the rifle's spiral



 
IndexGebruikerslijstRegistrerenInloggenZoeken
We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
Season
Season
Newleaf, 5°C - 15°C
Na een korte vorstperiode ontdooit de rivier. De prooidieren komen weer uit hun schuilplaats en het kan niet lang meer duren voordat deze nestjes jongen krijgen. De vogels fluiten uitbundig en kondigen een nieuwe Newleaf aan.
WHAT'S HAPPENING
Current Event
In-Game Event
Prophecy given by Starclan
"Heed the darkness that creeps near.
Heed the purge that will begin
Seeping into the forest slowly.
Poisoning the clans from within

Blood will turn the forest red.
Lie low in order to thrive
Stay aware of who your allies are.
Or none of the clans will survive"
THE ALLEGIANCES
Clans
THUNDERCLAN
RIVERCLAN
WINDCLAN
SHADOWCLAN
TRIBE OF RUSHING WATER
BLOODCLAN
THE MANAGEMENT TEAM
Staff
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Editor
Editor
foundr
COME JOIN US
WC DISCORD

SWITCHERDIESWITCH
SWITCH ACCOUNT



Deel
 

 the rifle's spiral

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Wolfblood
Member
the rifle's spiral Tumblr_p6sdi7UolB1umgtvqo1_640
Kip
782
Actief
➳ I wasn't born to be soft and quiet, I was born to make the world shatter and shake at my fingertips

CAT'S PROFILE
Age: ✘ 18 moons strong
Gender: She-cat ♀
Rank: Apprentice
Wolfblood
BerichtOnderwerp: the rifle's spiral   the rifle's spiral Icon_minitimedi 31 maa 2020 - 20:46

Hungry dogs

De weg terug werd in stilte afgelegd. Wat anders kon het ook, alsof er iets te zeggen was over deze situatie. Ze liepen met de moordenaar van Russetfur haar moeder en een medicine cat die zijn clan verraden had. Wolfpaw had haar blik strak voor haar gericht, terwijl ze in een formatie liepen waarin zowel Sinclaw als haar smerige schaapje aan alle kanten geflankt werd. Alles in haar lichaam was gespannen, maar ze weigerde om oogcontact te maken met haar moeder. Nam het als een metafoor als je dat wilt, dat ze haar simpelweg niet onder ogen kon komen. Waarheid was dat ze niet wilde weten wat er in haar speelde nu, en dat ze niet de zwakte in Wolfpaw haar eigen ogen zou zien. Ze kende die slang goed genoeg, die zou met haar woorden recht op haar grootste onzekerheden in rammen. Nee. Dat zou niet meer gebeuren.

Eenmaal bij het kamp beval Acorndust de escorte om buiten te blijven. Uit pure frustratie duwde Wolfpaw haar klauwen diep in de grond, de aarde omwoelend. Ja nee doei, ze wilde vechten. Ze wilde al die ratten hun kamp uit jagen en checken of Slatefur oké was. Starclan, Softpaw zou inmiddels wel met een paniekaanval ergens liggen te creperen, en Pepperpaw dan? Of Tallstar? Haar staart zwiepte geërgerd heen en weer, maar zelfs de opstandige apprentice begreep dat hij gelijk had, dat ze moest luisteren. In het kamp had Sinclaw haar bloedratten, die zouden hen in no time bevrijden. Dus klemde ze enkel haar kaken in stilte op elkaar en knikte moeizaam, waarna ze samen met de rest van de escorte plaats nam op een plek een stukje afgelegen van het kamp. Wolfpaw haalde briesend adem en kon het niet laten om onrustig te ijsberen. "Geen woord," sprak ze ruw tegen Sinclaw, eerder voor zichzelf dan wie dan ook, haar blik nog altijd in de verte terwijl ze onrustig heen en weer bewoog. Het vrat haar op dat ze niets kon doen behalve wachten, als een nutteloze waakhond. Alles in haar schreeuwde om te helpen, om iets te doen. Het was echter toen dat een geritsel in de bosjes haar aandacht trok. Meteen schoten de haren op haar rug wat overeind, waarna ze waakzaam naar zowel Russetfur als Hazelnut keek alvorens zich richting het geluid te keren, haar rug kort naar de gevangenen. "Laat jezelf zien, rat," siste ze dreigend naar de bosjes waar het geluid vandaan was gekomen.


Voor Sinclaw, Acefray, Hazelnut & Russetfur.

NOTE: Deze escorte bevindt zich een stukje BUITEN HET KAMP. Dit speelt zich af terwijl Acorndust met de rest van Shadowclan terug het kamp binnen komt. Ik heb toestemming van Cynthia! + Wolfpaw wordt afgeleid door het steentje dat Orchis gooit, zoals in hier staat beschreven.

Are never loyal


ik ga janken deze post heeft mij zoveel stress bezorgd #thanksactieforum



'Fate whispered to the wolf: 'You cannot withstand the storm'
the rifle's spiral Wolfos12
To which the wolf replied: 'I am the storm'
Slap Count: 07
the rifle's spiral Unknownthe rifle's spiral Unknown


Laatst aangepast door *Wolfpaw op di 31 maa 2020 - 21:27; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sinclaw
Dark forest
the rifle's spiral Zw2fckP
Michelle
1777
Actief
She wears strength and darkness equally well, the girl have always been half goddess, half hell.

CAT'S PROFILE
Age: 48 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Deputy
Sinclaw
BerichtOnderwerp: Re: the rifle's spiral   the rifle's spiral Icon_minitimedi 31 maa 2020 - 21:25















Technically, I’m a murderer
but I like to think that’s one of my better qualities

Verraad, was het niet hetgeen dat Sinclaw altijd in haar leven had gekend. De realiteit waar ze elke dag mee leefde. Anyone can betray anyone.. En toch, haar dochter. Ze staarde voor zich uit terwijl de scharnieren in haar hoofd doorkraakte. Elk woord van Tallstar voor zich halende. Elke gedachte, elke emotie. De enige die haar niet verraadde, de enige die van haar hielt voor wie ze was. Zelfs Acefray kon niet inzien hoe ze werkelijk was, hielt een mooier beeld voor zijn ogen.

Enkel Tallstar zag haar voor wie ze was, zag haar en zag haar waarde en alles was voor Tallstar. Alles was voor hem. Ze stond hier voor hem, de halsband om haar hals half doorgescheurd na Wolfpaw’s velle bijt, bloed druppelend uit de wond die haar eigen dochter haar gegeven had, begon langzaam haar witte vacht te verkleuren. Bloed, het rook zo sterk, zo eigen.

Ze had altijd met bloed aan haar poten geleefd, had nooit anders kunnen leven. Misschien als haar ouders haar ouders niet waren geweest, maar dat was wishful thinking. Dat was niet Sinclaw geweest dan. Sin, zonde, ze was niets anders en toch, toch had ze zoiets goed en puurs op aarde gezet als haar kittens. Beekit, Bee, haar kleine bijtje, hij was perfectie geweest. Hij was zo goed, zo puur. Ze hielt zoveel van hem en toen.. Hij was haar enige kind die haar nooit verraden had. Haar enige baby..

S’ nachts dacht ze nog dat hij tegen haar aan lag. De kleine worm. Zelfs nadat ze zijn broer en zus naar Thunderclan had gestuurd, half uit angst voor haar vader, half uit walging voor haarzelf. Ze had het laten gebeuren dat hun broertje overleden was. Ze had toegekeken met horror in haar ogen.

Thornfang was.. een vulling geweest van de leegte. Ze had Acefray nieteens aan kunnen kijken die tijden. Had geweten dat alles wat er in haar was, alles wat ze gedaan had, had geleid tot de dood van haar bijtje. Toen kwam het nest, haar dochters. Ze haatte ze, ze haatte ze omdat ze niet van Acefray waren. Ze haatte ze omdat ze op Innerstar leken, omdat ze op hun vader leken. Ze haatte ze zo diep.. behalve Wolfkit. Kleine Wolfkit. Wat had ze van haar gehouden. Wat hielt ze nog van haar.

Waar had dat alles haar geleid.. Haar amberen ogen staarde naar die van Wolf, dezelfde ogen als Darkfire had gehad. Haar vader.. Haar rechterachterpoot jeukte bij de gedachte en ze bewoog het been met het oude litteken met een grimas. Herinneringen aan een betere tijd.. Als alles anders was geweest.. Had Acefray nooit medicine cat hoeven worden. Had zij die rang op zich genomen, was ze dan gelukkig geweest? Inplaats van haar geloof in de sterrenkatten zien vervagen voor haar eigen ogen, terwijl tegenslag op tegenslag in haar leven voorkwam.

Haar geloof was terug, ze wist dat ze er waren en dat ze er niet waren om katten te beschermen. Ze waren enkel gefocust om hun blessing te geven aan een selectief groepje katten. Katten waarvan ze dachten dat ze wel op hun knietjes zouden gaan voor de heilige onzin. Terwijl ze daar boven de zielen zoals Sinclaw uitlachte. Uitspugde.

Ja ze bestonden, ze waren er en keken nu toe. Lachend, maar Sin zou de laatste zijn die zou lachen, Tallstar zou alles veranderen. Acefray zou zijn rechten krijgen en zij.. zij zou eindelijk haar geluk hebben.

Ze zou eindelijk gelukkig mogen zijn.

Geritsel liet haar even opkijken voor haar ogen langzaam terug gleden naar haar dochter, ze had zo trots gesproken tegen Sin, zo trots op haar eigen verraad. De leugens die ze uitspuugde voor een clan die haar enkel misbruikte. ”Wolf.” Haar stem was toonloos, emotieloos. De pijn die ze voelde verdween uit haar systeem terwijl ze langzaam sprak. Haar kop hoger heffende. ”Een van ons sterft vannacht.” Mauwde de kat koel geen beweging makende en Hazelnut en Russetfur naast haar negerende. ”Het is aan jou om te kiezen wie.” Normaal zou ze lachen, haar dochter voor het blok zetten. Maar de emotieloze woorden bleven een waarschuwing. Langzaam maar zeker klikte de woorden van Tallstar dichter en harder in haar geest. Langzaam maar zeker begon ze zich te focussen op de hartslag van haar dochter. De vitale punten. Wolfpaw zou sterven vannacht, als zij niet besloot om het leven van haar eigen moeder te nemen.


En ergens, diep in Sin’s hart, verscholen van de wereld. Hoopte ze dat Wolf de juiste keuze zou maken.




the rifle's spiral CsvhKMJ
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Acefray
Dorpsslet
the rifle's spiral 6rUw8UC
Jamie
4481
Actief
"Once more into the fray, into the last good fight I'll ever know.
Live and die on this day, live and die on this day"

CAT'S PROFILE
Age: 51 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Medicine Cat
Acefray
BerichtOnderwerp: Re: the rifle's spiral   the rifle's spiral Icon_minitimedi 31 maa 2020 - 22:27

En zo was hij meegegaan. Zijn zware passen simpel en vloeiend in het gebied dat sinds vandaag niet meer zijn thuis was, maar voor altijd nog zo zou voelen. Hun lichamen werden bedekt door de planten die hij oh zo goed kende. In de bomen hoorde hij geritsel en gekras. Hij hoefde niet omhoog te kijken om te weten dat het zijn kraaien waren, de kater kon hun begroeting uit miljoenen herkennen. Toch liet hij kort zijn groene blik omhoog dwalen en volgde hun donkere silhouetten, wetende dat de vogels niet zouden landen zolang hij bij andere katten was. Hij vroeg zich af of hun het zouden begrijpen, zijn acties en de gevolgen ervan. Hij vroeg zich af of ze mee zouden gaan met hem wanneer hij dit gebied voor het laatst zou verlaten. Toch moest hij zich corrigeren op deze gedachten. Want het zou nog allemaal goed komen, straks was Tall er weer. En hij zou het allemaal weer goed maken, dat wist hij zeker. En toch kon zijn hart het niet laten om te twijfelen, om verlies te voelen. Maar hij realiseerde dat dit verlies niet ging om het territorium, om het fysieke thuis. Het ging om de katten die hij als clanmates beschouwde, degene waarmee hij was opgegroeid en waar hij zijn hele leven toe tot had geweid. Hij hielt van deze katten. En hij had ze pijn gedaan, in ruil daarvoor hadden ze hem weer terug pijn gedaan. Hun vuile woorden, hun blikken. Het speelde zich nog steeds voor zijn ogen af. Ze hadden zijn acties slecht doen lijken. Maar een actie geleid uit liefde, die kon niet slecht zijn, of wel?

Liefde. Voor liefde was hij nu hier, liep hij nu als een verbannen gevangenen naar zijn eigen woonplaats toe, begeleid door clanmates en zijn stiefdochter. Allemaal uit liefde voor Tallstar, voor Sinclaw. Zouden hun ooit liefde als deze hebben gevoeld? Liefde zo diep en verblindend dat je er alles voor zou doen? Liefde die bijna zeer deed, die tranen in je ogen bracht? Hij wist het niet te zeggen, en misschien was het wel beter als niemand liefde zoals dat voelde. Hij was het lopende bewijs. Soms hielt je zoveel van een ander dat je je eigen leven ervoor zou geven, in iedere zin van het woord. Het ergste hiervan was niet de weet hiervan. Hij had er vrede mee als hij voor zijn partner zou sterven, als hij hiermee haar een uurtje langer het verse gras kon laten ruiken en de blauwe hemel kunnen laten zien. Nee, het ergste was dat je niks kon opofferen om de pijn van je geliefde weg te nemen. Want zo lag zijn groene blik nu op zijn partner, een kattin die alles voor hem betekende, en hij wist dat hij compleet nutteloos was. Niks zou haar pijn kunnen verlichten, hoe erg hij hier ook zijn best voor deed. En toch zou hij het blijven proberen. Zoals hij altijd al had gedaan. Op de manier hoe hij zijn eigen rouw had weg geslikt toen Beekit was vermoord om er voor haar te zijn. Hoe hij haar leugen over de dood van de kittens had geloofd en in stilte hierom was gebroken. Hoe hij moons hierna de waarheid ervan had aangehoord en haar had vergeven, en zelfs toen haar woord had gevolgd en zich niet had geïntroduceerd aan zijn kindjes. Hoe hij van zowel haar als Innerstar zelf had gehoord over haar moord en toch niet had opgesproken, zodat zij in de clan kon blijven. Hoe hij manen voor ieder ander had gehoord over de plan en loyaal zijn mond gesloten had gehouden, en geduldig was blijven wachten tot hij haar weer kon zien. Hij had het allemaal gedaan uit liefde voor haar. In de hoop dat het haar gelukkig zou maken.

Diep binnen in hem wist hij dat hij dat nooit zou kunnen bereiken. Nooit volledig. En toch liep hij hier, naast haar in plaats van tegen haar, omdat hij wist dat Sinclaw het waard was om alles voor te geven. Omdat hij wist dat hij nooit van iemand zo kon houden als van haar, en dat zei veel voor de kater. Kort liet hij zijn pels tegen die van haar aan strijken voordat ze tot stilte kwamen. Rumoer kwam af vanuit het kamp, vechten. Zijn spieren spande zich aan en hij bad tot Starclan dat ze zijn kinderen veilig zouden houden, dat ze hun zouden beschermen tegen welk geweld dan ook. Een vreemd geluid kwam vanuit de struiken en bijna was hij zelf opgestaan uit beschermen voor zijn metgezellen, net op tijd kwam de realisatie weer door dat dit niet moest. Dat het slecht zou zijn om te bewegen en het ze enkel meer last zou bezorgen, dus bleef hij stil. En toen begon Sin weer te spreken. Nog altijd in stilte drukte hij zijn oren naar achteren en luisterde naar wat ze vertelde. Misselijk. Hij voelde zich misselijk. Ziek. Alsof de woorden nog zo veel vuiler hadden kunnen zijn dan kraaienvoer. Want het maakte niet uit wat er zou gebeuren, zijn hart zou breken. Om zijn stiefdochter, om zijn partner, om beiden. Omdat hij wist waarom Sin dit zei. Omdat hij zelf ook een ouder was, en hierom begreep welke keuze Sin wilde dat er gekozen zou worden. Maar hij bleef stil. Hij ging niet in protest, hij begon niet te huilen of te smeken. Allemaal uit liefde voor haar zou hij zijn pijn en angst aan de kant zetten. Zou hij niet bidden tot Starclan zijn partner veilig te houden vannacht. Hij zou zichzelf laten breken, hij zou alles voor niks geweest laten zijn. Allemaal uit liefde voor haar, uit liefde voor hem.


Je kan enkel een dorpsslet zijn als mensen de deur voor je open willen doen
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Hazelnut
Member
the rifle's spiral WUcJBhV
Yanthe
754
Actief
I'm thє king of my own land. Facing tєmpєst of dust, I'll fight until thє єnd. Crєatures of my drєams raisє up and dancє with mє! Now and forєvєr, I'm your king!


CAT'S PROFILE
Age: 68moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Senior Warrior
Hazelnut
BerichtOnderwerp: Re: the rifle's spiral   the rifle's spiral Icon_minitimewo 1 apr 2020 - 1:25


Aangezien hij één van de katten was geweest die de zwart-witte poes overmeesterd had, had hij zich ook aan de groep toegevoegd om de ex-shadowclanner naar het kamp te escorteren. Hij had zich aan één van de flanken geplaatst waar hij een goed zicht had op zowel Sinclaw als Acefray. Eén verkeerde beweging en hij zat meteen op hen. De weg naar het kamp was gespannen. Er werden geen babbeltjes gehouden, wetende dat er een bom ontploft zou zijn in het kamp. Niemand wist wat ze zouden aantreffen en daar zou Hazelnut ook niet meteen achter komen. Er werd hen opgedragen om het verraders-duo op voldoende afstand van het kamp te houden. Even trok de kater met zijn oor. Het was een logisch besluit geweest, al had hij misschien toch beter van nut geweest in het kamp zelf. De kater had zijn oren naar achteren gelegd terwijl hij aan één van de drie weerszijde ging staan. Ze waren met drie, dus werd er automatisch een driehoek gevormd rond het duo. Hij ging er niet bij zitten, maar bleef netjes staan, klaar om elk moment naar voren te springen. Kort wierp hij een blik op Russetfur en Wolfpaw, die tegenover hem stonden, ieders aan een kant. Een geluid in de bossen trok zijn aandacht, maar liet hem niet wijken van zijn plaats. De jonge Wolfpaw daarentegen reageerde hier meteen op. "Laat jezelf zien, rat," Hazelnut's horen draaien zich naar voren, waarna hij een stap naar voren zette, richting Sinclaw en Acefray. De zwart-witte poes begon te spreken. Ze had het rechtstreeks tegen haar dochter, Wolfpaw. Dat was iets wat hem niet zinde, zeker niet na het horen van de uitspraak die ze maakte. Als er één kat was die het verdiende om naar Dark Forest te gaan, was zij het wel. Zijn staart zwiepte alert heen en weer en zijn blik was strak op de twee poezen gericht. Moest er hier en nu iets mis gaan, zouden hij en Russetfur bijspringen. "Luister niet naar haar," siste de kater richting Wolfpaw. Hij wist niet wat de sluwe poes hiermee wilde bereiken, maar wat ze ook wilde doen, het zou niet gebeuren zolang hij hier was.


the rifle's spiral B8m06IM
I'm thє king of my own land.
Facing tєmpєst of dust, I'll fight until thє єnd.

Crєatures of my drєams raisє up and dancє with mє!
Now and forєvєr, I'm your king!


Thєmє

.:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ravenpaw
Catministrator
the rifle's spiral FvKfk2C
Kiek
104
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 9 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
Ravenpaw
BerichtOnderwerp: Re: the rifle's spiral   the rifle's spiral Icon_minitimewo 1 apr 2020 - 11:09


Alles was als een soort sneltrein gegaan nadat ze op Sinclaw gesprongen waren. Ravenpaw had in één dag zoveel indrukken gekregen. Was door zoveel nieuwe emoties kort na elkaar gesleept dat hij de echte klap van dit alles nog niet voelde. Samen met zijn moeder, Wolfpaw, Hazelnut en de twee katten die de boeken in gingen als de grootste clanverraders ooit liepen ze richting het kamp. Ze zouden er buiten halt houden, om afstand te bewaren. Acorndust was afgesplitst en door gegaan met de rest van de warriors. Zij bleven achter en moesten die twee hier in de gaten houden. Geagiteerd sloeg de kater met zijn staart. Er klonk iets in de bosjes, Ravenpaw zijn ogen schoten er heen en Wolfpaw riep om zich te laten zien. Een van die Bloodclan katten was hen toch niet gevolgd? Hij had meerdere keren achterom gekeken, niemand gezien. Daarna sprak Sinclaw. Zijn blauwe ogen waren ijzig gefocust op de kattin. Hoe zou zijn moeder zich nu voelen? Wetend dat de moordenaar van haar zus hier tegenover haar stond, zo voor het grijpen? Sinclaw had gesproken over iemand die moest sterven vannacht. Een van hun twee. Normaal zou hij denken dat dit maar grootspraak was, praatjes om hen bezig te houden. Maar het klonk anders, er zat een soort kern van waarheid in. Als dit zo was, hoopte hij vurig dat Wolfpaw het in zichzelf kon vinden om de daad klaar te krijgen. Maar hoe moeilijk zou het zijn om je eigen moeder om het leven te helpen? Wolfpaw zou geen keuze krijgen. Het zou de een of de ander zijn. "Blijf opletten Wolfpaw, ze speelt spelletjes met je hoofd." siste hij naar haar toe. Hij zou het niet kunnen verdragen om nu de kattin kwijt te raken, het was net al bijna gebeurd.



Ravenpaw


Why do all the monsters come out at night?
Why do we sleep where we want to hide?

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Orchis
Member
the rifle's spiral 3HdqnGZ
me, myself & i
236
Actief
“Call me captain serial killer.”

CAT'S PROFILE
Age: 21 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Young Warrior
Orchis
BerichtOnderwerp: Re: the rifle's spiral   the rifle's spiral Icon_minitimewo 1 apr 2020 - 12:32


the rifle's spiral Dd5cjs10

Zijn plan slaagde semi. Hij had ook niet verwacht dat de hele bewaking's patrol de bosjes in zouden vliegen om deze in elkaar te rammen maar wel dat er een beetje voor afleiding gezorgd werd. Het was de dochter van Sinclaw die hier het meeste op reageerde en met gespitste oren keek hij toe. Dit was Sinclaw's kans. Er was afleiding, ze kon nu reageren en.. en, ze deed niks. Wat? Door de korte afleiding die hij veroorzaakt had had de commandant in ieder geval kunnen proberen weg te komen, als was het maar een poging tot en toch.. deed ze niks. De tom keek met een open mond. Zijn respect voor de zwart witte she-cat sijpelde als een open wond uit zijn lijf. Zwak. Ze mauwde dan wel dat ze haar bloedeigen dochter vermoorden zal en toen ze de kans kreeg deed ze niks. Nee, nee, nee. Mevrouw was alleen maar van de praatjes. Hij geloofde niks meer. Orchis was een simpele man en als hij niet inzag dat zijn harde werk beloond werd ging hij zijn eigen weg weer in. Sluw kroop hij weg van de rots waar hij zich schuil hield en kroop naar de kampwand. Daar klonk al zat geluiden van een vechtpartij. Niet dat hij mee ging vechten, zijn kracht was niet bruikbaar. Maar misschien dat hij vanaf hier nog wat kon zien om gebruik van te maken. Zijn oogjes gluurde over de rand heen en met trillende snorharen keek hij toe.


the rifle's spiral Untitl12
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Russetfur
Member
the rifle's spiral DPKsfdL
Nath
300
Actief
Only the end matters

CAT'S PROFILE
Age: fifty-five Moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Warrior
Russetfur
BerichtOnderwerp: Re: the rifle's spiral   the rifle's spiral Icon_minitimeza 4 apr 2020 - 19:05

Russetfur was vastberaden geweest om Sinclaw naar het kamp te escorteren. Acefray had dit niet nodig, aangezien hij vrijwillig mee ging. Die verblinde kater zou voor geen moment meet van Sinclaw's zijde afwijken, dat was meer dan duidelijk. Het maakte Russetfur misselijk. Deze hele situatie maakte haar misselijk en zorgde er voor dat haar spieren aangespannen en alert bleven. Haar nagels gleden nooit volledig terug in hun hulzen, nee, die waren klaar om zich volledi te ontbloten en de keel van haar moeder's moordenaar door te snijden. De moordenaar van haar zusje. Bij die gedachten werden haar ijsblauwe ogen voor een moment vochtig. Het bewijs was er nooit helemaal geweest. Maar ze wist het zeker. Russetfur's kop vulde zich met duisternis terwijl ze door liepen, terug naar het kamp. Verraders en clangenoten. Maar was dit wel waar? Wat als dit grotendeels een act was en zij er in mee gesleurd werd, samen met vele anderen. Ze maakte dicht druk om het leven van haar jongen, de toestand in het kamp.

Het kamp. Daar waren ze nu bijna. En op een veilige afstand van het kamp kwamen ze tot een halt. Sinclaw sprak tegen Wolfpaw. Hazelnut en Ravenpaw spraken de woorden van Sinclaw weer tegen. Sinclaw's woorden waren sluw, duister en onheilspellend. Ze zette de jonge kat voor het blok. Ongelooflijk en afgunst droop duidelijk van haar gezicht af terwijl ze een strakke blik op Sinclaw wierp. Russetfur bleef zwijgen, alert, terwijl ze beide verraders en hun omgeving in de gaten hield. Haar oren draaide mee met een steentje die gevallen was vanuit het kamp. Russetfur vernauwde haar ogen, maar bleef alert. Russetfur probeerde alles zo goed mogelijk in de gaten en keek enkel om toen ze iets zag bewegen in haar ooghoek. Toch keek ze snel weer terug. Niks en niemand was te vertrouwen nu.


the rifle's spiral BFXFBvt
"You know, the only thing that matters is the ending. And this one is very good. This one's perfect."
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Wolfblood
Member
the rifle's spiral Tumblr_p6sdi7UolB1umgtvqo1_640
Kip
782
Actief
➳ I wasn't born to be soft and quiet, I was born to make the world shatter and shake at my fingertips

CAT'S PROFILE
Age: ✘ 18 moons strong
Gender: She-cat ♀
Rank: Apprentice
Wolfblood
BerichtOnderwerp: Re: the rifle's spiral   the rifle's spiral Icon_minitimeza 4 apr 2020 - 22:42

I know I'm not your favourite boy

Niet dat Sinclaw naar haar zou luisteren, natuurlijk. Ondanks haar sissende bevel sprak haar moeder toch. ”Wolf.” de manier waarop ze sprak, zo toonloos en kil liet haar onwillekeurig huiveren. Ze wilde zich niet omdraaien. Ze wilde haar niet aan kijken en bovenalles wilde ze niet horen wat ze zei. ”Een van ons sterft vannacht.” de woorden sneden dwars door haar heen. ”Het is aan jou om te kiezen wie." Wolfpaw sloot kort haar ogen, haar tanden op elkaar geklemd. De woorden van Ravenpaw en Hazelnut hoorde ze wel, maar werden amper geregistreerd. Natuurlijk hadden ze gelijk, natuurlijk zou ze nooit op dit belachelijke voorstel in moeten gaan, maar ze was nog altijd koppig en eigenwijs en alles dat haar Wolfpaw maakte. Met een ruk van haar kop en een zwiep van haar staart draaide ze zich nu eindelijk om naar haar mama, wie ze eindelijk in haar gele ogen aan durfde te kijken. "Weet je wat voor ontzettende.. Ontzettende egoïstische kloot zak je bent!"schreeuwde ze, haar stem overslaand van alle emoties die ze eerder zo zorgvuldig had verborgen. Achter haar kon ze gejoel horen in het kamp en ze wist diep, diep in haar hart dat de katten waar ze zoveel om gaf pijn werden gedaan terwijl ze daar tijd stond te verdoen met deze klootviool. Maar ze gaf ook om haar, ze gaf ook om haar eigen ma die haar zo onmogelijk veel pijn deed. Toen ze haar vertelde dat haar zusjes vervangbaar waren, toen ze haar vader zo vol verachting had behandeld, toen ze haar het kamp mee uit had gesleurd en had verteld een apprentice te doden, of toen ze gezegd had dat ze moest vluchten, voor altijd. En toch deed het deze keer het meest zeer, het pijnlijkst van allemaal omdat ze zoiets onmogelijks oplegde. De slang, de rotzak, natuurlijk wist Sinclaw dat ze haar verdomme eigen moeder niet kon vermoorden. Vanaf dag één had ze haar geworshipped, zelfs boven Starclan en alle hoge rangen gezet. En altijd waren het spelletjes, altijd was haar liefde iets dat verdiend moest worden, waar ze voor moest bloeden. Zelfs nu, stak ze weer in op haar zwakte, niet? Want hoe moest zij nou weten welke liefde van die kille, vaak afstandelijke moeder oprecht was. Hoevaak had ze haar wel niet vol liefde Wolfstar genoemd, enkel om haar een paar moons later te vertellen dat ze niets behalve een mislukkeling was? Hell, ze was de reden dat er een nare scheur in haar oor zat en een kras op haar wang, omdat ze enkele weken geleden niet mee was gegaan met Bloodclan, dat ze niet aan haar zijde stond. Sinclaw had eerder geweld tegen haar gebruikt, wie zei dat ze het nu niet nog een keer zou doen?
Wolfpaw zette haar nekharen dreigend overeind, haar amberen ogen schitterend in het vlekkerige licht dat door de bomen heen schemerde, onbewust van het feit dat ze eigenlijk zo ontzettend veel op haar leek. Op Sinclaw, die haar hele leven had bepaald. Vooral nu werd ze pijnlijk hard op haar snuit gedrukt dat zij de reden was dat ze geen contact meer had met haar vader, dat ze haar zusjes uit had gesloten, dat ze beloofd had om nooit meer van een poes te houden - omdat mama zei dat het verkeerd was. En nu, nu opnieuw was ze de sterspeler in Wolfpaw's eigen leven. Want hoe dan ook, ze zou sterven vannacht. Zelf als ze er in slaagde, zelfs als ze haar zou vermoorden. Dan wat, hoe kon een dochter leven met de wetenschap dat ze haar eigen moeder tot een einde had gebracht? Dit was geen keuze die ze voorgelegd kreeg, het was een doodsvonnis.

"Altijd al loop je te klooten met alles wat ik doe! Je houdt alleen van me als ik doe wat je zegt, als ik naast je als een bloedhond mijn eigen clangenoten verscheur. Dat hoort toch niet? Dat doet een moeder toch niet?!" ze slikte een brok in haar keel weg en iets van verslagenheid was terug te vinden in haar houding. Ze was zich pijnlijk bewust van Russetfur, Ravenpaw en Hazelnut die hier getuigen van zouden zijn, maar ze moest het proberen. Nog één keer proberen. Er moest toch iets van goedheid te vinden zijn in haar hart? Ergens iets van begrip? Ze was ook een kat, ze was ook een moeder. En misschien, heel misschien, dat als ze nu de brave, liefdevolle en dappere Wolfkit zou zijn die ze ooit was geweest, dat ze dit recht konden zetten. Voorzichtig stapte ze dichterbij, waarbij ze haar neusje zachtjes tegen de wang van haar ma probeerde te drukken, teder. "Geen van ons moet dood vanavond, ma. Als we gewoon samen naar het kamp gaan, als je aan onze zijde vecht, dan kunnen we dit rechtzetten, dan komt het weer goed. Dan jagen we Bloodclan weg, dan kunnen we samen Feverpitch vinden en brengen we haar terug, d-dan wordt alles weer zoals vroeger, zonder bloed. Kan je dat niet doen, ma, voor mij? Dan maak ik het waar. Dat beloof ik je. Echt, mam, echt." haar woorden waren zacht, bijna smekend. En toch, toch waren haar nagels waaks uitgeklapt. Alles in haar lichaam leek te breken, want niets liever wilde ze dan dit weer recht zetten. 'S avonds naast haar zus en moeder kunnen slapen zonder bang te zijn dat ze haar zou wurgen in haar slaap. Hell, ze zou zelfs Acefray accepteren als stiefpa, als dingen gewoon weer goed konden komen. Zoals vroeger. Misschien, misschien kon het nog. [/color]



I can see it in the way you fake your smile



'Fate whispered to the wolf: 'You cannot withstand the storm'
the rifle's spiral Wolfos12
To which the wolf replied: 'I am the storm'
Slap Count: 07
the rifle's spiral Unknownthe rifle's spiral Unknown
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sinclaw
Dark forest
the rifle's spiral Zw2fckP
Michelle
1777
Actief
She wears strength and darkness equally well, the girl have always been half goddess, half hell.

CAT'S PROFILE
Age: 48 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Deputy
Sinclaw
BerichtOnderwerp: Re: the rifle's spiral   the rifle's spiral Icon_minitimema 13 apr 2020 - 19:49















Technically, I’m a murderer    
but I like to think that’s one of my better qualities

Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar. Waarom.. Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar. Het was al dat ze nog in haar hoofd hoorde. Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar. Rood voor haar ogen, tranen brandende op haar netvlies. Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar. Haar kind snapte het niet, terwijl haar hoofd langzaam harder en harder begon te kraken. Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar. Leegte, leegte in haar hoofd, op zijn stem na, op zijn naam na. Totale leegte. Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar. Ieder om haar heen boeide niet meer. Alles wat boeide was haar dochter, haar dochter die vannacht zou sterven als. Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar. Als ze zich aan haar belofte aan hem hielt. Die belofte die ze zich aan moest houden. Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar. ”Baby.” Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar. ”Sorry.” Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Nagels uitgeklapt, tanden ontbloot. Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar. Met een harde zet spande ze al haar spieren en sprong richting Wolfpaw. Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Smeekend vanbinnen dat haar dochter sneller en sterker zou zijn.Tallstar Tallstar Sneller dan zij. Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar. Alsjeblieft.. Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar



the rifle's spiral CsvhKMJ
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Wolfblood
Member
the rifle's spiral Tumblr_p6sdi7UolB1umgtvqo1_640
Kip
782
Actief
➳ I wasn't born to be soft and quiet, I was born to make the world shatter and shake at my fingertips

CAT'S PROFILE
Age: ✘ 18 moons strong
Gender: She-cat ♀
Rank: Apprentice
Wolfblood
BerichtOnderwerp: Re: the rifle's spiral   the rifle's spiral Icon_minitimema 13 apr 2020 - 20:28

I know I'm not your favourite boy

Was het erg dat ze eigenlijk diep, diep van binnen ondanks alles al wist wat het antwoord zou zijn? Hoe vaak had Sinclaw wel niet de kans gehad om het recht te zetten? Ze had haar niet hoeven te verstoten, ze had in Shadowclan kunnen blijven toen ze het vroeg, ze had haar nooit voor deze onmogelijke keuze hoeven te leggen - maar al die keren had ze het toch al gedaan, bewust die keuze gemaakt. Waarom nu niet? De stilte die hing was dikker dan het ijs in haar hart, maar er kwamen geen woorden, er kwam geen omhelzing. Ondanks haar tedere aanraking, ondanks alle schietgebedjes die ze naar Starclan stuurde, ondanks alles. Ze zou eigenhandig de fourtrees kunnen verbrijzelen, ze zou iedere ster van de hemel kunnen plukken voor haar - maar het zou nooit genoeg zijn. En toen sloeg het bij haar in als bliksem "Baby," ze was geen kind meer "Sorry" het zou haar nooit spijten. Er waren geen woorden meer die ze zeggen kon, geen smeekbede die haar terug konden brengen. Wat het ook was, wie het ook was die Sinclaw zo bedorven had - ze zou haar niet meer terug kunnen winnen. En op dat moment keerde ze haar jongere zelf de rug toe, net als dat Sinclaw haar rug keerde naar de moeder de ze nooit echt was geweest.

Één ademhaling, dat was alles dat haar bek ontsnapte. Er was geen tijd voor twijfel, want een krachtmeting zou ze verliezen. Het was de reden dat ze haar neus daar had geplaatst op haar wang - zo dicht bij de hals. Teder en vol liefde, maar met de dodelijke wetenschap diep in haar hart. Want ze had het allang geweten. Zelfs haar blinde hoop en liefde wonnen het niet van dat zware besef dat haar moeder niet zou twijfelen. Alle kaarten lagen op tafel, de laatste domino zou eindelijk vallen. Dus toen Sinclaw bewoog, schoot ze naar voren. Opnieuw greep ze haar keel, maar dit keer zou ze niet meer twijfelen. En ze beet. En ze beet door, en door en door en door en door totdat het enige wat ze nog kon zien haar rode bloed was, dat zich langzaam vermengde met tranen. Kijk mam, kijk. Ik ben eindelijk geworden wat je van mij wilde, de moordenaar die je mij probeerde te maken.

Is dit dan echt wat je wilde?



I can see it in the way you fake your smile



'Fate whispered to the wolf: 'You cannot withstand the storm'
the rifle's spiral Wolfos12
To which the wolf replied: 'I am the storm'
Slap Count: 07
the rifle's spiral Unknownthe rifle's spiral Unknown
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ravenpaw
Catministrator
the rifle's spiral FvKfk2C
Kiek
104
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 9 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
Ravenpaw
BerichtOnderwerp: Re: the rifle's spiral   the rifle's spiral Icon_minitimema 13 apr 2020 - 20:44


Krijsen en kreten klonken uit het kamp en zijn maag verdraaide bij het feit dat hij niet kon helpen. Maar ze hadden een andere taak gekregen. Misschien eentje die nog belangrijker was. Ze moesten ShadowClan's grootste moordenaar in de geschiedenis in de gaten houden. Het hele schouwspel tussen Wolfpaw en Sinclaw leek op een soort geoefende dans. Ze sprongen om elkaar heen, niet letterlijk, maar het was te voelen in de spanning. Het liet zijn snorharen trillen. Toen Sinclaw eenmaal bewoog leek het alsof alles heel langzaam ging. Het zou de zwart-witte kattin nog lukken ook. Wolfpaw zou sterven. Ravenpaw voelde zoveel spanning in zijn spieren dat hij niet meer kon bewegen om te helpen. Maar het ging anders. Het ging snel. Wolfpaw draaide haar kop en voordat hij het wist keek hij voor de tweede keer op één dag tegen een grote plas bloed aan. En toen kantelde alles op en voelde hij zich wegzakken. De jonge kater legde zijn complete maaginhoud neer voordat hij knock out ging. Oeps.



Ravenpaw


Why do all the monsters come out at night?
Why do we sleep where we want to hide?

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Acefray
Dorpsslet
the rifle's spiral 6rUw8UC
Jamie
4481
Actief
"Once more into the fray, into the last good fight I'll ever know.
Live and die on this day, live and die on this day"

CAT'S PROFILE
Age: 51 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Medicine Cat
Acefray
BerichtOnderwerp: Re: the rifle's spiral   the rifle's spiral Icon_minitimema 13 apr 2020 - 22:18

Allemaal uit liefde voor haar, de reden waarom hij hier nu zat. Waarom zijn familie en clan hem haatte. Uit liefde voor haar en liefde voor hem. Zijn groene ogen stonden strak op zijn partner. Hij kon haar gedachtes niet lezen, iets wat misschien maar voor het beste was ook. Maar hij wist wat eraan zat te komen. Hij wist het, deze keer wist hij het. En nu pas realiseerde hij zich pas hoe fijn het was om onwetend te zijn normaal. Want nu voelde hij zijn hart samenknijpen in pijn en in leiden terwijl hij afwachtte. Terwijl hij bijna zijn hartslagen kon tellen terwijl deze steeds sneller en sneller ging. Hij wilde dit niet. Hij wilde niet dat dit alles voor niks was geweest. Al zijn fouten en al zijn verkeerde keuzes waren goede keuzes geweest omdat ze voor háár waren. Hij wilde er niet aan denken, niet aan die verschrikkelijke dingen die ze nu als keuze op de wereld had gezet. Zijn blik gleed een seconde omhoog naar de hemel waartoe hij in stilte begon te bidden naar Starclan. Hier bekende hij zijn eigen mislukking, zijn eigen teleurstellingen. Dit wilde hij allemaal onder ogen komen zolang ze nu maar een oogje dicht deden voor Sinclaw. Dat ze dit allemaal zouden oplossen. Hij wist dat hij geen hulp meer verdiende, dat hij het al manen geleden had verpest en iedere waarschuwing had genegeerd. Maar zijn Sinclaw, zijn mooie Sinclaw die altijd de slechtste kaart van de wereld toegereikt had gekregen. Als iemand haar nu maar had gered toen ze jong was. Als ze maar medicine cat had mogen worden. Als ze meer liefde had gekregen, betere ouders had gehad. Als ze maar niet naar Tall had geluisterd. Een koude slag doorbrak de adrenaline die langzaam begon op te bouwen, alsof zijn lichaam autonoom had besloten dat ze hele deze situatie fysiek konden oplossen. Misschien had zijn lichaam daarin ook wel gelijk. Hij zou weg kunnen rennen. Hij zou iedereen weg kunnen slaan. Hij zou kunnen doden. Ja, fysiek kon hij doden.

Mentaal niet. Heel veel katten wel, maar deze niet. Dus bleef hij zitten. In stilte luisterend naar de woorden tussen moeder en dochter maar ze niet echt opnemend. Het maakte niet uit. Hij wist dat het niet uitmaakte. En hij had gelijk. Het moment was gekomen. En het was oneerlijk. Het was oneerlijk hoe je alles kon weggooien en hoe het zo klaar kon zijn. Het beeld van beiden poezen die in beweging kwamen en zich zoals katla en karm in elkaar klemde drong hem om op te staan. Maar hij kreeg zichzelf niet naar voren. Uit liefde voor haar. Hij wist wat Sinclaw wilde. Uit liefde voor haar moest hij haar dochter haar laten doden. Tranen van onmacht begonnen te lopen over zijn wangen terwijl de liefde voor haar hem hier liet staan in plaats van in te springen. Hij herpakte zijn eerdere gedachtes. Ja hij hielt van Wolfpaw, en hij wist dat ze net zoals zijn moeder gewoon pijn had. Dat ook Wolfpaw meer liefde had moeten kennen, eerder gered had moeten worden. Hij wist ook dat hij voor Wolfpaw op alle manieren te kort was gekomen en dat zijn spijt hiervoor niks zou goed maken. Maar als hij haar nu zou doden en hier later om zou kunnen rouwen dan zou hij nog zijn partner hebben. Misschien hoefde ze niet eens dood. Misschien kon hij haar enkel verminken, zoals hij jaren geleden had geleerd. Hij likte zijn lippen terwijl de tijd langzaam ging. Achter hem woede het kamp verder. Zijn kinderen waren daar. Hun kinderen. Sinclaw zou hem haten als hij Wolf iets aandeed. Maar ze zou hem enkel kunnen haten als ze nog leefde. Ravenpaw viel flauw. Bloed bedekte de aarde die hun thuis noemde en als hij iets zou kiezen moest het nu gebeuren. Hij was iemand die deed wat hem verteld werd. Als hij moest komen kwam hij, als hij moest blijven bleef hij. Hij moest nu kiezen, er was niemand die hem zou vertellen wat te doen. Zelfs niet Starclan..

Nee, Starclan had hem al vertelt wat hij moest doen. Maanden geleden. ‘Niemand mag van je houden en jij mag van niemand houden zolang je de titel draagt van Medicine cat. En omdat je de regels niet volgt heeft Starclan je gestraft,’. Tóen had hij zelf een keuze gemaakt om niet te luisteren. Na dit gesprek had hij Sinclaw bezocht, zijn liefde aan haar bekend en ze waren partners geworden. Hij had haar kittens gegeven, een gezin. Hij had toen voor zichzelf gekozen en dit was de straf. Nogmaals zou een geliefde door zijn keuzes sterven. Want hij was nog een medicine cat. Een rang door Starclan afgedwongen kon enkel door Starclan worden ontnomen. En hoewel dat niet lang meer zou duren, was er nog genoeg tijd voor een laatste straf. Het werd weer duidelijk voor hem, en hij liep naar voren. Hij had manen geleden een keuze voor zichzelf gemaakt. En nu was er wel iemand om naar te luisteren. Allemaal uit liefde voor haar.

Allemaal uit liefde voor haar had hij gehandeld en zou hij ook zijn volgende handelingen maken. Sinclaw had haar keuze gemaakt en deze tot haar familie afgedwongen. Ze had gekozen voor zichzelf, en hierbij ook voor hem. Ze had gekozen voor haar dochter. Zij stond misschien in dienst van een ander maar hij en Wolfpaw volgde enkel haar. Hij overbrugde snel de afstand tussen hemzelf en het tweetal. Alles had hij vandaag gedaan uit liefde voor zijn partner. En nu ook, hij wist wat haar keuze was geweest en het deed pijn.

Want die keuze was vals. Die keuze was pijnlijk. Die keuze was egoïstisch. Dus toen hij naar voren kwam en zijn tanden rond de nek van Wolfpaw sloot was dit enkel rond de overige huid, zoals een vader deed bij zijn jong. Het was niet hard. Het zou haar niet laten bloeden. Niet eens corrigerend, enkel om te zeggen dat ze klaar was. Door de vacht heen bromde hij naar haar, zijn tranen vielen in haar pels, zijn stem klonk duidelijk maar vol pijn en rouw. Maar tevens troostend en rauw. Zijn lichaam lichtelijk rond haar heen alsof hij haar wilde opvangen wanneer of als ze los zou laten. Oh de gedachte van het redden van Sinclaw was er nog. Zeker hij was er nog. Hij wist precies waar hij moest bijten om haar dochter te doden, om haar te verminken. Maar dat deed hij niet. Ace probeerde haar los te krijgen van deze moorddaad, haar steun te geven en hiermee meteen zichzelf in zwakte stellen. Wolfpaw kon van één dode twee maken, en daar was hij van bewust. Maar zo was ooit Sinclaw begonnen. Ooit was er voor Sinclaw toen niemand geweest. Dus nu moest hij er wel zijn voor zijn stiefdochter, degene die hier was geëindigd alleen door liefde voor haar. Die liefde had misschien soms een ander masker opgezet, maar het was liefde.

“Wolfpaw. Je hebt gedaan wat ze van je vroeg, wat ze van je wilde. Het is klaar. Het is klaar Wolfpaw. Ze is dood, het is voorbij.”

En als ze dat nog niet was zou het met deze bloeding niet lang meer duren.

Sinclaw had gekozen om te sterven aan de hand van haar dochter.

Wie was hij om tegen haar keuze in te gaan.

Alles uit liefde voor haar.



Je kan enkel een dorpsslet zijn als mensen de deur voor je open willen doen
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Hazelnut
Member
the rifle's spiral WUcJBhV
Yanthe
754
Actief
I'm thє king of my own land. Facing tєmpєst of dust, I'll fight until thє єnd. Crєatures of my drєams raisє up and dancє with mє! Now and forєvєr, I'm your king!


CAT'S PROFILE
Age: 68moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Senior Warrior
Hazelnut
BerichtOnderwerp: Re: the rifle's spiral   the rifle's spiral Icon_minitimewo 15 apr 2020 - 20:50

Zijn aandacht was gericht bij de zwart-witte poes en haar dochter. Deze situatie was niet te voorspellen. Het kon er op of er onder zijn en hij wist niet goed wat er hier nog allemaal onder lag. Wat speelde hier allemaal? Hazelnut was zichtbaar gefrustreerd bij de dreigende stilte die even viel, wetende dat er iets op het punt stond. En dan plots leek de bliksem toe te slaan. Het ging snel, waardoor hij niet eens naar voren kon springen om te helpen. Het was Wolfpaw die haar moeder naar de keel greep en bloed liep vloeien over de kille grond. In alle chaos was Ravenpaw onderuit gezakt, stevig onderuit gezakt. Zijn ogen waren groot bij het aanzien van dit schouwspel. "Great Starclan," kwam er verbaasd uit en even ging zijn blik naar Russetfur. Tot zover hun opdracht om Sinclaw te bewaken. Hij wist niet goed wat voor gevoel dit hem moest geven. Tweestrijd kon je het alvast noemen. Als hij sneller was geweest had hij de oudere poes wel tegen de grond gekregen. Dan zou er geen moord gepleegd zijn. Langs de andere kant had de dood van deze poes ook heel wat voordelen, maar was dat wel voor iedereen een voordeel? Ze had op het einde aan de kant van Bloodclan gestaan, had heel die groep moordenaars achter zich lopen. Wat moesten ze daar nu mee? Hazelnut draaide snel zijn kop naar de struiken. Nu maar hopen dat niemand het gezien had. Hij had eerder geluid opgevangen van vechtende katten. Dat geluid leek te zijn verdwenen. Er was iets aan de hand in het kamp. "We moeten ons verplaatsen." siste hij tegen de groep, even niet bezig zijnde met wat Acefray tegen Wolfpaw te zeggen had. Deze groep katten was onstabiel. Een apprentice die flauw gevallen was, een andere apprentice die van de wereld was en een clanverrader die niet wist waar hij thuishoorde. En dan was er nog het lichaam van Sinclaw. Kort wierp hij een vragende blik naar Russetfur. Naar waar moesten ze gaan? Ze konden onmogelijk naar het kamp gaan met deze bende of ze zouden zich moeten opsplitsen, maar dan was de vraag nog steeds waar de anderen zich naartoe moesten begeven.


the rifle's spiral B8m06IM
I'm thє king of my own land.
Facing tєmpєst of dust, I'll fight until thє єnd.

Crєatures of my drєams raisє up and dancє with mє!
Now and forєvєr, I'm your king!


Thєmє

.:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Sinclaw
Dark forest
the rifle's spiral Zw2fckP
Michelle
1777
Actief
She wears strength and darkness equally well, the girl have always been half goddess, half hell.

CAT'S PROFILE
Age: 48 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Deputy
Sinclaw
BerichtOnderwerp: Re: the rifle's spiral   the rifle's spiral Icon_minitimedi 21 apr 2020 - 14:52















Technically, I’m a murderer    
but I like to think that’s one of my better qualities

Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallstar Tallsta.. Ze wist wat er ging komen. De kaken van haar dochter waren doelbewust en ze verzette zich er niet tegen. Ze had haar alle ruimte gegeven om het leven van haar eigen moeder te nemen. Haar gele ogen staarde wijd op naar de hemel. Starclan.. kijk hoe ik bloed. Kijk hoe ik bloed voor mijn kind, voor mijn familie. Voor Tallstar.. Voor jullie Tallstar. De grond voelde warm.. bloed in haar neus zorgde er voor dat haar ratelende ademhaling enkel vocht binnen bracht. Ogen naar de hemel. Haar Tallstar's starclan, haar Acefray's starclan. Had ze niet altijd gedaan wat er van haar gevraagd werdt? Wat er van haar.. Had ze ooit gedaan wat ze zelf wou..

De kattin knipperde een maal, haar focus plaatsend op de katten om haar heen. Op Ace en haar dochter. Haar baby, haar.. Haar poot trok, spletterde door de lading bloed, om haar kind aan te raken. Maar kwam er niet. Haar stem was weg, zelfs al wou ze nog spreken. Zelfs al wou ze zichzelf uitleggen. Er was niets uit te leggen. Tallstar.. Tallstar zou nu niet winnen.. Ze had Tallstar verraden. Maar haar dochter zou leven. Ace zou leven.. Haar babies zouden..

In die laatste seconden realiseerde ze zich, een kleine glimmer van hoop die in haar ogen begon te branden. Beekit.. Ze zou Beekit weer zien. Kleine Bee en.. Ze zou bij Bee zijn.. Ze kon wachten.. Ze kon wel wachten tot haar babies hun leven hadden geleefd en daarboven.. in dat Starclan.. Daarboven zouden ze samen zijn. Zouden ze gelukkig zijn. Ze kon wachten op Acefray.. tot hij hun kindjes had zien opgroeien. Ze kon wachten.. Ze kon wachten zonder bloed opnieuw aan haar poten te voelen. Ze kon wachten zonder Tallstar. Tallstar.. zonder.. Haar poten ontspande zich, ze gaf zich over, nog een laatste maal. Zonder Tallstar.. Tallstar zou ze zien.. Tallstar zou bij haar zijn.. Snel genoeg toch? Tallstar zou zijn trots vertellen. Zijn liefde voor haar tonen. Ze zou gelu..



the rifle's spiral CsvhKMJ
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
the rifle's spiral
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Warrior Cats :: ShadowClan territory :: ShadowClan camp-
Ga naar: