My girl, my girl...



 
IndexGebruikerslijstRegistrerenInloggenZoeken
We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
Season
Season
Leafbare, -15 °C - 5°C
Het is meer onder dan boven nul. De rivier vriest dicht en er ligt een pak sneeuw in het woud. De moeilijkste periode voor de Clans is aangebroken, maar vergeet niet de kittens in de sneeuw te laten spelen.
WHAT'S HAPPENING
Current Event
In-Game Event
Prophecy given by Starclan
"Heed the darkness that creeps near.
Heed the purge that will begin
Seeping into the forest slowly.
Poisoning the clans from within

Blood will turn the forest red.
Lie low in order to thrive
Stay aware of who your allies are.
Or none of the clans will survive"
THE ALLEGIANCES
Clans
THUNDERCLAN
RIVERCLAN
WINDCLAN
SHADOWCLAN
TRIBE OF RUSHING WATER
BLOODCLAN
THE MANAGEMENT TEAM
Staff
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Editor
Editor
Founder
COME JOIN US
WC DISCORD

SWITCHERDIESWITCH
SWITCH ACCOUNT



Deel
 

 My girl, my girl...

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
My girl, my girl... MassiveUnitedDegus-max-1mb
James
133
Actief
“If you run from me, I will pursue”

CAT'S PROFILE
Age: 20 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Young Warrior
Arcticwolf
BerichtOnderwerp: My girl, my girl...   My girl, my girl... Icon_minitimevr 8 jan 2021 - 15:05

De wildgevlekte kater was met zijn stabiele tred het kamp in gekomen, terug van een jachtpatrouille. Zijn muil gevuld met een waterrat, diens dikke vette pels nog glad. Hij was gedwongen veel kracht te zetten in zijn kaken om zijn vangst te dragen, maar hij zal deze prooi nooit proeven. Nee, het was te voedbaar om te verspillen aan een warrior als hem. Dit zal gaan naar zijn clangenoten. Naar Elders, naar Queens, naar Kits. En met zijn gedachtes hangend op het onderwerp van kinderen ging hij op zoek naar die van hemzelf. Een ronde door het kamp, door de nursery, niks. En nogmaals, niks. En nog een derde maal, niks. Niemand leek het te weten ook, niemand had hun nog gezien. Een gevoel van absolute onmacht en zorg overkwam hem terwijl de realisatie tot hem door drong. Het was alsof de grond onder zijn poten verdween. Ze waren weg. Het kamp uit. Dat was de enige verklaring. Verdomme- Angst en zorgen werden uitgebleekt door een ruw gevoel van woede. Nee. Nee adem. Zijn koude ogen sloten zich kort waarbij hij zijn karakteristische kalmte terug tot hem bracht, zijn onleesbaarheid. Zijn passen brachten hem terug bij hun moeder, zijn toon een onderliggende afdwingendheid terwijl hij sprak, wetende dat ze hun wederom gefaald had. "Seamist, waar zijn onze kits" Míjn kits. En ondanks dat hij zijn best deed om het te verbergen was aan hem zichtbaar dat deze vraag niet zonder reden tot uiting was gekomen. Arcticwolf was veel, maar hij was geen idioot.


My girl, my girl... U4339F6
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Seamist
Member
My girl, my girl... DPKsfdL
Babs
269

CAT'S PROFILE
Age: 20 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Young Warrior
Seamist
BerichtOnderwerp: Re: My girl, my girl...   My girl, my girl... Icon_minitimevr 8 jan 2021 - 15:11

Brackenkit en Amberkit groeiden als kool. En hoe erg Seamist ook wilde dat ze haar kleine kindjes bleven, werden ze groter en groter. Hier kwamen wel nieuwe vrijheden bij kijken. De kits mochten lekker in het kamp spelen en Seamist kreeg zo nu en dan de mogelijkheid om een ommetje te maken. Er waren immers meer queens en ze deden allemaal hun best om zoveel mogelijk op elkaars kittens te letten. Toen de zon nog laag aan de hemel stond, had Sea dus gevraagd aan de andere queens om eventjes te letten op Amber en Bracken, terwijl zij zelf even een frisse neus ging halen. Haar melk was ondertussen al opgedroogd en haar kleintjes aten nu vlees. Maar toen ze net terug in het kamp kwam en Arctic op haar afkwam verdween haar gelukzalige gevoel als sneeuw onder de stralen van de zon. Er hing een storm in zijn koude blauwe ogen, die nog kouder leken in het licht van de maan. Een huivering trok over haar rug heen. "Hey Arc," groette ze hem, haar best doende om opgewekt te klinken. Al de kleur trok echter uit haar gelaat weg toen de kater haar vroeg waar de kittens waren. "Als.. als het goed is in de nursery, de queens hadden beloofd op ze te letten..." prevelde ze, haar tweekleurige ogen rond. "Zijn ze niet in de nursery?!"


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
My girl, my girl... MassiveUnitedDegus-max-1mb
James
133
Actief
“If you run from me, I will pursue”

CAT'S PROFILE
Age: 20 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Young Warrior
Arcticwolf
BerichtOnderwerp: Re: My girl, my girl...   My girl, my girl... Icon_minitimevr 8 jan 2021 - 15:33

Hij wist dat het zijn partner haar recht was om nu het kamp te verlaten, met de kinderen die met de dag ouder werden en hun apprenticeschap al in de ogen aan konden kijken. Zeker, ze gingen nu de wereld om hun heen onderzoeken maar als hij naar ze keek zag hij nog altijd die uiterst kleine pluisjes die hij tussen zijn poten kon leggen. Arcticwolf was een heel attente vader, hij was ieder moment dat hij vrij was bij zijn gezin. Het idee dat er ook maar íets die kittens zou overkomen was voor hem onmogelijk. Het mócht niet. Het kón niet. Hij was gespannen, zijn spieren stonden op strak. Hij liet zijn partner nauwelijks uitspreken voor hij terug snauwde, hij had zijn antwoord gekregen, het was een nee. "Nee. Ze zijn niet in de Nursery en ze zijn niet in het kamp. Ik heb het driemaal gehad. Ik heb iedereen gevraagd. Ze zijn weg" Zijn ogen wijken niet af van die van de ander, intiem strak op haar gevestigd. Zijn militaire directheid schijnt hierdoor heen. Hij was een typisch warrior op dat front, actiegedreven. Nu pas weert hij zijn blik van de vrouw die het lef heeft zichzelf een moeder te noemen. Zijn lip opgetrokken en zijn tanden zichtbaar in zijn snauw, en nu een intimiderende stap dichterbij, op deze manier in haar bubbel komende terwijl zijn zachte stem de nacht doorbreekt. "Starclan staat mij bij als ik nog een kind moet verliezen Seamist" Ieder roofdier is wakker en die twee jonge katten maken voor velen een gemakkelijke prooi. Hij staat niet voor zichzelf in staat mocht hij nog een kitten minder hebben om zijn eigen te noemen. De kater kijkt neer op zijn beste vriendin, die blijkbaar een vossenhart gegund was als een moeder, en kan op dit moment geen enkel positief woord voor haar opbrengen. "Kom, we gaan. We moeten ze vinden voor een roofdier ons voor is" Grauwde hij waarna hij met enkele sprongen in beweging komt om afstand te maken van de meest bewandelde cirkel, zodat ze een kans krijgen hun geuren op te vangen.


My girl, my girl... U4339F6
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Seamist
Member
My girl, my girl... DPKsfdL
Babs
269

CAT'S PROFILE
Age: 20 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Young Warrior
Seamist
BerichtOnderwerp: Re: My girl, my girl...   My girl, my girl... Icon_minitimevr 8 jan 2021 - 15:41

Koortsachtig dacht ze na. Ze sliepen toen ze wegging, de andere queens hadden beloofd om op ze te letten. Paniek deed haar poten trillen. Ze kon ze niet verliezen, niet hen twee ook. Niet na Morningkit. Ze kromp wat ineen toen Arctic haar toe snauwde, haar ogen even half sluitend en haar oren plat in haar nek drukkend alsof hij haar geslagen had. Ze waren niet in de nursery.. haar ogen schoten door het kamp heen, zoekend naar een spoor, een glimp, iets wat aantoonde dat de kittens misschien ergens in het kamp waren. Het voelde alsof ze aan het vallen was, de diepte in en Arctic zou niks doen om haar te vangen. Haar twee prachtige kindjes.. Ze kromp van Arctic weg terwijl deze haar persoonlijke ruimte in stapte, aangevend dat hij niet nog een kind ging verliezen. Een steek ging door haar hart en ze wist haar kop op te trekken en hem aan te kijken. "Dit is niet het moment om verwijten te maken. Jij was er ook niet om op ze te letten." Siste ze hem toe. Ze wist nog net in te slikken dat Morningkit niet zijn kind was. Voor die ruzie was niet het moment. Ze hief zichzelf tot haar poten en liep woordloos van hem weg, haar oren plat leggend. Ze drukte haar neus het riet in. Oh Amberkit.. Brackenkit.. waar waren ze? Gelukkig pikte ze al snel de bekende geur van haar kindjes op. "Ik heb hun spoor..." prevelde ze. En het spoor ging dwars het riet door. Zonder op Arctic te wachten dook ze erdoorheen, het kamp uit, achter het spoor aan.


Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
My girl, my girl... MassiveUnitedDegus-max-1mb
James
133
Actief
“If you run from me, I will pursue”

CAT'S PROFILE
Age: 20 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Young Warrior
Arcticwolf
BerichtOnderwerp: Re: My girl, my girl...   My girl, my girl... Icon_minitimevr 8 jan 2021 - 16:43

Arcticwolf was niet iemand die zich vergevingsgezind achtte. Hij had een vreemde vorm van liefde. Een bezittelijke vorm, een die gevaarlijk dicht op een obsessie aan kwam. Eerst was deze liefde voornamelijk op zijn partner gericht maar met de komst van de kinderen had deze een verschuiving meegemaakt. Hij hielt van die kinderen, daar was geen twijfel aan gemaakt. Ze waren zijn zon en maan, zijn hemel en grond. Ze waren van hem, deel van het perfecte plaatje in zijn hoofd. Maar op momenten zoals deze vroeg hij zich verdomd hard af of dat perfecte plaatje nog wel een moeder nodig had. Nee. Zo mocht hij niet denken, maar een verbitterde woede die ontvlamt was uit verwijting en zorgen bleef in hem branden. Hij kreeg een sis terug en om zijn punt te maken deed hij nog een stap dichterbij, zodat hun neuzen elkaar bijna raakte. Zijn toon was zacht, zoals hij altijd sprak. Maar in contrast met de hitte van zijn woede was het ijs en ijs koud uitgesproken. "Ik ben ook niet de taken van een queen toegewezen" Hij had zijn staart de lucht in gehesen. Seamist liep weg en ook hij zocht naar een spoor, al nam hij hierin wel het moment haar stilte te beantwoorden. "Je moet gewoon begrijpen dat wij de enige zijn die hun veiligheid kunnen garanderen. En dit bewijst dit maar" Ze had een geur gevonden en sprintte erachteraan. De kater twijfelende niet en volgde, wetende dat hij nooit haar bij zou kunnen houden. Het kamp uit. Het lijkt erop dat hoe perfect zijn kinderen wel niet waren ze alsnog wat van dat vuile bloed van hun verwekker mee hadden gekregen. Het bloed van een lui excuus van een clankat. Een die de regels aan de laars lapt. Oh maar hij gaat zijn kittens niet dezelfde domheid laten voeden. Ze zullen niet in de pootsporen treden van hun moeder. Nee. Stevige passen volgen de lichtte van de ander terwijl hij evengoed de geuren achterna gaat. Maar het spoor blijft niet zo scherp als dat het eerst was "Ik denk dat we zo moeten opsplitsen en grond moeten maken. Ze kunnen nog niet zo ver zijn gegaan"


My girl, my girl... U4339F6
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
My girl, my girl...
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Warrior Cats :: RiverClan territory :: RiverClan camp-
Ga naar: