It's almost time... {Nevermind}



 
IndexGebruikerslijstRegistrerenInloggenZoeken
We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
Season
Season
Leaf-Fall, -2 °C - 12°C
De dagen worden korter. Het regent veel en de prooidieren trekken zich terug.
WHAT'S HAPPENING
Current Event
In-Game Event
None
enjoy your peace... while it lasts
THE ALLEGIANCES
Clans
THUNDERCLAN
RIVERCLAN
WINDCLAN
SHADOWCLAN
TRIBE OF RUSHING WATER
BLOODCLAN
THE MANAGEMENT TEAM
Staff
Founder
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Editor
Editor
Founder
COME JOIN US
WC DISCORD

SWITCHERDIESWITCH
SWITCH ACCOUNT



Deel
 

 It's almost time... {Nevermind}

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
It's almost time... {Nevermind} 2re5tv9
Isa :3
358
Actief
"Don't be trapped in someone else's dreams."

CAT'S PROFILE
Age: 32 moons
Gender: She-cat ♀
Rank:
Goldennight
BerichtOnderwerp: It's almost time... {Nevermind}   It's almost time... {Nevermind} Icon_minitimeza 19 apr 2014 - 16:13

  • Tag: Love <3
  • Words: 259
  • Notes: Short buts weet ~
Aurypaw
Licht nerveus liep ze door het naaldbos. De naalden op de grond knakte onder haar gewicht en samen met de sneeuw gaf het een extra ritme aan heet wandeling. Toch was dit geen gewone wandeling, ze had aan Nevermind gevraagd of hij wou afspreken in het bos. Ze werd bijna warrior en wou het er met hem over hebben hoe ze het zouden brengen naar de buitenwereld, en dan vooral haar eigen familie. In publieke plaatsen had ze evenveel met Never gesproken als met andere warriors, vrij weinig dus. Ze hadden wel is tussendoor afgesproken, maar het bleef niet hetzelfde. Wel werd ze er blij van toen ze zag dat Never nog meer vrienden kreeg. Ze had in de gaten hoe hij met een andere katten omging en praatte. Het was goed voor hem om met warriors om te gaan, zij zelf was immers nog maar een apprentice en kon niet alles met hem doen, of samen praten in de den. Over een paar stappen was ze op de afgesproken plek, onder de één al grootste boom in het bos, ergens aan de rand. Ze hadden hier al wel is eerder afgesproken en hij moest dus eigenlijk wel weten waar het was, maar hij was er nog niet op het moment dat zij er aankwam. Zo comfortabel mogelijk ging ze tegen de boom aan liggen, buiten het bereik van de sneeuw en de koude wind. Met haar heldere, groene ogen keek ze om zich heen, om te zien of ze de zwarte vacht van de kater ergens kon ontdekken.

OOC; deze keer heb ik gedaan alsof ze hebben afgesproken, hope you dont mind ;p

It's almost time... {Nevermind} BX2HQyN


There is no pot of gold at the end of the rainbow
It's almost time... {Nevermind} 2u8x85l
The only thing you may find, is the cold dark night
x:
 


Artsie things:
 


Laatst aangepast door Aurypaw op zo 20 apr 2014 - 21:25; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Nevermind
Member
It's almost time... {Nevermind} KnAKe1D
Sean
3460
Actief
and as he was the black canvas, they drew stars and a moon to make him a glorious night


CAT'S PROFILE
Age: 84 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank:
Nevermind
BerichtOnderwerp: Re: It's almost time... {Nevermind}   It's almost time... {Nevermind} Icon_minitimezo 20 apr 2014 - 20:30

Hij haastte zich uit het kamp. Vandaag waren de kits geboren en hij was even bij Lone gebleven, tot ze klaar was, al snel had hij dan ook door dat hij die avond had afgesproken met Aurypaw. Paniekerig sprong hij vantussen de braamstruiken die de beschutting van het kamp vormde. Zijn ogen staarden in de verte en hij zag al hoe het licht van de maan op hem neerviel en het gehele bos zilver schilderde, prachtig. Hij haalde even diep adem, dit was zijn moment. Alle woede leek langs zijn renende poten weg te glijden, blij voor wat te gebeuren stond. Hij moest natuurlijk wel de waarheid aan Aurypaw zeggen, maar hij kon haar eindelijk spreken en het was deels een opluchting voor hem. Eindelijk tegen een kat spreken waar hij zich echt goed bij voelde. Oké, hij voelde zich inderdaad ook goed bij Tallpaw, maar Aury was net dat tikkeltje anders. Hij hoopte maar dat ze net als Tall de woorden goed zou opnemen. Ergens wist hij niet echt hoe hij over dit onderwerp moest beginnen. Hij wilde haar niet kwetsen. Een plannetje sprong zijn hersenen binnen en wel meteen snorde hij, instemmend met zijn gedachten. Hij zou het rustig uitbrengen, maar wel rechtuit. Ze was geen zwak katje, zeker niet. Daarom hield Never ook zoveel van haar. Ze was pittig en grappig en leek wel op hem. Dat vond hij fijn. Een kat die hem een beetje begreep, maar waar hij ook van kon houden. Soms verlangde hij zielsveel naar de momenten met haar, daarom leken de dagen met de dag trager te gaan. Hij haatte het, maar vond het steeds fijn wanneer het moment aanbrak. Toen hij opeens een gouden gloed in het zilveren gebied zag, sloeg zijn hart een slag over. Haar geur kroop zijn neusgaten binnen en hij staakte zijn sprint om even zijn neus tegen een boom te scheuren waar haar geur aan plakte. Hij stapte naar haar toe, zijn ogen kalm op haar gericht, toch vol liefde en tederheid. Even leek hij al zijn zorgen te vergeten. Als hij bij haar was leek alles goed. Maar dan moest hij altijd terug, terug naar de realiteit. Hij snorde even om zijn aanwezigheid te laten luiden waarna hij naast haar verscheen en zijn kop tegen de hare drukte. Zijn tong wreef zachtjes over haar kaak waarna ze haar groenige ogen zocht en zijn kop wat terug trok zodat ze elkaar konden aankijken. "Je ziet er prachtig uit," snorde hij, ookal kee hij enkel naar haar prachtige ogen.

It's almost time... {Nevermind} EsObDFy


and as he was the black canvas
It's almost time... {Nevermind} MiQen3rW_o
they drew stars and a moon to make him a glorious night

Theme
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
It's almost time... {Nevermind} 2re5tv9
Isa :3
358
Actief
"Don't be trapped in someone else's dreams."

CAT'S PROFILE
Age: 32 moons
Gender: She-cat ♀
Rank:
Goldennight
BerichtOnderwerp: Re: It's almost time... {Nevermind}   It's almost time... {Nevermind} Icon_minitimezo 20 apr 2014 - 22:22

  • Tag: Love <3
  • Words: 487
  • Notes: ~
Aurypaw
Haar staart was strak om haar heen geslagen, maar het topje ging langzaam heen en weer, in spanning wachtend. Erg zenuwachtig voor het gesprek was ze niet, het was niet zo een zwaar onderwerp, maar had het gevoel alsof er iets ergers ging gebeuren, toch kon ze haar poot er niet op leggen. De maan scheen even licht als de eerste nacht dat ze naast elkaar waren, met een klein glimlachje dacht ze terug aan de herinnering. Het zou ooit nog is een goed verhaal worden, de minachting in het begin, de twijfeling daarna en de liefde op het eind. Misschien kon ze het ooit eens vertellen aan hun kittens. Het woord kittens bracht een rilling over haar rug. Ze wist niet waarom, maar een Queen worden had nooit iets voor haar geleken. De 6 manen met je kittens in een den liggen, de manen daarvoor niks kunnen doen door je buik die langzaam maar zeker opzwelt tot je twee keer zo dik bent. Misschien bedenk ik me nog, wil Nevermind het graag of blijkt het toch niet zo erg te zijn als het lijkt, dacht ze in zichzelf. Haar gedachten werden onderbroken door een zacht gesnor achter de bomen. Ze keek opzij en plakte weer een glimlach op haar snuit, niet in de gaten gehad dat die was veranderd in een frons daar haar gedachten van net. De pikzwarte kater viel niet op in het donker, maar door de kleine bundels maanlicht leken sommige plekken op zijn vacht zilvergrijs. Zijn cyaanblauwe ogen straalde een tedere, liefhebbende blik uit. Ze wist niet hoeveel andere katten deze kant van hem kende, of deze kant van haar, maar het kon haar weinig schelen. Het was haar Never die nu dichterbij kwam en zijn kop tegen die van haar drukte. Het was haar eigen geluid dat het snorren begon, het kon haar niet schelen wat anderen ervan vonden. Ze voelde zijn ruwe tong langs haar kaak glijden en ze keek terug in zijn ogen. Hij was de mooiste kat die ze ooit had gezien, maar het waren zijn ogen die haar het eerst waren opgevallen. Je kon zijn geschiedenis erin lezen, het gene dat hem heeft gemaakt hoe hij nu is. "Je ziet er prachtig uit," Zei hij zacht, snorrend. Licht verlegen keek ze even naar beneden. ”Zo prachtig nou ook weer niet, de leafbare heeft veel van me gevergd.” Zei ze zacht, waarna ze weer omhoog keken. ”Jij, aan de andere kant, ziet er net zo gespierd en mooi uit als altijd.” Haar stem klonk zacht, licht flirterig en met een bijpassende glimlach. Nogmaals liet ze haar groene ogen over zijn lichaam gaan. Deze keer stond hij precies in een bundel maanlicht die door de takken scheen, net zoals zij zelf. Zijn vacht was nu bijna helemaal zilvergrijs en het leek te schitteren door het licht, bijna alsof de maan zelf zijn sterren op hem af hadden gestuurd.

It's almost time... {Nevermind} EsObDFy



There is no pot of gold at the end of the rainbow
It's almost time... {Nevermind} 2u8x85l
The only thing you may find, is the cold dark night
x:
 


Artsie things:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Nevermind
Member
It's almost time... {Nevermind} KnAKe1D
Sean
3460
Actief
and as he was the black canvas, they drew stars and a moon to make him a glorious night


CAT'S PROFILE
Age: 84 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank:
Nevermind
BerichtOnderwerp: Re: It's almost time... {Nevermind}   It's almost time... {Nevermind} Icon_minitimezo 27 apr 2014 - 10:50

Haar groene ogen sloegen zich af van zijn zicht en ze keek verlegen naar de grond. Nevermind likte haar oor langzaam, om aan te tonen dat ze helemaal niet zo verlegen moest zijn. Ze was een schoonheid, daar was niet aan te twijfelen. ”Zo prachtig nou ook weer niet, de leafbare heeft veel van me gevergd.” Hij duwde zijn kop tegen de hare en keek toen terug in haar ogen. "Daar kan je bijna niks van zien," zei hij zachtjes, zijn ogen straalden de tederheid uit die hij hier in uiting bracht door zijn kleine maantje te bedelven onder liefde. ”Jij, aan de andere kant, ziet er net zo gespierd en mooi uit als altijd.” Hij snorde even bij het complimentje. Aury was nooit echt gul met dit soort dingen en hij bedacht zich dat hij waarschijnlijk de enige was die af en toe een liefelijke toon uit haar bek hoorde komen. Hij liet zijn oogleden wat over zijn ogen zakken, een ontspannen blik op haar. Toch wist hij dat deze avond anders zou lopen. Aury had het recht te weten wat er gebeurt was en zij zou het begrijpen, dat wist hij zeker. Het maanlicht beschilderde de achtergrond zilver en gaf haar een gouden gloed, zodat ze een gouden steentjes was in een zilveren rivier. Het enige kroonjuweel van dat gebied, de pracht van het woud. Het enigste wat de moeite was om aan te kijken. "Ah, ik doe mijn best," zei hij op een snorrende toon. Zijn cyaanblauwe ogen moesten hun best doen om langzaamaan de neutrale glans te laten zien. Hij moest hier serieus mee omgaan en zeker met zijn Aury. "Aury..." Zijn stem brak wat af en hij sloeg zijn ogan van haar af. "Jij verdient het te weten," murmelde hij zachtjes. Een zucht ontglipte zijn bek en even moest hij zijn ogen sluiten. De woorden die hij al die moons had opgestapeld zette hij op een rijtje en langzaam opende hij terug zijn ogen. Een bepaalde leegte was erin te lezen, maar ook een zachte glans van zelfzekerheid. "Je weet dat je alles voor me bent, toch?" Zei hij op een zwakke toon waarna hij haar terug aankeek met de blik die hij net naar de grond had geworpen. "Ik heb iets gedaan," zei hij zachtjes. "En ik heb iemand gebruikt om mijn frustatie op uit te werken want ik wilde het aan niemand zeggen en ik was bang jouw te kwetsen, dus maakte ik een vriendin. Haar naam? Lone-one," Hij slikte even. "Zij wilde me enkel helpen omdat ze verliefd was op mij, het spijt me Aury," Tranen welde op in zijn ogen. "We hebben kits en toen ik hier achter kwam, ben ik razend op haar geweest, ze wilde me gewoon. Ik heb haar duidelijk gemaakt dat ik iet van haar hou en ik de vader niet wil zijn, dat kan gewoon niet... Ik heb haar mijn vijand gemaakt... Omdat..." Hij richtte zijn ogen strak op zijn Aury. "Ik teveel van je hou om jouw gekwetst te zien, ik wil enkel bij jouw zijn, dat zweer ik op mijn leven," zei hij, zijn stem klonk sterk, maar gebroken door het verdriet dat hij erin droeg.
It's almost time... {Nevermind} EsObDFy


and as he was the black canvas
It's almost time... {Nevermind} MiQen3rW_o
they drew stars and a moon to make him a glorious night

Theme
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
It's almost time... {Nevermind} 2re5tv9
Isa :3
358
Actief
"Don't be trapped in someone else's dreams."

CAT'S PROFILE
Age: 32 moons
Gender: She-cat ♀
Rank:
Goldennight
BerichtOnderwerp: Re: It's almost time... {Nevermind}   It's almost time... {Nevermind} Icon_minitimedo 1 mei 2014 - 20:26

  • Tag: Love <3
  • Words: 911
  • Notes: Shit’s about to get real ~
Aurypaw
"Ah, ik doe mijn best," Zei hij snorrend en ze glimlachte. Ze keken naar elkaar, zoals ze zo vaak deden als ze alleen weten. Inmiddels kon ze elk stipje in zijn ogen benoemen en aanwijzen als ze wou, maar er gebeurde wat raars. De lieflijke glans verdween en een neutrale blik nam zijn plaats in. Ze keek even verbaasd, maar zocht er niet teveel achter. "Aury..." Ze hoorde hoe zijn stem licht brak en hij wendde zijn ogen af. Was er wat mis, was het iets wat zij gedaan had? "Jij verdient het te weten," Zijn stem was zacht, voorzichtig. ”Never, is er wat?” Vroeg ze bezorgd aan de kater. Ze wou hem aankijken, maar hij had zijn ogen gesloten. Pas na een tijdje deed hij ze open en kon ze erin lezen wat er was, en er was iets goed mis. "Je weet dat je alles voor me bent, toch?" Nog steeds was zijn stem zacht en zwak, maar zijn ogen keken nu weer op naar haar, alsof hij haar smeekte om ja te zeggen. ”Ja natuurlijk weet ik dat.” Zei ze terug. Haar stem klonk ook zachter, zonder dat ze het zelf doorhad. "Ik heb iets gedaan. En ik heb iemand gebruikt om mijn frustratie op uit te werken want ik wilde het aan niemand zeggen en ik was bang jouw te kwetsen, dus maakte ik een vriendin. Haar naam? Lone-one," Lone-one? Ze zocht even in haar geheugen en kreeg een beeld van de poes op. Er leek op het eerste gezicht niks mis met haar, maar aan het hoopje ellende voor haar te zien was er iets gebeurd tussen die twee. Ze zag hem slikken voordat hij zijn verhaal vervolgde. "Zij wilde me enkel helpen omdat ze verliefd was op mij, het spijt me Aury," Tranen werden zichtbaar. Ze wou wat zeggen, maar had het gevoel dat dit nog niet het ergste was. Dat gevoel zorgde ervoor dat ze haar bek dichthield, maar niks had haar kunnen voorbereiden op de volgende zin die hij uitsprak. "We hebben kits en toen ik hier achter kwam, ben ik razend op haar geweest, ze wilde me gewoon. Ik heb haar duidelijk gemaakt dat ik iet van haar hou en ik de vader niet wil zijn, dat kan gewoon niet... Ik heb haar mijn vijand gemaakt... Omdat..." Zijn ogen gingen omhoog en hij richtte ze strak op die van haar. Ze stond als verstijfd, de woorden kronkelend en herhalend in haar kop. "Ik teveel van je hou om jouw gekwetst te zien, ik wil enkel bij jouw zijn, dat zweer ik op mijn leven," De laatste zin viel half weg, ze had haar kop er niet meer bij. Ze stond verstijfd, met één poot naar achteren, alsof ze om wou draaien en weg wou rennen. Losse woorden gingen door haar kop. Lone-one, kittens, gebruikt, vader, vijand. Alles ging door haar kop heen. Ze wist niet goed wat ze moest zijn, boos, verdrietig, meelevend met Nevermind? Zo stond ze daar een paar seconden. Op wie zou ze boos moeten zijn, om wie zou ze verdrietig moeten zijn? Boos op Nevermind, omdat hij haar had verraden met deze poes, of op de poes omdat zij de liefde van haar leven had gebruikt voor kittens. Ze viel op de grond, met haar poten naast haar buik en ze keek nog steeds recht naar voren, geschokt. Ze blokte alle geluiden buiten haar en dacht na, ze wou alles op een rijtje hebben. Na een paar seconden was ze erover uit en ging ze weer staan. Ze keek recht in de ogen van de kater voor haar, haar ogen vol boosheid en verdriet. ”Nevermind.” Ze sprak het op een rare manier uit. Net zoals haar blik vol haat, maar toch gebroken, alsof ze zo huilend weg kon rennen. ”Ik ben niet boos op jou, ook al vind ik het Starclan dom van je en dacht ik dat je sterker was dan dit, ik ben niet boos op jou.” Ze zuchtte even en liet het even inwerken op de kater. ”Op wie ik wel boos ben is die poes, zij verdient jou niet en die kittens verdienen jou niet. Ik hou me nu met alle macht in om niet naar het kamp te rennen, de poes uit de nursery te halen en gewoon op het tunderpath te gooien, de kittens erbij als ze niet zonder ze kan.” Alle woorden werden uitgespuugd, haar stem werd sterker en vaster naarmate ze verder praatte. ”Toch wil ik niet dat jij haar ooit nog spreekt, en die kittens evenmin. Ze zijn niet van jou en nooit geweest. Het maakt me niet uit wat voor een mousedung verhaal die poes ophangt, maar jij bent van mij en niet van haar, ik. deel. niet.” Het was hard, veel te hard voor de kater die al zijn moed bijeen geraapt had om haar dit te vertellen, maar ze zei wat het eerste in haar opkwam en dat was dit. Nogmaals zuchtte ze. ”Zoals ik al zei ben ik niet boos op jou, ik vergeef het je.” De boze uitdrukking verdween, maar de zachte blik van het begin van het gesprek kwam niet terug. Ze ging rustig zitten en keek naar de grond, in plaats van de maan en de sterren te bewonderen zoals ze normaal deed. Het licht deed op dit moment pijn in haar ogen en ze wou het niet zien, ze kon het niet aan.


It's almost time... {Nevermind} EsObDFy



There is no pot of gold at the end of the rainbow
It's almost time... {Nevermind} 2u8x85l
The only thing you may find, is the cold dark night
x:
 


Artsie things:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Nevermind
Member
It's almost time... {Nevermind} KnAKe1D
Sean
3460
Actief
and as he was the black canvas, they drew stars and a moon to make him a glorious night


CAT'S PROFILE
Age: 84 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank:
Nevermind
BerichtOnderwerp: Re: It's almost time... {Nevermind}   It's almost time... {Nevermind} Icon_minitimeza 3 mei 2014 - 16:05

Een stilte daalde op hem neer, als vorst bleef het aan hem plakken. Hij moest even slikken, de tranen die in zijn ogen glinsterden verdorden alsof de maan een hete zon was en al het vocht uit zijn ogen liet verdampen. Hij moest sterk zijn, sterk voor wat zou komen. Hij zou er alleen voor staan, dat wist hij nu al. Hij kon op niemand rekenen op zo'n dagen, enkel op Tallpaw. Hij slikte even, maar kon de droogte die in zijn keel heerste niet weghalen. Hij haatte de stilte, althans, toch deze stilte. Hij slikte nogmaals, maar opnieuw werkte het niet. Hij volgde nauwkeurig haar bewegingen. Hij had haar gekwetst, stomme Never. Hoe kon hij nu zo dom zijn? Hij schudde zijn kop, totaal afwezig. Maar toen hij zag hoe ze neerviel, sprong hij recht en keek hij haar bezorgd aan. In zijn cyaanblauwe ogen glansde verdriet en bezorgdheid voor deze kattin. Zij was de enige die zijn emoties soms zag en dat wilde hij haar zeggen, maar dit was niet het moment. Hij nestelde zich naast haar en begon teder haar oren te likken. Zijn tong leek wel droog en hij kon geen woorden meer uitbrengen of dat dacht hij toch. Hij sloot even zijn ogen en genoot van haar geuren en haar aanwezigheid. Ergens was deze kille stilte goed voor hem. Hij was niet aangenaam, net zoals hij op dit moment was, dus lag het misschien daaraan. Hij zuchtte even en ging rechtzitten toen hij doorhad dat ze in gedachten was verzonken. Zijn blauwe ogen gleden heen en weer. Starclan sta mij bij... ”Nevermind.” Hij keek op en ontmoette haar grasgroene ogen. Hij knikte naar haar. Hij voelde een vlaag van woede toen hij zag hoe boos ze was. Het was een natuurlijke defensie als hij zon blik zag. Maar al snel zakte dit gevoel weg en maakte het plaats voor bezorgdheid toen hij de gebroken stukken zag in haar ogen. Hij slikte, hij had het altijd al bij het rechte eind gehad. ”Ik ben niet boos op jou, ook al vind ik het Starclan dom van je en dacht ik dat je sterker was dan dit, ik ben niet boos op jou.” Hij sloeg zijn ogen van haar af. Ze was teleurgesteld in hem en hij wilde dat niet. Hij wilde eens dat hij katten gelukkig kon maken en dat had hij willen doen bij Aury, maar steeds opnieuw toonde hij dat hij dat niet kon. Hij knikte even en voelde hoe zijn blik harder werd. De leegte die hij meestal droeg verscheen in zijn cyaanblauwe ogen en hij slikte even. Hij wilde haar nu niet deze blik geven, maar hij wist dat als hij nu niet hard zou zijn, hij haar pijn zou doen. Hij hapte even naar adem, Innerghost had zo gelijk gehad. Misschien moest hij zij excuses maar eens gaan aanbieden en de kattin gelijk gaan geven en vragen om hulp... Maar eerst, Aury. ”Op wie ik wel boos ben is die poes, zij verdient jou niet en die kittens verdienen jou niet. Ik hou me nu met alle macht in om niet naar het kamp te rennen, de poes uit de nursery te halen en gewoon op het thunderpath te gooien, de kittens erbij als ze niet zonder ze kan.” Hij knikte langzaam en keek haar aan. Het raakte hem in het besef wat ze nu zou zeggen en het feit dat ze de kits haatte. Zij hadden, net zoals Tallpaw al had gezegd, hier niks mee te maken. Hij zou het later wel zeggen tegen haar. Nu kwam zij op de eerste plaats. Plus, Lone haatte hem toch al, dus kwam Aury zeker op de eerste plaats. ”Toch wil ik niet dat jij haar ooit nog spreekt, en die kittens evenmin. Ze zijn niet van jou en nooit geweest. Het maakt me niet uit wat voor een mousedung verhaal die poes ophangt, maar jij bent van mij en niet van haar, ik. deel. niet.” Ietwat geschrokken keek hij haar aan. Eerder voor dat laatste deel. Hij had nooit verwacht dat ze nog steeds van hem hield na dit incident. Hij slikte even en voelde hoe de droogte uit zijn mond verdween en hoe de brandende pijn in zijn keel wegebde.  ”Zoals ik al zei ben ik niet boos op jou, ik vergeef het je.” Hij knikte en zag hoe de woede uit haar gezicht verdween. Hij zuchtte opgelucht en keek haar met nog steeds diezelfde lege blik naar haar. Toch drong een zacht lichtje door de ijzige blauwe ogen van de kater. Toen hij zag hoe neerslachtig ze was en hoe ze haar kop naar de grond richtte, stond hij op. Hij wandelde naar haar toe en legde zijn kop op de hare. Hij sloot zijn ogen. "Ik zal het doen," murmelde hij zachtjes. Langzaam opende hij zijn ogen, gedachten verwrongen zijn hersenen en hij slikte even. "Bedankt," fluisterde hij zachtjes. "Om me deze tweede kans te geven," Zijn stem scheurde in zijn keel en pijnigde hem wel, toch dwong hij al pijn weg. Voor haar deed hij alles. Punt uit. Langzaam likte hij haar kopje. Met trage halen likte ze haar prachtige gouden vacht. "Ik hou nog steeds van je..." mompelde hij zachtjes. Zijn oogleden gleden over zijn ogen en hij staakte zijn likken. "Ik zal altijd van je houden..." Murmelde hij zachtjes. "Ik zal alles voor je doen... Ik zal je nooit meer pijn doen..." Hij zuchtte even en opende zijn ogen. "Ik kan niet meer zonder je leven..." Hij kon een steek van verdriet voelen, het was eerder een steek van verdriet om het feit dat hij zijn ex beste vriendin en zijn eerste nestje nooit meer zou zien of tegen zou praten... Toch voelde hij ook een warme steek, vol van liefde en vreugde voor Aury... Hij voelde zich gescheurd vanbinnen. Hij wist niet echtw at hij nu moest voelen... Zou dit voor altijd zo blijven? Of zou hij zijn geluk nog kunnen terugvinden? Hij zuchtte even en sloot opnieuw zijn ogen, om in die duisternis weg te zinken in zijn gedachten.
It's almost time... {Nevermind} EsObDFy


and as he was the black canvas
It's almost time... {Nevermind} MiQen3rW_o
they drew stars and a moon to make him a glorious night

Theme
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
It's almost time... {Nevermind} 2re5tv9
Isa :3
358
Actief
"Don't be trapped in someone else's dreams."

CAT'S PROFILE
Age: 32 moons
Gender: She-cat ♀
Rank:
Goldennight
BerichtOnderwerp: Re: It's almost time... {Nevermind}   It's almost time... {Nevermind} Icon_minitimezo 4 mei 2014 - 15:14

  • Tag: Love <3
  • Words: 538
  • Notes: ~
Aurypaw
Een zucht was het eerste antwoord dat ze kreeg op haar uitbarsting. Had ze spijt van haar woorden? Een beetje, maar het was het waard geweest. Ze wou geen relatie gebaseerd op leugens en hij moest er mee kunnen omgaan of niet. Ze hoorde hem dichterbij komen en voelde het gewicht van zijn kop op de hare. Nog steeds hield ze haar blik op de grond, maar ze voelde een zacht gesnor opkomen. "Ik zal het doen," Klonk zijn stem zachtjes, wiegend op de koude wind. Ze voelde hoe haar hart een klein sprongetje maakte en er verscheen weer enkele emotie op haar snuit te ontstaan. Ze voelde hem slikken en wachtte gespannen op zijn volgende woorden. "Bedankt. Om me deze tweede kans te geven," Zei hij en ze hoorde zijn stem scheuren. Een langzame lik ging over haar kop en alsof hij een schakelaar omzette kwam er een glimlach op haar snuit te staan. "Ik hou nog steeds van je… Ik zal altijd van je houden… Ik zal alles voor je doen... Ik zal je nooit meer pijn doen..." Een zucht onderbrak zijn spraak. Haar hart werd langzaam opnieuw gevuld met de liefde voor hem, de woede opzij drukkend. De liefde overwon dus toch van de rest van de emoties, dacht ze met nog steeds dezelfde kleine glimlach. "Ik kan niet meer zonder je leven..." Zijn woorden waren precies wat zij wou horen, en hij wist het. Dit was de reden dat zij zo van hem hield, de manier waarop hij precies de goede woorden zei die ze wou horen, hoe hij dat altijd kon aanvoelen. Hij was de enige die haar dan ook kalm kon krijgen en moed op haar in kon praten als ze het niet zag zitten. Misschien zag hij dat zelf niet in, maar ze wist dat hij een groot deel van haar was geworden. Ze trok langzaam haar kop onder die van hem vandaan. Haar groene ogen keken nu omhoog, kijkend naar zijn oogleden die voor zijn ogen waren geschoven. ”Je weet dat ik van je hou, niks kan dat veranderen Nevermind.” Klonk haar stem zacht. ”Binnenkort zal ik warrior worden en dan persoonlijk de taak op me nemen om het tegen mijn moeder te vertellen over ons. Het zal moeilijk zijn, maar niks zal ons kunnen breken, dat weet je toch?” Ze vleidde haar kop langs die van hem, zachtjes, amper aanrakend. ”Wij samen komen hier doorheen, wat we ook tegenkomen, we kunnen het aan oke?” Haar stem klonk vast en zelfverzekerd, maar nog steeds net zo zacht en liefdevol als net. Haar ogen stond zeker en keken even naar die van hem. Toen zuchtte ze even en sloot ze even kort haar ogen. [b]”Ik ben blij dat je het me vertelt hebt, ik weet niet wat ik gedaan had als ik zelf achter gekomen was, echt niet.”[ /b] Ze loog niet, ze had waarschijnlijk veel ergere dingen gedaan dan alleen deze korte uitbarsting. Als ze de kittens had gezien, waarvan er maar één trekjes had zoals Nevermind, dan was ze echt gebarsten. Ze had in blinde woede kunnen uitbarsten en de onschuldige kitten kunnen aanvallen, en dat was niet wie ze was. Tenminste dat dacht ze.

It's almost time... {Nevermind} EsObDFy




There is no pot of gold at the end of the rainbow
It's almost time... {Nevermind} 2u8x85l
The only thing you may find, is the cold dark night
x:
 


Artsie things:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Nevermind
Member
It's almost time... {Nevermind} KnAKe1D
Sean
3460
Actief
and as he was the black canvas, they drew stars and a moon to make him a glorious night


CAT'S PROFILE
Age: 84 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank:
Nevermind
BerichtOnderwerp: Re: It's almost time... {Nevermind}   It's almost time... {Nevermind} Icon_minitimezo 1 jun 2014 - 20:13

Het werd stil. Hij slikte even, had hij wel de juiste woorden gebruikt om haar woede te temperen? Was het genoeg geweest om haar vertrouwen terug te winnen? Hij hoopte het maar, want hij meende alles wat hij net had gezegd. Als hij niet bij Aury kon zijn ging hij er waarschijnlijk vandoor gaan. Ergens ver weg van Shadowclan, zwerven als een Rogue of leven als een domme Bloodclanner. Tja, dan had zijn leven toch nog een betekenis. Hij wachtte rustig af, of dat leek toch zo, want vanbinnen barstte hij van de zenuwen. Wat als ze het hem niet vergaf? Zou hij dan werkelijk die kracht vinden? Of zou hij er een einde aan maken? Hij zuchtte opnieuw. Al die keuzes waren altijd zo moeilijk, hij had er moeite mee om ze te aanvaarden en dat wist hij maar al te goed. Langzaam kwam zijn Aury in beweging. Langzaam opende hij zijn ogen. Een leegte was er in te lezen, toch kwam hoop langzaam terug toen ze oogcontact maakten en hij de liefde las die hij altijd zag in haar ogen. Hoop werd weerspiegeld, dat was duidelijk. ”Je weet dat ik van je hou, niks kan dat veranderen Nevermind.” Hij sperde zijn ogen open, blij over dit feit. Al snel herstelde hij zijn liefdevolle blik voor haar. Zijn oogleden gleden wat over zijn helderblauwe ogen heen en hij staarde lang in haar grasgroene kijkers. ”Binnenkort zal ik warrior worden en dan persoonlijk de taak op me nemen om het tegen mijn moeder te vertellen over ons. Het zal moeilijk zijn, maar niks zal ons kunnen breken, dat weet je toch?” Hij liet een hoopvolle lach zien en knikte. Innerghost was inderdaad een volgende moeilijke obstakel. Hoe zou zij reageren op hun relatie en hun liefde? Zou ze hen willen breken? Ergens dacht Nevermind wel zo over haar, een hartenbreker, iemand die alleen om de daden gaf en niet verder zag dan dat. Maar goed, hij moest redelijk blijven. Aury was haar dochter en de Aury die hij kende zou niet zomaar opgeven als haar moeder tegen deze relatie zou zijn. Hij haalde even diep adem en genoot van haar vleiende kopje tegen zijn kaak. Hij draaide zijn kop en likte teder de zijkant van haar kopje. ”Wij samen komen hier doorheen, wat we ook tegenkomen, we kunnen het aan oke?” Toen keken ze elkaar terug aan en hij zag hoe ze zuchtte. Nevermind keek haar even lang aan, hij was blij dat ze hem nog lang niet had opgegeven, maar aan de andere kant voelde hij zich ook deels gebroken over het feit dat hij een hartbrekende belofte had gemaakt: Het verlaten van zijn kits. ”Ik ben blij dat je het me vertelt hebt, ik weet niet wat ik gedaan had als ik zelf achter gekomen was, echt niet.” Hij leunde wat naar voren en duwde teder zijn voorhoofd tegen de hare. "Ik zou nooit tegen jouw liegen," zei hij op een fluisterende toon. Ook hij sloot zijn ogen. "Je hebt gelijk, we kunnen het aan, samen," Hij richtte zijn kop op en likte teder haar voorhoofd. Hij wilde nogmaals sorry zeggen, maar hij wilde haar niet meer herinneren aan wat hij had misdaan, dus zweeg hij. Langzaam ontsprongen tranen in zijn ooghoeken. Man, die emoties. Hij sloot langzaam zijn ogen en likte nogmaals haar kop, alsof hij zeker wilde zijn dat ze er nog was. "Ik hou van je," Zijn stem klonk breekbaar en trilde wat. Hij duwde opnieuw zijn kop tegen de hare en kon een traan niet langer onderdrukken, langzaam gleed deze langs zijn neus  naar beneden, om in haar pels te landen. "Ik laat je nooit meer gaan..." In met die woorden opende hij zijn ogen. Langzaam verscheen een klein lachje op zijn lippen, klein en breekbaar. Zijn emoties, zijn geluk, alles had ervoor gezorgd dat hij moest huilen. Maar het was het waard, zij was het waard.
It's almost time... {Nevermind} EsObDFy


and as he was the black canvas
It's almost time... {Nevermind} MiQen3rW_o
they drew stars and a moon to make him a glorious night

Theme
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
It's almost time... {Nevermind} 2re5tv9
Isa :3
358
Actief
"Don't be trapped in someone else's dreams."

CAT'S PROFILE
Age: 32 moons
Gender: She-cat ♀
Rank:
Goldennight
BerichtOnderwerp: Re: It's almost time... {Nevermind}   It's almost time... {Nevermind} Icon_minitimeza 14 jun 2014 - 22:12

  • Tag: Love <3
  • Words: 488
  • Notes: ~
Aurypaw
Het voorhoofd van de kater raakte die van haar. Ze voelde zijn warmte, die ondanks de koude nacht niet veranderd was. "Ik zou nooit tegen jou liegen," De fluisterende stem van Nevermind liet haar altijd geloven in zijn woorden. Ze zaten vol met zijn liefde en zijn vertrouwen in haar, en zij kon niks anders doen dan ook vertrouwen in hem. "Je hebt gelijk, we kunnen het aan, samen," Nogmaals ging een lik over haar kop en ze knikte even kort. Toen bleef ze daar zitten, muisstil en tegen hem aan. Ze wou helemaal niks tegen haar moeder zeggen. Ze wou niet van haar horen hoe slecht Never was, wat hij had gedaan en wat hij haar aan kon doen. Want dat is hoe ze zal reageren, zo goed kent ze haar moeder dan ook weer wel. Ze wou niet dat één poes haar geluk zou verstoren. Ze voelde hoe haar lichaam gespannen werd. Nee, ze zou zich verzetten, zoals ze dat altijd gedaan heeft. Nooit zal ze ingeven in ideeën van anderen die zogenaamd beter voor haar waren. Ze wist wat goed voor haar was, en dat was Never. Toen ze nogmaals zijn ruwe tong over haar kop voelde ontspande ze weer. Ja, Never was hetgene wat haar geluk bracht, met of zonder de steun van haar moeder. "Ik hou van je," Het klonk breekbaar. ”Ik ook van jou.” Zei ze zacht terug, niet doorhebbend dat haar stem net zo breekbaar klinkt als die van hem. Soms vroeg ze af hoe twee van de geharde katten zoals hen zo zacht en fragiel leken samen, maar tegelijkertijd vol kracht en alsof ze alles aan konden. Maar ze liet deze gedachte daarna al snel weer varen, wetend dat ze toch nooit het antwoord zou weten. ‘De kracht van liefde’, zo zouden dromerige katten het noemen. Ze probeerde te glimlachen, maar hoe hard ze ook probeerde, haar mondhoeken verschoven geen millimeter. Ineens voelde ze iets nats in haar vacht. Verbaasd keek ze op. "Ik laat je nooit meer gaan..." Ze zag hoe zijn pupillen zacht heen en weer gingen, hoe zijn ogen extra leken te schijnen door de weerkaatsing van de tranen. Een glimlach verscheen, een glimlach die eruit zag alsof hij er met één zwaai gelijk weer vanaf kon worden gegooid. Toen kwam er bij haar ook een glimlach, eindelijk. ”Al zou je weg willen, zou het je niet lukken. Ik laat je niet gaan. ” Ze lachte zacht, maar voelde toen pas de tranen die ook over haar eigen wangen rolden.  Verbaasd veegde ze de tranen weg met haar poot, maar lachte daarna opnieuw. ”Nu heb je mij ook laten huilen, ook al had ik mezelf beloofd sterk te blijven bij jou.” Ze porde hem even met haar poot, maar gaf hem toen een lik over zijn kop, haar snuit nog steeds bedekt met de rollende tranen die maar bleven komen zonder einde.

It's almost time... {Nevermind} EsObDFy



There is no pot of gold at the end of the rainbow
It's almost time... {Nevermind} 2u8x85l
The only thing you may find, is the cold dark night
x:
 


Artsie things:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Nevermind
Member
It's almost time... {Nevermind} KnAKe1D
Sean
3460
Actief
and as he was the black canvas, they drew stars and a moon to make him a glorious night


CAT'S PROFILE
Age: 84 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank:
Nevermind
BerichtOnderwerp: Re: It's almost time... {Nevermind}   It's almost time... {Nevermind} Icon_minitimedo 26 jun 2014 - 12:19

Ik ook van jou.” Dat leek een opluchting te zijn… Haar stem even breekbaar als de zijne. Hij haalde schokkerig adem en zuchtte even opgelucht, blij om het feit. Toen hij de volgende zin had uitgesproken, ontmoette hun ogen elkaar. Ze waren zo mooi, die groene ogen, die prachtige blik… Dat wilde hij nooit meer kwijt. Toen zag hij haar lach en hij begon nog breder te lachen. Tranen sijpelden uit zijn ogen, hij kon ze niet tegenhouden, het leek wel alsof ze een wil op hun eigen hadden. ”Al zou je weg willen, zou het je niet lukken. Ik laat je niet gaan. ” Hij lachte zachtjes toen hij dat hoorde en keek even naar haar perfecte koppie. Ze was zo mooi in het maanlicht, ze leek wel en engel, neergekomen uit Starclan… Hij maakte zijn warme lach groter toen hij besefte dat ze van hem hield. Toen glinsterden haar grasgroene ogen even lichtjes op in het zilveren licht waarna een zilverkleurige traan uit haar ooghoek lekte. Hij keek haar even aan en zag hoe haar poot de traan wegveegde. Ze lachte zachtjes en Never kon het niet laten om ook even warm naar haar te lachen. ”Nu heb je mij ook laten huilen, ook al had ik mezelf beloofd sterk te blijven bij jou.” Hij liet zijn oogleden wat over zijn blauwe ogen gaan en keek haar lang aan, een grote, warme glimlach stond nog steeds op zijn lippen. Toen hij een por voelde, kneep hij even zijn ogen dicht, maar opende hij ze snel weer. Hij grinnikte zachtjes en keek haar even met speelse ogen aan. Toen voelde hij een ruwe tong over zijn kop en instinctief deed hij hetzelfde bij haar. Langzaam liet hij zijn kop wat zakken zodat hij haar recht kon aankijken. Zijn cyaanblauwe ogen zacht en teder, vol met liefde en tranen van geluk… Allemaal voor haar. "Dat had ik mezelf ook beloofd," zei hij op grinnikende toon. Hierna likte hij zachtjes de zoute tranen weg die haar snuit sierden. Zijn tong gleed teder langs haar voorhoofd, tot bij haar oor. Daar likte hij zachtjes het uitsteeksel voor enkel tellen waarna hij even stopte en zijn kop wat naar achter bracht zodat er wat afstand tussen het or en zijn mond was. Opnieuw stroomden tranen langs zijn wangen heen. "Zie je," Hij draaide even zijn kop en veegde kort en krachtig het water weg. "Zo kom ik niet meer stoer over," fluisterde hij zachtjes op een lachende toon. Daarna draaide hij zijn kop terug naar haar en keek hij lang in haar ogen. "Je veranderd me zoveel…" Zei hij op een lachende toon. "Maar ik ben nog er nog nooit zo blij mee geweest…"
It's almost time... {Nevermind} EsObDFy


and as he was the black canvas
It's almost time... {Nevermind} MiQen3rW_o
they drew stars and a moon to make him a glorious night

Theme
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
It's almost time... {Nevermind}
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Warrior Cats :: ShadowClan territory :: ShadowClan territory :: Pinewoods-
Ga naar: