Everything sucks forever.



 
IndexGebruikerslijstRegistrerenGebruikersgroepenInloggenKalenderFAQZoeken

We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
Season
Season
Greenleaf, 18° - 26° C
Greenleaf biedt alle vrijheid en opties waar de clans zo voor gevochten hebben. De makkelijkste tijd van het jaar lijkt eeuwig te duren en geeft hoop voor de toekomst. Wat zou er fout kunnen gaan in zo'n perfecte tijd.
WHAT'S HAPPENING
Current Event
In-Game Event
We are home
Na een lange reis en een zwaar gevecht met Bloodclan zijn de clans eindelijk thuis. Moraal is hoog maar er is veel dat opgebouwd moet worden. Hoe zullen de clans zich voortzetten nu ze opnieuw gescheiden zijn. Vele vragen blijven onbeantwoord maar één ding is zeker. Niemand jaagt de clans ooit nog weg van hun huis.
THE ALLEGIANCES
Clans
THUNDERCLAN
RIVERCLAN
WINDCLAN
SHADOWCLAN
TRIBE OF RUSHING WATER
BLOODCLAN
THE MANAGEMENT TEAM
Staff
Admin
Admin
Admin
Admin
Editor
Editor
foundr
COUNT YOUR WORDS
WORD COUNT

SWITCHERDIESWITCH
SWITCH ACCOUNT



Deel | 
 

 Everything sucks forever.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Jackdaw
Member


Kip
289
Actief
»"So, what would you little maniacs like to do first?"«

CAT'S PROFILE
Age: ♠ 19 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
avatar
BerichtOnderwerp: Everything sucks forever.   do 20 apr 2017 - 21:12

Ughhh, alles was weer vreselijk irritant! Jackdaw was zojuist uit jagen gestuurd voor de moeder katten&co, omdat hij aan het bekvechten was geweest met een oudere member. Whatever, kon hij er wat aan doen dat de helft van de katten in dit kamp geen herseninhoud had. Toch baalde hij hier wel van, niet omdat hij moest jagen, maar vooral omdat zijn vader dit zou horen. Claw, aan wie hij nu juist zo graag wilde laten zien wat hij wel niet in zich had. Het mocht dus wel duidelijk zijn dat de kater niet in het beste humeur was toen hij met een rat tussen zijn kaken geklemd het kamp in kwam stappen. Eenmaal bij de schuur van de moeder katten wilde hij zijn prooi neersmijten en zich omkeren om nuttigere dingen te gaan doen, totdat hij een bekend vachtje zag. Hehe. "Hey kitty, kitty," Sprak hij plagend nadat hij de rat had neergelegd, waar hij zijn poten op had gezet. "Zin om weer een spelletje te spelen met je oude vriend Jackdaw, hm?"Ach, een beetje plagen kon toch geen kwaad?

[Runa eerste post! Dit speelt zich af voordat ze allemaal het kamp verlaten c: ]



"It was a slight on my honor, so he deserved it,"
"But we're talking about the most brilliant mind this world's ever seen!"
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Runa
Member

Freedje
237
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 13 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Apprentice
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Everything sucks forever.   vr 21 apr 2017 - 15:26

Met een geërgerde blik keek Runa over haar schouder naar de queens die aan het zeuren waren omdat de young one, die schijnbaar prooi voor hun moest gaan halen omdat hij zich misdragen had, er nog steeds niet was. Konden ze niet zelf hun prooi gaan halen of zo? Het was niet dat hun kittens niet een tijdje alleen konden blijven. De misbaksels waren al oud genoeg om voor zichzelf te zorgen en Runa te irriteren met verhalen waar ze helemaal geen zin in had. Bijvoorbeeld hoe ze later hun eerste kittypet zouden vermoorden. Tot dusver had echter niemand in de gaten gehad dat de verhalen haar deden huiveren in plaats van haar een boost van enthousiasme te geven zoals het dat leek te doen bij de meeste kittens. Ze hadden geen idee waar ze mee te maken hadden. Runa’s blauwe ogen gleden naar een tom die naar binnen kwam gewandeld en haar bekje viel net niet open toen ze zag wie dat het was. Oh néé! Ze had met de ene zoon van Claw al geen band, maar met deze al helemaal niet. En net toen ze wilde wegduiken zodat hij haar hopelijk niet zou zien, vestigde hij natuurlijk zijn aandacht weer op haar. Ze keek hem met een strakke blik aan terwijl hij tegen haar sprak. ‘Oude vriend?’ spuugde ze hem toe. ‘Ergste nachtmerrie zal je bedoelen. Ik ben niet vergeten wat er de vorige keer gebeurde toen we bij elkaar waren, Jackdaw.’ Ze haatte hem. Ze haatte hem omdat ze toen gevallen was, er zich iets in haar vacht had geboord en hij niet eens wat had gedaan om haar te helpen. Sure, hij was misschien in shock geweest door de hele situatie en queens waren haar al – met tegenzin waarschijnlijk – komen helpen, maar dat nam niet weg dat hij daar als een zoutzak had gestaan terwijl zij verging van de pijn en uiteindelijk knock-out was gegaan. ‘Dus nee, ik heb geen zin in een spelletje met je. En als je nu op zou willen rotten, ben ik echt heel gelukkig.’ Ze keek hem doods aan.


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jackdaw
Member


Kip
289
Actief
»"So, what would you little maniacs like to do first?"«

CAT'S PROFILE
Age: ♠ 19 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Everything sucks forever.   za 29 apr 2017 - 23:07

Awh, ze probeerde voor hem weg te duiken. How cute. ‘Oude vriend?’ werd hem zeer hatelijk toegespuugd als begroeting. ‘Ergste nachtmerrie zal je bedoelen. Ik ben niet vergeten wat er de vorige keer gebeurde toen we bij elkaar waren, Jackdaw.’ Hm yeah, dat was wel een klein beetje lullig. Maar hey, niet zijn schuld dat ze daadwerkelijk op dat dak zou klimmen om die duif te halen? Bovendien was zij degene die zo brutaal tegen hem was geweest, ook wel een klein beetje haar eigen schuld dus. Klein beetje. ‘Dus nee, ik heb geen zin in een spelletje met je. En als je nu op zou willen rotten, ben ik echt heel gelukkig.’ Hij schudde zuchtend zijn zwarte kop. "Tsk tsk Runa, let op je taalgebruik," Hij keek haar grijnzend aan. "Kop op, je haalt oude koeien uit de sloot Ruun, nergens voor nodig." Hij zette zijn tanden in de rat en wist zo het lichaam in tweeën te scheuren, waarna hij de ene helft naar haar toe mikte en zijn lippen aflikte. "See? No hard feelings," Hij greens nogmaals breed. Keek hem nou eens aardig zijn, de kittypets zouden trots op hem zijn.



"It was a slight on my honor, so he deserved it,"
"But we're talking about the most brilliant mind this world's ever seen!"
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Runa
Member

Freedje
237
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 13 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Apprentice
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Everything sucks forever.   zo 7 mei 2017 - 20:48

Runa keek Jackdaw met een strakke blik aan, maar ze verwachtte niet dat de tom binnen de kortste keren weg zou gaan. Nee, hij zou haar waarschijnlijk de hele tijd blijven irriteren totdat er weer iets vervelends zou gebeuren en dan zou hij daar weer met een domme naar haar staan te kijken. Maar dan ging ze toch echt heel hard haar vader erbij roepen, hoor. En dan hing hij. Haar vader had de meeste hondentanden – zelfs meer dan Shark! – in de Elite en hij zou Jackdaw dan wel een toontje lager doen zingen. De enige die daar dan iets aan kon doen was Claw. Maar Claw leek zo weinig bezig te zijn met zijn zonen dat dat misschien geen probleem zou vormen. Hm. Ze was weer behoorlijk bezig met zaken analyseren, maar een young one waarmee ze een gesprek had gehad had juist aangegeven dat dat een goede eigenschap was en dat ze slimmer was dan de meeste kittens. “Eikel,” bromde ze zachtjes, maar ze voelde een huivering door haar lichaam gaan toen ze zag hoe makkelijk het lichaampje van de rat in tweeën brak en vervolgens de andere helft naar haar duwde. Zou hij dat met een kat ook kunnen doen? Ze wilde er eigenlijk niet aan denken, maar hij leek wel een verdomd goede opvolger van zijn vader. “Ik hoef geen rat van je,” snauwde ze. Ze duwde de helft met een vies gezicht van zich af. “Het ruikt vies en het ziet er echt smerig uit. Net zoals jij trouwens.” Ze keek hem met een boze blik aan. Kon hij haar niet gewoon met rust laten en oprotten? Ze wilde alleen zijn. Of nee, ze wilde dat haar vader hier was. “Heb je trouwens geen andere dingen te doen? Je bent een young one. Je hoort buiten het camp te zijn en taken te doen voor de Elite of zo.” Geïrriteerd zijnde haalde ze haar tong over haar poot en begon zichzelf vervolgens te wassen terwijl ze hem met haar blik strak in de gaten hield.


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jackdaw
Member


Kip
289
Actief
»"So, what would you little maniacs like to do first?"«

CAT'S PROFILE
Age: ♠ 19 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Everything sucks forever.   zo 21 mei 2017 - 13:21

De door midden gescheurde rat liet een zachte splatsj horen, zeer smakelijk. Afwachtend keek hij naar de zwart-witte kitten, maar die maakte geen aanstalten om van zijn gulheid gebruik te maken. “Ik hoef geen rat van je,” Wow, rude. “Het ruikt vies en het ziet er echt smerig uit. Net zoals jij trouwens.” Hij trok éénmaal geïrriteerd met zijn oor. "Kitty, je moet het er maar mee doen. Als je verwacht dat je altijd een 5 gangen menu van exotische dieren krijgt in de Elite, ga jij niet blij worden," Miauwde hij droogjes waarna hij zelf een hap van de rat nam. Zo slecht was het heus niet hoor. “Heb je trouwens geen andere dingen te doen? Je bent een young one. Je hoort buiten het camp te zijn en taken te doen voor de Elite of zo.” Hij haalde luchtig zijn schouders op. "Eh, ik moest eten voor jou en de andere kleine mormels halen," Hij pakte de andere helft van de rat op en wreef even met zijn poot de vacht op Runa's kop door de war, waarna hij langs haar heen stapte en de halve rat bij de queens legde. Vervolgens liep hij gewoon terug en ging naast Runa zitten, knabbelend op zijn stuk rat.



"It was a slight on my honor, so he deserved it,"
"But we're talking about the most brilliant mind this world's ever seen!"
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Runa
Member

Freedje
237
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 13 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Apprentice
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Everything sucks forever.   zo 28 mei 2017 - 16:08

Runa wierp een haast kille blik op hem. “Oh, maar misschien wil ik gerust wel rat eten als het niet anders kan,” zei ze op een zachte, onheilspellende toon. “Maar misschien wil ik het gewoon niet van jou hebben.” Als Jackdaw dacht dat ze zo gemakkelijk ging vergeten dat hij haar praktisch gezien bijna had vermoord – en ja, ze wist dat zij diegene was die op dat dak wilde klimmen, maar híj had haar uitgedaagd dus het was zíjn schuld – dan kon hij nog van een koude kermis thuiskomen. “Bovendien weet ik niet eens of ik je wel kan vertrouwen,” zei ze koeltjes. “Wie weet wil je me wel stiekem vergiftigen of zo. Ik zou je er best voor aan zien.” Ze ontblootte haar tanden nijdig zijnde naar hem toen hij zijn poot over haar kop haalde waardoor ze weer opnieuw kon beginnen met wassen. Ze haalde uit met haar klauw naar hem, maar wist dat het nauwelijks effect ging hebben omdat ze, ondanks dat ze al best wat gegroeid was, niet echt grote klauwen had. Maar een klein bloederig krasje zou haar misschien al genoeg voldoening geven. Er ging even een huivering door haar heen toen ze zich besefte dat dit juist was wat de meeste Elite cats dachten. Ze kregen voldoening door bloed te zien. Zou zij zo toch worden? Néé. Ze had er alleen voldoening in om bloed te zien omdat het van Jackdaw was en omdat ze een hekel aan de kat had. Toch bestudeerde ze haar nagels om te controleren of er geen bloed te zien was en ging daarna snel verder met wassen waarbij ze haar tong voor de zekerheid toch maar over haar nagels haalde. Hm. Geen bloedsmaak. “Kijk naar jezelf, haarbal,” snauwde ze toen hij weer naast haar zat. “Maar dan ben je nu toch klaar met je taak? Als dat het geval is, mag je oprotten van mijn part. Je hebt het eten gebracht en ik durf te wedden dat ze er heel blij mee zijn. Dan kun je nu weggaan en één van je andere taken doen.” Kwaad zijnde gaf ze hem een zet, hopend dat hij nu wel weg zou gaan.


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jackdaw
Member


Kip
289
Actief
»"So, what would you little maniacs like to do first?"«

CAT'S PROFILE
Age: ♠ 19 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Everything sucks forever.   ma 5 jun 2017 - 20:56

Wa? Hij haar vergiftigen? Jackdaw trok één wenkbrauw naar haar op, zich afvragend hoe hij dat überhaupt zou moeten doen. "You got some issues, Ruun." Paranoia op zo'n vroege leeftijd? Het zat het arme ding ook niet mee. Jackdaw stond op en wreef even over haar koppie, waar ze niet al te blij mee was. De jonge kitten haalde uit naar zijn zwarte poot. "Tsk tsk, mij sla je niet zo makkelijk aan de haak hoor," plaagde hij haar. De kleine klauwtjes hadden hoogstens een nijdige schaafwond achtergelaten, niets waar hij niet mee kon dealen. De kater dumpte de rat bij de queens en kittens en ging toen weer bij zijn , kuch, vriendin zitten. “Kijk naar jezelf, haarbal,” snauwde ze. "Taalgebruik, jonge dame." Sprak hij zogenaamd streng.“Maar dan ben je nu toch klaar met je taak? Als dat het geval is, mag je oprotten van mijn part. Je hebt het eten gebracht en ik durf te wedden dat ze er heel blij mee zijn. Dan kun je nu weggaan en één van je andere taken doen.” hij zuchtte overdreven. "Taalgebruik," De kater keek even bedachtzaam voor zich uit. "Hmm, weet je? Ik denk dat mijn nieuwe taak is om een oogje op de kittens te houden," hij greens en maakte het zich gemakkelijk. "Sommigen van hen moeten namelijk een beetje in toom worden gehouden, kitty."



"It was a slight on my honor, so he deserved it,"
"But we're talking about the most brilliant mind this world's ever seen!"
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Runa
Member

Freedje
237
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 13 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Apprentice
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Everything sucks forever.   do 8 jun 2017 - 21:32

Runa klemde haar kaken nijdig zijnde op elkaar. Ze kon natuurlijk gaan dreigen dat ze haar vader erbij zou halen als hij niet onmiddellijk zou oprotten, maar ze betwijfelde of Hellhound iets aan deze situatie zou kunnen doen. Het was immers de zoon van Claw en Ruan dacht niet dat deze het haar vader in dank af zou nemen als hij een grote bek op zou zetten tegen Jackdaw. Bovendien wilde ze ook niet alle last op haar vaders schouders laten vallen en wilde ze aantonen dat ze ook voor zichzelf op kon komen. Het zou waarschijnlijk minder dan een moon duren eer dat ze young one zou worden en dan was het niet de bedoeling dat ze voor elke scheet zich naar haar vader zou keren. En dus negeerde ze de drang om haar vader erbij te roepen en luisterde geïrriteerd zijnde naar wat hij te zeggen had, maakte ook voor het dramatische effect even een kotsgeluidje toen hij zijn plagerige opmerking maakte. “Ik ben niét geïnteresseerd in toms en zeker niet in toms zo lelijk en irritant zoals jij.” Ze loog. Hij was niet lelijk. Verre van, zelfs. Maar dat ging ze hem natuurlijk niet vertellen, want dan hoorde ze het einde van zijn opschepperige verhalen niet en niets mocht ook maar iets in de richting wijzen dat ze hem ook maar iets in de trant van knap vond. Bovendien was ze veel te jong om dat soort gedachten te hebben en… laat ook maar. “Ik ben geen kitten meer,” sprak ze hem nijdig toe. Ze gaf een lik over haar borst om zichzelf een houding te geven. “Over minder dan een moon word ik young one en bovendien ben ik tien keer slimmer en volwassener dan al die hersenloze kittens hier.” Ze zag een paar kittens vragend haar kant op kijken, maar één blik viel haar wel heel duidelijk op: een witte tom met rode ogen die haar wel heel kwaad aankeek. Zo te zien was hij dezelfde leeftijd als haar en zijn klauwen die plukken gras uit de grond trokken, toonden aan dat hij niet kon wachten om haar aan te vallen. En hoewel ze net nog had geconcludeerd dat het tijd was dat ze meer voor zichzelf op kwam, kon ze het niet laten om een stukje dichter naar Jackdaw te schuiven. “Als ik natuurlijk het haal tot het young one worden,” zei ze op haar meest nonchalante toon terwijl ze een onmerkbaar knikje deed naar de kwaad zijnde witte tom. Ze merkte dat haar flank tegen die van Jackdaw schuurde en hield automatisch net iets meer afstand tussen hun twee.


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jackdaw
Member


Kip
289
Actief
»"So, what would you little maniacs like to do first?"«

CAT'S PROFILE
Age: ♠ 19 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Everything sucks forever.   vr 9 jun 2017 - 20:27

Ze zou hem dus niet daten. Ouch. "Ach, je bent ook nog wat jong. Komt nog wel 'n dag dat je ziet wat voor een onwijs hete man ik ben,"Hij knipoogde opnieuw en was benieuwd wat voor een boos antwoord hij nu weer uit het zwart-witte ding zou krijgen. “Ik ben geen kitten meer,” duidelijk dat ze haar uiterste best deed om haar borst naar voren te zetten en zo volwassener over te komen, maar zover Jackdaw wist zat het kleine ding nog steeds in de kitten barn en had ze ook nog geen mentor. Hm.  “Over minder dan een moon word ik young one en bovendien ben ik tien keer slimmer en volwassener dan al die hersenloze kittens hier.” Ah, nou had hij haar. "Still, tot die 'minder dan een moon' voorbij is, ben je nog gewoon een kitten hoor Ruun," Hij merkte echter dat ze met haar kop ergens anders zat en was even beledigd, totdat hij zag wat haar afleidde; een nogal haatdragende kitten die woest met zijn witte klauwen plukken gras uit de grond begon te trekken. Oh please, ze hadden al zo weinig vegetatie in het kamp. Get of my lawn, you damned kid. “Als ik natuurlijk het haal tot het young one worden,” Miauwde ze zo nonchalant mogelijk en knikte richting de tom. De kater trok wat verbaasd met zijn oren toen het poesje tegen zijn flank aankwam. Snel creëerde ze meer ruimte, maar het was genoeg voldoening voor hem; kennelijk voelde ze zich veiliger bij de enige echte Jackdaw, dan bij dat witte bolletje moord daar. De zwarte kater grijnsde en bracht zijn kop bij haar oor, waarna hij op een toon sprak dat de andere kitten het niet zou horen.
"Listen up kitty, ik ga je een gouden tip geven. Als iemand je zo onbehoorlijk aan kijkt als dat mormel daar, moet je niet terug deinzen, maar vechten. Anders gaat de Elite één grote hel voor je worden later, honey. Dus! Laat je van je beste kant zien!" Hij knipoogde nog eens naar haar en richtte zich toen op naar het mormel. "Hey jij daar! Ja jij, Snowball, had je wat tegen d'r te zeggen soms?"Miauwde hij met verheven stem zodat de ander het zou horen. Zoals al had verwacht kwam het kwade ding nu boos op hen afgestampt. Jackdaw gaf Runa een duwtje in de rug. "I'm rooting for ya, kitty." Ding ding ding, kitten fight! Jackdaw keek zogenaamd nonchalant toe, maar was meer dan klaar om in te grijpen als dit niet zo zou gaan als hij in gedachtes had.



"It was a slight on my honor, so he deserved it,"
"But we're talking about the most brilliant mind this world's ever seen!"
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Runa
Member

Freedje
237
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 13 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Apprentice
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Everything sucks forever.   vr 9 jun 2017 - 21:00

Als er één ding was waar ze een hekel aan had, was het vechten. Sure, ze was verbaal heel sterk en ze durfde heel veel dingen te zeggen, maar meestal mondde dat niet uit in een fysieke confrontatie. En als het dat wel deed, wist ze haar tegenstander altijd te slim af te zijn. Ze had wel eens meegemaakt dat één van de queens haar pijn had proberen te doen, maar die was ze ook te slim af geweest. En nu de meesten wisten dat Hellhound haar vader was, lieten ze haar ook wel met rust. En deze kat zou dat ook zeker gedaan hebben ware het niet dat Jackdaw zijn grote mond weer eens moest openen omdat deze kat echt een hekel aan haar leek te hebben en een voldoening haalde uit haar pijnlijke momenten. Net zoals al deze gestoorde, gevaarlijke katten trouwens. Runa vroeg zich af waarom ze niet gewoon als rogue geboren kon zijn of anders in een Clan. Na haar gesprek met Ophelia moest ze eerlijk toegeven dat het Clanleven haar wel interesseerde. Maar goed. Aan dit soort innerlijke monologen had ze niet veel als er tegenover haar een woedende kitten stond die het liefste haar vacht van haar lijf wilde scheuren. “Maar ik wil niet…” Ze hield zich nog net op tijd in. Ze wilde niet vechten, maar ze wilde ook niet zwak overkomen naar de zoon van Claw en hem des te meer reden geven haar te pesten. Hell, misschien zou hij haar de volgende keer zélf wel aanvallen als hij wist dat vechten haar zwakte was. Het was ook dat ze totaal nog niet wist hoe ze zichzelf moest verdedigen, maar door Jackdaw’s zetje kwam ze wat naar voren en de witte kitten, die voor het gemak Snowball noemde, gebruikte die gelegenheid om zijn klauw naar voren te laten vliegen. Runa piepte zachtjes toen de klauw contact maakte met haar wang en klemde haar kaken op elkaar om niet meteen op te geven. De andere kittens hadden zich nieuwsgierig zijnde verzameld en riepen al bemoedigende woorden naar Snowball. “Luister,” begon Runa, maar ze werd weer afgekapt door een klauw die haar richting op kwam. Deze keer wist ze beter wat ze moest doen en dook naar de grond zodat de klauw haar op één haar na miste. Daarna beet ze met haar kaken in de richting van zijn poten, maar Snowball sprong direct naar achteren en dook ook naar beneden. Zijn tanden maakte contact met het oortje van Runa en een hels gepiep verliet haar bek terwijl ze met haar klauwen hulpeloos in de richting van Snowball sloeg. Ze liet zich op haar rug vallen en, onder het gelach van de andere kittens, probeerde zichzelf in veiligheid te brengen. Snowball sprong echter op haar en begon haar kopje en buik met zijn klauwen te bewerken. Runa piepte terwijl er tranen over haar wangen begonnen te stromen en hulpeloos probeerde ze onder hem uit te komen, want jeetje, hij woog toch echt wel zwaar!
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jackdaw
Member


Kip
289
Actief
»"So, what would you little maniacs like to do first?"«

CAT'S PROFILE
Age: ♠ 19 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Everything sucks forever.   vr 9 jun 2017 - 22:50

 “Maar ik wil niet…” Stotterde ze nog tegen. Ah, nonsense. Het was sowieso al veel te laat om nu nog terug te krabbelen, de lieftallige Snowball stond bijna als een wild zwijn over de grond te schaven met zijn klauwen. Inmiddels hadden ze een goede menigte van kittens verzameld die vooral Snowball aan het toejuichen. Wow, rude. Runa was veel mooier dan dat trieste ding.  Het gevecht begon en Snowball haalde succesvol naar zijn grote vriendin uit, Jackdaw trok kort met zijn oor maar verroerde geen vin. "Ah komop Ruun, laat je niet zo makkelijk neerhalen," mompelde hij zachtjes, meer tegen zichzelf dan tegen haar. De poes moest voor zichzelf opkomen. “Luister,” opkomen met woorden, niet met daden. Dit was geen zwakke democratie waar je met wat mooie praatjes wegkwam, nee dit was een cultuur gebaseerd op kracht. Helaas leek Runa dat niet bepaald te hebben. Ze wist een tweede haal te ontwijken en beet naar zijn poot. Even had hij wat hoop, maar de witte kater ontweek haar en greep haar oor. Een hard gepiep klonk en nu stond Jackdaw wel op. Runa probeerde zielig weg te kruipen en Snowball, wiens echte naam nog steeds onbekend was, sprong echter bovenop haar en begon met zijn scherpe klauwtjes haar te bewerken. "Oke, dat is genoeg,"grauwde hij, waarna hij het witte mormel zonder medelijden van haar aftrok en op de grond drukte met zijn klauwen. "Je moet weten wanneer je moet ophouden, kreng. Ze is nog steeds een clangenoot van je, geen vijand," hij drukte zijn klauwen nog harder op zijn witte vel toen het beestje met wilde halen vrij probeerde te komen. "Als je haar nog maar één haar krenkt, mag je het volgende keer tegen mij opnemen. Okay, honey?" fluisterde hij in zijn oor. Het witte ding leek nu toch wel wat bang en knikte enkel stilletjes. Toen Jackdaw hem losliet sprintte hij ervandoor. De rest van de kittens keek met gemengde gevoelens naar hun,
Jackdaw ontmoette nijdig hun blikken."En nu ophoepelen allemaal, stelletje mislukte stinkdieren. Hop! Shhht! Spelletje is over," Gelukkig was dat genoeg, de rest droop allemaal af en met een zwiep van zijn staart boog hij zich over het hoopje ongeluk, die hij met zijn neusje overeind hielp. Oh, oh, wat moest hij daar toch mee. "Ah sorry kitty, ik wist niet dat dat zou gebeuren," Wow, Jackdaw die z'n excuses aanbood? Dit was een vrij zeldzaam momentje, dames en heren. "Je kan dat soort zwakzinnige gevallen toch niet zomaar over je heen laten lopen Ruun? Ik had hem afgemaakt als ik jou was,"



"It was a slight on my honor, so he deserved it,"
"But we're talking about the most brilliant mind this world's ever seen!"
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Runa
Member

Freedje
237
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 13 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Apprentice
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Everything sucks forever.   di 20 jun 2017 - 14:18

Ergens schaamde ze zichzelf wel voor haar gedrag, maar ergens vond ze het wel terecht omdat haar oortje gewoon echt veel zeer deed en omdat ze het vertrouwen in alle katten echt kwijt begon te raken. Niet alleen had haar moeder haar rug naar haar toegekeerd, maar ook had ze gewoon geen vrienden die voor haar op konden komen op dit soort momenten. Ze had misschien Ophelia, maar deze zou het nooit verbaal op durven nemen tegen Jackdaw of er fysiek in tussen te komen. Chawl zou het ook niet doen, want deze vond haar irritant en had haar sinds hun laatste gesprek gemeden. En dan had ze nog een paar katten met wie het contact niet echt geweldig verlopen was. En dus was het gevolg dat ze de pijnlijke krassen maar moest ondergaan en maar moest hopen dat het ooit zou ophouden. In elk geval had ze geen enkele intentie om zich nog te verdedigen, begon zelfs een beetje het feit dat ze hier wel eens kon sterven te accepteren. Dan zou ze geen keuze meer moeten maken en ook geen angst meer moeten hebben om een pijnlijke dood te sterven als ze aan de Elite wilde ontsnappen; ze stierf dan toch al wel hier. Maar haar dramatische gedachten werden tot een halt gezet toen Snowball van haar af werd gehaald door niemand minder dan Jackdaw. Ze keek de zwarte tom verbaasd zijnde aan toen hij Snowball stevig tegen de grond hield en er iets tegen snauwde. Vervolgens fluisterde hij iets in het oor van de kitten dat zij niet kon verstaan, maar aan het gezicht van de kitten te zien, was het allesbehalve aangenaam om aan te horen. En dat maakte Runa toch lichtelijk nieuwsgierig naar wat Jackdaw gezegd had, ook al wilde ze hem nu het liefste van al gewoon negeren en snel weglopen van de situatie. Voordat ze haar plan echter kon uitvoeren, had hij de andere kittens al weggejaagd en zich over haar ontfermd. Vervolgens hielp hij haar overeind op een manier alsof ze een kitten van één week oud was, maar Runa was te aangedaan om zich te verweren. Ze keek hem met betraande oogjes aan en trok beschaamd zijnde haar pootjes naar zich toe zodat ze zo weinig mogelijk contact met hem maakte. Ze snoof. “Stiekem hoopte je gewoon dat het zou gebeuren omdat je er voldoening uithaalt als iemand mij pijn doet.” Kwaad zijnde draaide ze zich een kwartslag van hem weg. De krassen op haar pels en vooral haar oortje deden echt ontzettend veel zeer. Toen Runa een poot over haar oor haalde, merkte ze dat deze bloedde. “Heb je nu je zin?” Ze keek hem kwaad aan. “Heb je nu eindelijk je bevestiging gekregen dat ik nog niet kan vechten en dat ik toch maar een zielig geval ben die niet eens voor zichzelf op kan komen?” Ze vouwde haar oren in haar nek. “Zelfs mijn moeder moet me niet hebben, Jackdaw. Ik snap niet waarom je überhaupt voor me opkwam daarnet. Of misschien wilde je mijn dood niet op je geweten hebben. Wat je ook heeft aangezet om me te helpen, laat het de volgende keer een reden zijn om me met rust te laten. Misschien had het me wel helemaal niet uitgemaakt als… als…” Tranen verzamelden zich weer in haar ogen en Runa draaide zich resoluut van hem weg. “De show is over, Jackdaw. Jij wint.” En ze wilde opstaan en aanstalten maken om weg van hem te gaan.


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jackdaw
Member


Kip
289
Actief
»"So, what would you little maniacs like to do first?"«

CAT'S PROFILE
Age: ♠ 19 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Everything sucks forever.   vr 30 jun 2017 - 12:24

Yeah, yeah oké, dat was misschien niet helemaal gegaan zoals hij had gehoopt. Whatever, hij had altijd wel een oplossing. Zijn naam was nog altijd Jackdaw, zelfs als zijn kandidaat niet won in een kitten gevecht hield hij nog zijn eer hoog. Yeah, yeah! Hij wist hier wel een oplossing voor. “Stiekem hoopte je gewoon dat het zou gebeuren omdat je er voldoening uithaalt als iemand mij pijn doet.” Ze draaide zich boos een kwartslag van hem weg. "Nou zeg," Sprak hij droogjes. "Als ik dat had gewild had ik Snowball toch niet weggejaagd?" Verdedigde hij zichzelf tegenover haar. Like hell dat hij zijn excuses aan zou bieden though. “Heb je nu je zin?” Ze keek hem kwaad aan. “Heb je nu eindelijk je bevestiging gekregen dat ik nog niet kan vechten en dat ik toch maar een zielig geval ben die niet eens voor zichzelf op kan komen?” Ze legde haar bebloede oren in haar nek. “Zelfs mijn moeder moet me niet hebben, Jackdaw. Ik snap niet waarom je überhaupt voor me opkwam daarnet. Of misschien wilde je mijn dood niet op je geweten hebben. Wat je ook heeft aangezet om me te helpen, laat het de volgende keer een reden zijn om me met rust te laten. Misschien had het me wel helemaal niet uitgemaakt als… als…” Eh, oké, dat was best heftig. En nu huilde ze. Wat. Hoe moest hij hier nu weer op reageren? Voor het eerst wat ongemakkelijk draaide hij met zijn oren en stapte ondanks haar woorden naar de poes toe. “De show is over, Jackdaw. Jij wint.” Ze wilde weglopen maar Jackdaw blokkeerde haar weg en schudde resoluut met zijn kop. "Nah-ah, de show is pas net begonnen, Ruun," Hij keek haar met gloeiende ogen aan. Zo makkelijk was hij niet uit het veld te staan, en Runa zou dat ook niet moeten zijn. "Snap je niet dat ik je alleen probeer te helpen? Ruun, als jij je zo op blijft stellen tegenover idioten zoals dat mormel haal je je Young-one tijd niet eens," Hoewel hij het bemoedigend probeerde te zeggen, was hij toch serieus. "Je bent niet zwak Runa, werkelijk niet. Yeah, natuurlijk tip je niet aan mij, maar come on. Je bent misschien niet fysiek de sterkste, maar je hebt een goed stel hersenen en een scherpe tong. Je bent niet zwak, je moet gewoon je sterkste punten meer benutten. En guess what? Dat gaat de enige echte Jackdaw je leren," Hij gunde haar een dikke knipoog. "Als we gewoon af en toe trainen- op jouw tempo, no worries- dan kan je binnen no-time die Snowball de aarde laten proeven. How about that?"Geen slecht voorstel, al zei hij het zelf. Niet alleen kon ze sterker worden en steviger in haar schoenen staan, ook zou ze meer tijd kunnen besteden met haar favoriete kat uit deze clan. Nou, als dat niet goed in de oren klonk wist hij het ook niet meer.



"It was a slight on my honor, so he deserved it,"
"But we're talking about the most brilliant mind this world's ever seen!"
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Runa
Member

Freedje
237
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 13 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Apprentice
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Everything sucks forever.   za 1 jul 2017 - 15:20

Runa klemde haar kaken op elkaar. Het liefste wilde ze weg van hem en vooruit blijven lopen, maar in plaats daarvan liet ze hem doen toen hij haar de weg blokkeerde. Waarom liet ze hem doen? Waarom gaf ze hem niet gewoon een harde zet zodat hij opzij zou schuiven en zij weg kon gaan van hem? Ze wist niet waarom, maar ze wilde horen wat hij te zeggen had. Ze wilde horen welke woorden hij zou spreken na haar uitbarsting. Ze wilde zien of hij echt zo’n eikel was zoals hij liet blijken en haar zou uitlachen omdat ze haar zwakte aan hem toonde. Maar niets van dit alles leek te gebeuren, want opeens leek hij zijn best te doen om haar te overtuigen dat zijn intenties met haar weldegelijk goed waren. En even viel Runa’s bek open van verbazing omdat hij haar niet uit stond te lachen. Hij klonk zelfs… oprecht. Ze wilde bijna haar kopje schudden en zichzelf wijsmaken dat dat niet kon omdat ze hier nog altijd over Jackdaw bezig was, maar het levende bewijs stond recht voor haar neus. Ze merkte dat ze het moeilijk vond om haar blik te ontmoeten na haar uitbarsting en dat ze in plaats daarvan naar haar witte pootjes keek, haar oortjes lichtelijk in haar nek gevouwen. Ze was misschien een kitten, maar ze voelde zich niet meer zo. En zeker niet nu Jackdaw over zo’n grote verantwoordelijkheden begon, want hij leek haar aan te willen leren hoe ze voor zichzelf op kon komen. En Runa had verwacht dat ze afschuw zou voelen bij dat voorstel, maar in plaats daarvan voelde ze adrenaline door haar heengaan. In plaats daarvan voelde ze de drang opkomen om met hem in te stemmen en zichzelf door hem te laten begeleiden zodat ze hopelijk sterker zou worden. Maar dan dacht ze weer aan alle gruwelijke taken die haar te wachten stonden als ze ouder zou worden en trok er even een rilling door haar heen. Jackdaw was de zoon van Claw en zou het vast heel normaal vinden om al dat bloed door zijn eigen toedoen te zien vloeien, maar Runa dacht niet dat ze daar ooit aan zou kunnen wennen. Maar het idee dat Jackdaw tijd wilde vrijmaken om haar te trainen… “Meen je dat echt wat je allemaal over me zei?” vroeg ze een beetje achterdochtig. “Je beseft je toch dat je me net een paar complimenten hebt gegeven, hè?” Ze trok kort met haar oortje en siste vervolgens omdat dat zeer deed. Stomme Snowball. Ze hield misschien niet van vechten en bloed, maar op hém wilde ze wel graag eens wraak nemen. En dus knikte ze standvastig naar Jackdaw. “Oké, maar ik wil er pas mee beginnen als ik young one word. Dat duurt niet meer zo heel lang, want ik hoorde Shark al over een ceremony praten en ik ben binnenkort zes moons oud.” Ze slikte even. “Maar hoe zie je dat dan voor je?” vroeg ze. “Hoe wil je me dan gaan trainen?” Ze keek hem aan. “Hoe gaan we aan die sterke punten werken? Gewoon naar een random kittypet gaan en daar een grote bek tegen opzetten?” Ze kon het niet laten om even te grinniken. Ze zag het hun zo al doen, al zeker met Jackdaw als leader. “Maar toch bedankt, Jackdaw,” sprak ze. “Misschien ben je toch niet zo erg als je je in eerste instantie voordoet.” En ze wist niet waarom, maar ze ging snel naar voren en schuurde met haar kopje even langs zijn borst. Daarna trok ze zich snel terug. Dat was awkward.


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jackdaw
Member


Kip
289
Actief
»"So, what would you little maniacs like to do first?"«

CAT'S PROFILE
Age: ♠ 19 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Everything sucks forever.   zo 6 aug 2017 - 23:18

Hoewel het niet aan hem te merken was, was hij daadwerkelijk redelijk nieuwsgierig naar haar antwoord. Het was ofcourse nog altijd haar keuze, maar ergens hoopte hij wek dat ze in zou stemmen. Het zou voor hem ook een leuke en leerzame opgave zijn, niet? Besides, ondanks zijn asshole persoonlijkheid wilde hij daadwerkelijk haar wel hopen om sterker te worden. “Meen je dat echt wat je allemaal over me zei?” Hij sloeg haar achterdochtige toon in de wind en knikte met een grijns. "Sure did,"Ieder had zijn sterke punten, Runa ook. “Je beseft je toch dat je me net een paar complimenten hebt gegeven, hè?” Hij lachte zachtjes. "Again, sure did,"ze trok met haar oor en hij kon zien dat het pijn deed. Oh, Snowball zou het nog wel eens terug krijgen. Runa knikte echter standvastig, was dat een ja..? “Oké, maar ik wil er pas mee beginnen als ik young one word. Dat duurt niet meer zo heel lang, want ik hoorde Shark al over een ceremony praten en ik ben binnenkort zes moons oud.” Ah, Ah! Hij had groen licht gekregen! “Maar hoe zie je dat dan voor je?” vroeg ze. “Hoe wil je me dan gaan trainen?” Hij keek even bedenkelijk weg. Hm. “Hoe gaan we aan die sterke punten werken? Gewoon naar een random kittypet gaan en daar een grote bek tegen opzetten?” Hij lachte om haar woorden. "Dat is nog niet eens zo'n slecht idee, kitty. Maar, nee, ik zie het voor me als dat we er samen opuit trekken en ik jou wat tips en tricks leert, om je zwakke punten te verbeteren en je sterke punten beter te benutten," Dat klonk redelijk, niet? Hoe hij het allemaal uit zou werken zou hij nog wel zien, maar dat kwam wel goed. “Maar toch bedankt, Jackdaw,” sprak ze. “Misschien ben je toch niet zo erg als je je in eerste instantie voordoet.”  Wat, Runa was aardig tegen hem? Om het nog meer bizar te maken stapte ze naar voren en streek met haar kopje tegen de zijne. ...uh? Jackdaw bleef even, heel even, met een mond vol tanden staan. UHHHH, dit was niet volgens plan. De kater wist zich echter snel weer op te pakken en zijn oude zelve weer terug te vinden. Een plagende grijns sierde zijn lippen. "Je beseft je toch dat je me net een compliment hebt gegeven, hé?" Kaatste hij terug, warana hij met zijn pootje over haar kopje wreef, wel zo voorzichtig dat hij niet langs haar wondjes zou schaven. "Ik zie je wanneer je een Young one bent, Princess. Don't forget! Als ik klaar met je bent zal Snowball smeken om genade onder jouw poten!"



"It was a slight on my honor, so he deserved it,"
"But we're talking about the most brilliant mind this world's ever seen!"
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Runa
Member

Freedje
237
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 13 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Apprentice
avatar
BerichtOnderwerp: Re: Everything sucks forever.   do 10 aug 2017 - 20:06

Zelfs na Jackdaw’s uitleg had Runa nog steeds niet helemaal door hoe hij dit wilde aanpakken, maar ze nam aan dat hij het zelf wel zou weten. Bovendien wilde ze nog wel eens zien of hij zich aan zijn woord zou houden, want dat was natuurlijk ook wel te betwijfelen met de zoon van Claw. Misschien niet per se omdat zijn vader Claw was – Runa wist wel beter dan iemand beoordelen puur omwille van zijn familie – maar ook omdat hij niet zo betrouwbaar had geleken in het begin. Maar hij had haar weliswaar gered van Snowball en hij had duidelijk laten merken dat hij het niet apprecieerde als een kat nog één klauw naar haar zou uitsteken. Moest ze daar een bedoeling achter zoeken in zijn geval? Ze had geen idee, want de verandering in zijn persoonlijkheid was zo plotseling gebeurd dat ze nog steeds moeilijk kon bevatten dat hij haar echt wilde helpen. Maar zoals ze al aangaf, ging het hier om Jackdaw en dus was het nog maar even afwachten of hij zich ook daadwerkelijk aan zijn woord zou houden. De kans was groot dat hij het zou vergeten en dat als ze young one zou zijn dat hij haar niet eens kwam opzoeken. En ze wist niet precies waarom, maar dat idee bezorgde haar een irritant gevoel in haar binnenste. Ze schreef het maar af op het feit dat ze zojuist keihard vernederd was en dat ze daar nog de effecten van ondervond. Jackdaw leek het ondertussen al even awkward te vinden dat ze haar kopje tegen zijn borst geschuurd had en ze voelde haar pels warm worden onder haar vacht. Ze kon zich echter moeilijk gaan afvragen of het wel een goed idee was geweest, want het was nu gebeurd en daar kon ze vrij weinig aan veranderen. De she-cat keek hem met samengeknepen ogen aan toen hij zijn vraag stelde. “En dat moment kan je maar beter koesteren, Jackdaw. Ik doe het niet nog eens.” En ze stak haar kopje in de lucht en keek op een vrij arrogante manier weg van hem, maar draaide haar kopje weer terug naar hem toen hij afscheid van haar nam. En ze wist niet waarom, maar haar hart klopte iets sneller toen hij haar Princess noemde. “Ik ben benieuwd,” mompelde ze met weinig enthousiasme, maar toen ze van hem wegliep, merkte ze dat er een kleine glimlach om haar lippen speelde die niet meer van haar gezicht af te slagen was, zelfs niet nadat een queen haar hard had beetgepakt in haar nekvel en haar een preek had gegeven om alle verwondingen die ze had opgelopen.


OOC: Topic done + Ik stuur je z.s.m het nieuwe topic door (:


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
Everything sucks forever.
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Warrior Cats :: Other Territory :: Twoleg place-
Ga naar: