Into the madness we fall



 
IndexGebruikerslijstRegistrerenInloggenZoeken
We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
Season
Season
Greenleaf, 18 °C - 35°C
Het water staat nog steeds hoog, maar de temperaturen stijgen als maar meer. De Clans krijgen geen tijd om te wennen aan de warmte.
WARNING
Flash Flood
In-Game Event
Flash Flood
WHAT'S HAPPENING
Current Event
In-Game Event
Prophecy given by Starclan
"Heed the darkness that creeps near.
Heed the purge that will begin
Seeping into the forest slowly.
Poisoning the clans from within

Blood will turn the forest red.
Lie low in order to thrive
Stay aware of who your allies are.
Or none of the clans will survive"
THE ALLEGIANCES
Clans
THUNDERCLAN
RIVERCLAN
WINDCLAN
SHADOWCLAN
TRIBE OF RUSHING WATER
BLOODCLAN
THE MANAGEMENT TEAM
Staff
Founder
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Admin
Editor
Editor
Founder
COME JOIN US
WC DISCORD

SWITCHERDIESWITCH
SWITCH ACCOUNT



Deel
 

 Into the madness we fall

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Into the madness we fall Tenor
Ema
121
Actief
How can you pretend to know
The pain I've felt
spending everyday in the dark?
Living in the shadow cast
by my ever brighter
solar counterpart

CAT'S PROFILE
Age: 21 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Queen [Moor Runner]
Fallenflight
BerichtOnderwerp: Into the madness we fall   Into the madness we fall Icon_minitimeza 26 jun 2021 - 22:53


Laatste tijd had ze alles even kalm aangepakt, had ze haarzelf wat meer rust gegeven, en had ze besloten om wat voorzichtiger te zijn met haar woorden en met haar gedachtes. Het had tot nu toe wel gewerkt, ze was steeds kalmer geworden, en de drang om slechte dingen te doen was heel erg verminderd, wat haar wel tevreden maakte. Daarom wilde de grijze poes even wat goede momenten in haar leven scoren door alles beter te doen en daardoor was ze nu ook op wandeling met haar broer. Hij was nu leader, hij had het waarschijnlijk druk – maar het was soms ook goed om eens te ontspannen toch? Zoals vroeger… Ja, zoals de vroegere tijden.

Langzaam trippelde ze met haar grijze poten door het territorium heen, het voelde al als een tijdje geleden sinds ze hier was geweest zonder… ‘speciale’ doelen te hebben. Waarschijnlijk had die moord op die arme kat haar helemaal veranderd en was dat haar maximum geweest. Niemand moest ervan weten, en het was ook niet belangrijk meer. Want in haar ogen zou ze nooit meer zoiets doen, het had absoluut verschrikkelijk gevoeld. En blij dat was ze zeker, want ze had het eindelijk kunnen loslaten.

Het zonnetje scheen, alles was prettig, alleen was er één ding dat dit regenboog en zonneschijn moment verpestte. Daar in de verte lag er iets, er lagen kraaien op te zitten, en het zag er zo rood uit vergeleken met het hoge groene gras. “Wat is dat…”, murmelde ze tegen zichzelf, al was het ook hoorbaar voor de ander. Voorzichtig wandelde de kattin erheen, stak haar poot uit om de kraaien weg te jagen… En zag één… nee, twee dode lijken in het hoge gras liggen. Even sprong de kattin naar achteren met een luide gil, want het was een absoluut goor en eng beeld. Het was een kater met een rode vacht… En een dode kit er vlak naast. “Wat is hier gebeurd?!”, ze stapte enkele passen naar achteren, verwachtte dat haar broer het misschien beter wist. Of zat ze weer te hallucineren?



Al was het dan toch écht hun langverloren vader die daar lag.


+Blazestar first



Into the madness we fall Webp_n10
...:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Blazestar
Clanleader
Into the madness we fall Untitl10
Sannemander
526
Actief
All my troubles on a burning pile

CAT'S PROFILE
Age: 28 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Leader
Blazestar
BerichtOnderwerp: Re: Into the madness we fall   Into the madness we fall Icon_minitimedi 29 jun 2021 - 12:20

Into the madness we fall Blaze_29
Bloed. Rood, stinkend als de ijzer waaruit het bestond. De stank veegde over de heides, ontnam het van haar zoete bloemen geur. Ontnam het van haar rust. Blazestar draaide zijn oren naar achter toen een windvlaag het zijn neusgaten in droof en zijn pad dwong af te buigen. Hij had gehoopt dat alles wat hem al overkomen was, hem zou voorbereiden op wat zijn ogen nu te verduren kregen. Hoopte dat het enkel ging om een grens conflict, een rogue die dacht te gaan en staan waar hij wilde.

En een rogue had dat inderdaad gedacht. Blazestar zijn pootvallen staakte, zijn ogen werden groter toen hij een flits van die rode pels tussen het gras opmerkte. Het was niet het donker rode dat hem deed op schrikken, het was het zachtte rood. Het doffe rood dat hij aan zijn zoon gegeven had. Het was zijn vader.

Blazestar kende de markeringen die zijn pels kleurde, kende die boze frons die zelfs in de dood niet ontspande. Zwoor nog altijd woede en afgunst in zijn lege ogen te vinden. Grote sterke Fawnshadow, hij verdiende het niet die naam te dragen, verdiende het niet uit te bloedde op het gebied dat hij ooit verlaten had. Verdiende het niet eens ex windclanner genoemd te woorden. Noch zijn vader te worden genoemd. Ooit had hij gedacht het te verdienen, had hij gedacht dat zijn vader alles beter wist. Maar nu hij hier stond met negen levens, en de kater niets meer was dan een rottend lijk voor zijn ogen, werd goed duidelijk dat hij het nooit goed had gehad. En wat de kater ook hier heen had gebracht, het kon hem niet schelen.

Er was geen rouw in hem te vinden, geen spoor van verdriet lag op zijn ogen toen hij deze op Fallenflight liet rustte. De kattin had geen bloed aan haar poten, dat hij het zelfs checken moest vertelde maar al te veel over haar. Hij zuchtte maar stopte direct toen een ijzig gevoel hem bekreep. Het lijk van een kitten opmerkte. Zijn ogen vergrootte zich, als nieuwe vader trok niks aan zijn emoties zoals kittens in gevaar dat deden, of nog erger dood. Hij slikte en liet zijn kop weer vallen. "...Arm ding" mauwde hij zachtjes, draaide zijn oortjes naar achteren. Was dit een sibling? Hadden ze een zusje of broertje en had hij die hier heen willen brengen? Hij had het geaccepteerd, alles om het uit zijn vader klauwen te houden. Maar nu, nu kon het niet meer. Een leven te vroeg geïndigd. Zonde en pijnlijk.

MONTY



BLAZESTAR

With pace and a fury defiant

⌑⌑⌑
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken Online
Into the madness we fall Tenor
Ema
121
Actief
How can you pretend to know
The pain I've felt
spending everyday in the dark?
Living in the shadow cast
by my ever brighter
solar counterpart

CAT'S PROFILE
Age: 21 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Queen [Moor Runner]
Fallenflight
BerichtOnderwerp: Re: Into the madness we fall   Into the madness we fall Icon_minitimezo 11 jul 2021 - 22:13


Haar goude ogen observeerden de twee die op de grond lagen. Eentje had een felle rode vacht, net zoals zijn broer. En de ander was een kleine arme ziel, helemaal bedekt onder bloed. Zelf wist ze niet goed wat er hier gaande was, voor haar waren het twee dode katten op hun terrein. Ze had haar vader nooit gekend, Crystalwave had hem ook nooit gekend. Vroeger had ze de schuld op haar oudere broer gestoken en op Roseflame, al wist ze maar al te goed dat zij zelf waarschijnlijk de echte schuld op haar schouders droeg. Wat als hij hen niet had gewild en daarom was weggegaan? Of dat hij opeens zo’n haat had aan hun moeder. Daarnaast was Faithkit ook nog eens gestorven. En nu was het alleen nog de vraag of ze Fawnshadow in starclan zou vergeven… Als die zelfs naar starclan zou zijn gegaan tenminste. Hun familie was één grote vloek inmiddels.

Voor haar broer was het een ander verhaal: hij had hun vader wel gekend. Wist wat voor wrede, achterlatende kater het was geweest. Zij had nooit het echte gevoel van verraad gekend, zij wist enkel dat het iemands fout geweest moest zijn dat hun vader weg was. Het was allemaal erg verwarrend. En alles dat ze hier nu zag waren twee lijken, niets meer, niets minder. In ieder geval hallucineerde de grijze poes niet, nee, deze keer was het waarheid. En er hing geen bloed aan haar poten, ze droeg geen extra schulden op haar schouders mee. Dit was niet haar schuld. ‘…Arm ding’, mauwde haar broer zachtjes terwijl deze naar de kitten keek en zijn oren naar achteren vouwden. “Geen enkel leven verdient het om zo te sterven…”, murmelde ze zachtjes en krulde haar staart ietwat. Ze had zelf een leven ontnomen, en ze had er nog steeds zo’n spijt van. Niemand verdiende het om te sterven. Niet op zulke manieren. Dat had zij nu wel door na al die manen lijden onder de schaduwen. Maar er was geen licht zonder schaduw.


Into the madness we fall Webp_n10
...:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Blazestar
Clanleader
Into the madness we fall Untitl10
Sannemander
526
Actief
All my troubles on a burning pile

CAT'S PROFILE
Age: 28 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Leader
Blazestar
BerichtOnderwerp: Re: Into the madness we fall   Into the madness we fall Icon_minitimedi 20 jul 2021 - 22:22

Into the madness we fall Blaze_29
Hij wel. Hij verdiende het te sterven. Hij verdiende geen plek op deze aarde. Zijn ogen verdonkerde onder de woorden van zijn zusje, maar hield deze van haar af. Hij wilde schreeuwen, wilde zijn klauwen in de huid van zijn vader steken, hij wilde zijn lijk in de gorge gooien en hopen dat de vissen wel nut in hem zagen. Hij zette zijn kaken wat strakker tegen elkaar op, spande de spieren rond zijn schouderbladen aan. Voor hem was het geen lijk voor zijn neus, voor hem was het een koude herinnering aan een tijd die hij liever vergat. Maar wat zou het zijn voor het kleine lichaampje dat er naast lag? Een onbekende? Een vader? Zijn ogen bleven niet donker toen hij deze op de kitten liet rustte. Een levendje dat te snel aan haar einde gekomen was. De schuld bewoog al snel naar zijn vader, hoe hard Blaze ook probeerde rationeel te blijven, een leader te blijven. Zoals hij hier stond was hij geen van die twee, zoals hij hier stond was hij gewoon Blaze. Blazekit, paw song star. Het deed er nu niet toe. Hij was de kater die ooit bang was geweest van zijn vader, de kater die zijn emoties de leiding mocht geven. De leader die eindelijk zijn grootste tegenstander had uitgeleefd. Het was hem ontgaan dat inmiddels zijn klauwen de vochtige aarde onder zijn poten had gevonden, het was hem even ontgaan dat Fallenflight nog altijd aan zijn zijde stond. Maar toen hij haar pels in zijn ooghoeken spotte zuchtte hij. Hij zou haar niet de pijn van het weten opleggen. "We kunnen ze niet op windclan territory laten liggen" mauwde hij zacht.

MONTY



BLAZESTAR

With pace and a fury defiant

⌑⌑⌑
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken Online
Into the madness we fall Tenor
Ema
121
Actief
How can you pretend to know
The pain I've felt
spending everyday in the dark?
Living in the shadow cast
by my ever brighter
solar counterpart

CAT'S PROFILE
Age: 21 moons
Gender: She-cat ♀
Rank: Queen [Moor Runner]
Fallenflight
BerichtOnderwerp: Re: Into the madness we fall   Into the madness we fall Icon_minitimedi 27 jul 2021 - 16:32


Het was ook altijd wanneer zij rondwandelde dat er perse iets duisters erbij moest betrokken zijn. Alsof ze er nooit van zou kunnen ontsnappen – het achtervolgde haar daadwerkelijk overal. Maar één ding bleef in haar gedachtes zitten, namelijk dat het echt niet haar schuld was geweest deze keer. Dat op welke manier deze twee zijn gestorven zij niet de dader was. Niet deze keer tenminste. Een beetje angst bekroop haar al, maar ze liet het niet merken en niet zien. Haar blik was gewoon leeg terwijl deze op de pels van haar broer rustte. Ze wilde niet te lang staren naar de levenlozen. ‘We kunnen ze niet op windclan territory laten liggen’, sprak de kater zachtjes nadat hij wat had gezucht. De kattin knikte voorzichtig, zette een stap door het hoge gras heen en probeerde het dode lijk van de grote kater op haar rug te zetten zodat ze deze kon dragen. Het voelde wat vreemd aan om een dode te dragen, alsof het een soort van wraak was op de ander waarvan ze wel een leven had ontnomen. Het veroorzaakte een naar gevoel van spijt binnenin die ze zo snel mogelijk wilde wegwerken. Want van teveel spijt zou ze alleen maar meer pijn krijgen, en dan zou ze weer de verkeerde kant op kunnen gaan. Een nieuwe weg die dood zou lopen… De grijze poes hoopte gewoon niet weer op zo’n pad terecht te komen. Om haar gedachtes te verzetten keek ze naar de dode kit die nog op de grond lag. De vacht ervan was rood met zwarte vlekjes. Het had een mooie kit kunnen geweest zijn met een goed leventje, al had Starclan dat blijkbaar niet toegelaten. En ergens kon ze het niet verhelpen zich af te vragen waarom.


Into the madness we fall Webp_n10
...:
 
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
Into the madness we fall
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Warrior Cats :: WindClan territory :: WindClan territory-
Ga naar: