I no longer dream



 
IndexGebruikerslijstRegistrerenLaatste afbeeldingenInloggenZoeken
We're part of a story, part of a tale. We're all on this journey, no one is to stay. Where ever it's going. What is the way?
Welcome
Warrior Cats is een rollenspel gebaseerd op de serie 'Warriors' van Erin Hunter. Je verkent hier al schrijvend de geliefde wereld van de Clankatten, rogues en kittypets. Dit doe je door je eigen karakter aan te maken, waarbij je bijna alles zelf mag bepalen over uiterlijk en karakter. Wild of tam, goed of slecht, sociaal of eenling? Help jij oorlogen te voorkomen? Of ben je een van de katten die hongerig opzoek is naar een groter territorium en meer macht? Het kan allemaal op Warrior Cats.
KIND OF WEATHER
NEWLEAF
Season
Newleaf, 10°C - 20°C
Langzaam maar zeker komen de eerste bloemen weer op. De zon breekt weer door wat zorgt voor een aantal warme dagen. Newleaf zet alles in volle bloei.
WHAT'S HAPPENING
Current Event
BEWARE THE BEAST
THE ALLEGIANCES
Clans
THUNDERCLAN
RIVERCLAN
WINDCLAN
SHADOWCLAN
BLOODCLAN
THE MANAGEMENT TEAM
Staff
Admin
Admin
Admin
Mod
Mod
COME JOIN US
WC DISCORD

SWITCHERDIESWITCH
SWITCH ACCOUNT
Deel
 

 I no longer dream

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Ga naar beneden 
Blazestar
Moderator
I no longer dream 63308eb860bb0dbd9f2828a81f86bd31
Sannemander
962
Actief
All my troubles on a burning pile

CAT'S PROFILE
Age: 43 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Leader
Blazestar
BerichtOnderwerp: I no longer dream   I no longer dream Icon_minitimema 6 mei 2024 - 14:52

At the end of everything.
Hold onto anything.
Hij ademde nog. Bloed gierden door zijn aderen- zijn hart klopte..hij leefde. Hij was een uitzondering hier, een zwakke schakel, een muis voor het grijpen. Blazestar had hen allen gezien nu, de sterren het duister en het tussen in- en man, hoe hij het licht miste nu deze weggevallen was. Met zijn kaken strak op elkaar geklemd waagde hij zich een weg voorwaards, omringd door schimmige bomen en luid gekrijs was wanhoop in de verte, zette hij door. Dit was geen droom.

Modder greep zich vast aan zijn korte poten, mist lag als een laken over hem heen terwijl paniek hem vast greep. Waarom? Waarom was hij hier steeds weer? Zijn oren schoten in zijn nek toen een schim hem vergezelde, zijn ogen waterde. Hij had twee vijanden hier, twee die hem beiden gezworen hadde hem kapot te maken. Één had alle regels gebogen, en was sterk genoeg geweest om zelfs starclans grenzen te buigen. En de ander had het lef gehad haarzelf om het leven te brengen. Blazestar slikte, hij? Hij was de enige hier met levens die hij verliezen kon. Zou hij hier dan stranden? Als ze het hem afnamen hier? Waar starclan hem niet vinden zou?

 


I no longer dream YwEzlWS

I'm like a kid who just won't let it go, twisting and turning the colours in rows


Laatst aangepast door Blazestar op di 21 mei 2024 - 22:09; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Wolfheart
Dark forest
I no longer dream Frkp8xW
Kiki
328
Actief
Let the sin we swim in drown us
Let the world shatter
Into dust
Nothing else matters
Only us

CAT'S PROFILE
Age: I am eternal (died at 30 moons)
Gender: Tomcat ♂
Rank:
Wolfheart
BerichtOnderwerp: Re: I no longer dream   I no longer dream Icon_minitimema 6 mei 2024 - 17:55


Drup. Stilte. Drup. Stilte. Drup.

Nooit stopte de wond met bloeden. De eeuwige herinnering aan hoe hij zijn einde had gevonden. Maar iets veranderde plots - alsof er een vlaag wind van achter hem geblazen werd. Wind kon maar een ding betekenen. Een valse grijns kroop over het gelaat van de kater voordat hij de struiken in dook de tegenovergestelde richting in, in de richting van de windvlaag. Wind bracht verandering, wind bracht nieuw leven. Maar wat wind ook kon brengen, was totale destructie.

Hij had zo lang gewacht op dit moment. Een eeuwigheid, zo lang geleden voelde het. Oh de dingen die hij zou doen om nog een keer het gras onder zijn poten te voelen, te rennen over de velden van Windclan en zich vrij te voelen. Gelukkig. Een vers konijn te proeven die net gevangen was. De smaak was hij vergeten, alles in de Dark Forest smaakte naar crowfood. Verrot en ranzig.

Wolfheart's ogen werden groot toen hij in de verte een gestalte zag staan die hij maar al te goed kende. Zijn kleine vriend, zijn deputy. De huidige leader van WindClan stond op een presenteerblaadje afgeleverd voor hem. Zijn hart maakte een sprongetje. Hij dankte StarClan voor deze geweldige kans, ze waren hem nog niet vergeten. Ze hielden nog van hem. "Blaze, mijn vriend, wat goed dat je hier bent. Ik voel mij vereerd met je aanwezigheid."

Hij stapte uit de schaduwen om zichzelf kenbaar te maken aan de kater. "Ik zie dat je wat moeite hebt met het navigeren in de Dark Forest. Geeft niet, het went snel genoeg." en dat was iets wat waar was. Alles leek hier op elkaar voor het ongetrainde oog, maar hij wist ondertussen elk hoekje en gaatje te vinden. Hij moest alleen nog de mazen van de wet opzoeken en doorbreken, maar ook dat was iets waar hij nog decennia de tijd voor had. Wolfheart stapte op de kater af, kwam dreigend voor hem staan zodat hij op hem neer kon kijken. Een grote glimlach kwam op de kater zijn gezicht te staan. "Beloof je dat je blijft? Als je weggaat moet je iets achter laten.." een leven. Hij kon een leven uit Blazestar trekken. Zou hij die kunnen gebruiken voor zichzelf of zou die meteen vervliegen in dit bos van dood en verderf? Het was hoe dan ook een kans die hij niet kon laten schieten.
Terug naar boven Ga naar beneden
Fawnleap
Dark forest
I no longer dream JvHzGni
sans
93
Actief
ᐯOIᑕE

CAT'S PROFILE
Age: 32 moons
Gender: She-cat ♀
Rank:
Fawnleap
BerichtOnderwerp: Re: I no longer dream   I no longer dream Icon_minitimema 6 mei 2024 - 18:33

I no longer dream Z3VNxGK


Zelfs hier voelde Fawnleap alsof ze nog steeds aan het verdrinken was, alsof ze maar net haar hoofd boven het ijzige water kon houden. Elke ademhaling kostte haar moeite, maar zelfs met al haar inspanning kwam er meer uit dan erin, meer water stroomde uit haar bek dan lucht naar binnen. Altijd, constant snakkend naar lucht, terwijl haar longen al half gevuld waren met water. Haar vacht was altijd doorweekt, haar eens pluizige, zachte vacht - nu geplakt aan haar slanke lichaam. Het voelde koud aan, het voelde zwaar aan. Als een last die ze altijd met zich mee moest dragen, net zoals de last van haar voortdurende gevoel van verstikking.

Fawnleap bewoog door het donkere bos als een schim, gemaakt van schaduwen en rook - ze bewoog niet op een normale manier. Ze liep niet zoals gewoonlijk... ze verscheen simpelweg waar ze wilde, om dan weer te verdwijnen. En zo wist ze zich op het juiste moment te materialiseren - zoals nu, met een zwaai van haar staart maakte ze zich bekend aan Blazestar, zowel als medeclangenoot, in leven en ook in de dood. Wolfstar, want in haar ogen zou hij dat altijd blijven. En dus gaf ze de kater een respectvol knikje, zoals je alleen aan een leider zou geven, voordat ze haar ogen vol afschuw op haar ex-mate richtte. "Een deel van jezelf," zei ze om de zin Wolfstar had uitgesproken en die nog steeds als een harde waarschuwing door het donkere bos galmde af te maken. Want één ding was zeker, hoe het ook zou aflopen; Blazestar zou hen niet verlaten zonder iets van zichzelf prijs te geven.
Terug naar boven Ga naar beneden
Blazestar
Moderator
I no longer dream 63308eb860bb0dbd9f2828a81f86bd31
Sannemander
962
Actief
All my troubles on a burning pile

CAT'S PROFILE
Age: 43 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Leader
Blazestar
BerichtOnderwerp: Re: I no longer dream   I no longer dream Icon_minitimema 6 mei 2024 - 20:27

At the end of everything.
Hold onto anything.
Als bloed op wit sneeuw liep hij, en in een zee van niks droof hij. Zijn hartslag was luider hier, zijn levens meer waard ten opzichte van al die het niet hadden om hem heen. Zou het ze lokken? Zouden ze hem gehoord hebben? Of hadden zij hem juist hier gebracht? Blazestar slikte terwijl hij om zich heen keek. Die kracht zouden ze te toch niet kunnen hebben? Maar waarom zou starclan hem hier brengen? Het bloed in zijn aderen bevroor- Starclan...- wat wilde ze van hem? Waarom werd hij steeds over al en nergens in het dodenland gedropt?

Zijn oren schoten in zijn nek toen Wolf's stem door het woud heen klonk, en zijn blik verstarde toen uit de mist het monster sloop, zijn adem vondt een abrupte stop toen zijn longen zich vulde met de ijzere lucht van bloed. Altijd vloeiend, altijd druppend.. Zouden zijn wonden hier ook niet helen? Zou hij gedoemd worden hier voor altijd te bloeden? Strafte starclan hem voor zijn keuzes? Welke keuzes? Crystalstar had hem iets gevraagd wat hij niet bieden kon- Routnose was zelf vertrokken- Hij had niks gedaan? Nee- nee, de monsters hadden hem hier heen getrokken vanacht. Hij had hem hier getrokken.

Wolfheart had eerder al de regels van de sterren gebogen, en zo te zien had hij deze lust nog steeds in ieder deel van zijn bestaan huizen. Toen de kater voor hem weer sprak sloeg de leader zijn nagels in de modder onder zijn poten. Een minachtende snuif volgde. "Ik hoef nergens aan te wennen kindermoordenaar"  snauwde hij, zijn ambere ogen waterig- angst was tot diep in zijn lijf gegraven, wetende dat Wolfheart niks meer te verliezen had. Wetende dat zijn kloppende hart nog nooit zo fragiel geweest was als nu. Starclan..waar bleven ze? Wanneer zouden ze ingrijpen? Konden ze hier wel ingrijpen?

Gespannen stapte de kater naar achter toen de dode hem benaderde en boven hem uit begon te torenen. Terwijl zijn grijns zich een permenante plek in groef op de leader zijn netvliezen. Hij zou niet blijven, hij kon niet blijven- niet hier, nooit hier. Hij moest terug, terug naar zijn nest, terug naar zijn kinderen, terug naar hawk- "Houd je be-"

Hij had haar niet gezien- hij zag enkel wat hij wilde zien en zij was het laatste dat hij spotte wilde. Maar toen haar stem door zijn lichaam heen groef en haar aanwezigheid alle zintuigen in zijn lichaam tastte, stopte zijn versnelde hartslag terwijl hij zijn buik dichter tot de modder bewoog. Ze was hier- hij was hier- En Blaze? Kon hier geen seconde langer blijven. Uit wanhoop haalde uit naar alles wat hij pakken kon- woest door angst haakte hij zijn nagels aan alles wat ze raken konden. "Flikker op! Allebei- Laat me met rust!" wanhopig deinsde hij verder naar achter toen zijn poten weer grond vonden- hopend keek hij naar het resultaat. Als hij nu niet weg kon komen wat het geweest met hem...als hij hier stierf- hoe groot zou de kans zijn dat starclan hem niet bereiken kon?.
 


I no longer dream YwEzlWS

I'm like a kid who just won't let it go, twisting and turning the colours in rows


Laatst aangepast door Blazestar op di 21 mei 2024 - 22:10; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Wolfheart
Dark forest
I no longer dream Frkp8xW
Kiki
328
Actief
Let the sin we swim in drown us
Let the world shatter
Into dust
Nothing else matters
Only us

CAT'S PROFILE
Age: I am eternal (died at 30 moons)
Gender: Tomcat ♂
Rank:
Wolfheart
BerichtOnderwerp: Re: I no longer dream   I no longer dream Icon_minitimeza 18 mei 2024 - 19:55


Grote gele ogen waren gericht op de leider die voor hem stond. De leider die hij nog had moeten zijn. Maar dat maakte nu niet uit, hij had de kans van zijn leven recht tegenover hem staan op dit moment. Vanuit zijn ooghoek dook nog een schim op. Aasgieren - allemaal als ratten op rottend voer af. Maar het was Fawnleap, ook zij had een connectie met de WindClan leider.

Kindermoordenaar. "Woorden doen pijn, Blazestar." meldde de kater op neutrale toon. Niet dat hij het verwijt nooit eerder gehoord had. Sterker nog, het stond zeker in de top 10 van dingen waar voor uitgemaakt was. "Geen uitspraken doen over dingen waar je de helft maar van af weet." het was duidelijk wie er meer op zijn gemak was op deze plek, want hij zag de nagels van de kater steeds verder in de grond hakken. Een kort lachje ontsnapte de grote bruine kat. "Kijk je uit dat je je niet te diep in graaft? Want dan kom je nooit meer weg hier."

Snel wegkomen, dat was waarschijnlijk het engiste dat er door de kop van leider ging. Zo snel mogelijk weer terug naar de clan komen. Of het veilige StarClan. Dat gaf Wolfheart de tijd om zijn eigen plan te overdenken. Hij wou een leven uit de kater trekken, eentje voor zichzelf. Hij had geen idee of hij er iets mee kon in dit dode land, maar toch.. als hij het nu niet probeerde dan zou hij de kans nooit meer krijgen.

Of....

Hij kon natuurlijk ook wat meegeven aan zijn vriend. Iets anders dan woorden en beloftes. StarClan had hem dan wel van zijn krachten als leider gestript, maar hadden ze werkelijk alles meegenomen? Waren ze niet wat vergeten? Had zijn tijd in de Dark Forest hem misschien nieuwe krachten gegeven waar hij nog niets van af wist? De grijns keerde terug op zijn gelaat terwijl hij zijn plannetje in elkaar puzzelde. Blazestar stond ondertussen wild om zich heen te maaien, een poging om iets van houvast te vinden om weg te komen. Toen de kleine kater weer gekalmeerd was stapte Wolfheart opnieuw naar hem toe, dichterbij.

"Blazestar, omdat je niets aan mij wilt geven..." hij zuchtte diep. Zo teleurstellend. "Heb ik iets om jou te geven. Met mijn leven geef ik je instinct, een derde oog om altijd achterom te kijken. Je zult het nodig hebben." Wolfheart sloot zijn ogen en drukte zijn neus tegen die van de leider aan. Voor een halve seconde brandde het bekende gevoel dat hoorde bij het geven van een leven, maar het was veel te kort. Het klopte niet. Maar er was iets gebeurd, een connectie was gemaakt. Zijn pupilloze ogen vlogen open en werden groot. Had hij..? Hij kon nu elk moment een klap van de kater voor hem verwachten, maar de bruine Somali was aan het verwerken wat er net gebeurd was tussen hen beide. Dit was nieuw.


WOLFSTAR
Fear might be the death of me, fear leads to anxiety

Terug naar boven Ga naar beneden
Fawnleap
Dark forest
I no longer dream JvHzGni
sans
93
Actief
ᐯOIᑕE

CAT'S PROFILE
Age: 32 moons
Gender: She-cat ♀
Rank:
Fawnleap
BerichtOnderwerp: Re: I no longer dream   I no longer dream Icon_minitimedi 21 mei 2024 - 19:32

I no longer dream Z3VNxGK


Fawnleap wachtte rustig haar beurt af, wetend dat haar moment met Blazestar vroeg of laat zou komen. Geduld had ze geleerd in de dood, een eigenschap die ze tijdens haar leven nooit echt had bezeten. Terwijl ze toekeek naar de confrontatie tussen de twee katers, kon ze niet ontkennen hoe intrigerend ze het vond. Ooit waren ze vrienden geweest, maar nu stonden ze als de bitterste vijanden tegenover elkaar. De vriendschap die ooit zo sterk was, was nu verbrijzeld, net zoals het leven uit Wolfstar was gewrikt. Het was bijna poëtisch, als het niet zo tragisch was. Net zoals haar eigen verhaal met de rode kater, hadden hun levens elkaar doorkruist met eenzelfde noodlottig einde. Beide katers waren dood, net als zij, terwijl Blazestar nog leefde. Maar hoe lang nog? Hij had al veel van zijn levens verspeeld, en terwijl het verliezen ervan gemakkelijk was, was het bijna ongehoord om ze terug te krijgen. Fawnleap had ooit gedacht dat het onmogelijk was, totdat Wolfstar het tegendeel bewees. Hij gaf Blazestar een extra leven van "instinct." Op dat moment besloot Fawnleap in actie te komen. Of Wolfstars plan gelukt was, wist zelfs hij niet zeker, gezien de verraste blik op zijn gelaat en de twijfel die in zijn ogen te lezen was. Het was alsof hij een gok had genomen, een riskante zet in het schaakspel van leven en dood, zonder te weten of het resultaat zijn verwachtingen zou overtreffen of juist bittere teleurstelling zou brengen. Toch nam ze de opening met beide poten aan tijdens die paar seconden van verwarring tussen Blazestar en Wolfstar, nadat hun neuzen elkaar hadden geraakt. Met een snelheid die je niet zou verwachten van haar misvormde gestalte, schoot Fawnleap naar voren. Water stroomde over haar tong en langs haar tanden terwijl ze haar bek opende, vastberaden om de kater in zijn nek te bijten. Ze wilde hem pijn doen, hem laten bloeden als een opengereten wond, want dat was wat hij verdiende - bloed en pijn.



My hate for you is undying and it will never pause, just like how my love for you once was. I hate you.
Terug naar boven Ga naar beneden
Blazestar
Moderator
I no longer dream 63308eb860bb0dbd9f2828a81f86bd31
Sannemander
962
Actief
All my troubles on a burning pile

CAT'S PROFILE
Age: 43 moons
Gender: Tomcat ♂
Rank: Leader
Blazestar
BerichtOnderwerp: Re: I no longer dream   I no longer dream Icon_minitimewo 22 mei 2024 - 10:10

At the end of everything.
Hold onto anything.
Ooit had hij Wolfheart als een leader gezien. Er was een tijd geweest dat Blazestar hem had gezien als ideaalbeeld, het plaatje waaraan hij nooit gelijk zou staan. Dapper, knap- maar schijn had bedrogen, want waar hij eerder dapperheid gezien had, zag hij nu enkel roekeloosheid. Ambitie die verder ging dan je best doen. Het maakte Wolfheart niet uit hoeveel lijken hij moest overstappen, hoe veel levens hij kapot zou maken- zo bleek maar weer. Aan de kalme toon die hij aansloeg nadat Blazestar gedoeld had op de moord van Gorsepaw. Geen kat van morele standaard zou reageren zoals hij gedaan had.

Blazestar walgde ervan- zijn hart verdraaide bij de gedachte alleen, en voor een moment was het enkel woede die hem vondt, zelfs in een plaats als deze waar angst als mist aan de lucht hing. "Goed. Lijdt. Sterf. Rot weg. Moge je wonden nooit helen eikel." beet de leader hem gifitg toe, wat boeide het eigenlijk ook nog? Waarom beefde hij nog op poten die hem hier toch niet weg dragen konde? Dit gevecht had hij al verloren. Het enige wat hij doen kon was wachten- er was geen moord op een dode. Er was geen dood voor een lijk. Hij was de enige hier die nog iets te verliezen had.

En toch- zelfs met dat beeld in gedachten, zelfs met de hartverscheurende waarheid, greep angst hem nog bij de longen toen Wolfheart deze positie benadrukte. Hem de woorden ontnemend tot hij enkel scheldwoorden zijn bek uit kreeg. En ondanks het monster zijn waarschuwingen vonden zijn klauwen de modderige grond onder zijn poten. Hij wilde weg hier, hij moest weg hier. Had de kater gelijk? Blazestar had zelf zijn kracht gezien zelfs in de misère staat waarin hij nu verkeerde. Enn dat wijf..oh dat wijf. Ze zouden ieder leven uit hem kunnen rukken, ze zouden hem hier kunnen houden voor zolang als ze wilde- tenzij.

Gefocust op terug keren, Wanhopig denkende aan Hawkchase en zijn kinderen thuis. Umbrapool, Fallenflight en Sorrelnose..versnelde zijn ademhaling,  groeide zijn wanhoop. Wolfheart's woorden trokken aan zijn aandacht, dichterbij was de kater nu. Ging hij nou, Een leven? De kater schudde zijn kop- nee. Blazestar's ogen ontmoette de zijne, waarom deed hij niks? Waarom rende hij niet, waarom schreeuwde hij niet. Waarschijnlijk omdat hij wist dat het geen nu had. Omdat dag in dag uit hem duidelijk gemaakt was dat hij aan niemand meer kon ontsnappen met zijn manke poot. Instinct.Hij kon enkel zijn poot opheffen, hij kon enkel uithalen..maar voor hij huid raakte-


Hoewel voor beide een bekend gevoel, werd het als zeer verschillend ervaren. Waar Woflheart in triomf staan kon, gehuld in het het brandende gevoel van zijn success. Ervaarde Blazestar een dood zonder rust. Een halve sterfte zonder laatste ademhaling. Sterker nog zijn keel sloot helemaal af, scherpte leek zich tot diep in zijn nekhuid te snijden terwijl hij snakte naar adem. De bekende terror van het krijgen van een leven vrat door zijn lijk, maar Wolfheart had nooit rust gevonden. Wolfheart vondt een nooit eindigende dood en zodoende ervaarde Blazestar niks aan het einde van zijn marteling.

En hoewel hij na de aanraking van zijn voorganger verder van hem weg wankelde, voelde het alsof de kater ong altijd bij hem was. Geschrokken staarde hij de grotere man aan- die tot zijn verbazing even verbaasd naar hem terug keek. Blazestar slikte, het maakte niet uit hoe ver hij van hem wegstapte- iets hield hen dicht bij elkaar. Of het een leven was of niet- Wolfheart had hem een deel van zichzelf meegegeven, een connectie een strot om zijn keel. Ze waren verbonden. De leader voelde het in iedere cel van zijn lijf, die vanaf nu niet volledig meer zijn eigen leek te zijn.

Verstijfd door verbazing, en aan de grond genageld door pijn die maar langzaam wegebde was hij al bijna het wijf vergeten. Starclan- het Wijf was er. Voordat Blazestar ook maar enig houvast had op de situatie voelde hij plots de strot rondom zijn nek strakker worden- en het was pas toen hij een flits van zilvere natte vacht in zijn ooghoeken zag dat hij doorkreeg dat het in dit geval vlijmscherpe tanden waren. Een verbaasde kreet ontsnapte hem terwijl hij onder de druk van haar snelheid onderuit ging en met zijn rug hard op de koude modder klapte. Wanhopig schopte hij in het rond maar verblind door waanzin leek het de geest van zijn ex niets te doen terwijl haar tanden zich dieper in zijn keel boorde. Snakkend naar adem rolde de leader zijn ogen naar boven- en toen eindelijk iets van rust over zijn lichaam gleed kon hij enkel denken aan zijn nest en Hawkchase die hem daar op zou wachten.

Hij sloot zijn ogen terwijl de pijn langzaam wegebde- Zijn nest. Hawkchase. Als hij zijn best deed kon hij het ruiken, bijna voelen. Zijn spieren verslapte, zijn wanhopige krassen staakte- in zijn aftakeling dacht hij enkel nog aan zijn geliefde nest- hij rook het nu, hij voelde het nu. Hij voelde Hawkchase naast hem- . Geschrokken schoten zijn ogen open- wanhopig hield hij zich vast aan zijn nest terwijl een zwak maanlicht zijn den belichtte. Verwilderd keek de leader om zich heen, angstig scande hij iedere hoek voor een teken van de twee beesten. Maar in het duister vondt hij iets nog engers. In de absentie van de twee vond hij iets anders dan niks.

Blazestar schudde zijn kop- hij kon niet wegrennen van iets wat hij niet zag. Hij kon niet vluchten van een gevoel. Zelfs hier- voelde hij het nog. De strop om zijn keel, de lijn tussen hem en de vorige leader- het had hem gevolgd- Blazestar beet op zijn wang toen hij zijn blik op de kater naast hem wierp, voelde hoe de pijn van Fawnleaps beet nog altijd op zijn keel drukte. Een nieuw litteken.  "H-hawk" mauwde hij, zijn stem schors- alsof zijn keel voor 10 minuten afgekneld geweest was. En hoewel Hawkchase wakker werd, kneep zijn hart zich angstig samen bij het besef dat het niet voelde alsof Hawkchase de eerste was die zich in zijn bijzijn bewoog.

[Blaze topic uit]

 


I no longer dream YwEzlWS

I'm like a kid who just won't let it go, twisting and turning the colours in rows
Terug naar boven Ga naar beneden
 
I no longer dream
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Warrior Cats :: StarClan territory :: StarClan :: Dark Forest-
Ga naar: