Even dust was made to settle. And if we’re made of dust, then what makes us any different?

CAT'S PROFILE
Age: 17 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Young Warrior
Settleddust
BerichtOnderwerp: Re: Enough is enough   Enough is enough - Pagina 4 Icon_minitimeGisteren om 0:23

Settleddust zijn poging om te helpen was tevergeefs. Al voordat hij goed en wel was aangekomen bij de deputy, had het misbaksel te keel van de jonge warrior open gesneden en Settleddust zijn groene ogen vulden met horror en afgunst. Hij zag letterlijk het leven uit Southernwolf zijn ogen vervagen. Settleddust vertraagde en bleef een staartlengte van het tweetal staan. Hij zag ieder detail. Hoe het bloed opwelde uit de wond, hoe Acorndust wanhopig probeerde het te stoppen. Settleddust stond daar maar, starend naar gutsend bloed en een rouwende vader. Hij hoorde niets meer, alles leek tergend langzaam af te spelen. Pas toen Acorndust weer brulde en naar de moordenaar ging kwam hij weer op aarde. Hij knipperde verbaasd. Hij leek in een slechte film beland te zijn, maar om hem heen gebeurde van alles. Hij zag hoe Wolfpaw in een oogblink Sinclaw wist te overmeesteren, hoe het puntje van Feverpitch haar staart in niemandsland verdween, hoe Acefray werd aangevallen door Russetfur. En toen werd de lucht gevuld door ijzige kreten, wie wist waar vandaan, waarna met zieke humor werd verteld dat het Tallstar was die aan het doodgaan was. Wie wist voor de hoeveelste keer.
Settleddust zijn ogen gingen weer naar het lichaam van Southernwolf. Hij wou dat hij vriendelijker voor de kater was geweest toen ze apprentices waren. Hij had nu van alles spijt, zelfs over de gedachten die hij nooit had uitgesproken. Want dit had hij ook niet verdiend, zo snel naar StarClan te moeten vertrekken. Zijn adem stokte in zijn keel toen Settleddust zijn rug rechtte. Eindelijk, na al die verspilde tijd en levens, kon Acorndust weer realistisch nadenken. Ze zouden naar het kamp gaan, en Sinclaw was hun gevangene. Wolfpaw hoorde weer bij hen, uiteraard. Ze had zichzelf bewezen als geen ander. Hoe kon het anders? Hij hoorde weer iemand achter hem brullen en Acefray probeerde zijn partner, of wat het ook van hem was, te ondersteunen. Maar Acorndust was inmiddels weer teruggekeerd en wilde zijn zoon naar kamp brengen. Hij vroeg wie hem wilde helpen. Settleddust keek de kater aan, die opeens zo fragiel leek. En Settleddust zag dat hij ook maar een kat was, zoals hun allemaal. Hij had zijn mentor altijd gezien als de alwetende, de verstandige, de wijze. Maar nu zag hij dat hij ook fouten maakte, dat hij ook pijn leed. ‘I-ik,’ begon Settleddust hakkelend. ‘Ik help wel,’ maakte hij zijn zin daarna schor af. Hij haalde diep adem en werkte daarna zijn poot en schouder onder het slappe lichaam van Southernwolf die niet mee leek te werken. Maar na even sjorren wist hij het over de rug van zijn mentor te hijsen. Hij nam aan dat de rest van de clan wel met Sinclaw afrekende. Hij wilde gewoon zijn vriend helpen.

Tag: Southernwolf & Acorndust.




S e t t l e d d u s t

Some truths were sewn into our DNA
Some truths unravel and fray
Some truths keep growing taller than giants
Some truths take our breath away
And some truths get tired the longer we wait





Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken Online
Russetfur
Member
Enough is enough - Pagina 4 DPKsfdL
Nath
296
Actief
Only the end matters

CAT'S PROFILE
Age: fifty-five Moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Warrior
Russetfur
BerichtOnderwerp: Re: Enough is enough   Enough is enough - Pagina 4 Icon_minitimeGisteren om 20:38

Rationeel handelen zat er even niet meer in voor Russetfur. Haar doen en laten werd nu geleidt door emoties. Acefray was de kater geweest die haar had geholpen toen ze in verwachting was van haar jongen, de kater die ze had vertrouwd om haar jongen op de wereld te brengen en de kater die gekozen was door Starclan om voor Shadowclan te zorgen. Hoe kon hij een verrader zijn? Hoe kon hij kiezen voor Sinclaw? Die vuile, smerige moordenaar. En als Acefray daar toe in staat was, wat had hij zelf allemaal dan wel niet gedaan? Toen Russetfur zich dan ook op de medicine cat van Shadowclan wierp, vroeg ze hem hoe hij Innerstar zo kon verraden.

"Dat ik van haar houd betekend niet dat ik Shadowclan haat." Hierna merkte Russetfur op hoe de kater geen tand of klauw tegen haar gebruikte. De pijn in zijn stem miste ze ook niet. Hierdoor verslapte de aanval van Russetfur en drong haar eigen pijn ook tot haar door. Acefray vulde zijn stem met kracht die de oren van de rode kattin voelde, waarna ze van zijn lijf af werd geworpen. Russetfur belandde op de grond, deed niet haar best om de aanval tegen de gaan en keek met een gepijnigde blik naar de kater wie zich medicine cat van Shadowclan had mogen noemen. "Ze heeft haar vermoord, Acefray... en niet alleen haar," sprak ze. "Hoe kan je die moordenaar kiezen..." Russetfur liet haar oren hangen. Haar schouderblad deed pijn door de val, maar het interesseerde haar even niet.

"Shadowclan!" de stem van Acorndust trok haar terug naar de werkelijkheid en vastberaden keek ze naar haar deputy. Ze zouden terug naar het kamp en Starclan zijn dank werd Wolfpaw's verbanning opgeheven. Russetfur voegde zich bij Wolfpaw, Ravenpaw en Hazelnut die zich daarnet op Sinclaw hadden geworpen. Sinclaw moest mee terug naar het kamp en mocht niet ontsnappen, dat was duidelijk. Een apprentice stelde voor aan Hazelnut om Sinclaw te verminken. Russetfur keek naar de deputy die ondertussen vroeg of iemand hem wilde helpen om zijn zoon mee te dragen. Misselijkheid vulde haar maag terwijl ze haar blik op de moordenaar van haar moeder richtte. Haar spieren waren aangespannen. Sinclaw zou niet ontsnappen. En wat in Starclan's naam zouden ze aantreffen in het kamp.

TAG: Acefray, Sinclaw, de katten bij Sinclaw... wie niet eigenlijk?


Enough is enough - Pagina 4 BFXFBvt
"You know, the only thing that matters is the ending. And this one is very good. This one's perfect."
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sinclaw
Deputy
Enough is enough - Pagina 4 Zw2fckP
Michelle
1769
Actief
She wears strength and darkness equally well, the girl have always been half goddess, half hell.

CAT'S PROFILE
Age: 48 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Deputy
Sinclaw
BerichtOnderwerp: Re: Enough is enough   Enough is enough - Pagina 4 Icon_minitimeGisteren om 20:56















There's a revolution coming

Alles was zo perfect, in die ene seconde was haar leven zoals het had moeten zijn. De liefde van haar dochters, haar partner open en bloot. Zij, een clan leidend. Het was dan wel een halfgare groep idioten, maar het waren haar idioten. Alles was van haar en alles was perfect.

Die perfectie, het waanbeeld van hoe alles kon zijn verdween als sneeuw voor de zon. Acorndust verloor zijn geduld, stortte zichzelf op Orchis aan wie ze net zonder veel er om te geven Southern had doorgespeeld. In reactie sneed de kater de keel door van haar oud clangenoot en haar adem stokte in haar keel. Dit was niet hoe het moest gaan. Ergens diep diep vanbinnen, brak er iets in haar. Wetende, dit was niet hoe het moest gaan. Tallstars clan zou niet in gevaar lopen van hun gehele plan. Southern was geen gevaar geweest voor Tallstar, Tallstar had Southern niet dood gewild, hij was enkel een manier geweest om de overgave van Shadowclan te krijgen.

In stroomversnelling hoorde ze haar dochters reageren, schoot haar kop terug naar Feverpitch die begon te huilen, te schreeuwen, het ijs kromp om haar hart de stem van Wolfpaw horende, ijzig zoals ze haar altijd had willen maken. De haat die ze uitsprak kon ze niet beantwoorden. Haar ogen groot gericht op Fever die achteruit deinsde. Haar lichaam zonder tegenstribbelen liet ze tegen de grond werken. De smak haar kaak met een klap op elkaar slaand. Maar haar ogen bleven gefocust op Fever, pas nu ziend, ziend wat de keuze was geweest die Sin haar had opgelegd. De pijn die ze voelde bij het zien sterven van Southern, de pijn die Sin had gevoeld toen Beekit in haar poten stierf. De pijn van haar eigen moeder vindend, plat en levenloos, de pijn toen ze wist dat Dimlight de dood van haar moeder had veroorzaakt en de pijn die haar hart niet had willen verdragen toen ze Dimlight van de klif af duwde. Alle pijn van verlies, pijn van gevoelens die onuitgesproken bleven. Pijn die zij haar al die manen had opgedwongen.

En ze was weg, ze sloot een keer haar ogen en Fever was weg. Wat ruimte over liet voor de bewustwording van Wolfpaw bovenop haar, tanden geplaatst op de plek waar haar eigen tanden zojuist zo dichtbij waren geweest om Southern te vernietigen. Om haar eigen Fever..

Met ogen wijd open gesperd bleef ze liggen, ze had haar kind eerder aangevallen. Had Wolf pijn gedaan en zelfs al zou ze nu zichzelf los kunnen werken, zou het lichaam van Wolf van haar af kunnen werken en een einde maken aan haar leven.. Een misselijkmakend gevoel borrelde op liet haar hoesten terwijl haar maaginhoud gevaarlijk dichtbij was om uit haar lichaam te werken. Ze dacht aan haar eigen meisje vermoorden. ZE dacht. Ze zou het doen, om Tallstar zijn clan te gunnen. Ze wist dat ze het zou doen. Want Tallstar had haar nodig, Tallstar. Tall

De rode waas was weg te knipperen bij het horen van Acefray, de rest van de stemmen missende op hem focuste ze zichzelf, duwde haar nagels in hun hulzen. Aangevende dat ze mee zou komen zonder gevecht. Haar binnenste fluisterend dat ze haar kans zou krijgen zodra ze bij de andere bloodclanners was. Haar kans voor wat.. Wolf. Ditmaal kwam er meer omhoog terwijl ze hoestte de rotte geur in haar neus stekende terwijl ze haar ogen focuste op Acefray. Waar was Fever.. Fever.. Wolf.. Tallshadow, Tallfright. Baneflower. Haar babies, haar.. Als ze in het kamp waren, zou ze haar slangenbabies zien, dan wist ze wat ze moest doen. Tot die tijd, bleven haar ogen gefocust op Acefray en haar nagels in hun hulzen. Tot ze wist wat ze moest doen. Tot ze haar hart tot stilte had gemaand en Wolfpaw kon vermoorden, voor Tall, voor het goede, voor alles. Alles voor Tall. Ze zou niet falen. Niet nu, ze moest alleen.. Haar hart zover krijgen, zo ver als ze met Dimlight was gegaan.. om Wolfpaw te vermoorden..

@Feverpitch, @*Wolfpaw @Acefray



Enough is enough - Pagina 4 CsvhKMJ
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
Enough is enough
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 4 van 4Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Warrior Cats :: Other Territory :: Twoleg place :: Bloodclan Camp-
Ga naar: