A cage.



 
IndexGebruikerslijstRegistrerenGebruikersgroepenInloggenKalenderFAQZoeken

We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
Season
Season
Leafbare, 3° - -10° C
Leafbare kruipt langzaam het gebied in. Alles wordt kouder en enige sneeuwbuien hebben zich al voorgedaan. Leafbare maakt het ook makkelijker voor ziektes als whitecough en greencough om zich te vestigen in clans, dus medicine cats moeten hun voorraad in de gaten houden.
WHAT'S HAPPENING
Current Event
In-Game Event
We are home
Na een lange reis en een zwaar gevecht met Bloodclan zijn de clans eindelijk thuis. Moraal is hoog maar er is veel dat opgebouwd moet worden. Hoe zullen de clans zich voortzetten nu ze opnieuw gescheiden zijn. Vele vragen blijven onbeantwoord maar één ding is zeker. Niemand jaagt de clans ooit nog weg van hun huis.
THE ALLEGIANCES
Clans
THUNDERCLAN
RIVERCLAN
WINDCLAN
SHADOWCLAN
TRIBE OF RUSHING WATER
BLOODCLAN
THE MANAGEMENT TEAM
Staff
Admin
Admin
Admin
Admin
Editor
Editor
foundr
COUNT YOUR WORDS
WORD COUNT

SWITCHERDIESWITCH
SWITCH ACCOUNT



Deel | 
 

 A cage.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Duskkit.
Member

Y'all know who dis is
29
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 3 moons old
Gender: Tomcat ♂
Rank: Kitten
avatar
BerichtOnderwerp: A cage.   wo 25 apr 2018 - 16:23

Zijn pootjes deden zeer en hij had honger, maar toch weerhield hem dat er niet van om de stevige tred van zijn vader te volgen. Zijn vader had hem verteld dat hij alleen wilde zijn en dat hij even herinneringen op ging pikken en Duskkit had dit als een teken gezien om hem te volgen. De schouders van de grote lichtgrijze tabby hingen en Duskkit kon de blik van zijn vader al precies voor zijn geest halen, maar toch weerhield hem er dit niet van om hem te volgen. Hij wilde gewoon geaccepteerd worden. Wat was er nu zo moeilijk aan een klein beetje affectie geven? Het frustreerde hem ontzettend dat zijn vader hem probeerde te ontwijken en het dikwijls niet de moeite vond om hem zaken te leren, net op het moment dat Duskkit hem juist nodig had. Hij begreep niet wat hij verkeerd had gedaan; hij begreep niet waarom hij niet goed genoeg was voor zijn vader. Was het de manier waarop hij liep? Hij keek naar zijn pootjes. Nee, die leken op die van de andere kittens. Zijn ogen waren heel normaal, zelfs de kleur van die van zijn vader. Waarom was het dan zo moeilijk voor de tabby om wat tijd met hem te spenderen? Hij wilde er niet om zeuren, maar soms had hij het gevoel dat hij niets anders kon. Hij onderdrukte een zucht en merkte dat hij het tempo van zijn vader niet langer meer vol kon houden. Hij pikte verschillende geuren op; gek genoeg rook hij de geur die rond zijn Clanmates hing, maar ook die vieze geur die hij had geroken toen ze die grote groep katten tegen waren gekomen. Waarom wilde zijn vader juist hier zijn? “Breakingpoint.” Het klonk zacht, maar Duskkit herkende de stem van zijn vader en huiverde omwille van de treurige ondertoon die te horen was in zijn stem. Het klonk zo… verslagen. Alsof alle vrolijkheid van de wereld verdwenen was. Het zorgde ervoor dat Duskkit ging zitten en na begon te denken, zelfs nadat duidelijk was dat zijn vader er niet meer was. Zijn oortjes lagen treurig in zijn nek, maar hij dwong zichzelf om een neutrale houding aan te nemen toen hij plotseling geluid hoorde. Hij besefte eindelijk dat hij als kitten zijnde alleen was en dat zijn vader niet in de buurt was om hem te beschermen. Niet dat hij dat nodig had of zo!


+ Eerste post voor Ravenfall
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ravenfall
StarClan

M
818
Actief
"I swear I heard demons yelling"

CAT'S PROFILE
Age: Endless †
Gender: Tomcat ♂
Rank: Elder
avatar
BerichtOnderwerp: Re: A cage.   za 28 apr 2018 - 10:53

'Thuis'. Wat een verschrikkelijk woord was het. Hoe konden zijn clangenoten dit hun huis noemen. Hoe konden ze hier blij mee zijn? Sinds dat Ravenfall hier al de eerste  pootstap neergezet had na de reis leek er een deken van verdriet hem ingewikkeld te hebben. Al die herringeren, al die gebeurtenissen toen hij nog maar een kleine fragiele kitten was en kijk nu eens naar hem, verminkt voor het leven. Zijn aanzicht was verpest en dat kwam niet enkel door die chagerijnige uitdrukking die hij 24/7 meedroeg. Kittens deden het zowat in hun broek als ze hem zagen lopen. Warriors leken hem zelfs niet aan te kijken als hij voorbij liep en als dat kwam omdat hij nou echt zo verschrikkelijk uitzag of dat ze gewoon bang waren voor een norse reactie van hem wist hij niet. Waarschijnlijk beide giste hij met een ophaal van zijn brede schouders. De blinde elder baande zich een weg uit de elder den toen de oudere katten zaten te mopperen of van alles en nog wat. Hij kon hun geklaag niet uitstaan. Het was verschrikkelijk. Hoe dacht iedereen dat hij dit voor de rest van zijn leven kon aanhoren. De tom duwde zichzelf door het kamp om een luchtje te scheppen, waarschijnlijk zal hij op zijn kop krijgen dat hij zonder 'begeleiding' er vandoor gegaan was. Ach het zal hem een worst wezen. Ravenfall snoof de lucht op, half kokhalzend van de lucht die hier nog hing van de Bloodclanners. Ze waren hier ingetrokken toen de clans vertrokken waren en nu hadden ze met ze alle weer gevochten om het terug te krijgen. De tom rolde met zijn bewolkte ogen. Levens hadden op het spel gestaan voor z'n stom iets. Hij kon het maar niet begrijpen maarja, hij was dan ook de enige met gezond verstand hier. Ravenfall was al wat afgedwaald en botste toen per ongeluk tegen iets kleins aan met zijn voorpoten. "Oh sorry" Mompelde hij voor hij verschrikt naar achteren stapte. Het was geen steen of plant maar een kitten. Verbaasd kneep hij zijn norse wenkbrauwen samen en snoof de lucht op die de kitten met zich meedroeg. Het droeg de bekende geur van Butterpact op waardoor zijn hart even stopte. Starclan wat? Ravenfall knipperde met zijn ogen. Had Butterpact kittens..? Een raar gevoel kroop in zijn maag, iets waar hij zijn vinger niet op kon leggen. Hij zag Butterpact meer als zijn vader dan zijn biologische en dan had hij niet eens nieuws meegekregen dat hij kittens had. Misschien zag Butterpact hem helemaal niet als een familielid zoals hij het zag en kwam hij daarom niet het goede nieuws vertellen. Hij was tenslotte maar een elder die niks betekende. Ravenfall drukte zijn gehavende oren in zijn nek. Hoe kon hij ook zo stom zijn om te denken dat iemand om hem gaf. Hij werd weer afgestoten zoals altijd en dat kon hij Butterpact ook niet kwalijk nemen, hij was tenslotte maar een nutteloze lastbak. "Wat doe je hier?" Vroeg hij maar dan. De kitten hoorde in de nursury en niet hier. Ravenfall trok met zijn snorharen en richtte zijn niks ziende ogen op de kit.



The world around us is burning

But we're so cold

:::::
 

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Duskkit.
Member

Y'all know who dis is
29
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 3 moons old
Gender: Tomcat ♂
Rank: Kitten
avatar
BerichtOnderwerp: Re: A cage.   zo 13 mei 2018 - 18:33

Duskkit had zijn rug naar de uitgang van het camp gericht en dus had hij niet in de gaten dat een kat hem naderde. Pas toen hij gewicht tegen zijn rug voelde en hij bijna op de grond viel, keek hij om naar diegene die tegen hem was gelopen. Zijn hart sloeg in zijn keel toen twee nietsziende ogen hem aankeken en even had hij de drang om als een zielige kitten te gaan roepen om zijn vader, maar toen hij zijn bek opende, inhaleerde hij de geur van RiverClan en besefte zich dat deze kat bij hun moest horen. Hij had op de reis een paar geuren met zich meegekregen en aangezien de bloedgeur die hij had aangetroffen toen ze bij een centraal punt met vier eiken kwamen nog steeds in de lucht hing, was het voor hem moeilijk om Clanmates van andere katten te onderscheiden. Zijn vader had hem niks verteld over de bloedgeur en ook niet over het gevecht dat daarna had plaatsgevonden, alleen dat ze nu thuis waren en dat hij weer moest wennen aan de RiverClangeur omdat de andere katten ook naar hun eigen gebied teruggingen. Duskkit vond dat niet zo erg: hij was niet zo blij met de aanwezigheid van katten die niet in zijn Clan zaten. Hij was blij dat ze weer met een kleiner groepje katten waren en dat hij eindelijk rust in zijn hoofd, voor zover dat kon als zijn vader in de buurt was. Hij merkte de houding van de gehavende tom tegenover hem en kon het niet laten om zijn eigen oren in zijn nek te leggen en daarmee de exacte lichaamshouding van de tom te kopiëren. Hij haalde zijn schouders op toen er hem werd gevraagd wat hij hier deed. “Ik ben mijn vader gevolgd,” zei hij en hij deed een knikje naar zijn vader die naar een rotsblok in het camp aan het staren was alsof het opeens weer tot leven zou komen of zo. “Hij wilde me weer achterlaten bij de andere katten, maar ik ben hem tot hier gevolgd. Ik hoop dat we dadelijk wat prooi gaan vangen.” Hij keek naar zijn vader wiens schouders begonnen te trillen en geschrokken draaide hij zich weg zodat hij zijn vader niet meer aan hoefde te kijken. “Jouw blik is eng,” floepte hij er opeens uit, maar hij deed geen moeite om zijn woorden terug te trekken. De wereld was hard voor hem, waarom zou hij niet hard voor de wereld terug zijn?
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
A cage.
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Warrior Cats :: RiverClan territory :: RiverClan camp-
Ga naar: