tall pines



 
IndexGebruikerslijstRegistrerenInloggenZoeken
We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
Season
Season
Leaf-fall, 0°C - 18°C
Sommige dagen kunnen al best kil gaan voelen, vooral in de nacht. Al vriest het niet, waardoor de kruiden nog niet kapot zijn gevroren. Soms kan het weer ineens omslaan en waait en regent het dagen achter elkaar. De zon laat zich ook steeds minder vaak zien.
WHAT'S HAPPENING
Current Event
In-Game Event
Prophecy given by Starclan
"Heed the darkness that creeps near.
Heed the purge that will begin
Seeping into the forest slowly.
Poisoning the clans from within

Blood will turn the forest red.
Lie low in order to thrive
Stay aware of who your allies are.
Or none of the clans will survive"
THE ALLEGIANCES
Clans
THUNDERCLAN
RIVERCLAN
WINDCLAN
SHADOWCLAN
TRIBE OF RUSHING WATER
BLOODCLAN
THE MANAGEMENT TEAM
Staff
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Editor
Editor
Founder
COME JOIN US
WC DISCORD

SWITCHERDIESWITCH
SWITCH ACCOUNT



Deel
 

 tall pines

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
tall pines 0N3zaJp
Kiki
1652
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 43 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Elder
Mistgaze
BerichtOnderwerp: tall pines   tall pines Icon_minitimewo 15 jan 2020 - 21:22


Her life has been nothing but dull and boring since Rowanflight hunted with StarClan. She felt sad and alone, in a clan that was supposed to be full of friends and family. She guessed it was her own fault, she was the one who outed the truth. It was never meant to be set free. It was too late now. Her children hated her, her mate died and her next to kin didn't even look or speak with her. She needed someone who was out of the whole affaire, who didn't know or wouldn't care about it. She needed to talk to Acefray. As the thought popped in her head she came to her paws. She knew where to meet him, if he still would. Not that she had anything to lose.

Her fluffy tail slowly went from side to side while she walked the path that was so familiar. To feel the ground under her paws again felt good. She was doing something good. Something for her. She needed to spend some time with a friend and she was sure that he had stories for her too. When she thought about their last encounter she couldn't help but wonder what became of the she-cat named Sinclaw who had pushed her way into his life. Acefray told her that she gave birth to his kits. But the recent news about the black and white she-cat was not pretty. She was said to be the commander of the BloodClan.
Luckily for her it happened after she escaped, or she would have been crow food for sure. The moon lit her path when she stepped into the clearing that was in between the big trees. Their crowns reaching far into the sky, it was almost like they touched the moon and shifted it's position. But they didn't. The dappled light sketched a new pattern of shadows on her fur as she sat down. Waiting. For someone who might not even come.


I don't feel like carrying all this weight
Or being broken around those who can't relate
Next time they ask I'll tell the truth and I'll say:
That I'm not ok.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Acefray
Dorpsslet
tall pines 6rUw8UC
Jamie
4499
Actief
"Once more into the fray, into the last good fight I'll ever know.
Live and die on this day, live and die on this day"

CAT'S PROFILE
Age: 53 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Medicine Cat
Acefray
BerichtOnderwerp: Re: tall pines   tall pines Icon_minitimeza 25 apr 2020 - 22:05

De grijze kater liep naar huis, naar een huis waar hij nooit sliep maar meer vrede en rust kon vinden op een manier die zijn nest hem nooit zal schenken. Hij had nergens anders om naar te keren nu zijn clan hem zo verafschuwde. Dat deed zeer. Hij kon leven met een andere slaapplek maar niet met die blikken die hij toegeworpen kreeg. Hij kon niet begrijpen hoe hun respect en vriendschap zo snel over was. Alsof al die manen waarin hij alles voor ze had gedaan ineens niet meer uitmaakte en ze op slag enkel woede voelde. Hij zuchtte diep en liep snel door. De bomen kwamen al in zicht en hij besefte voor de veelste keer hoe bijzonder dit was. Hoe hun harten elkaar aantrokken wanneer ze het meest een vriend nodig hadden. Want hoewel de kater hier geen enkele reden voor had, wist hij dat Mist op hem zou wachten. Dat ze er vandaag zou zijn. Ze was er altijd voor hem. Maar hij zou liegen als hij niet zou zeggen dat angst zijn hart niet beknelde. Zijn bloed eigen clan bekeek hem nu alsof hij een moord had begaan, enkel omdat hij zijn partner met liefde had begroet. Wat zou Mist doen? Ze was toch beter als dat? Ze hadden zo veel wanhoop meegemaakt.. zo veel ellende samen doorkomen. Ze zou hem toch niet in de steek laten? Hij had zijn halsband afgedaan, sinclaws halsband, toen hij vertrok. Zijn geur nog altijd die van Shadowclan maar niet meer zo puur. Hij begon een stil gebed tot de sterren.

Ik weet dat ik niet jullie favoriete kat ben op dit moment, maar asjeblieft neem Mist ook niet van me af.

En daar zat ze. Zijn blik verzachtte toen hij haar zag en hij overbrugde de afstand tussen hun in, de tranen al spelend in zijn ogen terwijl hij zijn kop zachtjes tegen de hare duwde. “Hey Mist” De brok in zijn keel was hoorbaar. De 'ik heb iets doms gedaan' was hoorbaar. Ze hadden veel bij te praten. En aangezien de point poes hier ook was, kwam dat van beiden kanten af. Maar voor nu, nog voor moeilijke woorden gedeeld hoefden te worden, genoot hij van de omhelzing van een vriend. Een contact wat steeds zeldzamer leek te worden.


Je kan enkel een dorpsslet zijn als mensen de deur voor je open willen doen
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
tall pines 0N3zaJp
Kiki
1652
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 43 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Elder
Mistgaze
BerichtOnderwerp: Re: tall pines   tall pines Icon_minitimeza 25 apr 2020 - 22:22


Fine, we're damaged
Really damaged
But that does not make us wise


In de verte zag ze een grote gestalte opdoemen en ze hoefde geen twee keer na te denken over wie het kon zijn. Het maanlicht liet de kleur van zijn vacht schijnen, lichtte zijn strepen uit. Ze trokken elkaar aan als magneten. Toch was het anders dit keer. Hij was anders. Ze kon het aan hem zien. Zijn manier van lopen, de manier waarop hij haar benaderde. Het was voorzichtig en beheerst, alsof hij iets te verbergen had. Ace had nooit zo naar haar gedaan. Er was iets gebeurd, iets ergs. De poes kneep kort met haar ogen voordat ze zijn begroetende stem hoorde. Het bevestigde alles.

Als een automatische stond ze op en liep ze naar de kater toe, wikkelde zich in zijn dikke fluffy vacht zoals ze altijd gedaan had. Hoeveel geheimen ze wel niet gefluisterd had in die vacht. Hoeveel tranen ze wel niet gehuild had. Ze waren verbonden geweest, altijd. "Wat voor stoms heb je nou uitgevreten Ace? Ik hoor dat er iets niet klopt." ze had het meteen geweten. Ze had haar beide ogen niet nodig om te zien hoe de kater in elkaar stak.
We're not special
We're not different
We don't choose who lives or dies


I don't feel like carrying all this weight
Or being broken around those who can't relate
Next time they ask I'll tell the truth and I'll say:
That I'm not ok.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Acefray
Dorpsslet
tall pines 6rUw8UC
Jamie
4499
Actief
"Once more into the fray, into the last good fight I'll ever know.
Live and die on this day, live and die on this day"

CAT'S PROFILE
Age: 53 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Medicine Cat
Acefray
BerichtOnderwerp: Re: tall pines   tall pines Icon_minitimeza 25 apr 2020 - 22:41

Hij hoefde niet alsof te doen bij Mist, ze wist het meteen. Ze kende hem op een manier die niemand anders bezat. En dat was vooral te zien aan haar reactie, want hij werd omhelst en zoals nu bijna een gewoonte was begroef hij zijn snuitje tussen haar oren. Hij sloot zijn ogen en liet dit moment even puur zijn, rook haar geur en liet zich hierdoor kalmeren. De tranen hadden langzaam een weg gevonden uit zijn ogen en baande nu een spoor over zijn wangen. Waarom? Waarom huilde hij? De pijn van de rouw en onzekerheid? Of was dit een nieuwe angst? Zijn kop was weer bedekt door mist en de helderheid die Starclan hem jaren had gegeven was weg en onbereikbaar. Hij huilde, nog niet voluit, maar dat zou nog komen. “Iets heel doms… misschien nog wel erger als toen met Dark Forest”

Ja hoe zei je dit. Hoe bekende je dat je misschien heel je leven de goot in hebt gegooid en dat je dat ook niet eens het ergste vond van dit alles. Hij haalde diep adem, zijn stem gedempt door haar pels toen hij begon met praten. “Sinclaw is dood” De pijn, de pure rauwe pijn die zelfs zijn diepe stem liet breken. Je kon de scheuren in zijn hart horen. “En- En ik ben verbannen. Bloodclan was bereid me op te nemen” Hierna bevroor hij. Bang. Doodsbang van Mistgaze en alles wat ze zou kunnen doen om hem kapot te maken. Want Mist had sinds zijn kindertijd een stukje van zijn hart in haar bezit, en zijn hart kon niet heel veel trauma meer aan. "Sorry"


Je kan enkel een dorpsslet zijn als mensen de deur voor je open willen doen
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
tall pines 0N3zaJp
Kiki
1652
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 43 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Elder
Mistgaze
BerichtOnderwerp: Re: tall pines   tall pines Icon_minitimeza 25 apr 2020 - 23:29


Hij legde zijn kop op die van haar en even voelde ze zich weer veilig. Niks kon haar gebeuren nu. Als alles om hen heen zou afbranden zouden ze blijven staan. Hij zei dat hij iets doms had gedaan, iets wat nog dommer was dan de keer dat hij de Dark Forest meerdere keren bezocht had. Beelden in haar hoofd vormden van wat het kon zijn. Het bleef stil voor een tijd.

Was Acefray woorden aan het zoeken? Was hij bang om te spreken hierover? Normaal was de kater een flapuit en gooide hij meteen op straat wat hij te vertellen had, hoe dom het ook was. Maar dit keer leek het alsof hij het zich echt besefte dat hij een grote fout gemaakt had. Onherstelbare schade. “Sinclaw is dood” de gevaarlijke poes waar ze hem een tijd terug voor gewaarschuwd had. Nu was ze dood. Commanders van BloodClan waren nooit een lang leven beschoren, zo bleek maar weer. Toch deed het haar zeer zijn verdriet te horen. Hij had echt van haar gehouden, ze hoorde het in zijn stem.

Verbannen. BloodClan. Opnemen. Mistgaze wrong zich snel onder hem weg en stapte bij hem vandaan. Tranen vormde zich snel in haar ogen en het duurde niet heel veel langer voordat deze ook op de grond vielen. De sorry die hij stamelde maakte niks goed. "Hoe KUN je?" haar stem sloeg over van emoties. "De clan die mij mijn moeder afpakte, die mijn oog afpakte en die onschuldige katten vermoord. Jij heult met de vijand?!" haar staart werd nog dikker. "Acefray als dit waar is dan.. dan.." ja dan wat? Wat eigenlijk? Wat wou ze er tegen doen. ShadowClan had hem verstoten, waar moest hij heen gaan? Al had zij nog liever een kittypet leven opgepakt dan naar BloodClan te gaan. "BloodClan zit vol met slechte katten Ace.. jij bent toch niet slecht?" snikte de kattin verdrietig van een afstandje. Hoe had hij dit kunnen doen?


I don't feel like carrying all this weight
Or being broken around those who can't relate
Next time they ask I'll tell the truth and I'll say:
That I'm not ok.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Acefray
Dorpsslet
tall pines 6rUw8UC
Jamie
4499
Actief
"Once more into the fray, into the last good fight I'll ever know.
Live and die on this day, live and die on this day"

CAT'S PROFILE
Age: 53 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Medicine Cat
Acefray
BerichtOnderwerp: Re: tall pines   tall pines Icon_minitimeza 25 apr 2020 - 23:48

Ze ging weg. Ze huilde. Hij wilde naar haar toe en haar troosten maar hij wist dat hij het enkel erger zou maken. Hij zou haar niet kunnen helpen hiermee, hij kon nog niet eens hemzelf hiermee helpen. Zijn eigen tranen groeide ook nog heftiger uit dan ze al deden en hij liet haar spreken. Hij kromp in elkaar en liet ieder woord hem verder breken want dat verdiende hij. Want ze had gelijk. Bloodclan had zo veel pijn verricht, maar het waren ook maar katten. Katten die niks anders wisten, die nog nooit ieders anders hadden gehoord dan dood en verderf. Misschien kon hij ze beter leren, laten zien hoe het ook anders kon. Maar de waarde reden was egoïstisch. Hij was gewoon doodsbang om alleen te zijn en Bloodclan was misschien niet het beste gezelschap… het was niet alleen. En ze wilde hem. Ze wilde hem werkelijk. Hij wist ook wel dat hij enkel smoesjes bedacht, misschien daarom ook dat hij stil bleef huilen. Dikke tranen van pijn, van schaamte, van angst. Wetende dat hij dit niet kon verhelpen, dat hij niet goed genoeg kon praten om haar te overtuigen. Dat hij haar voor altijd kwijt zou kunnen raken.

Ik- ik heul met niemand! Niemand wilde me” Uitte hij, meer emotie dan met werkelijke inhoud. Hij wist eigenlijk ook niet wat heulen betekende, maar het voelde verkeerd. “I-Ik weet dat ze heel veel slecht hebben gedaan. Maar ze namen me op. I-ik moest wel. Voor haar. Voor hem” Sinclaw. Tallstar. Hij was altijd al loyaal geweest aan zijn vrienden en niet aan zijn clan, daarom dat hun vriendschap nog zo sterk was geweest zelfs na al die jaren, na al die keren te hebben moeten horen dat het niet mocht. Het laatste zorgde ervoor dat hij met grote ogen in die van haar keek. “… Mist… dat weet je toch-” Hij jankte, een luidde snik schoot door de open vlakte heen. Wist ze het wel? Zijn clan was het ook heel snel vergeten, alles wat hij voor ze had gedaan. Misschien zou zijn vriendin uit Thunderclan dit ook doen, zou ze hem aankijken met haat. “Ik ben niet slecht- ik ga niet doden of andere pijn doen. Dat bén ik niet. I-ik kan daar misschien medicine cat zijn.” Zijn stem haakte, zijn woorden verward en gehaast door de emotie terwijl hij zichzelf nog kleiner maakte op de grond. Hij maakte zijn lichaam klein tot de waarheid eruit kwam; “Asjeblieft Mist, ga asjeblieft niet weg. Ik weet het ook niet- Ik ben ook niet blij- maar ik kan niet zonder- ik kan niet zonder jou” Een enorme kat, een die kon vechten en helen, een die goed en fout had gedaan, lag op de grond. Smekend.


Je kan enkel een dorpsslet zijn als mensen de deur voor je open willen doen
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
tall pines 0N3zaJp
Kiki
1652
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 43 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Elder
Mistgaze
BerichtOnderwerp: Re: tall pines   tall pines Icon_minitimezo 26 apr 2020 - 11:46


Meteen schoot de kater de verdediging in. Niemand wilde hem. "Je had naar ThunderClan kunnen komen! Ze hadden je vast geholpen." opperde ze. Maar toen ze er goed over na dacht wist ze wel dat dat waarschijnlijk het geval niet geweest was. Hij zei dat hij wel moest, voor hem en haar. Ze wist niet zeker wie die twee katten zouden zijn. "Voor wie dan? Wie liet je BloodClan in gaan? Ace, dat zijn geen vrienden. Vrienden doen dat niet met je." de kater dook op de grond, maakte zich helemaal klein. Het deed pijn hem zo te zien. Gebroken door de foute keuzes die hij gemaakt had. Ze had zelf ook zo gestaan. Ze had er de laatste weken vaak zo bij gelegen terwijl ze in haar eentje in een hoekje van de elders den lag. Het was bijna alsof ze zichzelf zag.

De smeekbedes gingen door. Hij zou niet slechte dingen doen, hij zou hun medicine cat kunnen zijn. Hij smeekte haar om te blijven. Om hem niet alleen te laten, dat hij niet zonder haar kon. Zo had ze tegen Rowan gesmeekt voordat hij weg was gegaan. Dikke tranen rolde over haar wangen op de grond terwijl ze voor hem stond. "Snap je het dan niet? Je kunt hun medicine cat niet zijn! Dan lap je de vijand op voordat ze ons weer opnieuw aan gaan vallen." waarom zou hij zijn energie steken in katten van een slechte clan beter maken zodat ze opnieuw konden gaan verwoesten? "Je bent niet de enige die alles kwijt is geraakt," ze merkte dat ze nu bozer werd. Haar stem brak met de volgende woorden. "Rowanflight, Firedance, mijn eigen kinderen.. ik ben alles kwijt. De clan kotst me uit en veel zien me liever doodgebeten worden door een vos." ook de poes liet zich nu op de grond zakken, kroop naar Ace toe en drukte haar neus tegen de zijne aan. "Ga je alsjeblieft niet naar BloodClan. Doe het niet. We kunnen... we kunnen wel.. ergens heen.." waar konden ze heen? Ze konden niet samen weg gaan, ze hadden het al een keer geprobeerd. Het zou niet lukken. Acefray zou naar BloodClan gaan en zij zou met haar staart tussen haar benen terugkeren naar ThunderClan.


I don't feel like carrying all this weight
Or being broken around those who can't relate
Next time they ask I'll tell the truth and I'll say:
That I'm not ok.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Acefray
Dorpsslet
tall pines 6rUw8UC
Jamie
4499
Actief
"Once more into the fray, into the last good fight I'll ever know.
Live and die on this day, live and die on this day"

CAT'S PROFILE
Age: 53 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Medicine Cat
Acefray
BerichtOnderwerp: Re: tall pines   tall pines Icon_minitimezo 26 apr 2020 - 12:21

Dat hadden ze niet Mist. De clans helpen elkaar niet” Hij dacht na over hoe Lionroar in Shadowclan had kunnen krijgen. Zou het mogelijk zijn? Zou hij ergens anders kunnen wonen? Zou een leader ook hem accepteren? Maar hij kon zich niet voorstellen dat er ergens een leader was met hetzelfde hart als dat hij dat had. Hij was voor Lionroar opgekomen, maar wie zou er ooit voor hem opkomen? Haar woorden deden hem zeer. Zeer omdat hij niet onder ogen wilde komen dat heel misschien Sinclaw niet de beste kat voor hem was geweest. Dat de relatie misschien maar eenzijdig was als het ging om opofferingen, als het ging om loyaliteit. Dat Tallstar ook misschien niet evenveel van hem hielt en over had als dat andersom was. Hij hielt van Tall, ze waren samen op gegroeid, ze deelde een nest. En hij gaf altijd alles voor degene die hij liefhad. En misschien, misschien was dat misplaatst geweest. “…S-sinclaw” stammerde hij. “… en Tall” Bijna onhoorbaar waarna hij zijn kop tegen de grond aanduwde en nagelloos klauwde naar het grote litteken achterop zijn kop. Wat als er niemand was die ooit echt van hem had gehouden op de manier hoe hij van hun hielt?

Hij dacht terug aan Lurkingshade, de kater die deze spiraal in werking had gezet. Die was gestorven en had gezworen dat hij nooit liefde mocht kennen. Starclan had hem partners afgenomen, kittens afgenomen… maar ook liefde in het geheel? De liefde van vrienden? Misschien. Want hij zag Mistgaze ook langzaam boos worden. Ze zou hem ook gaan haten. Zoals zijn clan hem verafschuwde. Had ze ooit wel van hem gehouden? Waren die woorden ook maar leugens geweest? Gebruikte ze hem ook maar alleen zoals iedereen in zijn leven hem gewoon gebruikt had. Hij verhief zijn stem ook. “Het zijn ook maar katten! Daar zijn ook kittens, en apprentices. En moeders. En katten die verbannen zijn omdat ze zo verrot dom zijn zoals ik. Die wanhopig zijn- die niet alleen durven te zijn” De kracht in zijn stem verdween sneller dan sneeuw in het daglicht en liet een lege schel achter. Starclan wat was hij moe. Wat zou hij er veel voor geven om nu gewoon te kunnen slapen. Om nu gewoon van alles af te kunnen zijn. Om zijn hart te laten stoppen met breken door het compleet stil te leggen. Hij realiseerde zich tot zijn eigen schok dat hij content zou zijn met sterven. Altijd had hij zo hard gevochten voor het leven, maar nu, nu leek die slag zinloos. Het was de ultieme manier van vluchten, maar hij mocht wel vernoemd zijn naar de strijd, zijn voorvoegsel was nog altijd prooi. En prooi zou nooit de strijd met roofdier winnen.

Mist brak met hem. En ze kwam terug. Terug waar hij had gedacht dat ze ook voor altijd weg zou zijn. Hij duwde zijn snuit terug en snikte. “Sorry Mist” Kwam er maar zwak uit, terwijl hij woorden probeerde te zoeken, iets waar hij nooit goed in was geweest. “Je verdient dit niet. Echt niet” Hoe kon hij ooit zeggen wat er in hem zat? Behalve het simpele “Ik hou van je, en hun zijn allemaal stom om zo over jou te denken” Nee, hij was geen man van woorden, maar hij bedoelde het goed. Bij haar voorstel merkte hij op dat ze over we sprak en niet over hem. Zou.. zou ze mee gaan met hem? Zou ze bij hem blijven? Zou hij niet alleen gelaten worden? “… Waar kunnen we nog heen Mist?”


Je kan enkel een dorpsslet zijn als mensen de deur voor je open willen doen
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
tall pines 0N3zaJp
Kiki
1652
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 43 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Elder
Mistgaze
BerichtOnderwerp: Re: tall pines   tall pines Icon_minitimezo 26 apr 2020 - 15:18


Haar hoofd suisde van de emoties. In een korte tijd werd ze door alle emoties heen geslingerd. Sinclaw en Tallstar. Ze had beter verwacht van de ShadowClan leider, maar van Sinclaw niet. Door verhalen die rondsuisde en vertel waren door Ace wist ze genoeg. Sinclaw was een slechte kattin geweest. Maar dat ook Tallstar zo verloren was, was voor haar een keerpunt. Dingen stonden op het punt om fout te gaan. Hij reageerde boos terug op haar. En nu stonden ze tegen elkaar te schreeuwen. Braken ze in elkaar poten. Ze waren zo dom. Misschien nog wel dommer dan toen ze jong waren.

Het bleef een tijd stil. "BloodClan maakt foute keuzes Ace, jouw vrienden hebben ook foute keuzes gemaakt." ze drukte zich dichter tegen hem aan. "Wij hebben foute keuzes gemaakt." iedereen had zijn demonen, zij ook. De woorden waren moeilijk, zo moeilijk en ze kwam er bijna niet uit.. "Ik hou ook van jou. Zoveel Acefray, je hebt geen idee." Ze had altijd van hem gehouden. Toen ze jong waren, toen hij met anderen was en toen zij met Rowan was. Altijd. Een soort liefde die niet kon roesten. Het was in dit moment dat ze pas goed besefte dat ze weer alles voor hem zou geven. Dat ze alles zou achterlaten, dat ze misschien wel.. “… Waar kunnen we nog heen Mist?”

"De tribe." mauwde ze zachtjes tegen hem. Haar stem iets helderder. De kattin veegde haar tranen weg en drukte haar kop tegen die van Ace aan. "Het is de enige plek waar we heen kunnen gaan. Samen." ze zou de reis nooit alleen kunnen maken. Het zou haar dood worden. "We kunnen samen gaan.. misschien.. zou je met me mee willen naar de Tribe Acefray? We laten alles achter, beginnen opnieuw. Geen foute vrienden, geen katten die achter onze rug om sissen dat we minder zijn." haar grote blauwe ogen keken in zijn groene. Ze had geen idee of wat ze voorstelde nou dom was, of het beste plan wat ze in jaren gehad had.


I don't feel like carrying all this weight
Or being broken around those who can't relate
Next time they ask I'll tell the truth and I'll say:
That I'm not ok.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Acefray
Dorpsslet
tall pines 6rUw8UC
Jamie
4499
Actief
"Once more into the fray, into the last good fight I'll ever know.
Live and die on this day, live and die on this day"

CAT'S PROFILE
Age: 53 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Medicine Cat
Acefray
BerichtOnderwerp: Re: tall pines   tall pines Icon_minitimezo 26 apr 2020 - 15:58

Foute keuzes. Zo vaak was er gesproken over foute keuzes als ze het tegen hem hadden. En mist nu ook. Bij Starclan waarschijnlijk had ze gelijk. Waarschijnlijk was het ook zo, was hij in heel zijn wezen alleen al fout bezig. Hij zuchtte diep en knikte, om zich evengoed dichter tegen de ander aan te nestelen. “Ja” Stemde hij dus simpel ermee in. Maar het laatste liet de kleinste hint van een glimlach verschijnen. Zo veel fouten, maar liefde was er niet een van. Hij had nooit spijt gehad van Runningvole, van Lurkingshade. Van al zijn kittens, van al zijn vrienden die hem in de goot hadden geworpen. En ondanks dat hij nu alles had weggegooid voor liefde, voor Sinclaw, had hij hier eigenlijk ook geen spijt van. Misschien kwamen er nu twijfels in zijn hart over alles wat er was gebeurd. Maar voor de gevlekte poes was het allemaal waard geweest. En hij had ook geen spijt van zijn liefde voor Mistgaze, een die er altijd was geweest sinds hun kindertijd. Ze waren samen opgegroeid, al was het vanaf een afstand. Ze hadden een connectie. Een die zelfs door foute keuzes niet te breken leek te zijn. En bij alles wat mooi was, wat was hij hier dankbaar voor.

Hij sloot zijn ogen bij het kopje van Mist, een die weer wat traantjes over zijn wangen liet glijden. Het verdriet ging zo diep dat de tranen oneindig bleven komen, en dat ook waarschijnlijk zouden blijven doen. Maar haar voorstel liet hem twijfelen. Hij was niet iemand die voor zichzelf nadacht, hij deed eigenlijk gewoon altijd wat andere zeiden. Hij was een volger, een soldaat. Maar hij voelde zijn twijfels. Hij dacht na over de reis die Lurkingshade van hem ontnomen had en hem tegen hem had laten keren. Hij dacht na over de nachten met Dark Forest die toen waren begonnen. Over de ruzie met Mistgaze. Over hoe donker de wereld toen was. Over hoe verdrietig en boos hij toen was dat hij zichzelf leek te verslinden.
Over de nacht dat hij naar Sinclaw ging en opbiechte hoeveel hij van haar hielt. Op hun nacht samen, uitkijkend over de bergen. Hoe ze zworen dat ze wereld zouden laten branden en vanuit de as iets nieuws zouden opbouwen. Hij haalde onstabiel adem. In de bergen was alles zo slecht geweest, en Sinclaw was het lichtpunt geweest. Zij had hem uit het duister getrokken, terug het licht in. Ze hadden veel foute keuzes gemaakt, dat zeker. Maar die nacht was alles behalve dat geweest. Hij vond zijn blik terug in die van Mist en gaf haar een lik tussen de ogen. “Ik weet het niet, Mist. Weg van het bos? Ik.. Ik wil ook opnieuw beginnen, echt waar. Maar de bergen… Ik was zo ongelukkig daar, wíj waren ongelukkig daar” Hij drukte zijn oren onzeker naar achteren. “Misschien dat het goed kan worden daar… maar misschien word het weer zo slecht” Hij wist het niet. Niks nieuws voor hem, hij legde zijn kop neer op de grond en mompelde zacht dat hij misschien maar het beste naar Starclan kon gaan. Daar was zijn familie. Zijn partner. Zijn kittens en zo veel vrienden. Zouden ze hem ook haten nu? Hij wist het niet.


Je kan enkel een dorpsslet zijn als mensen de deur voor je open willen doen
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
tall pines 0N3zaJp
Kiki
1652
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 43 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Elder
Mistgaze
BerichtOnderwerp: Re: tall pines   tall pines Icon_minitimezo 26 apr 2020 - 20:49

Hij wist het niet, ze kon het zien in zijn blik. Hij twijfelde zoals zij toen aan zijn plan getwijfeld had. Wie gaf hem ongelijk? Mist kneep haar ogen dicht en zuchtte. Acefray liet weten dat hij ook opnieuw wou beginnen, een nieuw bestaan. Maar dat de bergen hen ongelukkig maakte destijds. Het klopte, maar toen waren ze aan het vechten tegen een onbekende ziekte. "Je was toen zo boos op me.." herinnerde ze zich toen. Ze had niemand gehad daar, alleen Rowanflight.
"Ik denk dat het wel goed kan worden daar, maar alleen als je mee wilt met me. Ik ga het niet alleen doen, dat kan ik niet. Overleef ik niet eens." ze slikte. Het was lastig. "Als je niet wilt dan.. dan doen we het niet. Dan ga ik terug naar ThunderClan en jij naar.. BloodClan." het klonk lastig. Ze kon geen vrienden hebben in BloodClan. Het was tegen haar natuur in. Die clan had zoveel afgepakt van haar. "Misschien.. moet ik wel een kittypet leven op gaan zoeken. Mezelf terug trekken. Ik ben van geen meerwaarde meer voor ThunderClan. Het enige wat ik nog doe is de prooistapel kleiner maken." de poes sloeg haar ogen naar de grond. "Als ik nu gegrepen zou worden door een vos zou de halve clan ongetwijfeld juichen. Ik ben alleen maar opvulling." gedachten die al maanden in haar hoofd zaten, nu uitgesproken tegen Ace. De poes had zich nog nooit in haar leven nutteloos gevoeld. Maar nu niemand haar meer wou, haar rang en doel in het leven kwijt waren.. was ze echt verloren. StarClan was er niet meer om haar poten te begeleiden. Ze was alleen.


I don't feel like carrying all this weight
Or being broken around those who can't relate
Next time they ask I'll tell the truth and I'll say:
That I'm not ok.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Acefray
Dorpsslet
tall pines 6rUw8UC
Jamie
4499
Actief
"Once more into the fray, into the last good fight I'll ever know.
Live and die on this day, live and die on this day"

CAT'S PROFILE
Age: 53 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Medicine Cat
Acefray
BerichtOnderwerp: Re: tall pines   tall pines Icon_minitimedo 30 apr 2020 - 20:46

Acefray duwde zijn snuit dichter in de pels van de ander. Doodsbang dat ieder woord wat hij tegen haar inbracht zou leiden tot haar vertrek. Hij wilde niet meer katten waarvan hij hielt verliezen. Maar hij was zo bang van de tribe. De wond achterop zijn kop brandde al bij het idee alleen. Hij kon zich niet eens meer de pracht van de bergen herinneren, zijn kop was zo duister geweest, zo bewolkt met pijn en woede. Alsof hij zichzelf wilde troosten begon hij voorzichtig Mistgaze schoon te likken, op een manier die hem eigen was, zorgzaam en warm. “Ik weet het nog niet” Herhaalde hij onzeker. “Misschien dat we samen kunnen gaan, maar ik.. ik moet erover denken” Maar zijn stem was verontschuldigd, alsof hij iets moreels verkeerds deed door deze woorden te zeggen. Hoe kon het ook anders? Na zo veel verlies en verdriet, hoe kon hij ook iets anders zijn dan bang bij ieder woord wat hij sprak? De woorden van Mist deden hem pijn, iets wat zichtbaar was in zijn diepgroene ogen. “Je bent zo veel meer dan opvulling Mist. Je bent een van de beste katten die ik ooit heb gekend. Ik weet zelf dat ik niet zonder je kan” En dat zou de enige reden voor hem zijn om mee naar de tribe te gaan. Enkel en alleen om zich vast te houden aan zijn enige echte vriend, een die niet onredelijke dingen van hem zou eisen. Toch? Hij drukte zijn oortjes meer naar achteren, terwijl er eentje zoals altijd een beetje slap naast zijn kop hing. “Zou je gelukkig zijn als een Kittypet?” De kater zag er geen schande in, zolang ze maar gelukkig zou zijn. Dat was toch het belangrijkste? “En Mist… zou je asjeblieft bij me willen blijven? Ik-Ik wil niet nog meer kwijt” Zijn stem brak, compleet hulpeloos bij deze situatie, afhankelijk van deze Thunderclan poes. En op dit moment was het duidelijk hoe een kater zoals hem hier terecht was gekomen. Smekend voor leiding in zijn leven. Wanhopig het juiste te doen, opkijkend naar een ander ongeacht hoe goed dit persoon er misschien voor zou zijn. En nu moest hij het horen, horen dat deze kat hem niet ging achterlaten.


Je kan enkel een dorpsslet zijn als mensen de deur voor je open willen doen
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
tall pines 0N3zaJp
Kiki
1652
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 43 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Elder
Mistgaze
BerichtOnderwerp: Re: tall pines   tall pines Icon_minitimezo 3 mei 2020 - 20:39


Hij wist het nog niet. Dat was bijna hetzelfde als nee. De onzekerheid sloeg om haar hart heen. "Je twijfelt," klonk haar stem zacht, gebroken. "Dan moet je het niet doen." besloot ze resoluut. Als je twijfelde moest je het nooit doen, dat had haar moeder haar altijd verteld. Hij vertelde haar dat ze het waard was, dat ze niet alleen loze opvulling in een clan was. "Acefray.. ik-, ik was een van de beste katten. Ik was een goeie medicine cat. Ik heb mijn rang te grabbel gegooid voor wat?" achteraf gezien.. was het allemaal zo fout gelopen. "De liefde?" een bitter-zoete glimlach stond op haar gezicht. "De liefde van mijn leven is een moon geleden dood gegaan terwijl ik naast hem lach. Mijn kittens verachten me. Mijn eigen zus kijkt me niet meer aan om wat ik haar heb laten doen. Ace, ik.. katten als ik verdienen geen liefde. Daarom zijn we uitgekozen. Waren we uitgekozen." ze had geleerd wat er evan kwam als een medicine cat lief had. Het was een harde les, eentje die ze niet snel zou vergeten. Hij vroeg of ze gelukkig zou zijn als kittypet. Tranen vormde in haar ogen. "Ik zou een perfecte kittypet zijn," haar stem brak. Tranen begonnen te rollen. "Eten aanpakken uit iemands hand, de hele dag niks uitvoeren, niemand die tegen me praat?" ze drukte haar kop tegen hem aan. "Lijkt me een normale dag in ThunderClan." ze was zo verdwaald, zo uit haar doen. Normaal zou ze geweten hebben wat ze moest doen, hoe ze de dag door moest komen. Maar nu? Nu voelde het alsof ze elk moment kon breken. Ze was fragiel. "Ik blijf bij je Ace, altijd. Dat weet je." ze had hem nog nooit in de steek gelaten. Behalve de keer dat hij haar weg had gedrukt maar dat was zijn eigen toedoen geweest destijds. Nee, Acefray was een goeie vriend die ze niet kon laten gaan. Haar enige vriend misschien zelfs.


I don't feel like carrying all this weight
Or being broken around those who can't relate
Next time they ask I'll tell the truth and I'll say:
That I'm not ok.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
tall pines
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Warrior Cats :: Other Territory :: Fourtrees-
Ga naar: