my love, my life



 
IndexGebruikerslijstRegistrerenInloggenZoeken
We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
Season
Season
Leafbare, -15 °C - 5°C
Het is meer onder dan boven nul. De rivier vriest dicht en er ligt een pak sneeuw in het woud. De moeilijkste periode voor de Clans is aangebroken, maar vergeet niet de kittens in de sneeuw te laten spelen.
WHAT'S HAPPENING
Current Event
In-Game Event
Prophecy given by Starclan
"Heed the darkness that creeps near.
Heed the purge that will begin
Seeping into the forest slowly.
Poisoning the clans from within

Blood will turn the forest red.
Lie low in order to thrive
Stay aware of who your allies are.
Or none of the clans will survive"
THE ALLEGIANCES
Clans
THUNDERCLAN
RIVERCLAN
WINDCLAN
SHADOWCLAN
TRIBE OF RUSHING WATER
BLOODCLAN
THE MANAGEMENT TEAM
Staff
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Editor
Editor
Founder
COME JOIN US
WC DISCORD

SWITCHERDIESWITCH
SWITCH ACCOUNT



Deel
 

 my love, my life

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
my love, my life 0N3zaJp
Kiki
1658
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 43 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Elder
Mistgaze
BerichtOnderwerp: my love, my life   my love, my life Icon_minitimewo 3 feb 2021 - 22:52


PLEASE DON'T KNOCK OVER MY HEART
Haar voorouders zouden haar voor haar kop slaan. Firedance zou haar voor haar kop slaan. Heel ThunderClan eigenlijk wel. Maar ze wist dat ze dit moest doen. Dat ze moest kijken waar hij was. Als hij er nog was. Het voelde niet alsof de clan er veel om zou geven als dit haar aller laatste domme tripje ooit ging worden. Ze had het idee dat veel clangenoten haar liefde zouden gaan als terug komen. De witte poes was compleet in haarzelf gekeerd geraakt. Niemand die echt met haar wou praten na haar schandaal. Ook de sterren zwegen.

Haar poten droegen haar verder, ze wist precies waar ze moest zijn. Mistgaze was er vaker geweest, niet geheel vrijwillig. Haar poten droegen haar bijna automatisch richting fourtrees bij de gedachte aan hem, maar ze wist dat ze hem daar niet ging vinden. Niet zoals vroeger. Ze hadden nachtenlang op hun rug gelegen, kijkend naar de sterren, pratend over dingen die eigenlijk nergens over gingen. Een grijnsje stond op de poes haar gezicht toen ze de grens over stak, het onbekende in. Vanaf hier moest ze opletten, vanaf hier was ze daadwerkelijk alleen.

Haar ogen zochten rond toen ze in het midden stond van een ravage. Een berg verwoesting, met het gegrom van tweebeen monsters die de grond wild openhaalde. Hier had hun kamp ooit gestaan. De stank van de monsters had bijna alle stank verdreven. Maar ze had een oud spoor kunnen vinden. Haar neus was een van haar beste zintuigen, die ze vaak alleen maar gebruikte om kruiden op te sporen. Niet voor katten. De witte poes draaide zich vluchtig om en verdween weer voordat iemand haar zou zien en op zou pakken. De geur werd sterker in Linwood park. Hier moesten ze zijn. Ze had onderweg een vriendelijke poes gevraagd of ze iemand kende die aan haar beschrijving voldeed en daarna werd haar een hele groep katten omschreven die voldeden. Ze knikte. Het gevaar was dichtbij nu. Maar als ze zich kwetsbaar opstelde dan.. dan zouden ze haar sparen toch?

BloodClan kamp. De geïmproviseerde nesten en andere slaapplaatsen kon ze nu zien. Net als een groep katten die kriskras door elkaar bewoog. Dit was het. Haar laatste moment op aarde, of het eerste moment dat ze hem weer kon zien. Mistgaze beet op haar lip. Ze verzamelde al haar moed om haar stem zo hard mogelijk te laten klinken, om niet bang te klinken.

"Kent iemand Acefray? Hij moet hier zijn!"

- Open xoxo
gemaakt door kiki



I don't feel like carrying all this weight
Or being broken around those who can't relate
Next time they ask I'll tell the truth and I'll say:
That I'm not ok.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Skadi
Captain
my love, my life Skadi-10
Elfje
444
Actief
Trust Is For Fools. Fear Is The Only Reliable Way.

CAT'S PROFILE
Age: 12 Moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Deputy
Skadi
BerichtOnderwerp: Re: my love, my life   my love, my life Icon_minitimewo 3 feb 2021 - 23:21


Als er een ding viel te zeggen, dan was het wel dat de dagen na haar benoeming geen rustige dagen waren. De dagen ervoor ook niet echt. Maar daar had Skadi opzich geen problemen mee, ze was er immers niet een om stil te zitten. Nee, het feit waar ze problemen mee had was dat het keer op keer domme problemen waren die hun kop omhoog staken. Zoals wat er die dag gebeurde. Rustig had ze haar zaakjes geregeld in het tijdelijke kamp van de Elite. Dat was ook nog iets waar ze mee bezig waren; een betere plek zoeken om te leven. Maar dat was op dit moment even niet het punt, want ineens stond er een van die domme clankatjes in hun kamp. Het was ook niet echt dat ze hun tijdelijke kamp echt verstopt hielden, ze hadden immers maar weinig beschutting in het belachelijke speeltuintje waar ze nu zaten. Er klonk al wat gemurmur om haar heen en Skadi rees met een geïrriteerde zucht tot haar poten. Zij zou dan maar eens even duidelijk maken dat boskatten hier niet welkom waren. Jammer, want als iemand haar voorgeweest was hadden ze er misschien nog een hondentand voor kunnen vangen. Het misbaksel leek iemand te zoeken; Acefray. Wanhopig was ze wel, niet? Als Skadi het goed had was dat een van de overlopers geweest toen ze Shadowclan hadden overgenomen. Dat was toch al weer wel eventjes geleden, dus hoezo nu pas hem op komen zoeken. De calico liep er rustig op af en ze richtte haar blauwgroene blik op die van de ander. Voor hoeverre die haar dan nog zou kunnen zien, met die lelijke krassen op haar gezicht. “Ik zie niet hoe dat jouw zaak is,” vertelde ze de ander dan ook. Haar stem had nog geen vijandige toon aangenomen, maar het was wel duidelijk aan haar lichaamstaal.


my love, my life Skadis16
my love, my life E8v3o2my love, my life Skadi_12
:.:
 

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
my love, my life 0N3zaJp
Kiki
1658
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 43 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Elder
Mistgaze
BerichtOnderwerp: Re: my love, my life   my love, my life Icon_minitimedo 4 feb 2021 - 21:28

Er ontstond rumoer door haar opkomst. Natuurlijk. Maar ze stond er nog. Ze was nog niet dood aan de grond geslagen. Ze hadden haar ThunderClan lucht geroken toch? Vast wel. Waarom viel niemand dan aan? Een calico poes met blauwgroene ogen kwam op haar af lopen. Hoewel ze vrij statig er uit zag, schatte Mistgaze haar nog niet zo oud in. Ze zou een beetje warrior leeftijd zijn als ze echt iets moest gokken. “Ik zie niet hoe dat jouw zaak is,” werd haar gezegd. Natuurlijk, vijandig als altijd. De kattin rechtte haar rug en ging iets stevig staan, alsof dat haar meer moed zou geven om te spreken. "Ik.. dat is zeker mijn zaak!" zei ze toen tegen haar. "Jij hebt geen idee wat wij door gemaakt hebben samen. Jij bestond toen nog niet eens, kind." het was er uit voordat ze er erg in had. Maar Mistgaze kon heel slecht tegen de denigrerende toon die de poes aangeslagen had naar haar. Of ze dat verkeerd geïnterpreteerd had was een zaak voor later. Nu moest ze oppassen, want haar gekozen woorden waren gevaarlijk. Als de kattin aan zou vallen zou ze moeten rennen en hard ook..


I don't feel like carrying all this weight
Or being broken around those who can't relate
Next time they ask I'll tell the truth and I'll say:
That I'm not ok.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Orchis
General
my love, my life Orchis20
m
527
Actief
You'll be dead!

CAT'S PROFILE
Age: 26 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Leader
Orchis
BerichtOnderwerp: Re: my love, my life   my love, my life Icon_minitimevr 5 feb 2021 - 16:49


my love, my life Dd5cjs10

De geur van Thunderclan was wederom in zijn neusgaten te vinden. Kort geleden had hier de leider gestaan en nu leek één van zijn volgertjes ook hier wat vlees te willen halen. Helaas had zij in ruil van haar verzoek niks om terug aan te bieden zoals haar voorganger toen. De tom zat in de glijbaan, de plek waar hij nu voornamelijk te vinden was. Het was hier nog steeds koud, en het ijzige metaal trok zijn voeten binnen. Echter kwam de winterse wind die de laatste dagen streng woei hier niet binnen. Ook kon hij vanuit de reflectie van het metaal zien wat er om hem heen gebeurde. Zo hoefde hij niet zijn kop naar buiten te steken en om het hoekje te kijken om te zien dat de Thunderclanner al in hun kamp ingewandeld was. Skadi was de eerste die reageerde op de verdwaalder. De tom spitse zijn oren om hun woorden op te vangen die meevoerde in de wind. Ze leek zijn recentste aanwinst op te willen eisen. Echter ging dat helaas niet. Acefray had hij hier met een reden meegenomen, hij zou de ander niet meer laten gaan. Net als elke andere Bloodclanner zou hij met zijn leven moeten betalen om Bloodclan te verlaten. Hij wou Skadi de tijd geven om te zien hoe ze dit aanpakte maar Orchis zijn ledematen stonden al weer te trillen van anticipatie. De tom laadde altijd helemaal op zodra hij wist dat er geweld zou komen. Het was als een drugs voor hem. Hij kon niet zonder het en als hij wist dat de volgende slachtoffer eraan kwam dan begon hij te hunkeren als een uitgehongerde rat. De General stond op en kwam wat stijfjes de glijbaan uit gesprongen. Zijn blik schoten naar de eerste paar katten die op zijn netvlies vielen. Orchis huppelde naar de she-cat en terwijl hij de members voorbij liep seinde hij met zijn oor om hem te achtervolgen. Toen hij dan ook tegenover de neus stond van de boskat had hij vier bodyguard's achter hem staan en zijn Captain. Een glimlachje lag op zijn lippen echter toen hij de grijs witte she-cat aankeek. Hij moest zijn kop lichtjes hijsen om haar goed aan te kunnen kijken. ''Hallo! Sorry dat ik er zo tussenval, maar voor er veder gepraat word.. moet ik eerst even doorgeven dat wij een nieuwe policy recent hebben ingevoerd.'' Zijn bollig staartje bewoog eventjes heen en weer. ''Mijn members hier zullen je laten zien wat er sinds kort gebeurd met katjes die te ver van huis afdwalen.'' Hij glimlachte eventjes breed naar haar voor hij een stap naar achteren zette en ruimte maakte voor de andere vier. ''Omdat je onze eerste klant bent word je gebruikt als waarschuwer, dan kun je mooi doorgeven aan de rest wat er gebeurd als je je hier waagt. Pho! Jij geluksvogel! Beschouw het dus als een bedankje.'' Hij de rest de teken om los te gaan. Voor Acefray was die niet bang, want ook hij kon eindigen als mevrouw.


Next: Khada, Nyra, Beef & Kígyó


my love, my life Halsba12


Laatst aangepast door Orchis op za 6 feb 2021 - 16:57; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Acefray
Dorpsslet
my love, my life 6rUw8UC
Jamie
4510
Actief
"Once more into the fray, into the last good fight I'll ever know.
Live and die on this day, live and die on this day"

CAT'S PROFILE
Age: 53 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Medicine Cat
Acefray
BerichtOnderwerp: Re: my love, my life   my love, my life Icon_minitimevr 5 feb 2021 - 17:33

Acefray had zich nog maar recent thuis gemaakt in de Elite en het leek erop dat nu al Starclan deze keuze op hem liet wegen. Want wederom deden ze wat ze al zijn hele leven met hem hadden gedaan: zijn geliefde ontnemen. De ene keer weer gruwelijker dan de ander. En altijd op een manier die hij niet kon verhelpen. Mocht het nu vergif zijn, kinderen of simpelweg het nieuws te laat te horen te krijgen. Het was zomaar een opstoker geweest die hem had geïnformeerd, niets meer dan een member die een poging deed zijn bloed te laten koken. Maar het kookte niet, nee, het trok koud. Zo snel als zijn forse lichaam hem dragen wilde maakte hij zich een weg naar de commotie. En daar stond de grootste idioot die hij had gezien sinds zijn eigen spiegelbeeld. Wederom een betuig dat liefde men tot de domste keuzes dwingen kon. Zijn Mistgaze stond ruzie te maken met de Captain.. en Orchis velde zijn oordeel. Niet de dood zover hij het kon snappen met zijn struikelend hart het enige wat hij nog wilde horen. Maar toch, hij wist dat Mistgaze al zo veel had meegemaakt met deze clan en hij wilde gewoon... niet haar in nog meer pijn zien. Hij wilde haar beschermen. En in alle eerlijkheid hielt hij nog altijd de hoop vast dat hij haar naar deze plek kon brengen. Dat ze hier samen konden zijn. Dat hij weer een vriend aan zijn zijde kon hebben, iemand die enkel goed en lief kon spreken. Iemand om voor te zorgen op een manier dat helen nooit zal kunnen voldoen. Hij vreesde minder voor zijn eigen leven dan om die van zijn zoon die hier ook aanwezig was. Hij wist dat dit een verkeerde keuze was. Maar wat kon hij anders doen? Wederom gedwongen door een hart wat voor een ander klopte maakte hij de keuze die voor iedereen te voorspellen was. Met een blik die schuldbewust en onzeker stond keek hij naar zijn leider, terwijl zijn poten hem tussen Mistgaze en de andere in bracht. Hij had het niet in zich om haar direct toe te spreken, maar zijn houding vertelde niks van vijandigheid "Het spijt me Orchis, ze kwam voor mij, het is mijn schuld" Hij duwde zijn oren naar achteren, waarin eentje lichtjes opzij bungelde op de manier dat het sinds zijn apprentice tijd had gedaan. Hij was bang, realiseerde hij zich op dit moment. Hij was bang omdat dit niet was zoals een clan, of een vos of een das. Dit was niet een situatie waar hij de regels van kende. Dit was niet een plek waarvan hij wist wat hij kon verwachten. En toch, hoewel hij niks lievers wilde dat voor één keer gewoon in een goed straatje te komen met zijn leefgroep, kon hij niet aanzien hoe zijn misschien nog enige vriend op de wereld iets zou overkomen. En hoewel hij dom was, en eindeloos naief, wist hij ook wel dat zijn stunt haar geen vrijspraak zou geven. Ondanks dit, stond hij hier toch. Acefray zuchtte verslagen en keek kort over zijn schouder naar Mistgaze met een blik die enkel zachtheid in zich had, om hierna weer terug te draaien naar zijn general. "Laat haar asjeblieft gaan, ik neem haar straf op me" Met een zekerheid die enkel in een dwaas te vinden was keek hij zonder berouw naar de vier katten. De schuld legde hij niet op hun. Ze waren zoals hij, enkel katten die deden wat ze moesten doen. Hij wist niet wat normaal was. Nam men gewoon de straf zonder tegenstribbelen? Was het normaal om gewoon terug te vechten? Als hij ze bekeek wist hij dat hij ze individueel aan zou kunnen. Maar dit zou niet een voor een gaan. Zijn brein ging terug naar het duistere woud waar hij training had gevolgd. Deze clan bracht het slechtste bij hem weer tot buiten. Hij wist niet wat er ging gebeuren en hij wist niet wat hij ermee zou moeten doen. Een doffe realisatie dimde tot hem door dat hij niet zozeer bang was in het onbekende richting andere, maar eerder richting hemzelf. Wat als hij iets zou doen wat hij niet terug zou kunnen nemen? Voor nu kon de dwaas enkel wachten op een wonder, en jammer genoeg leek de enige die dit kon bieden een zeer non vrijgevig man te zijn.


Once more into the fray, into the last good fight I'll ever know. Live and die on this day
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Orchis
General
my love, my life Orchis20
m
527
Actief
You'll be dead!

CAT'S PROFILE
Age: 26 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Leader
Orchis
BerichtOnderwerp: Re: my love, my life   my love, my life Icon_minitimeza 6 feb 2021 - 17:06


my love, my life Dd5cjs10

Oh wat kon hij slecht tegen tegenspraak. Altijd weer die máár en het ingaan van zijn besluiten. De tom liet zijn members weer tot halt staan voor ze het verdwaalde poesje nog konden slaan, al keek hij twee van de vier aan om in ieder geval haar wél vast te houden, voor ze straks bedacht weg te kunnen rennen. Maargoed, ondanks dat hij dus al witheet stond te koken omdat Acefray besloten had om zich te mengen.. bracht dit hem wel weer in een positie om de ander ook meteen aan te leren hoe de regels vanaf nu golden. De tom draaide zich lichtvoetig om, zijn glimlach uitgetrokken tot zover zijn mondhoeken dit toelieten. Zijn wang trilde lichtjes van de spanning die hij zette op zijn gezicht. Hij wou blijven glimlachen, ondanks dat zijn gezicht op ontploffen stond. ''Maar natuurlijk Acefray.'' Sprak hij en hij zette een stapje naar de grote tom. ''Omdat we zulke vriendjes zijn maak ik een uitzondering voor je.'' Hij gaf de ander een vriendschappelijk stompje tegen de schouder aan voor hij zijn lichaam weer terug naar de Thunderclanner bracht. Daar bleef hij eventjes staan. Haar recht aankijkend terwijl hij na enkele secondes zijn poot naar voren bracht en teder haar wang streelde. ''Jouw straf Acefray.. is dat jíj de taak overneemt van je clangenoten en zelf haar mooie breekbare snoetje tot splinters slaat.'' Hij liet zijn poot weer terug op de grond staan nadat hij gesproken had. De General maakte geen grapje, zijn glimlach was verdwenen, hij was nu bloedserieus. Hij zette een stapje dichter naar de grote tom. Hij moest zowat zijn kop in zijn nek leggen om Acefray aan te kijken. Maar zijn lengte maakte hem niet bang. Orchis was namelijk de gene met kracht. Hoe lang je ook was, hoe sterk je ook was, niemand kon op tegen een gehele clan die onder zijn gezag stond. ''Als je weigert Acefray.. Dan zal je nest vannacht versierd worden met zowel haar ledenmaten als die van je zoon.'' Hij mauwde dit op een zachte toon zodat het enkel de oren van de ander reikte. Ze hadden een deal. Acefray wou die niet al binnen een dag breken toch? Hij wist immers wat er gebeuren zal als hun afspraak gebroken werd. ''Tot ik zeg dat je stoppen moet.'' Maakte hij de ander nog eventjes goed duidelijk om daarna een pas zijwaarts te zetten zodat de pad naar de she-cat open stond voor hem. Daarna keek hij zijn members weer aan. Één verkeerde beweging van Acefray en de ander en zijn members hadden een vrij pas om hun kaken rondom hun kelen te slaan.


my love, my life Halsba12
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Beef
Member
my love, my life DPKsfdL
Bunny
54
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 9 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Apprentice
Beef
BerichtOnderwerp: Re: my love, my life   my love, my life Icon_minitimeza 6 feb 2021 - 17:15

Beef was met enthousiasme meegegaan toen de general hem meegewenkt had en stond nu achter de kleinere kater met glanzende rode oogjes toe te kijken op het schouwspel. Even had het geleken dat hij in actie mocht komen - maar toen kwam Acefray, die zelfs nog groter was dan hem, ertussen staan. Er werd veel heen en weer gezegd, dat snapte hij niet echt, maar toen Orchis aan de kant stapte en hem en de drie andere Bloodclanners aankeek verscheen een grijns op zijn snuitje. Beef kwam naar voren en zette zich aan de linkerkant van de Thunderclan kattin, waar hij zijn stevige voorpoten op haar rug zette om haar zo naar beneden te proberen drukken, zodat ze met haar buik op de grond terecht zou komen en een mooi doelwit zou vormen voor Acefray.


my love, my life 3Xfsr6
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
my love, my life 0N3zaJp
Kiki
1658
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 43 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Elder
Mistgaze
BerichtOnderwerp: Re: my love, my life   my love, my life Icon_minitimeza 6 feb 2021 - 17:24


Het ging allemaal heen snel. Voordat ze het wist stond ze oog in oog met de meest mismaakte kat die ze ooit had gezien. Mistgaze slikte hoorbaar. Wat een monster was dat? Was hij... stuurde hij dit alles aan? Hoe luisterde de BloodClan katten naar zo'n misvormde kat? Hij kon nooit sterk zijn met die rare gekromde rug en dat rare staartje. Was.. was Acefray hier niet eens? Angst bekroop haar. Als ze voor niets hier was gekomen dan had ze nu een probleem. De vier katten die hij er bij riep om haar te straffen herkende ze niet direct. Sowieso kende ze weinig katten uit BloodClan. De keer dat ze hier vast had gezeten was een tijd geleden, toen Cobra nog leider was.

De misvormde kater leek met een soort huppeltje naar haar toe te komen. Hij deed haar denken aan een konijn. Een vreemd, misvormd konijn. Hij sprak ook raar. Opgewekt en vrolijk bijna, alsof hij haar een gunst deed door haar een voorbeeld te maken voor de rest van de clankatten. Ze had een fout gemaakt door hier te komen, ze had hier nooit moeten komen ze had-

En toen zag ze hem uit de schimmen opduiken. De katten die zich verzameld hadden rond hen heen maakte ruimte en hij stapt er tussen door. De kater die ze zocht. Haar ogen schoten vol met tranen toen ze hem zag staan. Hij was een van hen nou, maar hoe kon hij? Terwijl hij zijn leven aan StarClan had gegeven, als medicine cat had gediend in ShadowClan? Mistgaze haar blik ging omhoog toen hij tussen haar en de misvormde kat in kwam staan. Hij zou haar beschermen toch? Ja. Acefray nam haar straf op zich, maar dat wou ze niet. Mistgaze kon niet de kracht vinden om te spreken, te geshockeerd door het feit dat Acefray echt tegenover haar stond.

Maar dat accepteerde de misvormde leider niet. Hij wou nu dat niet de vier katten die hij geroepen had de straf uit voerde maar dat Acefray dat zelf zou doen. Mistgaze haar ogen werden groot. Hij zou toch niet.. niet.. om zich te bewijzen? "Ace.." piepte ze zacht, het enige geluid wat ze in lange tijd uit haar keel kon drukken. Hij zou haar niet aanvallen toch? "We kunnen hier weg.. ik ga met je mee. Ace.. alsjeblieft." het was een zachte smeekbede, haar stem was dik met emoties. De poes maakte zich klein voor de grote gestreepte kater, met haar buik plat op de grond. De poot van de BloodClanner naast haar drukte haar vast, ze kon geen kant op. "Dit is niet wie je bent Acefray, dit had je nooit mogen worden." haar grote, waterige ogen keken omhoog naar de kater. Toen ze knipperde voelde ze hoe het traanvocht over haar wangen naar beneden liep. Dit had nooit mogen gebeuren. Acefray was geen BloodClanner. Het was wat zijn verleden van hem gemaakt had.


I don't feel like carrying all this weight
Or being broken around those who can't relate
Next time they ask I'll tell the truth and I'll say:
That I'm not ok.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Khada
Member
my love, my life DPKsfdL
16
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 37 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Warrior
Khada
BerichtOnderwerp: Re: my love, my life   my love, my life Icon_minitimeza 6 feb 2021 - 18:11

De kater had de blik van zijn General opgevangen. Ondanks dat hij niet echt een groot fan was van het nieuwe beleid, vond hij het altijd interessant om te kijken wat Orchis deze keer weer van plan was. Het gebeurde niet vaak dat er om zijn input werd gevraagd, dus kwam de bengaalse kater overeind en wandelde met sierlijke stappen achter de General aan. Nyra, Beef en Kígyó volgde eveneens en de kater kneep zijn ogen eventjes samen. Niet dat hij het erg vond om met andere samen te werken, hij deed zijn werk gewoon liever en beter in zijn eentje.
Uiteindelijk merkte hij de geur van Thunderclan op en zijn oortjes schoten nieuwsgierig naar voren toe, zichzelf afvragend wat een clankatje hier zich durfde te wagen. Toen ze in beeld kwam, kwam er een liefelijke blik in Khada's ogen. Ze was prachtig, ze zou een prima werk zijn, maar het zag er naar uit dat Orchis andere plannen ermee had. Skadi was al in gesprek met de kattin, maar de kater lette niet op het gesprek dat gaande was. Hij verbeelde zich wat hij allemaal kon doen met d'r, welke lichaamsdelen hij kon breken, waar hij een smeer bloed zou kunnen toebrengen op haar vacht om d'r nog mooier te maken. Acefray kwam ook nog eventjes langs en Orchis had het gemene plan dat de kater nu zijn vriendinnetje zelf mocht verminken. Ergens vond Khada het jammer, het liefst had hij het willen doen, maar hij zou ook niet tegen de regels van Orchis in gaan. Beef hielt haar ondertussen tegen de grond geduwd en ze jammer dat ze hier samen weg konden gaan. De kater draaide rondjes rond de kattin. "Oh dear, oh darling. It's such a shame there you came here on your own. You could've been a beautiful canvas, probably my best work. It such a shame that a savage like hím has to do this to you." Zijn gouden ogen gleden naar Acefray toe, terwijl hij plagend een nagel langs haar blinde oog liet gaan.


my love, my life K0X4yWu
"Death should never be quick. It should be an opera."
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Nyra
Member
my love, my life Z2WcJSq
Yanthe
290
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 34 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Warrior
Nyra
BerichtOnderwerp: Re: my love, my life   my love, my life Icon_minitimeza 6 feb 2021 - 22:36

De frisse temperatuur zorgde ervoor dat onderlinge gevechten minder aanwezig waren in de Elite, al kon dit deels ook liggen aan de nieuwe leidinggevende. Er waren andere regels en daarbij moest elke kat zich in de groep aanpassen, om te vermijden dat ze het leven lieten. Nyra was een meester in zichzelf aanpassen naar de anderen en had tevens minder moeite met deze overgang. Ze had altijd Orchis bijgestaan en ze kon zich ondertussen mooi in bochten wringen. Nu was ze bezig aan haar dagelijkse wasbeurt toen Orchis haar passeerde en haar wenkte om te volgen. Eén blik op een onbekende kat en ze wist meteen waar dit naartoe zou gaan. Haar oortjes zakten alert naar achteren en nauwlettend hield ze alles netjes in de gaten. Ze was niet de enige Bloodclanner die erbij was 'geroepen'. De indringer was serieus in de minderheid en zoals verwacht had Orchis een order klaarliggen. Nyra stapte al naar voren, was klaar om zonder enige twijfel een klap op het gezicht van de poes te geven, toen ze tot een halt werd geroepen. Ze duwde haar nagels van haar ene poot, die ze had willen gebruiken, in de aarde onder zich. Die Acefray, die ex-Shadowclanner, ze had wel gedacht dat hij ooit zijn neus ergens tussen zou steken. ''Jouw straf Acefray.. is dat jíj de taak overneemt van je clangenoten en zelf haar mooie breekbare snoetje tot splinters slaat.'' Heel kort haalde ze haar mondhoek op en liet ze haar blik naar de grijze kater gaan. Hij had een straf gekregen, maar Nyra zag nog niet gebeuren dat de kater dit wel degelijk zou uitvoeren. Aan de woorden van de Thunderclanner hoorde ze dat de twee elkaar kenden, elkaar zeer goed kenden. Eén blik van Orchis en Nyra zette enkele stappen opzij, om mogelijke ontsnappingsroutes te blokkeren. Ze liet twee andere katten de indringster klem zetten. Zelf zou ze klaar staan, moest Acefray andere plannen hebben. Haar vact stond lichtjes rechtop en haar oren lagen dreigend in haar nek. Orders werden netjes opgevolgd, zoals van haar verwacht werd.


єxpєct thє unєxpєctєd
my love, my life EQim5Bh

my love, my life 2gxnp75my love, my life Mtxszsmy love, my life 10pvxmwmy love, my life 10pvxmwmy love, my life 2iha58w
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Kígyó
Member
my love, my life Giphy
Ema
68
Actief
Welcome to the wild,
no heroes and villains
Welcome to the war,
we've only begun

CAT'S PROFILE
Age: 19 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Young Warrior
Kígyó
BerichtOnderwerp: Re: my love, my life   my love, my life Icon_minitimezo 7 feb 2021 - 10:51


Hij werd meteen doodleuk mee geroepen door de General en dat was niet iets dat elke dag gebeurde, of tenminste voor hem toch niet. De tom had zijn loyaalheid wel bij de Elite liggen, want dit was nu zijn thuis. Shadowclan was een soort van gevangenis voor hem geweest, een gevangenis van gevoelens en dergelijke. Iedereen bekeek hem daar scheef, al had hij nog zijn best gedaan ertussen te passen. Maar hier hoefde dat niet. Er waren wel veel regeltjes bijgekomen, maar hij hoefde geen valse emoties meer te tonen. De grijze kater hoefde niet als een kapot stukje in een puzzel te passen. Dit was de plek waar hij moest zijn, en dat wilde hij ook bewijzen, keer op keer. De grijsbruine kater was samengeroepen met vier andere katten. Het was wel zielig, die arme indringer toch. Helemaal in haar eentje tegenover zoveel Bloodclanners. De witte poes werd vastgehouden door Beef en ondertussen draaide de ander rondjes rond haar. De cypers zette zich dichtbij de indringer, zodat als ze toch loskwam uit de grip van de Bloodclanners, hij haar nog snel zou kunnen pakken. Daar was hij goed in. Het leek dat zij en Acefray elkaar wel moesten kennen, en ergens had hij wel een lichte spikkel van medelijden. Hij liet het in ieder geval niet zien, hij was zowat de bewaker nu.


my love, my life 67357907-b6f3-11ea-8a47-b79d111988ec
my love, my life Kigyo_10
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Skadi
Captain
my love, my life Skadi-10
Elfje
444
Actief
Trust Is For Fools. Fear Is The Only Reliable Way.

CAT'S PROFILE
Age: 12 Moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Deputy
Skadi
BerichtOnderwerp: Re: my love, my life   my love, my life Icon_minitimedi 16 feb 2021 - 19:29

Wauw, moest ze hiervan geïntimideerd zijn? De kattin stond haast te bibberen op haar poten hoor, geen sarcasme te herkennen hier. Die skeptische houding verging echter al gauw als sneeuw voor de zon toen dat boskatje haar een kind noemde. Natuurlijk was ze jong, maar blijkbaar was dat kreng toch helemaal blind, of ze zou toch zeker wel herkennen dat Skadi hier duidelijk een leidinggevende rol had. Ze had de afwachtende blikken van de andere members wel gezien terwijl ze dit zou gaan regelen, maar blijkbaar mevrouw-ik-stamp-zomaar-even-het-kamp-van-de-elite-binnen niet. Een domme actie die haar waarschijnlijk zou gaan kosten. Skadi zwiepte geïrriteerd met haar staart, maar nog voor ze terug kon bijten, stond Orchis naast haar. Even richtte ze haar blik op de misvormde kater. Vertrouwde hij niet dat ze dit alleen af kon handelen? Of had hij er zelf gewoon zin in? Hij was waarschijnlijk even sadistisch als haar, of nog erger. Daarnaast was hij moeilijk af te lezen, iets wat haar niet bepaald altijd lekker zat. Hij kwam nu weer heerlijk vrolijk binnengewandeld, alsof hij gewoon even vriendelijk kwam informeren wat de nieuwe regels van de Elite waren. Toch wist ze wel dat het daar niet bij zou blijven. Orchis mocht misschien moeilijk te voorspellen zijn, maar hij had altijd een onderliggend plan. Hij kondigde aan, omdat ze de eerste was die hier was opgedoken, ze als een voorbeeld en een waarschuwing zou dienen. Ze zouden haar keel vandaag dus niet doorsnijden. Hij wenkte naar Khada, Nyra, Beef en Kigyó om het vuile werk op te knappen. Prima voor haar. Ze was nu Captain immers, dus waarom zou ze de simpele taken zelf uitvoeren als anderen dat voor haar konden. Echter werd er weer wat roet in het plan gegooid. Die ouwe medicine cat dacht het nodig om voor zijn vriendinnetje op te komen. Had hij Orchis net niet gehoord dat ze het beleid hadden aangescherpt? Geen clankatten meer als vrienden. Het leek er echt op alsof ze hier pasgeboren kittens les aan het geven waren. Natuurlijk werd het niet positief opgevat en Acefray kreeg nu de taak om haar zelf tot een pulp te slaan, op de kost van haar én van zijn zoon. Geen moeilijke keuze dus. Orchis zijn uitgekozen vier hielden de kattin scherp in de gaten en blokkeerden eventuele onstsnappings routes terwijl Beef haar tegen de grond gedrukt hield. De zoon van hun ex-leider mocht misschien het grootste leeghoofd zijn wat er maar kon bestaan, maar hij was een goede aanwinst. Hij volgde orders zonder te vragen en hij was groot en sterk. Dat konden ze altijd gebruiken. Ondertussen was de kattin gaan jammeren, maar dat was amper belangrijk. Ze zou hier niet onderuit komen en Acefray ook niet. Zij had de domme keuze gemaakt om hier te komen en hij had zijn mond voorbij gepraat. Dat moest bestraft worden. Skadi werd in iedergeval al het getreuzel en gejammer nu toch wel een beetje zat. “Nou komt er nog wat van? Je hebt je general gehoord en hij maakt geen loze beloftes.” Haar stem was scherp, met een hint van irritatie er in. Als die luie Acefray niet snel in actie kwam, dan zou ze er zelf zijn zoon wel bij slepen. Het maakte niet uit of hij haar kende en dat hij het niet wilde doen, want hij zou het wel gaan doen. Daar zouden zij en Orchis wel voor zorgen.


my love, my life Skadis16
my love, my life E8v3o2my love, my life Skadi_12
:.:
 

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Acefray
Dorpsslet
my love, my life 6rUw8UC
Jamie
4510
Actief
"Once more into the fray, into the last good fight I'll ever know.
Live and die on this day, live and die on this day"

CAT'S PROFILE
Age: 53 Moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Medicine Cat
Acefray
BerichtOnderwerp: Re: my love, my life   my love, my life Icon_minitimema 22 feb 2021 - 10:12

De kater stond strakgespannen voor de konijnachtige kater die dwergde onder zijn eigen figuur. In de angst en energie die hij nu voelde was hij zich ineens bewust van hoe sterk hij zelf was, hoe gróót hij zelf was. En terwijl onzekerheid in zijn groene ogen gesierd stonden keek hij naar de general met een besef dat hij hem in één klap zou kunnen vermoorden. Was dat niet waar Bloodclan voor stond? Actie ondernemen in deze gruwelijke manieren? Was dit de manier om Mistgaze hier te besparen en redden? Zijn oren draaide naar achteren en hij besefte zich dat hij zijn adem aan het inhouden was. Nee, dit was hij niet. Dit risico kon hij niet nemen ook. Het was niet… het zat niet in zijn aard. Een zeker gevoel van spijt overkwam hem. Waarom hij was hij híer? Maar hij wist het antwoord hierin wel. Hij was hier omdat hij nooit alleen had kunnen zijn, omdat lieve woordjes en de facade van een vriendschap te goed was om af te slaan. Omdat hij nooit iemand was geweest die goed was in voor zichzelf denken. Hij reageerde niet op het gepest van de ander, maar bij de straf was de pijn zichtbaar in zijn ogen. Hij had willen luisteren, natuurlijk had hij willen luisteren… Maar hij kón dat niet. Hij voelde de angst van de poes achter zich bijna. Maar toen kwam het dreigement. Als hij dit niet zelf zou doen zouden zowel Mistgaze als Pythongaze sterven. Een brok vormde in zijn keel terwijl hij strak volgde hoe Orchis aan de kant stapte. Hij trilde vanbinnen, maar niet alleen dat. Hij kookte in woede. Woede omdat hij in deze positie werd gezet. Sinds zijn jeugd had hij deze gevoelens van boosheid niet meer ervaren. Sinds hij had geleerd hoe hij snel en daadkrachtig moest doden en verminken. Acefray was altijd bekwaam geweest in zowel verwonden als helen, maar zijn aard lag veel meer op het tweede.

Hij stapte naar voren en liet zijn blik omlaagglijden naar Khada, die hem direct aankeek terwijl hij uitdaagde met zijn woorden. Als hij niet onder supervisie werd gehouden had hij hém een kop kleiner gemaakt. Maar zich ernstig bewust van zijn eigen onmacht moest hij het laten met een luide, dierlijke grom richting de bengaal. Orchis kon hem misschien in deze nauwe situatie zetten, maar dat bekende niet dat iedereen dit kon. Hij gaf de Thunderclanner een liefdevolle lik tussen haar oren. De enige vriend die hij nog had op deze wereld. De enige die hem niet had verraden. De enige die dezelfde loyaliteit naar hem voelde dan hij deed naar haar. Ergens wist hij dit waarheid te noemen.. dit was niet wie hij is. Maar het was misschien wel wat hij zou worden. “Het spijt me Mistgaze.. ik kan je niet helpen hier, ik moet dit doen” mompelde hij uiterst zacht terwijl hij zijn kop tegen de hare aan leunde. “Als ik dit niet doe vermoorden ze jou en mijn zoon” En vanuit deze positie, hoofden bij elkaar, nam hij zijn actie. Hij hoorde nog de captain op de achtergrond maar dit was allemaal bijzaak. In één harde en snelle beweging ramde hij zijn kop tegen de veel kleinere van zijn vriend. Hij hoopte hiermee haar iets te bedusen, iets van de hardheid van deze acties te ontnemen zonder haar bewustzijn te beroven. Hij wilde haar gewoon wat verdoven. Om dezelfde reden mepte hij hierna tegen de achterkant van haar hoofd, verre weg van volle kracht. Ace kende zichzelf, zijn kracht. Hij wist dat hij iemand kon doden hiermee. En voor de eerste keer in zijn leven beoefende hij restrictie op zijn kracht.

Maar hierna kwam de rest. Iedere klap die hij uitdeelde deed hem duizendmaal meer zeer dan het zou zijn om ze zelf toegedeeld te krijgen. Klap achter klap volgde. Hij deed zijn best deze wonden, hoe erg ze ook waren, non letaal te maken. Voornamelijk gericht op haar schouders en rug. Ace gebruikte vooral zijn poten hiermee, al volgde er af en toe een beet. Hij deed zijn best om genoeg schade aan te richten dat hij mocht stoppen. Dat deze mishandeling en kwelling tot einde kwam. Hoewel hij in staat was om nog niet te huilen was het fysiek aan hem te zien hoe heftig dit was. Hij hijgde en hij leek er ziek van te worden. Hij zou er ziek van worden. De ijzersmaak van bloed was het enige wat hij nog proefde. Of dit die van hemzelf of die van Mistgaze was kon hij niet zeggen. Tijd en het moment vloeide in elkaar over, maar zoals hij de opdracht had gekregen bleef hij doorgaan tot hem opgedragen werd te stoppen. Hij bad tot de sterren en de leegte ertussen of hij asjeblieft zou mogen stoppen. Hij bad tot Orchis dat dit zou mogen eindigen.


Once more into the fray, into the last good fight I'll ever know. Live and die on this day
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
my love, my life 0N3zaJp
Kiki
1658
Actief

CAT'S PROFILE
Age: 43 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Elder
Mistgaze
BerichtOnderwerp: Re: my love, my life   my love, my life Icon_minitimema 22 feb 2021 - 13:49


Angstig keek ze rond naar de katten om haar heen. Het was alsof iedereen in he moment bevroren was. Acefray moest zijn straf op haar uitvoeren maar zij zag dat nog niet gebeuren. Hij zou haar niet echt aanvallen toch? Ze konden gewoon rennen. Hij mocht Pythongaze meenemen. Ze zouden een oud schuurtje ergens kunnen zoeken, of een plekje ergens in het bos. Ze kon wel leren jagen. Ze zou hem helpen en dan konden ze samen...

“Het spijt me Mistgaze.. ik kan je niet helpen hier, ik moet dit doen”

En vanaf dat moment was het alsof ze in één keer doof geworden was. De woorden die daarna kwamen hoorde ze niet meer. Haar hart brak in duizend stukjes toen ze nu pas besefte dat ze een foute keuze gemaakt had. Dit keer zou ze echt doodgaan in een BloodClan kamp. Ze wist het zeker. Haar ogen vulde zich met tranen terwijl ze naar Acefray's gezicht bleef staren. Ze kneep haar ogen dicht toen ze zijn hoofd op die van haar af zou komen en voelde toen de dreun die zijn kopstoot bij haar opleverde. Alsof de hele aarde beefde viel de poes op de grond door de kracht die door haar lichaam heen ging. Jammerend van de pijn lag ze daar. Haar oren suisde. Een irritante pieptoon was in de verte te horen en het gelach van BloodClanners. Een snik ontsnapte de kattin. De volgende slag op haar hoofd en het voelde alsof ze eigenhandig StarClan in geslagen werd. Dit was haar einde.

Plukken vacht werden uit haar lichaam getrokken. Hij beet haar, krabde haar open. De meeste pijn voelde ze op haar rug en schouders. Het leek eeuwig te duren. Was het al donker? Hoe lang was dit al bezig? Het bloed dat uit de wonden droop kleurde haar witte vacht rood. Bruin op de plekken waar het al aan het opdrogen was. Mistgaze was pijn allang voorbij. Ze voelde enkel nog schaamte. Hoe had ze zo dom kunnen zijn? Kunnen denken dat dit goed af ging lopen? Dat Acefray met haar mee zou gaan en een nieuwe leven zou starten. Hij had het bij Fourtrees niet gedaan, dus waarom nu wel? Ze was dom geweest. En haar domheid werd nu beloond door StarClan met dit. Ze had nog liever dat haar moeder eigenhandig neerdaalde om haar zo toe te takelen.

Zacht snikkend lag ze daar op de grond, langzaam badend in een poeltje van haar eigen bloed. Haar eigen verwondingen. Toegebracht door de kater waar ze zoveel van hield. Houd? Ze wist het niet meer. Hoe kon ze nog van iemand houden die zoiets bij haar kon doen? Hoe zou ze ooit nog van anderen kunnen houden? Moeizaam draaide ze haar kop iets. Ze kon hem zien, vanuit haar ooghoek. Zijn vacht ook besmeurd in bloed. Haar bloed. Haar ogen keken hem smekend aan. Maak er een einde aan Ace, laat het ophouden alsjeblieft.

Haar bewustzijn gleed weg.


I don't feel like carrying all this weight
Or being broken around those who can't relate
Next time they ask I'll tell the truth and I'll say:
That I'm not ok.

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
my love, my life
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Warrior Cats :: Other Territory :: Twoleg place :: Linwood Park-
Ga naar: